ฟองสบู่ที่พรมแดน

July 6th, 2009 Comments off

วันจันทร์ที่ 6 กรกฎาคม

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: โยบ 32-33, กิจการ 14

อ่าน: 2 โครินธ์ 4:8-18
เพราะว่าเราไม่ได้เห็นแก่สิ่งของที่เรามองเห็นอยู่ แต่เห็นแก่สิ่งของที่มองไม่เห็น – 2 โครินธ์ 4:18

        เนื่องจากต้องติดอยู่ในรถที่ต่อแถวยาวบริเวณพรมแดนสหรัฐและแคนาดา โจเอล ทานิส จึงต้องทำบางอย่างเพื่อให้อารมณ์แจ่มใสขึ้น! เขาคว้าขวดสำหรับเป่าฟองสบู่ออกมาผูกไว้นอกรถ แล้วเริ่มต้นเป่าฟองสบู่ เขายังแจกจ่ายให้กับคนขับรถคันอื่นๆอีกด้วย เขาเล่าว่า “ไม่นานก็มีฟองสบู่เต็มไปหมด…ผลที่เกิดกับผู้คนเนื่องจากฟองสบู่ น่ามหัศจรรย์มาก” แถวรถไม่ได้เคลื่อนเร็วนัก แต่ “ทันใดนั้นผู้คนกลับมีความสุข” โจเอลกล่าว
        จอห์น ลับบ็อค (1834-1913) รัฐบุรุษชาวอังกฤษได้กล่าวไว้ว่า “ส่วนใหญ่สิ่งที่เราเห็นมักขึ้นอยู่กับว่าเรามองหาอะไร” ทัศนคติที่ดีและการมีจุดมุ่งหมายที่ถูกต้อง จะช่วยให้เรารับมือกับชีวิตอย่างชื่นชมยินดี แม้ว่าจะไม่ได้ทำให้สถานการณ์เปลี่ยนไปก็ตาม
        เปาโลหนุนใจชาวโครินธ์ซึ่งกำลังเผชิญความทุกข์ยากว่า “เราไม่ได้เห็นแก่สิ่งของที่เรามองเห็นอยู่ แต่เห็นแก่สิ่งของที่มองไม่เห็น เพราะว่าสิ่งของซึ่งมองเห็นอยู่นั้นเป็นของไม่ยั่งยืน แต่สิ่งซึ่งมองไม่เห็นนั้นก็ถาวรนิรันดร์” (2 คร.4:18)
        แล้วสิ่งใดคือสิ่งที่มองไม่เห็นและถาวรนิรันดร์ซึ่งเราควรมองดู? พระลักษณะของพระเจ้าคือที่ที่ดีสุดที่เราควรจดจ่อ พระองค์ประเสริฐ(สดด.25:8) พระองค์ทรงยุติธรรม (อสย.30:18) พระองค์ทรงอภัยบาปของเรา (1 ยน. 1:9) และพระองค์ทรงสัตย์ซื่อ (ฉธบ.7:9)
        การไตร่ตรองถึงพระลักษณะของพระเจ้า จะทำให้เรามีความชื่นชมยินดีท่ามกลางปัญหาของเรา – AMC

ฉันอาจหลงไปสู่อันตราย    ถ้าหากภายในความคิดของฉัน
เห็นแก่ตัวไม่สนใจใครทั้งนั้น    แต่ละวันเฝ้านึกถึงเรื่องของตน
หากฉันรู้จักใส่ใจคนอื่นๆ    ฉันคงชื่นชมยินดีมีสุขล้น
ไม่รู้จักความเย่อหยิ่งการเหยียดคน    ประพฤติตนอยู่ในพระมรรคา
– Hess

เมื่อพระคริสต์ทรงเป็นจุดศูนย์กลางของสิ่งที่คุณสนใจ คุณจะมีมุมมองที่ถูกต้องต่อทุกสิ่ง

คำสรรเสริญแห่งความหวัง

July 5th, 2009 Comments off

วันอาทิตย์ที่ 5 กรกฎาคม

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: โยบ 30-31, กิจการ 13:26-52

อ่าน: สดุดี 103:1-14
จิตใจของข้าเอ๋ย จงถวายสาธุการแด่พระเจ้า และอย่าลืมพระราชกิจอันมีพระคุณทั้งสิ้นของพระองค์ – สดุดี 103:2

        เพื่อนของผมคนหนึ่งร้องไห้ออกมาในวันที่สวยงามในฤดูร้อนเพราะปัญหาชีวิตที่ยากจะรับมือ อีกคนไม่สามารถลืมความโศกเศร้า อันเป็นจุดพลิกผันชีวิตในอดีตได้ และยังมีอีกคนที่ต้องต่อสู้ไม่ให้ปิดคริสตจักรเล็กๆที่เขาเป็นศิษยาภิบาลอยู่อย่างสัตย์ซื่อ เพื่อนคนที่สี่สูญเสียงานซึ่งเป็นงานรับใช้ในชุมชน
        เราหรือเพื่อนของเราที่ต้องดิ้นรนกับปัญหา ควรทำอย่างไรจึงจะพบความหวัง? จะหันไปทางไหนในเมื่อวันพรุ่งนี้ไม่อาจรับประกันได้ว่าจะมีความสุข?
        เราสรรเสริญหรือ “สาธุการ” แด่พระเจ้าได้ อย่างที่ดาวิดกล่าวไว้ในสดุดี 103 ท่ามกลางปัญหา การยอมรับการควบคุมของพระเจ้าในชีวิตจะช่วยเปลี่ยนความคิดของเราจากความเจ็บปวดในหัวใจ และผลักดันให้เราพึ่งพาความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าแทน ดาวิดตระหนักดีถึงปัญหา เขาเผชิญการคุกคามจากศัตรู อีกทั้งผลที่เกิดจากความบาปของเขาเอง และการท้าทายจากความโศกเศร้า กระนั้นเขาก็ยังระลึกถึงพลังการเยียวยาจากคำสรรเสริญ
        ดาวิดจึงเขียนเหตุผลที่จะเข้าหาพระเจ้าไว้ในสดุดี 103 พระองค์ทรงอภัยความบาปผิด รักษาโรค ไถ่เรา สวมความรักและพระกรุณาให้แก่เรา ให้เราอิ่มด้วยของดี และฟื้นฟูชีวิต และเตือนเราว่าพระเจ้าทรงประทานความยุติธรรมและความชอบธรรม และทรงประกอบด้วยพระคุณและความรัก
        จงนำสิ่งที่ดาวิดสอนมาใช้ การสรรเสริญความยิ่งใหญ่ของพระเจ้านำความหวังมาสู่หัวใจที่เป็นทุกข์ของเรา – JDB

โอพระผู้ปกฟ้า    ดวงวิญญาข้าสรรเสริญ
ร้อยถ้อยคำยอเยิน    นำมาแทบพระบาทา
ความบาปทรงอภัย    อีกทรงไถ่ด้วยสูงค่า
นำการคืนดีมา    การรักษาบรรเทาใจ – Lyte

การสรรเสริญ สามารถบรรเทาภาระที่หนักที่สุดของคุณได้