เรื่องของจิตใจ
วันพุธที่ 19 สิงหาคม
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี:สดุดี 103-104, 1 โครินธ์ 2
อ่าน:มัทธิว 15:7-20
แต่สิ่งที่ออกจากปากก็ออกมาจากใจ – มัทธิว 15:18
ทุกครั้งที่ซูซานอ้าปาก จะมีเสียงรถหวอดังลั่นออกมา โฆษณาทางโทรทัศน์ชิ้นนี้ใช้มุขตลกเพื่อชี้ให้เห็นว่า ปัญหาในช่องปากอาจเป็นสัญญาณเริ่มต้นของความเจ็บป่วยทางกายที่ร้ายแรงยิ่งกว่า เธอจึงควรรีบไปพบแพทย์โดยด่วน!
โฆษณานี้ทำให้ฉันคิดถึงสิ่งที่ออกมาเมื่อฉันเปิดปาก พระเยซูตรัสว่า สิ่งที่ออกจากปากก็ออกมาจากใจ (มธ.15:18) พวกฟาริสีไม่พอใจเมื่อพระองค์ตรัสว่า “มิใช่สิ่งซึ่งเข้าไปในปากจะทำให้มนุษย์เป็นมลทิน แต่สิ่งซึ่งออกมาจากปากนั้นแหละทำให้มนุษย์เป็นมลทิน” (ข้อ 11-12) พวกเขาคิดว่าตัวเองชอบธรรมจำเพาะพระพักตร์พระเจ้า เพราะพวกเขาปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ต่างๆอย่างเคร่งครัด ทั้งล้างมือก่อนรับประทานอาหารและรับประทานแต่อาหารที่ “สะอาด” แต่พระเยซูทรงทำลายความภาคภูมิใจของพวกเขา
พระเยซูทรงทำลายความภาคภูมิใจของเราเช่นกัน เราอาจคิดว่าตัวเองชอบธรรมเพราะเราไปโบสถ์เป็นประจำ หรืออธิษฐานอยู่เสมอ แต่ขณะเดียวกันเราก็นินทาหรือพูดจาลับหลังคนอื่นด้วย ยากอบ 3:9-10 กล่าวว่า “เราทั้งหลายสรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระบิดาด้วยลิ้นนั้น และด้วย ลิ้นนั้นเราก็แช่งด่ามนุษย์…คำสรรเสริญและคำแช่งด่าก็ออกมาจากปาก อันเดียวกัน…ไม่ควรให้เป็นเช่นนั้น”
เมื่อใดที่เราเปิดปากแล้วมีเสียงหวอดังออกมา เราต้องสำรวจจิตใจและขอพระเจ้ายกโทษ และช่วยให้เราเป็นพระพรต่อผู้อื่น – AMC
ขอพระเจ้าชำระใจยามจำนรรจ์
สำแดงถึงพระคุณอนันต์ผู้คนเห็น
รู้ควบคุมลิ้นเอาไว้ใช้ให้เป็น
ใจสุขุมเยือกเย็นเทิดพระนาม
- Sper
ทุกครั้งที่คุณพูด จิตใจของคุณจะเริ่มเดินออกมาเป็นขบวน