วันพุธที่ 8 กรกฎาคม

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี โยบ 36-37, กิจการ 15:22-41

อ่าน: อ่าน: วิวรณ์ 22:1-5
สิ่งที่ตาไม่เห็นหูไม่ได้ยิน…คือสิ่งที่พระเจ้าได้ทรงจัดเตรียมไว้สำหรับคนที่รักพระองค์ – 1 โครินธ์ 2:9

อะไรคือความชื่นชมยินดีสูงสุดบนสวรรค์?
        โจนี่ เอียเรคสัน ทาดา ประสบอุบัติเหตุจากการกระโดดน้ำจนทำให้พิการตั้งแต่เป็นวัยรุ่น ร่างกายของเธอเป็นอัมพาตมากว่า 40 ปี หลายคนอาจคิดว่าความปรารถนาสูงสุดของเธอคือการกลับมาเดิน หรือวิ่งได้ และเป็นอิสระจากเก้าอี้ล้อเข็นซึ่งพันธนาการเธอไว้
        แต่โจนี่บอกกับเราว่าความปรารถนาสูงสุดของเธอคือการได้มอบถวาย “คำสรรเสริญอันบริสุทธิ์” เธออธิบายว่า “ฉันจะไม่เป็นง่อยจากความรำคาญใจ หรือพิการจากการหลอกลวง ฉันจะไม่ทุพพลภาพจากความเฉื่อยชาอันน่าเบื่อ จิตใจของฉันจะพองโตด้วยการสรรเสริญอัน เริงโลดร่วมกับจิตใจของพวกคุณ ในที่สุดเราจะได้ร่วมสามัคคีธรรมกับพระบิดาและพระบุตร สำหรับฉัน นี่จะเป็นส่วนที่ดีที่สุดของสวรรค์”
        คำพูดนี้แทงทะลุจิตใจที่ไม่จดจ่อและยึดจิตวิญญาณที่หลุดลอยไปของผมไว้! การมอบถวาย “คำสรรเสริญอันบริสุทธิ์” ซึ่งปราศจากความคิดเรื่อยเปื่อย ปราศจากคำขอที่เอาตัวเองเป็นที่ตั้ง และพ้นข้อจำกัดทางภาษาของโลกนี้ ช่างเป็นพรอันประเสริฐ!
        ในสวรรค์ “จะไม่มีสิ่งใดถูกสาปแช่งอีกต่อไป พระที่นั่งของพระเจ้าและของพระเมษโปดกจะตั้งอยู่ที่นั่น และบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์จะนมัสการพระองค์” (วว.22:3) ขอให้ความหวังเรื่องสวรรค์ทำให้เราได้ลิ้มรสประสบการณ์ล่วงหน้าถึงการนมัสการยกย่องพระเกียรติพระเจ้าแม้จะอยู่ที่นี่และในเวลานี้ – VCG

ได้ครอบครองกับพระเจ้าผู้ทรงรัก
ด้วยยำเกรงต่อพระพักตร์เราถ่อมใจ
เฉลิมฉลองงานเลี้ยงอันยิ่งใหญ่
อยู่กับองค์ผู้ทรงชัยตลอดนิรันดร์
- Peterson

การได้พบพระเยซู คือความปีติยินดีที่สุดในสวรรค์

วันอาทิตย์ที่ 5 กรกฎาคม

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: โยบ 30-31, กิจการ 13:26-52

อ่าน: สดุดี 103:1-14
จิตใจของข้าเอ๋ย จงถวายสาธุการแด่พระเจ้า และอย่าลืมพระราชกิจอันมีพระคุณทั้งสิ้นของพระองค์ – สดุดี 103:2

        เพื่อนของผมคนหนึ่งร้องไห้ออกมาในวันที่สวยงามในฤดูร้อนเพราะปัญหาชีวิตที่ยากจะรับมือ อีกคนไม่สามารถลืมความโศกเศร้า อันเป็นจุดพลิกผันชีวิตในอดีตได้ และยังมีอีกคนที่ต้องต่อสู้ไม่ให้ปิดคริสตจักรเล็กๆที่เขาเป็นศิษยาภิบาลอยู่อย่างสัตย์ซื่อ เพื่อนคนที่สี่สูญเสียงานซึ่งเป็นงานรับใช้ในชุมชน
        เราหรือเพื่อนของเราที่ต้องดิ้นรนกับปัญหา ควรทำอย่างไรจึงจะพบความหวัง? จะหันไปทางไหนในเมื่อวันพรุ่งนี้ไม่อาจรับประกันได้ว่าจะมีความสุข?
        เราสรรเสริญหรือ “สาธุการ” แด่พระเจ้าได้ อย่างที่ดาวิดกล่าวไว้ในสดุดี 103 ท่ามกลางปัญหา การยอมรับการควบคุมของพระเจ้าในชีวิตจะช่วยเปลี่ยนความคิดของเราจากความเจ็บปวดในหัวใจ และผลักดันให้เราพึ่งพาความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าแทน ดาวิดตระหนักดีถึงปัญหา เขาเผชิญการคุกคามจากศัตรู อีกทั้งผลที่เกิดจากความบาปของเขาเอง และการท้าทายจากความโศกเศร้า กระนั้นเขาก็ยังระลึกถึงพลังการเยียวยาจากคำสรรเสริญ
        ดาวิดจึงเขียนเหตุผลที่จะเข้าหาพระเจ้าไว้ในสดุดี 103 พระองค์ทรงอภัยความบาปผิด รักษาโรค ไถ่เรา สวมความรักและพระกรุณาให้แก่เรา ให้เราอิ่มด้วยของดี และฟื้นฟูชีวิต และเตือนเราว่าพระเจ้าทรงประทานความยุติธรรมและความชอบธรรม และทรงประกอบด้วยพระคุณและความรัก
        จงนำสิ่งที่ดาวิดสอนมาใช้ การสรรเสริญความยิ่งใหญ่ของพระเจ้านำความหวังมาสู่หัวใจที่เป็นทุกข์ของเรา – JDB

โอพระผู้ปกฟ้า    ดวงวิญญาข้าสรรเสริญ
ร้อยถ้อยคำยอเยิน    นำมาแทบพระบาทา
ความบาปทรงอภัย    อีกทรงไถ่ด้วยสูงค่า
นำการคืนดีมา    การรักษาบรรเทาใจ – Lyte

การสรรเสริญ สามารถบรรเทาภาระที่หนักที่สุดของคุณได้