พันธกิจมานาประจำวัน » ความสัตย์ซื่อ

ทั้งใกล้และไกล

admin — Thu, 26 Aug 2010 17:02:01 +0000

วันศุกร์ที่ 27 สิงหาคม 2010

อ่าน: มัทธิว 15:7-20
ขอทรงหันนัยน์ตาของข้าพระองค์ ไปจากการมองดูสิ่งอนิจจัง และขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์ในพระมรรคาของพระองค์ – สดุดี 119:37

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 120-122, 1 โครินธ์ 9

ฉันนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะในสวนที่เงียบสงบ เจ้าแม็กกี้ สุนัขของเราหมอบอยู่ข้างๆ เพียงแค่เสียงกรอบแกรบของใบไม้ แม็กกี้จะลุกขึ้นทันทีและวิ่งวนรอบต้นไม้ซึ่งมีตัวกราวน์ฮอค เกาะแน่นอยู่กับลำต้น

แม็กกี้วิ่งกลับมาเมื่อฉันเรียกชื่อมัน แต่ฉันไม่สามารถทำให้มันหันหาฉันได้ คอของมันหันไปทางเดียวเหมือนถูกตรึง แม้ว่าตัวมันจะอยู่กับฉัน แต่ความคิดความปรารถนาของมันอยู่ที่ตัวกราวน์ฮอค

แม็กกี้และกราวน์ฮอคทำให้ฉันคิดถึงตัวเองที่ถูกสิ่งต่างๆ ดึงอย่างรวดเร็วให้เลิกสนใจพระเยซู ไม่ว่าจะเป็นการทดลองในเรื่องเดิมๆ ความรับผิดชอบใหม่ หรือความปรารถนาสิ่งของต่างๆ หรือความสุขที่ไม่รู้จบ ไม่นาน สิ่งเหล่านี้สามารถเบนให้ฉันเลิกสนใจพระองค์ผู้ทรงทราบและต้องการให้ฉันได้รับสิ่งที่ดีที่สุด

ปัญหาฝ่ายวิญญาณนี้ก็เกิดขึ้นกับพวกฟาริสีเช่นกัน (มธ.15:8-9) พวกเขาปรนนิบัติพระเจ้าอยู่ในพระวิหาร สั่งสอนผู้อื่น แต่จิตใจกลับห่างไกลพระเจ้า

เราก็อาจสอนและรับใช้ในคริสตจักร แต่ห่างไกลจากพระเจ้าก็ได้ แม้แต่กิจกรรมทางศาสนาก็อาจจะไร้ความหมาย หากเราไม่ได้จดจ่ออยู่ที่พระเยซู แต่หากเราเลิก “หัวแข็งใจดื้อหูตึง” (กจ.7:51) องค์พระผู้เป็นเจ้าก็อาจจะหันนัยน์ตาของเราให้พ้นจากสิ่งอนิจจังและฟื้นฟูจิตใจเราขึ้นใหม่ – JAL

บางคนที่ติดตามองค์พระคริสต์ อุปสรรคเพียงนิดคิดยอมแพ้
แต่หากมุ่งมองพระองค์ให้แน่วแน่ ไม่หลงจากทางเที่ยงแท้ของพระองค์ – Sper

เมื่อพระคริสต์อยู่ที่ศูนย์กลางของชีวิต สิ่งอื่นๆ ก็จะอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม

ชีวิตแสนสั้น

admin — Fri, 18 Jun 2010 17:01:24 +0000

วันเสาร์ที่ 19 มิถุนายน 2010

อ่าน: สดุดี 90
กำหนดปีของข้าพระองค์คือเจ็ดสิบ…แต่ช่วงชีวิตนั้นมีแตงานและความลำบาก ไม่ชก็สูญไปและข้าพระองค์กจากไป – สดุดี 90:10

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เนหะมีย์ 12-13, กิจการ 4:23-37

ในวันที่ 19 ตุลาคม 2008 ผมได้ยินข่าวการเสียชีวิตของลีไว สตับส์ วัย 72 ปี นักร้องนำวงเดอะโฟร์ท็อปส์แห่งเมืองโมทาวน์ เมื่อยังเด็ก ผมชื่นชอบวงโฟร์ท็อปส์ โดยเฉพาะน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอารมณ์ของสตับส์ ผมไม่เคยเจอเขาหรือไปชมการแสดงของวงนี้เลย แต่การจากไปของเขากลับทำให้ผมสะเทือนใจอย่างคาดไม่ถึง

ผมคิดว่าที่ผมเสียใจ เป็นเพราะเหตุการณ์นี้ทำให้ผมตระหนักว่า ผมเองก็อายุมากแล้วเช่น่กัน การเสียชีวิตของคนที่ผมเคยฟังเพลงของเขา้าเมื่อยังเด็ก เตือนผมว่า เวลาไม่ได้กำลังเดินหน้า ็แต่มันกำลังจะสิ้นสุด!

โมเสสเขียนไว้ในสดุดีบทเดียวของท่านว่า “กำหนดปีของข้าพระองค์คือเจ็ดสิบ หรือสุดแต่เรื่องกำลัง ก็ถึงแปดสิบ แต่ช่วงชีวิตนั้นมีแต่งานและความลำบาก ไม่ช้าก็สูญไปและข้าพระองค์ก็จากไป” (90:10) เราอาจไม่อยากได้ยิน เราอยากจะคงความหนุ่มสาวไว้ตลอดไป แต่พระคัมภีร์เตือนเราว่า เวลาผ่านไป และวันหนึ่งความตายจะมาถึง

มีคำถามสำคัญสองข้อที่เราต้องตอบ คือ เมื่อชีวิตสิ้นสุดลง ฉันพร้อมที่จะ “จากไป” โดยมีพระคริสต์เป็นพระผู้ช่วยให้รอดหรือไม่? และ ฉันได้ใช้แต่ละวันที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพื่อทำให้พระองค์ผู้ทรงรักฉันอย่างไม่สิ้นสุดพอพระทัยหรือไม่?

ไม่ว่าคุณจะอายุเท่าใด คุณจะตอบสนองคำท้าทายของชีวิตอันแสนสั้นนี้อย่างไร? – BC

เวลาผ่านกำลังยิ่งถดถอย วันเดือนปีค่อยๆ เหลือน้อยลง
วัยหนุ่มสาวผ่านแสนไวน่าพิศวง สารพัดไม่อยู่คงต้องล่วงไป
แต่เรายังมีความหวังและจุดหมาย เพราะความตายแพ้พ่ายมิกรายใกล้
ด้วยเรามีป้อมปราการอันเกรียงไกร คือองค์พระผู้ไถ่แห่งชีวี – Gustafson

คุณไม่สามารถกำหนดความยาวของชีวิต แต่คุณสามารถกำหนดความลึกของมันได้

วิ่ง!

admin — Sat, 12 Jun 2010 17:01:07 +0000

วันอาทิตย์ที่ 13 มิถุนายน 2010

อ่าน: 1 โครินธ์ 9:19-27
ท่านไม่รู้หรือว่าคนเหล่านั้นที่วิ่งแข่งกันก็วิ่งด้วยกันทุกคน แต่คนที่ได้รับรางวัลมีคนเดียว เหตุฉะนั้นจงวิ่งเพื่อชิงรางวัลให้ได้ – 1 โครินธ์ 9:24

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เอสรา 6-8, ยอห์น 21

ในภาพยนตร์เรื่อง เกียรติยศแห่งชัยชนะ (Chariots of Fire) มีตัวละครชื่อฮาโรลด์ อับราฮัมส์ ซึ่งเป็นนักวิ่งระยะสั้นระดับตำนานชาวอังกฤษ เขามุ่งแต่จะเอาชัยชนะ แต่ในการวิ่ง 100 เมตรรอบคัดเลือกเพื่อแข่งโอลิมปิกส์ ปี 1924 เขาแพ้เอริค ลิดเดลล์อย่างราบคาบ อับราฮัมส์สิ้นหวังอย่างยิ่ง เมื่อซิบิลแฟนสาว ของเขาพยายามให้กำลังใจ เขาตะโกนอย่างโกรธแค้นว่า “ผมวิ่งเพื่อชนะ ถ้าไม่ชนะ ผมก็ไม่วิ่ง!” ซิบิลตอบอย่างฉลาดว่า “ถ้าไม่วิ่ง ก็ไม่มีทางชนะ”

ชีวิตเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน เราเองซึ่งเป็นคริสเตียนก็หนีไม่พ้นความผิดหวังที่ทำให้ เราอยากยอมแพ้ แต่การวิ่งในสนามแห่งชีวิตคริสเตียน เปาโลท้าทายให้เราวิ่งต่อไป ท่าน บอกชาวโครินธ์ว่า “ท่านไม่รู้หรือว่าคนเหล่านั้นที่วิ่งแข่งกันก็วิ่งด้วยกันทุกคน แต่คนที่ได้รับรางวัลมีคนเดียว เหตุฉะนั้นจงวิ่งเพื่อชิงรางวัล ให้ได้” (1 คร.9:24) เปาโลกล่าวว่า เราต้องวิ่งอย่างสัตย์ซื่อ ด้วยรู้ว่าเราวิ่งเพื่อถวายเกียรติแด่องค์จอมราชาและเพื่อรับรางวัลเป็นมงกุฎนิรันดร์จากพระองค์

แต่ถ้าการวิ่งของเราเกิดสะดุด ถ้าเราเลิกรับใช้พระเจ้าหรือพ่ายแพ้ต่อบาปเพราะความลำบากของเรา เราก็เสี่ยงต่อการสูญเสียรางวัลล้ำค่าที่เราอาจได้รับถ้าเราวิ่งเต็มที่

ซิบิลพูดถูก “ถ้าไม่วิ่ง ก็ไม่มีทางชนะ” – BC

บนหนทางชีวิตเราบากบั่น
เราแข่งขันเพื่อองค์จอมราชา
เราผ่อนลงในยามที่เหนื่อยล้า
ในพระคุณพึ่งพาสู่เส้นชัย – Branon

สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าการได้รับเหรียญใดๆ คือการได้ยินพระองค์ตรัสว่า “ดีมาก!”

วิ่งแข่ง

admin — Thu, 28 Jan 2010 17:01:31 +0000

วันศุกร์ที่ 29 มกราคม

อ่าน: 1 โครินธ์ 9:19-27
ท่านไม่รู้หรือว่าคนเหล่านั้นที่วิ่งแข่งกันก็วิ่งด้วยกันทุกคน แต่คนที่ได้รับรางวัลคนเดียว เหตุฉะนั้นจงวิ่งเพื่อชิงรางวัลให้ได้ – 1 โครินธ์ 9:24

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี อพยพ 21-22, มัทธิว 19

        สปิริดอน หลุยส์ มีชื่อเสียงโด่งดังในกรีก เพราะเหตุการณ์ในการแข่งขันโอลิมปิก ในปี 1896 ที่กลับมาจัดในกรุงเอเธนส์
        ระหว่างการแข่งขัน นักกีฬาชาวกรีกทำคะแนนได้ค่อนข้างดี และเป็นเจ้าเหรียญทอง แต่เหตุการณ์ที่นำความภาคภูมิใจอย่างมากมาสู่กรีก คือการแข่งวิ่งมาราธอนครั้งแรก นักกรีฑาสิบเจ็ดคนวิ่งแข่งเป็นระยะทาง 40 กิโลเมตร แต่ผู้ชนะคือ หลุยส์ ซึ่งเป็นเพียงกรรมกรธรรมดาๆ ความพยายามของหลุยส์ ทำให้เขามีได้รับการยกย่องจากกษัตริย์และคนทั้งประเทศและเป็นวีรบุรุษของชาติ
        เปาโลเปรียบเทียบชีวิตคริสเตียนเหมือนกับการวิ่งแข่ง ใน 1 โครินธ์ 9:24 ท่านท้าทายให้ เราไม่เพียงแต่วิ่ง แต่ให้วิ่งเพื่อชัยชนะ โดยกล่าวว่า “ท่านไม่รู้หรือว่าคนเหล่านั้นที่วิ่งแข่งกันก็วิ่งด้วยกันทุกคน แต่คนที่ได้รับรางวัลมีคนเดียว เหตุฉะนั้นจงวิ่งเพื่อชิงรางวัลให้ได้” ท่านไม่เพียงแต่สอน แต่เป็นแบบอย่างด้วย ในจดหมายฉบับสุดท้าย ท่านบอกว่า “ข้าพเจ้าได้ต่อสู้อย่างเต็มกำลัง ข้าพเจ้าได้แข่งขันจนถึงที่สุด ข้าพเจ้าได้รักษาความเชื่อไว้แล้ว” (2 ทธ.4:7) เมื่อเสร็จสิ้นการแข่งขัน เปาโลจึงชื่นชมยินดีในความหวังที่จะได้รับมงกุฎแห่งชัยชนะจากจอมกษัตริย์แห่งสวรรค์
        จงวิ่งอย่างเต็มกำลังเหมือนเปาโลเพื่อชนะการแข่งขันในโลกนี้ และเป็นที่พอพระทัยจอมกษัตริย์ของเรา – BC

บนเส้นทางชีวิตเราวิ่งไป
พยายามสุดใจด้วยมุ่งมั่น
อุปสรรคอย่างไรไม่ไหวหวั่น
นำชัยนั้นถวายองค์จอมราชา – Branon

การแข่งขันของคริสเตียนไม่ใช่การวิ่งระยะสั้น แต่เป็นการวิ่งมาราธอน

กริยาวิเศษณ์

admin — Wed, 06 Jan 2010 17:01:37 +0000

วันพฤหัสที่ 7 มกราคม

อ่าน: โคโลสี 3:8-17
แต่เราก็มีพระทัยของพระคริสต์ – 1 โครินธ์ 2:16

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี ปฐมกาล 18-19, มัทธิว 6:1-18

        พวกพูริตันมีวิธีเชื่อมโยงชีวิตกับพระผู้ทรงสร้างได้อย่างชาญฉลาด โดยการรวมทั้งสองโลกเข้าด้วยกันแทนที่จะแยกเป็น ฝ่ายเนื้อหนังและฝ่ายวิญญาณ พวกเขายึดสุภาษิตที่ว่า “พระเจ้าทรงชอบกริยาวิเศษณ์ พระองค์ไม่สนใจว่าดีมากแค่ไหน แต่ทำดีอย่างไร” กริยาวิเศษณ์คือคำขยายกริยา ใช้อธิบายการกระทำและสิ่งที่เราทำ สุภาษิตนี้ หมายความว่าพระเจ้าสนพระทัยกับท่าทีในการใช้ชีวิตมากกว่าผลลัพธ์ที่จับต้องได้
        การทำให้พระเจ้าพอพระทัยไม่ได้หมายถึง การยุ่งวุ่นวายกับกิจกรรม “ฝ่ายวิญญาณ” แต่ดังที่พวกพูริตันกล่าว ไม่ว่าจะเป็นการกวาดบ้านหรือเทศนา ใส่เกือกม้าหรือแปลพระคัมภีร์ กิจกรรมทุกอย่างของมนุษย์ก็คือเครื่องถวายแด่พระเจ้า
        เราใช้เวลามากมายสาละวนกับกิจธุระ แต่เปาโลเตือนเราว่า “แต่เราก็มี พระทัยของพระคริสต์” (1 คร.2:16) ความจริงนี้มีไว้เพื่อเป็นแนวทางให้ทุก สิ่งที่เราทำไม่ว่าจะเป็น การดูแลพ่อแม่ที่แก่ชรา อาบน้ำให้ลูก นั่งคุยกับ เพื่อนบ้าน รับเรื่องร้องเรียนของลูกค้า กรอกข้อมูลคนไข้ในห้องพยาบาล นั่งรอรถติด เลื่อยไม้ ให้คำแนะนำ ซื้อของเข้าบ้าน
        เราต้องมีความเชื่อและจิตใจอย่างองค์พระเยซู เราจึงจะเห็นคุณค่าอันเป็นนิรันดร์ในกิจวัตรประจำวันที่ธรรมดาที่สุดที่เราทำ – PY

เมื่อทำงานหน้าที่ประจำวัน
จิตใจฉันสรรเสริญทุกเวลา
เพราะพระเจ้าสัญญาแน่นอนว่า
จะประทานกำลังมาทุกๆ วัน – Tovey

โลกนี้ดูที่ความสำเร็จ แต่พระเจ้าทอดพระเนตรความสัตย์ซื่อ

คุ้มที่จะตาย

admin — Sun, 04 Oct 2009 17:01:33 +0000

วันจันทร์ที่ 5 ตุลาคม

อ่าน: ฟีลิปปี 1:19-26
เพราะว่าสำหรับข้าพเจ้านั้น การมีชีวิตอยู่ก็เพื่อพระคริสต์และการตายก็ได้กำไร -ฟีลิปปี 1:21

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: อิสยาห์ 23-25, ฟีลิปปี 1

        โซฟี โชลล์เป็นหญิงสาวชาวเยอรมันในยุค ทศวรรษ 1940 เธอเห็นความเสื่อมถอยของประเทศชาติภายใต้กฎเหล็กของนาซี และเธอตั้งใจจะสร้างความเปลี่ยนแปลง เธอและพี่ชายกับเพื่อนกลุ่มเล็กๆจึงเริ่มประท้วงอย่างสงบต่อการกระทำและแนวคิดที่นาซีเผยแพร่แก่ประชาชน
        โซฟีและคนอื่นๆ ถูกจับและถูกประหารเนื่องจากพูดต่อต้านความชั่วร้ายในประเทศ เธอไม่ได้อยากตาย แต่เธอเห็นว่าต้องมีคนพูดถึงสภาพบ้านเมือง แม้เธอจะต้องตายก็ตาม
        เรื่องราวของโซฟีได้ตั้งคำถามที่สำคัญ สำหรับเราเช่นกัน เราเต็มใจจะตายเพื่อสิ่งใด? จิม เอลเลียต, เนต เซนต์, พีต เฟลมมิ่ง, โรเจอร์ โยเดอเรียน, และเอ็ด แมคเคอลีย์ สละชีวิตในป่าในอเมริกาใต้ เพราะพวกเขาตั้งใจจะประกาศพระกิตติคุณ เอลเลียตแสดงให้เห็นจิตใจแห่งการเสียสละนี้ด้วยคำพูดที่ว่า “คนฉลาดให้สิ่งที่มิอาจรักษาไว้ได้ เพื่อรักษาสิ่งที่มิอาจสูญเสียไปได้” เปาโลกล่าวว่า “เพราะว่าสำหรับข้าพเจ้านั้น การมีชีวิตอยู่ก็เพื่อพระคริสต์และการตายก็ได้กำไร” (ฟป.1:21)
        บางสิ่งก็คุ้มค่าที่เราจะตายเพื่อสิ่งนั้น และเราจะได้รับรางวัลจากพระองค์ผู้ตรัสว่า “ดีแล้ว เจ้าเป็นทาสดีและสัตย์ซื่อ” (มธ.25:21, 23) – BC

พระเจ้าช่วยอย่าให้ข้าต้องหวั่นเกรง
การข่มเหงที่มาถึงเบื้องหน้า
เมื่อถึงวันพระคริสต์เสด็จมา
ได้มงกุฎโสภาจากพระองค์ – Bosch

ผู้ที่แบกกางเขนอย่างสัตย์ซื่อในชีวิตนี้
จะสวมมงกุฏในชีวิตหน้า

สัตย์ซื่อแค่ไหน?

admin — Thu, 10 Sep 2009 17:01:09 +0000

วันศุกร์ที่ 11 กันยายน

อ่าน: กิจการ 5:1-11
บรรดาผู้ที่ประพฤติความซื่อสัตย์เป็นที่ปีติยินดีแด่พระองค์ – สุภาษิต 12:22

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สุภาษิต 10-12, 2 โครินธ์ 4

        นิตยสารวันของผู้หญิง (Woman’s Day) ได้สำรวจประชาชนกว่า 2,000 คนเพื่อวัดระดับความซื่อสัตย์ เมื่อถามว่า “คุณซื่อสัตย์แค่ไหน?” ประชาชนร้อยละ 48 บอกว่าตนเองซื่อสัตย์มาก ส่วนอีกร้อยละ 50 บอกว่าค่อนข้างซื่อสัตย์ และอีกร้อยละ 2 บอกว่า ไม่ค่อยซื่อสัตย์เท่าไหร่
        ผู้ร่วมการสำรวจร้อยละ 68 ยอมรับว่าพวกเขาเคยนำวัสดุของที่ทำงานไปใช้ส่วนตัว และอีกร้อยละ 40 ยอมรับว่า ถ้าพวกเขารู้ว่าโกงภาษีแล้วไม่ถูกจับ พวกเขาก็จะทำ
        อานาเนีย กับสัปฟีรา คงคิดว่าตนเองจะี โกหกแล้วรอดพ้นไปได้ (กจ.5:1-11) แต่เขาทั้งสองก็รู้ได้ในทันทีว่าหนีไม่พ้น เมื่อเปโตรตำหนิว่าพวกเขาโกหกพระวิญญาณบริสุทธิ์ และทันใดนั้นเอง พวกเขาก็ล้มลงตาย (ข้อ 5,10)
        พระเจ้าทรงประสงค์ที่จะรักษาคริสตจักรใหม่ของพระองค์ให้บริสุทธิ์ เพื่อพระองค์จะสามารถใช้ผู้เชื่อเหล่านั้นในชีวิตของคนอื่นๆต่อไป ดังเช่นที่อาจารย์สอนพระคัมภีร์ จี. แคมเบล มอร์แกน ได้กล่าวว่า “คริสตจักรที่บริสุทธิ์คือคริสตจักรที่มีฤทธิ์เดช…ฤทธิ์อำนาจเดียว(ที่สามารถทำให้) คริสตจักรบริสุทธิ์ได้คือ ฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณของพระเจ้าที่ทรงสถิตอยู่ด้วย” ความบริสุทธิ์ของคริสตจักรทำให้คำพยานเลื่องลือไป และ “มีชายหญิงเป็นอันมากที่เชื่อถือได้ เข้ามาเป็นสาวกของพระเจ้ามากกว่าก่อน” (ข้อ 14)
        ให้เราเป็นคนที่ “ประพฤติความซื่อสัตย์” (สภษ.12:22) เพื่อพระเจ้าจะทรงใช้เราได้ – AMC

พระวิญญาณพระเจ้าโปรดช่วยข้า
ให้รักษาสัญญาที่จำนรรจ์
ลั่นวาจาคำไหนเป็นคำนั้น
เพื่อผู้ฟังจะเชื่อมั่นมิคลางแคลง
-D.De Haan

ความซื่อสัตย์ไม่มีคำว่ามากหรือน้อย

ภาคปฏิบัติ

admin — Thu, 23 Jul 2009 17:01:17 +0000

วันศุกร์ที่ 24 กรกฎาคม

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 35-36, กิจการ 25

อ่าน: 1 ทิโมธี 4:6-16
จงเป็นแบบอย่างแก่คนที่เชื่อทั้งปวง ทั้งในทางวาจาและการประพฤติ ในความรัก ในความเชื่อและในความบริสุทธิ์ – 1 ทิโมธี 4:12

        นักเทศน์คนหนึ่งพูดทีเล่นทีจริงว่า “ภรรยาของผมไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย เธอคาดหวังว่าผมจะดำเนินชีวิตเหมือนที่ผมเทศน์!” การบอกคนอื่นว่าสิ่งใดถูกหรือผิดนั้นง่ายกว่าการนำมาปฏิบัติเองมาก
        ตอนที่ผมกับลูกชายเล่นกอล์ฟด้วยกัน ผมสามารถบอกได้อย่างแม่นยำว่าจะต้องตีอย่างไร แต่น่าเสียดายที่ความสามารถในการตีของผมมีจำกัด ผมคิดว่าคำว่านักกีฬาที่ “เก่งแต่ทฤษฎี” คงจะหมายถึงอย่างนี้ ใครก็สามารถพูดได้เป็นฉากๆ แต่การจะเล่นให้ดีนั้นยากกว่ากันมากนัก
        การติดตามพระคริสต์ก็เช่นเดียวกัน แค่การพูดเรื่องความเชื่อนั้นยังไม่เพียงพอ เราต้องดำเนินชีวิตตามความเชื่อนั้นด้วย ด้วยเหตุนี้หลังจากที่เปาโลสอนเรื่องการเทศนาแก่ทิโมธีแล้ว จึงย้ำอีกด้วยว่า “อย่าให้ผู้ใดหมิ่นประมาทความหนุ่มแน่นของท่าน แต่จงเป็นแบบอย่างแก่คนที่เชื่อทั้งปวง ทั้งในทางวาจาและการประพฤติ ในความรัก ในความเชื่อ และในความบริสุทธิ์…จงปฏิบัติหน้าที่เหล่านี้ โดยถือเป็นชีวิตจิตใจ” (1 ทธ.4:12, 15)
        ในฐานะที่เราเป็นผู้ติดตามพระคริสต์ เราเก่งแต่ทฤษฎีเพียงอย่างเดียวไม่ได้ เราต้องดำเนินชีวิตที่เป็นแบบอย่างแห่งความเชื่อในพระเยซูคริสต์ เราต้องเป็นผู้ปฏิบัติด้วย – BC

การกระทำของเราบ่งบอกไหม
ว่าพระคริสต์สถิตในชีวิตเรา
ใช้ชีวิตเพื่อพระองค์อยู่หรือเปล่า
ที่ทำงานที่บ้านเราเป็นอย่างไร – D. De Haan

พระเจ้าทรงพอพระทัย เมื่อเราปฏิบัติสอดคล้องกับคำพูด