พันธกิจมานาประจำวัน

วันจันทร์ที่ 8 กุมภาพันธ์

อ่าน: 2 เปโตร 3:1-9
องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้ทรงเฉื่อยช้าในเรื่องพระสัญญาของพระองค์ ตามที่บางคนคิดนั้น – 2 เปโตร 3:9

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เลวีนิติ 4-5, มัทธิว 24:29-51

หากมีการประกวดคุณสมบัติที่ได้รับความนิยมที่สุด ฉันคาดว่า “รวดเร็ว” น่าจะมีคนนิยมมากกว่า “ดีที่สุด” ดูเหมือนว่าหลายๆส่วนในโลกจะถูกครอบงำด้วยความรวดเร็ว แต่ “ความรวดเร็ว” ไม่นำเราไปสู่ที่ใด เพราะเพียงแค่รวดเร็วเท่านั้น

“ถึงเวลาต้องท้าทายภาวะที่เรามักทำทุกอย่างให้เร็วขึ้น” คาร์ล โอโนเร่กล่าวไว้ในหนังสือของเขาเรื่องเร็วไม่ว่า ช้าให้เป็น (I Praise of Slowness) “ความรวดเร็วไม่ใช่วิถีทางที่ดีที่สุดเสมอไป”

เขาพูดถูกต้องตามพระคัมภีร์ เปโตรเตือนว่า ในกาลสุดท้ายผู้คนจะสงสัยในพระเจ้า เหตุเพราะดูเหมือนว่าพระองค์ทรง “เฉื่อยช้า” ในพระสัญญาเรื่องการเสด็จมาของพระองค์ เปโตรชี้ให้เห็นว่า ความที่ดูเหมือนช้านั้นเป็นเรื่องดี แท้ที่จริงพระองค์ทรงสำแดง ความอดกลั้นพระทัยด้วยการให้เวลาคนกลับใจใหม่ (2 ปต. 3:9) และเป็นไปตามพระลักษณะของพระองค์ด้วย คือทรงอดกลั้นพระทัยหรือทรงกริ้วช้า (อพย.34:6)

เราเองก็จำเป็นต้องช้าในการโกรธ และช้าในการพูด (ยก.1:19) พระคัมภีร์ยากอบบอกว่า “ความรวดเร็ว” มีไว้สำหรับหูของเรา เราต้องไวในการฟัง ลองคิดดูว่าเราจะหลีกเลี่ยงปัญหาได้มากแค่ไหน หากเราเรียนรู้ที่จะฟังก่อนที่จะพูด ไม่ใช่แค่หยุดพูด แต่ฟังอย่างตั้งใจ

เมื่อเรารีบเร่งเพื่อบรรลุเป้าหมายตามกำหนดเวลา อย่าลืมที่จะฟังให้เร็วขึ้น และให้อารมณ์และลิ้นของเราช้าลง – JAL

จิตใจเอ๋ย จงฝึกความอดทน เป็นบทเรียนเกิดผลฝ่ายวิญญาณ
ถูกขัดเกลาเติบโตด้วยกล้าหาญ สอดประสานเป็นตามน้ำพระทัย – Hayward

เมื่อคุณเริ่มรู้สึกหมดความอดทนกับผู้อื่น ลองคิดดูว่าพระเจ้าทรงอดกลั้นพระทัยกับคุณอย่างไร

อ่านต่อ…

วันพุธที่ 19 สิงหาคม

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี:สดุดี 103-104, 1 โครินธ์ 2

อ่าน:มัทธิว 15:7-20
แต่สิ่งที่ออกจากปากก็ออกมาจากใจ – มัทธิว 15:18

        ทุกครั้งที่ซูซานอ้าปาก จะมีเสียงรถหวอดังลั่นออกมา โฆษณาทางโทรทัศน์ชิ้นนี้ใช้มุขตลกเพื่อชี้ให้เห็นว่า ปัญหาในช่องปากอาจเป็นสัญญาณเริ่มต้นของความเจ็บป่วยทางกายที่ร้ายแรงยิ่งกว่า เธอจึงควรรีบไปพบแพทย์โดยด่วน!
        โฆษณานี้ทำให้ฉันคิดถึงสิ่งที่ออกมาเมื่อฉันเปิดปาก พระเยซูตรัสว่า สิ่งที่ออกจากปากก็ออกมาจากใจ (มธ.15:18) พวกฟาริสีไม่พอใจเมื่อพระองค์ตรัสว่า “มิใช่สิ่งซึ่งเข้าไปในปากจะทำให้มนุษย์เป็นมลทิน แต่สิ่งซึ่งออกมาจากปากนั้นแหละทำให้มนุษย์เป็นมลทิน” (ข้อ 11-12) พวกเขาคิดว่าตัวเองชอบธรรมจำเพาะพระพักตร์พระเจ้า เพราะพวกเขาปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ต่างๆอย่างเคร่งครัด ทั้งล้างมือก่อนรับประทานอาหารและรับประทานแต่อาหารที่ “สะอาด” แต่พระเยซูทรงทำลายความภาคภูมิใจของพวกเขา
        พระเยซูทรงทำลายความภาคภูมิใจของเราเช่นกัน เราอาจคิดว่าตัวเองชอบธรรมเพราะเราไปโบสถ์เป็นประจำ หรืออธิษฐานอยู่เสมอ แต่ขณะเดียวกันเราก็นินทาหรือพูดจาลับหลังคนอื่นด้วย ยากอบ 3:9-10 กล่าวว่า “เราทั้งหลายสรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระบิดาด้วยลิ้นนั้น และด้วย ลิ้นนั้นเราก็แช่งด่ามนุษย์…คำสรรเสริญและคำแช่งด่าก็ออกมาจากปาก อันเดียวกัน…ไม่ควรให้เป็นเช่นนั้น”
        เมื่อใดที่เราเปิดปากแล้วมีเสียงหวอดังออกมา เราต้องสำรวจจิตใจและขอพระเจ้ายกโทษ และช่วยให้เราเป็นพระพรต่อผู้อื่น – AMC

ขอพระเจ้าชำระใจยามจำนรรจ์
สำแดงถึงพระคุณอนันต์ผู้คนเห็น
รู้ควบคุมลิ้นเอาไว้ใช้ให้เป็น
ใจสุขุมเยือกเย็นเทิดพระนาม
- Sper

ทุกครั้งที่คุณพูด จิตใจของคุณจะเริ่มเดินออกมาเป็นขบวน