วันอังคารที่ 6 กรกฎาคม 2010
อ่าน: ฮีบรู 11:4-7,32-40
คนเหล่านั้นทุกคนมีชื่อเสียงดีเพราะความเชื่อของเขาแต่เขาก็ยังไม่ได้รับสิ่งที่ทรงสัญญาไว้ – ฮีบรู 11:39
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: โยบ 32-33, กิจการ 14
อาแบลเป็น “บรรพบุรุษ” คนแรกที่ถูกกล่าวถึงในพระธรรมฮีบรู 11 แต่เรื่องของเขาแตกต่างอย่างมากกับของคนอื่นๆ เอโนคไปสวรรค์โดยไม่ต้องตาย โนอาห์ช่วยชีวิตมนุษยชาติ อับราฮัมเป็นต้นกำเนิดของประชาชาติ อิสอัคต้นตระกูลคนสำคัญ โยเซฟเป็นใหญ่ในแผ่นดินอียิปต์ โมเสสนำการอพยพครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์
คนเหล่านี้ทำตามที่พระเจ้าบัญชาด้วยความเชื่อ และพระองค์ก็ทรงเทพระพรลงมาเหนือเขา พวกเขาได้เห็นพระสัญญาของพระเจ้าเป็นจริงด้วยตาของตนเอง
แต่อาแบลล่ะ? ลูกชายคนที่สองของอาดัมและเอวาคนนี้มีความเชื่อ แต่สิ่งที่ตอบแทนคืออะไร? การถูกฆ่า ฟังดูคล้ายกับคนเหล่านั้น ในข้อ 35-38 ที่พบว่าการเชื่อในพระเจ้าไม่ได้นำไปสู่พระพรในทันที พวกเขาต้องเผชิญกับ “การเยาะเย้ย” “การถูกขังคุก” และ “ถูกเลื่อยเป็นท่อนๆ” ซึ่งเราย่อมไม่อยากเผชิญ เราอยากจะเป็นวีรบุรุษเหมือนอับราฮัม มากกว่าเป็นคน “สิ้นเนื้อประดาตัว ตกระกำลำบากและถูกเคี่ยวเข็ญ” (ข้อ 37) แต่ในแผนการของพระเจ้า ไม่มีการรับประกันว่าจะสบายและมีชื่อเสียง แม้แต่กับคนที่สัตย์ซื่อ
เราอาจได้รับพระพรบางอย่างในชีวิต แต่เราต้องรอคอย “สิ่งซึ่งประเสริฐ” ยิ่งกว่า (ข้อ 40) คือ ความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่แห่งพระสัญญาของพระเจ้า ดังนั้น ให้เรามุ่งต่อไป “ด้วยความเชื่อ” – JDB
จงรับใช้ด้วยใจสัตย์ซื่อ ลงมือทำงานพระเจ้า
สนองคุณที่ทรงรักเรา ไม่นานพระคริสต์กลับมา
ตราบวันนั้นหากเรายังคง ซื่อตรงด้วยใจแสวงหา
พระประทานตามคำสัญญา รางวัลในสวรรค์นิรันดร์ – Fasick
Read more…
วันจันทร์ที่ 4 มกราคม
อ่าน: 2 โครินธ์ 5:1-11
จำเป็นที่เราทุกคนจะต้องปรากฏตัวที่หน้าบัลลังก์ของพระคริสต์ เพื่อทุกคนจะได้รับสมกับการที่ได้ประพฤติในร่างกายนี้ – 2 โครินธ์ 5:10
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี ปฐมกาล 10-12, มัทธิว 4
สมมติว่าคุณไปถึงที่ทำงานวันหนึ่ง และเจ้านายเดินมาบอกคุณว่า “ช่วยมาพบผมตอนเก้าโมงครึ่ง ผมจะคุยเรื่องการทำงานของคุณ”
คุณอาจจะกระวนกระวายว่าเจ้านายจะพูดเรื่องอะไร คุณอาจคิดว่า เจ้านายคิดว่าฉันทำงานดีหรือไม่? จะได้เลื่อนตำแหน่งพร้อมขึ้นเงินเดือนหรือเปล่า? หรือว่าจะตกงาน? เขาจะพูดว่า “ทำดีมาก” หรือ “เชิญคุณไปได้แล้ว”?
การเข้าพบเช่นนี้เป็นเรื่องใหญ่ แต่พระ้คัมภีร์ได้พูดถึงการเข้าพบอีกอย่างที่สำคัญกว่ามาก หลังจากชีวิตนี้ผ่านไป เราจะไปยืนอยู่ต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา เปาโลเขียนว่า “เพราะว่าจำเป็นที่เราทุกคนจะต้องปรากฏตัวที่หน้าบัลลังก์ของพระคริสต์ เพื่อทุกคนจะได้รับสมกับการที่ได้ประพฤติในร่างกายนี้ แล้วแต่จะดีหรือชั่ว” (2 คร.5:10) เราไม่ต้องถูกพิพากษาด้วยความกลัวว่าจะไม่รอด หรือด้วยปรารถนาผลประโยชน์ส่วนตัวหรือการยอมรับจากมนุษย์ด้วยกัน แต่เรากระตือรือร้นที่จะได้ยินองค์จอมเจ้านายตรัสว่า “ดีแล้ว เจ้าเป็นทาสดีและสัตย์ซื่อ” (มธ.25:21)
สิ่งที่ท้าทายสำหรับคริสเตียนคือการรับใช้พระองค์อย่างดีเยี่ยมในปัจจุบัน เพื่อจะได้ยินพระองค์ตรัสว่า “ดีแล้ว” เมื่อเวลานั้นมาถึง การดำเนินชีวิตอยู่ตอนนี้ของเราจะทำให้เราได้รับการพิจารณาอย่างไรเมื่อเข้าพบองค์พระผู้ช่วยให้รอด? – BC
วันนั้นมาถึง และเป็นวันซึ่ง ต้องพิพากษา
ยืนต่อพระพักตร์ องค์พระบุตรา รอฟังตรัสว่า ตัดสินอย่างไร
เราต่างคาดหวัง ว่าจะได้ฟัง พระองค์บอกให้
ชีวิตของเจ้า นั้นเราพอใจ “ดีแล้วลูกชาย เจ้าทำได้ดี” – Sper
Read more…
