วันเสาร์ที่ 11 กรกฎาคม

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 1-3, กิจการ 17:1-15

อ่าน: 2 โครินธ์ 5:12-21
อันที่จริงข้าพเจ้าได้ตั้งเป้าไว้อย่างนี้ว่า จะประกาศข่าวประเสริฐในที่ซึ่งไม่เคยมีใครออกพระนามพระคริสต์มาก่อน เพื่อข้าพเจ้าจะได้ไม่ก่อขึ้นบนรากฐานที่คนอื่นได้วางไว้ก่อนแล้ว – โรม 15:20

        ในช่วงต้นของศตวรรษที่ 19 ประธานาธิบดีโทมัส เจฟเฟอร์สัน แห่งสหรัฐอเมริกาสามารถซื้อดินแดนหลุยเซียนาได้สำเร็จ และขยายเขตแดนของสาธารณรัฐลูกนกที่เริ่มมีปีกนี้ “จากทะเลสู่ทะเลที่โชติช่วง”
        แต่ปัญหาก็คือ ไม่มีใครรู้ว่ามีอะไรอยู่ในดินแดนอันกว้างใหญ่ที่แผ่ขยายออกไป นักบุกเบิกที่ประสงค์จะเดินทางไปยังแปซิฟิกจึงต้องการแผนที่ที่มีรายละเอียดชัดเจน นักสำรวจลูอิสและคล้าก จึงกลายเป็นผู้บุกเบิกแห่งนักบุกเบิก ซึ่งได้เตรียมหนทางสำหรับการอพยพไปยังดินแดนใหม่ครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกา พวกเขาได้ทำหนทางใหม่เพื่อให้ผู้อื่นได้ติดตาม
        ความตั้งใจในการทำพันธกิจของเปาโลนั้นก่อร่างขึ้นในลักษณะเดียวกัน ท่านกล่าวไว้ในโรม 15:20 ว่า “อันที่จริงข้าพเจ้าได้ตั้งเป้าไว้อย่างนี้ว่า จะประกาศข่าวประเสริฐในที่ซึ่งไม่เคยมีใครออกพระนามพระคริสต์มาก่อน เพื่อข้าพเจ้าจะได้ไม่ก่อขึ้นบนรากฐานที่คนอื่นได้วางไว้ก่อนแล้ว” ท่านต้องการให้การลงแรงในงานรับใช้ได้สร้างหนทางใหม่เพื่อให้ผู้อื่นติดตาม ทิโมธี ทิตัส มาระโก และสิลาส คือตัวอย่างเพียงเล็กน้อยของคนที่ได้เดินตามรอยทางที่เปาโลได้ทำไว้
        ปัจจุบันสาวกของพระเยซูผู้นำข่าวสารของพระผู้ช่วยให้รอดไปยังดินแดนต่างๆทั่วโลกก็ตั้งใจเช่นนี้ จงทูลขอพระพรจากพระวจนะของพระเจ้า ให้เราซึ่งเป็น “ทูต” ของพระองค์ ได้สร้างหนทางใหม่ให้แก่ชนในยุคของเรา (2 คร.5:20) – BC

สิ่งที่ทำทุกวันในชีวิตเรา
คือนำเอาพระวจนะประกาศไป
เข้าใจคนอธิษฐานเผื่อเอาใจใส่
รู้จักใช้ชีวิตอย่างพระเยซู – Brewster

พระเจ้าประทานข่าวสารให้คุณแบ่งปันต่อไป อย่าเอาแต่เก็บไว้คนเดียว

วันพฤหัสที่ 9 กรกฎาคม

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: โยบ 38-40, กิจการ 16:1-21

อ่าน: 1 ยอห์น 3:16-23
จงเลียนแบบของพระเจ้า… และจงดำเนินชีวิตในความรัก เหมือนดังที่พระคริสต์ได้ทรงรักเราทั้งหลาย และทรงประทานพระองค์เองเพื่อเรา – เอเฟซัส 5:1-2

        เรื่องหนึ่งในบล็อก (บันทึกบทความส่วนตัวบนหน้าเว็บไซท์-ผู้แปล) ที่ฉันชอบอ่านทำให้ฉันสนใจ มันเป็นเรื่องของเช้าวันครบรอบแต่งงานปีที่เก้าของผู้เขียนซึ่งก็ไม่ได้ร่ำรวยนัก เขาวิ่งออกไปหาซื้อขนมปังช็อกโกแลต ขนมหวานของฝรั่งเศส ซึ่งเขาและไฮดี ภรรยาชื่นชอบมาก เมื่อกลับถึงบ้านด้วยสภาพหมดแรงเพราะวิ่งเต็มกำลังเป็นระยะทางไกล เขากลับพบว่าเธอเพิ่งจะเอาขนมชนิดเดียวกับที่เขาซื้อมาออกมาจากเตาอบ
        เจฟฟ์ ผู้เป็นสามี เปรียบเทียบเรื่องของเขาและไฮดี กับตัวละครในเรื่อง “ของขวัญจากนักปราชญ์” เรื่องสั้นของโอ.เฮนรี่ ซึ่งเล่าถึงชายคนหนึ่งที่ขายนาฬิกาพก สมบัติมีค่าเพียงชิ้นเดียวของเขา เพื่อซื้อหวีให้กับภรรยาที่เพิ่งขายผมยาวสลวยของเธอ เพื่อซื้อสายสร้อยทองสำหรับนาฬิกาให้เขา
        หากไม่ต้องกังวลถึงเรื่องเงินทองคงจะดีไม่น้อย แต่การตระหนักถึงคุณค่าอันไม่อาจวัดได้ของคนที่เราห่วงใยนั้นสำคัญยิ่งกว่า บางครั้งเราต้องเตือนตัวเองว่า การได้มาซึ่ง “สิ่งของ” ไม่สำคัญเท่ากับการเห็นคุณค่าของผู้คนที่พระเจ้าทรงนำเข้ามาในชีวิตของเรา เมื่อเราฝึกฝนที่จะให้ความต้องการของผู้อื่นมาก่อน (ฟป.2:3) เราจะได้เรียนรู้ความหมายของการรัก รับใช้และเสียสละ ซึ่งก็คือการเลียนแบบอย่างของพระคริสต์ในเรื่องความสัมพันธ์ (อฟ.5:1-2)
        ชีวิต ความรัก และช็อกโกแลตจะรสชาติดีขึ้นเมื่อเราแบ่งปันให้ผู้อื่น – CHK

อยากแบ่งปันให้ผู้คนที่ฉันรัก
ได้รู้จักความปีติที่ฉันมี
เขาจะเปี่ยมความสุขนับแต่นี้
เป็นสดุดีมอบถวายแด่พระเจ้า – Hess

ความรักไม่เคยกลัวที่จะให้มากเกินไป