วันศุกร์ที่ 14 พฤษภาคม

อ่าน: ยอห์น 11:1-10
ครั้นพระองค์ทรงได้ยินว่าลาซารัสป่วยอยู่ พระองค์จึงทรงพักอยู่ที่ที่พระองค์ทรงอยู่นั้นอีกสองวัน – ยอห์น 11:6

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: 2 พงศ์กษัตริย์ 19-21, ยอห์น 4:1-30

ในคอลัมน์เกี่ยวกับภาพยนตร์ในหนังสือพิมพ์วอลล์สตรีท เจอร์นัล โจ มอร์เกนสเติร์น ได้กล่าวถึงความรู้สึกที่ผู้คนมีต่อฉากที่ถ่ายดาราภาพยนตร์ในระยะประชิดโดยไม่มีบทพูดไว้ว่า “ก็เหมือนกับฉากสำคัญๆที่พวกเขาไม่ต้องทำอะไรมาก เพราะพวกเขารู้อยู่ว่า เราสนใจพวกเขาเพราะเราชื่นชมพวกเขาอยู่แล้ว” เราชื่นชมเหล่านักแสดงที่นิ่ง แต่เปี่ยมด้วยอิทธิพล แต่ถ้าเป็นความสัมพันธ์ระหว่างเรากับพระเจ้า แล้วพระองค์ทรงนิ่งเงียบ เราก็คงจะหงุดหงิดและผิดหวัง

เมื่อลาซารัส สหายใกล้ชิดของพระเยซูป่วยหนัก มาร์ธาและมาเรียได้ส่งคนไปทูลพระองค์ “ครั้นพระองค์ทรงได้ยินว่าลาซารัสป่วยอยู่ พระองค์จึงทรงพักอยู่ที่ที่พระองค์ทรงอยู่นั้นอีกสองวัน” (ยน.11:6)

ออสวอลด์ แชมเบอร์ส ได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับพระธรรมตอนนี้ว่า “พระเจ้าทรงมอบหมายให้คุณอยู่ท่ามกลางความเงียบหรือไม่ ความเงียบสงัดที่มีความหมายยิ่งใหญ่…ลองคิดถึงช่วงที่ความเงียบสงัดได้ปกคลุม หมู่บ้านเบธานี! ชีวิตของคุณมีวันแบบนี้บ้างหรือไม่…ความเงียบของพระองค์บ่งบอกว่าพระองค์กำลังนำคุณเข้าสู่ความเข้าใจอันมหัศจรรย์เกี่ยวกับพระองค์เอง…หากพระเจ้าปล่อยให้คุณอยู่ท่ามกลางความเงียบ จงสรรเสริญพระองค์ เพราะพระองค์กำลังนำคุณเข้าสู่แผนการที่จะทำให้ พระประสงค์ของพระองค์สำเร็จ” เราวางใจในพระเจ้าผู้ทรงรักเราได้ แม้กระทั่งในเวลาที่พระองค์ทรงเงียบ – DCM

พระเจ้าคอยท่า ด้วยความเมตตา ให้เราเข้าใกล้
ยอมสารภาพ รู้บาปกลับใจ สงบนิ่งใน จิตและวิญญาณ – Smith

ความวางใจที่แท้จริงในพระเจ้า จะยังคงเข้มแข็ง แม้ในเวลาที่พระองค์ทรงเงียบ

วันศุกร์ที่ 9 เมษายน

อ่าน: สดุดี 46
พระเจ้าผู้ดำรงเป็นนิตย์เป็นที่อาศัยของท่าน และพระกรนิรันดร์รับรองท่านอยู่ – เฉลยธรรมบัญญัติ 33:27

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: 1 ซามูเอล 13-14, ลูกา 10:1-24

คุณเคยฝันว่าคุณกำลังตกจากเตียงหรือจากที่สูงมากๆ จนทำให้คุณตกใจตื่นหรือไม่? ผมจำได้ว่าสมัยเด็ก ผมมักจะตกใจตื่นด้วยความรู้สึกกลัวเช่นนี้เสมอ

ผมเคยได้ยินเรื่องของชายคนหนึ่งที่รู้สึกเช่นนี้ทุกครั้งที่เขาหลับ เขาจะถูกปลุกให้ตื่นอย่างรุนแรงด้วยความรู้สึกว่ากำลังตกลงมา ซึ่งทำให้เขาไม่กล้ากลับไปนอนต่อ เขากลัวว่าตนอาจจะตาย และเขาจินตนาการว่าตนกำลังตกลงไปในหลุมที่ลึกสุดจะหยั่งได้

แต่แล้วเย็นวันหนึ่ง ขณะที่เขาเดินเรื่อยเปื่อยเข้าไปในสุสาน เขาก็เห็นข้อความที่สลักไว้บนหลุมฝังศพแห่งหนึ่งว่า

พระกรนิรันดร์รับรองท่านอยู่

ข้อความนี้เตือนเขาว่า เมื่อผู้เชื่อตายไป องค์พระผู้เป็นเจ้าจะนำพวกเขาไปยังบ้านบนสวรรค์อย่างปลอดภัย เขาระลึกถึงคำยืนยันของผู้เขียนสดุดีที่บอกว่า “แม้ข้าพระองค์จะเดินไปตามหุบเขาเงามัจจุราช ข้าพระองค์ไม่กลัวอันตรายใดๆเพราะพระองค์ทรงสถิตกับข้าพระองค์” (สดด.23:4)

ชายผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยกลัวได้ตระหนักว่า ในชีวิตหรือความตาย และแม้แต่ขณะที่นอนหลับ “พระกรนิรันดร์” ขององค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เปี่ยมด้วยความรักอยู่ที่นั่นเพื่อจับและยึดเราไว้ ในคืนนั้นเขาสามารถร้องบทเพลงที่เขาเรียนมาเมื่อตอนเป็นเด็กว่า “โปรดสอนให้ข้าใช้ชีวิต เพื่อข้าจะกลัวหลุมศพให้น้อยพอๆกับเตียงของข้า!” ในที่สุดเขาก็สามารถนอนหลับได้โดยปราศจากความกลัว – M.R. De Haan, MD

ฉันวางใจองค์ผู้ช่วยเปี่ยมด้วยรัก
แม้โลกจักทำฉันกลัวตื่นตระหนก
ฉันหลบลี้ซุกกายคล้ายลูกนก
ในอ้อมอกอ้อมพระหัตถ์ชั่วกาลนาน – Hess

คุณวางใจพระเจ้าได้ในความมืดเท่าๆกับในความสว่าง

วันพุธที่ 21 ตุลาคม

อ่าน: ยอห์น 10:1-6
เมื่อท่านต้อนแกะของท่านออกไปหมดแล้ว ก็เดินนำหน้า และแกะก็ตามท่านไป -ยอห์น 10:4

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: อิสยาห์ 62-64, 1 ทิโมธี 1

        ฤดูใบไม้ร่วงที่ผ่านมา ผมและแคโรลิน ภรรยาขับรถขึ้นไปตามถนนคดเคี้ยวบนภูเขาใกล้บ้านของเราในไอดาโฮ ขณะนั้นมีแกะฝูงใหญ่กำลังเดินลงจากเขามาทางถนนตรงหน้าเรา คนเลี้ยงแกะและสุนัขของเขาเดินนำหน้า เพื่อนำฝูงแกะออกจากทุ่งหญ้าช่วงฤดูร้อนไปยังพื้นที่ราบในช่วงฤดูหนาว
        เราจอดรถข้างทางเพื่อรอ ขณะที่ฝูงแกะห้อมล้อมเรา เราเฝ้าดูพวกมันเดินไปจนลับตา ผมเกิดความสงสัยว่า แกะมันกลัวการเปลี่ยนแปลงที่ต้องย้ายที่อยู่ใหม่หรือไม่?
        ผมก็เหมือนกับคนสูงอายุทั่วไปที่ชอบสถานที่เก่าๆ ซึ่งรู้สึกคุ้นเคย แต่ทุกวันนี้ทุกอย่างก็หมุนเวียนและเปลี่ยนไปแทบทั้งสิ้น ผมกำลังถูกพาออกไปยังสถานที่ ซึ่งห่างไกลจากสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคย เพื่อไปสู่ความไม่รู้อันกว้างใหญ่ไพศาล อะไรคือข้อจำกัดใหม่ๆที่จะเกิดกับผมในวันข้างหน้า? ความกลัวแบบใดที่กำลังจะเกิดขึ้น? แล้วพระดำรัสของพระเยซูจากยอห์นบทที่ 10 ก็เข้ามาในความคิดของผม “เมื่อท่านต้อนแกะของท่านออกไปหมดแล้ว ก็เดินนำหน้า” (ข้อ 4)
        เราอาจรู้สึกหวาดกลัวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในชีวิตของเราในปีนี้และปีต่อไป แต่พระผู้เลี้ยงของเราทรงทราบหนทางที่เราจะไป และทรงเดินนำหน้าเรา พระองค์จะไม่ทรงนำเราไปในหนทางที่อันตรายหรือยากลำบากเกินกว่าที่จะทรงช่วยเราได้ พระองค์ทรงทราบข้อจำกัดของเรา และทรงทราบหนทางที่นำไปสู่ทุ่งหญ้าเขียวสด และแหล่งน้ำอันอุดมสมบูรณ์ สิ่งที่เราต้องทำก็คือตามพระองค์ไป – DHR

ลูกรักเอ๋ยเจ้าอย่ากลัววันข้างหน้า
กังวลว่าชีวิตเป็นอย่างไร
แม้ไม่รู้เจ้ายังวางใจได้
เพราะมีเราอยู่ใกล้ทุกเวลา – Exley

อนาคตที่ไม่อาจรู้ได้ของเรา
ปลอดภัยในพระหัตถ์ของพระองค์ผู้ทรงทราบทุกสิ่ง

วันพุธที่ 14 ตุลาคม

อ่าน: สดุดี 46
จงนิ่งเสียและรู้เถอะว่าเราคือพระเจ้า เราเป็นที่ยกย่องท่ามกลางประชาชาติ เราเป็นที่ยกย่องในแผ่นดินโลก -สดุดี 46:10

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: อิสยาห์ 43-44, 1 เธสะโลนิกา 2

        ขณะที่ผมนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำฟัน ผมทำใจเตรียมถูกกรอฟัน ผมพร้อมสำหรับสิ่งที่เลวร้ายที่สุด ท่าทางและสีหน้าของผมคงจะสื่อถึงความกลัว หมอฟันมองหน้าผมแล้วยิ้ม เขาพูดว่า “ไม่เป็นไร บิล ทำตัวให้สบาย”
        นั่นไม่ง่ายเลย ที่จริงแล้วการทำตัว (ต้องใช้แรงและความพยายาม) ให้สบาย (ไม่ใช้แรงและความพยายาม) เป็นเรื่องยากมาก การทำกับความสบายดูจะเข้ากันไม่ได้ ไม่ใช่แค่บนเก้าอี้ทำฟันเท่านั้น แต่ในโลกฝ่ายวิญญาณก็เช่นเดียวกัน
        บ่อยครั้งที่ผมปล่อยให้ตัวเองผิดนัดหมอฟัน และในความสัมพันธ์ของผมกับพระคริสต์ ผมมักจะไม่พยายามเพื่อพระประสงค์ของพระเจ้า แต่กลับพยายามเพื่อความต้องการของตัวเอง ในช่วงเวลานั้น สิ่งที่ทำได้ยากที่สุดสำหรับผมก็คือการ “ทำตัวให้สบาย” และวางใจพระเจ้าอย่างแท้จริงสำหรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นจากการทดลองที่เข้ามาในชีวิต
        สดุดี 46:10 กล่าวว่า “จงนิ่งเสียและรู้เถอะว่าเราคือพระเจ้า เราเป็นที่ยกย่องท่ามกลางประชาชาติ เราเป็นที่ยกย่องในแผ่นดินโลก” ในช่วงเวลาที่ผมกระวนกระวายใจ พระคัมภีร์ข้อนี้เตือนให้ผม “นิ่งเสียและรู้” ผมเพียงแค่นำพระธรรมข้อนี้มาใช้ และวางใจอย่างมั่นใจว่าพระองค์ทรงดูแล ผมก็จะได้พบความสงบ – BC

ข้าแต่พระเจ้า เรารู้ว่าการพักพิงที่แท้จริงมีอยู่ในพระองค์เท่านั้น ขอทรงโปรดช่วยให้เราเลิกกระวนกระวาย และไว้วางใจว่าพระองค์จะทรงจัดเตรียม เราพบการพักพิงในพระหัตถ์ที่ทรงพระชนม์อยู่ของพระองค์ อาเมน

พระเจ้าทรงทราบอนาคต
ดังนั้นเราจึงปลอดภัยในพระหัตถ์ของพระองค์

วันพฤหัสที่ 1 ตุลาคม

อ่าน: มัทธิว 7:7-11
ถ้าท่านทั้งหลายเอง…ยังรู้จักให้ของดีแก่บุตรของตน ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด พระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในสวรรค์จะประทานของดีแก่ผู้ที่ขอต่อพระองค์ -มัทธิว 7:11

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: อิสยาห์ 11-13, เอเฟซัส 4

        ฉันกำขนมกรุบกรอบเต็มมือ ย่องข้ามเฉลียงหลังบ้านไม่ให้ปลาในสระน้ำรู้ตัว แต่อาจจะเป็นเพราะเห็นเงาของฉันในน้ำ หรือ
ฉันอาจจะย่องไม่เบาพอ เมื่อไปถึงรั้ว ปลาทองยักษ์ 15 ตัวรี่เข้ามาอ้าปากหมับๆแย่งกันรอรับอาหารพิเศษ
        ทำไมปลาขยับตีครีบกันวุ่นวาย? เพราะการปรากฏตัวของฉันสร้างเงื่อนไขในสมองน้อยๆ ของมันว่า ฉันมีของพิเศษจะให้พวกมัน
        หากเราตอบสนองแบบเดียวกันนี้ต่อพระเจ้าและต่อความปรารถนาของพระองค์ ที่จะประทานของดีให้กับเรา เป็นการตอบสนองที่มีพื้นฐานมาจากประสบการณ์ในอดีตกับพระเจ้า และมาจากการรู้จักพระลักษณะของพระองค์อย่างฝังรากลึก
        มิชชันนารีชื่อวิลเลียม แครี่กล่าวว่า “จงคาดหวังสิ่งใหญ่จากพระเจ้า จงพยายามทำสิ่งใหญ่เพื่อพระองค์” พระเจ้าทรงปรารถนาจะเตรียมเราให้พร้อมสำหรับงานที่พระองค์ปรารถนาให้เราทำ และพระองค์ทรงเชิญให้เรา “มีใจกล้าเข้ามา” หาพระเมตตาและพระคุณในยามต้องการ (ฮบ.4:16)
        เมื่อเราซึ่งเป็นบุตรของพระเจ้าดำเนินชีวิตในความเชื่อ เราก็จะมีความคาดหวังอันน่าตื่นเต้นและความมั่นใจลึกๆว่าพระเจ้าจะทรงประทานสิ่งที่จำเป็นในเวลาที่เหมาะสม (มธ.7:8-11) – CHK

ยามใดเราอธิษฐานด้วยตั้งตา
ตามพระทัยพระบิดาในสวรรค์
ทรงทำกิจในชีวิตอัศจรรย์
พระประสงค์กำหนดพลันสำเร็จลง – Sper

การอธิษฐานโดยไม่คาดหวัง ก็คือความไม่เชื่อที่แอบแฝง