วันอังคารที่ 7 กรกฎาคม
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: โยบ 34-35, กิจการ 15:1-21
อ่าน: ยอห์น 6:25-33
ความสามารถของเรามาจากพระเจ้า – 2 โครินธ์ 3:5
เมื่อครั้งยังเป็นศิษยาภิบาลผมมักจะฝันร้ายบ่อยๆว่า ขณะที่ผมลุกขึ้นเพื่อเทศนาในเช้าวันอาทิตย์ แล้วมองไปยังที่ประชุม กลับไม่มีสักคนหนึ่งนั่งอยู่ที่นั่นเลย!
ไม่จำเป็นต้องให้ดาเนียล(ดนล.2:1,19) หรือนักบำบัดมาแปลความฝันนี้ เป็นเพราะผมเชื่อว่าทุกสิ่งขึ้นอยู่กับผม ผมเคยเชื่ออย่างผิดๆว่าถ้าผมไม่เทศนาด้วยสิทธิอำนาจและการชักจูงใจ ผู้ที่มานมัสการก็จะลดลงเรื่อยๆและโบสถ์ก็จะปิดตัวลง ผมคิดว่าผลที่เกิดขึ้นจากการทำงานของพระเจ้าเป็นความรับผิดชอบของผม
ในพระกิตติคุณ เราได้อ่านพบว่ามีบางคนถามพระเยซูว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายจะต้องทำประการใด จึงจะทำงานของพระเจ้าได้” (ยน. 6:28) ช่างอาจหาญเหลือเกิน! มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่สามารถทำงานของพระเจ้าได้!
พระเยซูตรัสตอบเพื่อชี้แนะเราทั้งหลายว่า “งานของพระเจ้านั้น คือการที่ท่านวางใจในท่านที่พระองค์ทรงใช้มา” (ข้อ 29) ไม่ว่าเราต้องทำสิ่งใด จะเป็นการสอนชั้นเรียนรวีวารศึกษา นำกลุ่มย่อย ประกาศข่าวประเสริฐแก่เพื่อนบ้าน หรือเทศนาต่อผู้คนหลายพันคน ทุกสิ่งจะสำเร็จได้โดยความเชื่อ ไม่มีหนทางอื่นในการ “ทำงานของพระเจ้า”
ความรับผิดชอบของเราคือการรับใช้พระเจ้าอย่างสัตย์ซื่อในทุกงานที่ทรงมอบหมายให้เราทำ แล้วมอบผลที่ตามมาไว้กับพระองค์ เช่นที่พระเยซูทรงเตือนสาวกของพระองค์ในยอห์น 15:5 ว่า “ถ้าแยกจากเราแล้วท่านจะทำสิ่งใดไม่ได้เลย” – DHR
บนกางเขนวายพระชนม์คือพระคริสต์
พระราชกิจพระองค์ไถ่ปวงชน
งานรับใช้ของเราเพิ่งเริ่มต้น
แม้เล็กน้อยเราทุกคนตอบแทนคุณ – Hess
วันเสาร์ที่ 4 กรกฎาคม
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: โยบ 28-29, กิจการ 13:1-25
อ่าน: กาลาเทีย 5:1-6, 16-21
อย่าเอาเสรีภาพของท่านเป็นช่องทางที่จะปล่อยตัวไปตามเนื้อหนัง แต่จงรับใช้กันและกันด้วยความรักเถิด – กาลาเทีย 5:13
เสรีภาพเป็นอันตรายเมื่อตกอยู่ในมือของคนที่ไม่รู้วิธีใช้ ด้วยเหตุนี้อาชญากรจึงต้องถูกขังไว้ในคุกที่ล้อมด้วยรั้วลวดหนาม ลูกกรงเหล็กและกำแพงคอนกรีต หรืออาจเปรียบได้กับกองไฟที่จุดทิ้งไว้ในค่ายพักแรม จนลามไปในป่าแห้ง แล้วกลายเป็นไฟประลัยกัลป์ที่ลุกโพลงอย่างรวดเร็ว เสรีภาพที่ไร้ขอบเขตก่อให้เกิดความหายนะได้
เรื่องนี้เห็นได้ชัดในชีวิตคริสเตียน ผู้เชื่อเป็นอิสระจากคำแช่งสาป บทลงโทษและความรู้สึกผิดที่เกิดจากบทบัญญัติ ความกลัว ความวิตกกังวลและความรู้สึกผิดถูกแทนที่ด้วยสันติสุข การให้อภัย และเสรีภาพ คนที่เป็นอิสระในส่วนลึกของจิตวิญญาณมีความรู้สึกของเสรีภาพแท้ แต่ในเสรีภาพนี้ที่เรามักจะทำผิดพลาด เราเพลิดเพลินในเสรีภาพ และอยู่อย่างเห็นแก่ตัว หรือไม่เราก็อ้างความเป็นเจ้าของต่อสิ่งที่พระเจ้าทรงเพียงแต่ให้เราดูแลเท่านั้น เราปล่อยตัวให้ใช้ชีวิตที่ตามใจตัวเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มสังคมที่มั่งคั่ง
การใช้เสรีภาพอย่างเหมาะสมก็คือ “ความเชื่อซึ่งแสดงออกเป็นกิจที่ทำด้วยความรัก” ในการรับใช้กันและกัน (กท.5:6,13) เมื่อเราพึ่งพาพระวิญญาณและทุ่มเทกำลังเพื่อรักพระเจ้าและช่วยเหลือคนอื่นแล้ว พระเจ้าจะทรงผูกมัดการงานของเนื้อหนังที่คอยบ่อนทำลายนั้น (ข้อ 16-21) ดังนั้น จงใช้เสรีภาพของเราเพื่อก่อกันขึ้นอยู่เสมอ ไม่ใช่เพื่อทำให้พังทลายลง
เสรีภาพที่ปราศจากขอบเขตเป็นอันตราย ดั่งเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำ แต่เมื่อได้รับการควบคุม ก็เป็นพระพรสำหรับทุกคน – DJD
พระคริสต์มาเพื่อให้เสรีภาพ
ช่วยพ้นบาปพลีชีวีพระองค์ให้
เสรีภาพนี้ได้ผูกพันเราไว้
เราจึงได้ปันความรักและพระคุณ
- D. De Haan
วันศุกร์ที่ 3 กรกฎาคม
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: โยบ 25-27, กิจการ 12
อ่าน: ฟีลิปปี 4:10-13
เราจะรับสิ่งดีจากพระหัตถ์ของพระเจ้า และจะไม่รับของไม่ดีบ้างหรือ – โยบ 2:10
เมื่อภรรยาของผมได้รับตำแหน่งหัวหน้าหน่วยการศึกษาพิเศษของเขตการศึกษาซึ่งอยู่ห่างจากบ้านไปหลายไมล์ ทำให้ต้องใช้เวลาเดินทางนานมาก ซึ่งก็พอทนได้ในช่วงสั้นๆ แต่เราทั้งคู่ไม่เห็นด้วยที่เธอจะต้องทำเช่นนี้อย่างไม่มีกำหนด เราจึงตัดสินใจย้ายไปอยู่ในเมืองซึ่งอยู่ครึ่งทางระหว่างที่ทำงานของเรา
ตัวแทนขายบ้านไม่คิดในแง่บวกว่าเราจะขายบ้านได้เร็ว กระแสของตลาดระบุว่ามีบ้านที่ต้องการขายมีมากขณะที่ผู้ซื้อมีน้อยราย หลังจากอธิษฐานอย่างหนัก และทำความสะอาดบ้านอย่างแข็งขัน ในที่สุดเราก็ประกาศขายบ้าน น่าประหลาด ที่บ้านของเราขายได้ภายในเวลาน้อยกว่า 3 สัปดาห์!
บางครั้งผมรู้สึกผิดที่ได้รับพระพรทางด้านวัตถุ ขณะที่มีผู้คนขัดสนมากมายทั่วโลก เหตุใดผมจึงควรคาดหวังว่าพระเจ้าจะช่วยเรื่องการขายบ้าน? แล้วผมก็ระลึกถึงสิ่งที่โยบตอบภรรยาของเขา “เราจะรับสิ่งดีจากพระหัตถ์ของพระเจ้า และจะไม่รับของไม่ดีบ้างหรือ” (โยบ 2:10)
ประโยคนี้ถูกใช้บ่อยครั้งที่สุดในสถานการณ์ที่ต้องยอมรับกับความผิดหวัง แต่หลักการนี้ก็สามารถใช้กับความชื่นชมยินดีในพระพรได้ด้วยเช่นกัน เปาโลเรียนรู้ที่จะชื่นชมยินดีทั้งในความอุดมสมบูรณ์และในความขัดสน (ฟป.4:10-13) พระเจ้าทรงปรารถนาจะสอนเราให้พอใจทั้งในการได้รับและการสูญเสีย การขอบพระคุณพระเจ้าในทุกกรณี คือการยอมรับสิทธิอำนาสูงสุดของพระองค์ และยอมรับว่าการเลี้ยงดู
ของพระองค์เป็นการตอบสนองต่อความเชื่อของเรา – HDF
ทุกความฝันความหวังความตั้งใจ ข้าขอมอบถวายให้แด่พระเจ้า
โปรดเปลี่ยนแปลงชำระโปรดขัดเกลา ได้ตราบเท่าพระองค์พอพระทัย
ขอเป็นของพระองค์ทั้งดวงจิต ยกบัลลังก์ชีวิตเป็นของไท้
โปรดประทับครอบครองตลอดไป องค์พระเจ้ายิ่งใหญ่เราเทิดทูน – Hess
พระเจ้าประทาน และพระเจ้าทรงเอาไปเสีย สาธุการแด่พระนามพระเจ้า – โยบ