วันจันทร์ที่ 3 พฤษภาคม

อ่าน: สุภาษิต 15:1-7
ถ้าผู้ใดเข้าใจว่าตัวเป็นคนมีธัมมะและมิได้สงบปากคำ แต่หลอกลวงตัวเอง ธัมมะของผู้นั้นก็ไม่มีประโยชน์ – ยากอบ 1:26

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: 1 พงศ์กษัตริย์ 14-15, ลูกา 22:21-46

ผมเคยได้ยินวัยรุ่นจากครอบครัวคริสเตียนคนหนึ่งพูดว่า “แม่ผมไม่คิดว่าการสบถเป็นสิ่งที่เลวร้าย” แล้วเขาก็สาธยายให้ฟังถึงคำที่แม่ยอมรับได้ ซึ่งล้วนเป็นคำที่ถือว่าไม่เหมาะสมมานานแล้ว

มาตรฐานทางด้านภาษาของสังคมได้ตกต่ำลงในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่เราไม่จำเป็นต้องลดมาตรฐานของเราตามไปด้วย เมื่อเราพยายาม “ระมัดระวังในการดำเนินชีวิต” (อฟ.5:15) เราควรจะคิดถึงการถวายเกียรติแด่พระเจ้าด้วยคำพูดของเรา

พระเจ้าทรงพอพระทัย เมื่อเราใช้ลิ้นของเราด้วยความเข้าใจ สุภาษิต 10:19 ย้ำเตือนเราว่า “เขาผู้ยับยั้งริมฝีปากของตนเป็นผู้หยั่งรู้” ก่อนที่จะพูด ให้เรากลั่นกรองทุกคำที่ออกจากปากของเรา “บุคคลที่รักษาปากและลิ้นของตน ก็รักษาตัวเขาเองให้พ้นความลำบาก” (21:23)

คำพูดในเชิงบวกและแฝงไปด้วยความเมตตาเป็นสิ่งที่สำคัญ แม้กระทั่งในการพูดถึงปัญหาที่แก้ยาก “ลิ้นของปราชญ์แจกจ่ายความรู้” แต่ “คำกักขฬะเร้าโทสะ” (สภษ.15:1-2)

สุดท้าย จงหลีกเลี่ยงการใช้คำพูดที่สะท้อนถึงตัวเราเองในฐานะบุตรของพระเจ้าผิดเพี้ยนไป เปาโลเตือนเราว่า “อย่าให้คำหยาบคายออกมาจากปากท่านเลย” แต่จงตั้งมาตรฐานให้สูงในการใช้คำพูดอย่างชอบธรรม

จงใช้วาจาที่พระเจ้าผู้บริสุทธิ์พอพระทัยและยอมรับได้ เพื่อถวายเกียรติแด่พระองค์ในแต่ละส่วนของชีวิต – JDB

ลิ้นของเราเราอาจนำพรหรือเป็นเพลิง
สร้างรอยยิ้มรื่นเริงหรือบาดแผล
จงสำรวจตนเองอย่าเชือนแช
เพื่อรู้แน่ไม่พลั้งลิ้นผิดพลาดไป – Anon.

สิ่งที่เราพูดบ่งบอกถึงสิ่งที่เราเป็น

วันพฤหัสที่ 8 เมษายน

อ่าน: เอเฟซัส 4:17-32
อย่าให้คำหยาบคายออกมาจากปากท่านเลย แต่จงกล่าวคำที่ดีและเป็นประโยชน์ ให้เหมาะสมกับความต้องการ – เอเฟซัส 4:29

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: 1 ซามูเอล 10-12, ลูกา 9:37-62

ปัญหามลพิษที่น่าเศร้า! ทุกคนต้องทนทุกข์เพราะปัญหานี้ แต่ทุกคนก็ยังสร้างมันขึ้นมา

มลพิษมีหลากหลายรูปแบบ แต่มีรูปแบบหนึ่งที่มักถูกมองข้ามไป ชาล์ส สวินดอล เรียกว่า “มลพิษทางคำพูด” ซึ่งก่อขึ้นโดยนักบ่น นักติเตียน และนักวิพากษ์วิจารณ์ สวินดอลเขียน ไว้ว่า “ยาพิษแห่งการมองโลกในแง่ร้าย สร้างบรรยากาศที่เต็มไปด้วยด้านลบ ซึ่งเน้นแต่ด้านไม่ดีของทุกสิ่ง”

คริสเตียนกลุ่มหนึ่งรู้สึกกังวลกับมลพิษประเภทนี้และการที่พวกเขาเองก็มีส่วนในมลพิษด้วย พวกเขาจึงตกลงกันว่าจะหลีกเลี่ยงถ้อยคำวิพากษ์วิจารณ์ตลอดทั้งสัปดาห์ พวกเขารู้สึกแปลกใจที่พวกเขาพูดน้อยลงไปมาก! เมื่อทำการทดลองต่อไป พวกเขากลับได้เรียนรู้ทักษะในการสนทนาใหม่

ในเอเฟซัส 4 เปาโลเตือนผู้เชื่อให้มีท่าทีอันแน่วแน่ ท่านบอกว่าเราต้อง “ทิ้ง” ตัวเก่า และความประพฤติที่ทำให้พระวิญญาณบริสุทธิ์เสียพระทัย (ข้อ 22, 30) และ “สวม” สภาพใหม่ซึ่งเสริมสร้างผู้อื่น (ข้อ 24) เมื่อเราพึ่งพาความช่วยเหลือจากพระวิญญาณ (กท.5:16) เราก็จะสามารถเปลี่ยนแปลงความประพฤติ ความคิด และการพูดของเรา

หากเราอยากกำจัดมลภาวะทางคำพูด เราต้องตัดสินใจที่จะเปลี่ยนแปลง และทูลขอความช่วยเหลือจากพระเจ้า นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการเริ่มทำความสะอาดสิ่งแวดล้อมฝ่ายวิญญาณของเรา – JEY

ขอพระเจ้าชำระวาจาฉัน
คำพูดนั้นให้ฟังระรื่นหู
ไม่เอื้อนเอ่ยทำร้ายแม้ศัตรู
พระเจ้าดูชีวิตแล้วพอพระทัย – Wesley

จงช่วยกำจัดมลภาวะ โดยการทำความสะอาดคำพูดของคุณ

วันจันทร์ที่ 8 กุมภาพันธ์

อ่าน: 2 เปโตร 3:1-9
องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้ทรงเฉื่อยช้าในเรื่องพระสัญญาของพระองค์ ตามที่บางคนคิดนั้น – 2 เปโตร 3:9

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เลวีนิติ 4-5, มัทธิว 24:29-51

หากมีการประกวดคุณสมบัติที่ได้รับความนิยมที่สุด ฉันคาดว่า “รวดเร็ว” น่าจะมีคนนิยมมากกว่า “ดีที่สุด” ดูเหมือนว่าหลายๆส่วนในโลกจะถูกครอบงำด้วยความรวดเร็ว แต่ “ความรวดเร็ว” ไม่นำเราไปสู่ที่ใด เพราะเพียงแค่รวดเร็วเท่านั้น

“ถึงเวลาต้องท้าทายภาวะที่เรามักทำทุกอย่างให้เร็วขึ้น” คาร์ล โอโนเร่กล่าวไว้ในหนังสือของเขาเรื่องเร็วไม่ว่า ช้าให้เป็น (I Praise of Slowness) “ความรวดเร็วไม่ใช่วิถีทางที่ดีที่สุดเสมอไป”

เขาพูดถูกต้องตามพระคัมภีร์ เปโตรเตือนว่า ในกาลสุดท้ายผู้คนจะสงสัยในพระเจ้า เหตุเพราะดูเหมือนว่าพระองค์ทรง “เฉื่อยช้า” ในพระสัญญาเรื่องการเสด็จมาของพระองค์ เปโตรชี้ให้เห็นว่า ความที่ดูเหมือนช้านั้นเป็นเรื่องดี แท้ที่จริงพระองค์ทรงสำแดง ความอดกลั้นพระทัยด้วยการให้เวลาคนกลับใจใหม่ (2 ปต. 3:9) และเป็นไปตามพระลักษณะของพระองค์ด้วย คือทรงอดกลั้นพระทัยหรือทรงกริ้วช้า (อพย.34:6)

เราเองก็จำเป็นต้องช้าในการโกรธ และช้าในการพูด (ยก.1:19) พระคัมภีร์ยากอบบอกว่า “ความรวดเร็ว” มีไว้สำหรับหูของเรา เราต้องไวในการฟัง ลองคิดดูว่าเราจะหลีกเลี่ยงปัญหาได้มากแค่ไหน หากเราเรียนรู้ที่จะฟังก่อนที่จะพูด ไม่ใช่แค่หยุดพูด แต่ฟังอย่างตั้งใจ

เมื่อเรารีบเร่งเพื่อบรรลุเป้าหมายตามกำหนดเวลา อย่าลืมที่จะฟังให้เร็วขึ้น และให้อารมณ์และลิ้นของเราช้าลง – JAL

จิตใจเอ๋ย จงฝึกความอดทน เป็นบทเรียนเกิดผลฝ่ายวิญญาณ
ถูกขัดเกลาเติบโตด้วยกล้าหาญ สอดประสานเป็นตามน้ำพระทัย – Hayward

เมื่อคุณเริ่มรู้สึกหมดความอดทนกับผู้อื่น ลองคิดดูว่าพระเจ้าทรงอดกลั้นพระทัยกับคุณอย่างไร

วันพุธที่ 19 สิงหาคม

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี:สดุดี 103-104, 1 โครินธ์ 2

อ่าน:มัทธิว 15:7-20
แต่สิ่งที่ออกจากปากก็ออกมาจากใจ – มัทธิว 15:18

        ทุกครั้งที่ซูซานอ้าปาก จะมีเสียงรถหวอดังลั่นออกมา โฆษณาทางโทรทัศน์ชิ้นนี้ใช้มุขตลกเพื่อชี้ให้เห็นว่า ปัญหาในช่องปากอาจเป็นสัญญาณเริ่มต้นของความเจ็บป่วยทางกายที่ร้ายแรงยิ่งกว่า เธอจึงควรรีบไปพบแพทย์โดยด่วน!
        โฆษณานี้ทำให้ฉันคิดถึงสิ่งที่ออกมาเมื่อฉันเปิดปาก พระเยซูตรัสว่า สิ่งที่ออกจากปากก็ออกมาจากใจ (มธ.15:18) พวกฟาริสีไม่พอใจเมื่อพระองค์ตรัสว่า “มิใช่สิ่งซึ่งเข้าไปในปากจะทำให้มนุษย์เป็นมลทิน แต่สิ่งซึ่งออกมาจากปากนั้นแหละทำให้มนุษย์เป็นมลทิน” (ข้อ 11-12) พวกเขาคิดว่าตัวเองชอบธรรมจำเพาะพระพักตร์พระเจ้า เพราะพวกเขาปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ต่างๆอย่างเคร่งครัด ทั้งล้างมือก่อนรับประทานอาหารและรับประทานแต่อาหารที่ “สะอาด” แต่พระเยซูทรงทำลายความภาคภูมิใจของพวกเขา
        พระเยซูทรงทำลายความภาคภูมิใจของเราเช่นกัน เราอาจคิดว่าตัวเองชอบธรรมเพราะเราไปโบสถ์เป็นประจำ หรืออธิษฐานอยู่เสมอ แต่ขณะเดียวกันเราก็นินทาหรือพูดจาลับหลังคนอื่นด้วย ยากอบ 3:9-10 กล่าวว่า “เราทั้งหลายสรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระบิดาด้วยลิ้นนั้น และด้วย ลิ้นนั้นเราก็แช่งด่ามนุษย์…คำสรรเสริญและคำแช่งด่าก็ออกมาจากปาก อันเดียวกัน…ไม่ควรให้เป็นเช่นนั้น”
        เมื่อใดที่เราเปิดปากแล้วมีเสียงหวอดังออกมา เราต้องสำรวจจิตใจและขอพระเจ้ายกโทษ และช่วยให้เราเป็นพระพรต่อผู้อื่น – AMC

ขอพระเจ้าชำระใจยามจำนรรจ์
สำแดงถึงพระคุณอนันต์ผู้คนเห็น
รู้ควบคุมลิ้นเอาไว้ใช้ให้เป็น
ใจสุขุมเยือกเย็นเทิดพระนาม
- Sper

ทุกครั้งที่คุณพูด จิตใจของคุณจะเริ่มเดินออกมาเป็นขบวน