อ่าน: ยอห์น 13:33-35
ดังนี้แหละ คนทั้งปวงก็จะรู้ได้ว่าเจ้าทั้งหลายเป็นสาวกของเรา – ยอห์น 13:35

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 94-96, โรม 15:14-33

โปรดให้ข้าฯเป็นประทีปผ่องอำไพ ทอแสงในพฤติกรรมและวาจา
สำแดงรักพระองค์อันล้ำค่า และนำดวงวิญญามาสู่พระองค์ – Sper

บางครั้งความรักก็เป็นคำพยานที่ดีที่สุด

อ่าน: โรม 13:1-10
อย่าเป็นหนี้อะไรใคร นอกจากความรักซึ่งมีต่อกันเพราะว่าผู้ที่รักเพื่อนบ้านก็ได้ปฏิบัติตามธรรมบัญญัติครบถ้วนแล้ว – โรม 13:8

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 87-88, โรม 13

พระเจ้าสอนว่ากฎหมายที่มีอยู่ เมื่อเรารู้ทำตามอย่าฝ่าฝืน
กฎพระเจ้ารักซึ่งกันกฎยั่งยืน นำเสรีสดชื่นมาสู่เรา – Sper

เราปฏิบัติตามกฎของมนุษย์ด้วยการเชื่อฟัง และปฏิบัติตามกฎของพระเจ้าด้วยการรัก

อ่าน: โรม 9:1-5
ข้าพเจ้าปรารถนาจะให้ข้าพเจ้าเองถูกสาป และถูกตัดขาดจากพระคริสต์เพราะเห็นแก่พี่น้องของข้าพเจ้าคือญาติของข้าพเจ้าตามเชื้อชาติ – โรม 9:3

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 72-73 , โรม 9:1-15

ขอพระเจ้าช่วยข้าเห็นและเข้าใจ รู้จักให้ผู้อื่นมาก่อนตน
ใช้ชีวิตเพื่อพระองค์ใจเปี่ยมล้น ความรักแก่ผู้คนข้าสำแดง – Meigs

ชีวิตของเราควรจะประทับตราแห่งความรัก ที่มีต่อพระคริสต์และผู้อื่น ไม่ใช่หมกมุ่นแต่กับตัวเอง

อ่าน: ยอห์น 13:1-5,33-35
ถ้าเจ้าทั้งหลายรักกันและกัน ดังนี้แหละคนทั้งปวงก็จะรู้ได้ว่าเจ้าทั้งหลายเป็นสาวกของเรา – ยอห์น 13:35

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เลวีนิติ 15-16, มัทธิว 27:1-26

ในปี 2010 วันตรุษจีนบังเอิญตรงกับวันวาเลนไทน์ แม้ว่าทั้งสองเทศกาลจะมีที่มาที่แตกต่างกันมาก แต่ก็มีวิธีเฉลิมฉลองที่คล้ายคลึงกันในทั้งสองเทศกาล คนที่รักกันจะมอบของขวัญให้แก่กันเพื่อแสดงความรัก ไม่ว่าจะเป็น การมอบกุหลาบให้่คนรักในวันวาเลนไทน์ หรือการมอบอั่งเปา(ซองสีแดงใส่เงิน) ให้แก่คนในครอบครัวและเพื่อนในวันตรุษจีน ล้วนเป็นการแสดงความรัก

พระเยซูคริสต์เจ้าของเราทรงบัญชาให้สาวกของพระองค์ “รักซึ่งกันและกัน” เพราะว่า “ถ้าเจ้าทั้งหลายรักกันและกัน ดังนี้แหละคนทั้งปวงก็จะรู้ได้ว่าเจ้าทั้งหลายเป็นสาวกของเรา” (ยน. 13:34-35)

ความรักที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราต้องการให้สาวกของพระองค์มีต่อกันและกัน แตกต่างจากความรักซึ่งคู่รักมอบให้แก่กัน หรือความรักฉันท์พี่น้องระหว่างเพื่อนหรือครอบครัว แต่เป็นความรักซึ่งไม่เห็นแก่ตัว คำกรีกซึ่งยอห์นใช้ในคำบัญชาของพระเยซูคืออากาเป้ (agape) เป็นความรักแบบพระเจ้าซึ่งไม่คาดหวังสิ่งใดตอบแทน พระเยซูทรงสำแดงความรักเช่นนี้แก่สาวกของพระองค์ เมื่อพระองค์ “ทรงเทน้ำลงในอ่าง แล้วทรงเอาน้ำล้างเท้าของพวกสาวก” (ข้อ 5) เป็นความรักที่พระองค์สำแดงเมื่อพระองค์ถูกตรึงที่กางเขนเพื่อเรา

วันนี้ ให้คุณมองหาคนที่คุณจะสามารถแสดงความรักที่ไม่เห็นแก่ตัวต่อเขาได้ – CPH

ขอพระเจ้าสอนเคล็ดลับแห่งความรัก
ให้รู้จักรักซึ่งกันทุกเวลา
อธิษฐานทูลขอพระองค์ว่า
พระบัญชาจะสำเร็จในตัวเรา – Anon.

จงช่วยรับภาระของกันและกัน ท่านจึงจะได้ปฏิบัติตามพระบัญญัติของพระคริสต์ -กาลาเทีย 6:2

อ่าน: ลูกา 7:37-49
ถ้าท่านนี้เป็นผู้เผยพระวจนะก็คงจะรู้ว่า หญิงผู้นี้ที่ถูกต้องกายของท่านเป็นผู้ใดและเป็นคนอย่างไร เพราะนางเป็นคนชั่ว – ลูกา 7:39

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: อพยพ 29-30, มัทธิว 21:23-46

ครั้งหนึ่งเพื่อนผมบอกว่า “ในชีวิตฉันมีหลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนแปลง และฉันก็ต้านการเปลี่ยนแปลงทุกครั้ง!” บางทีเขาอาจจะกล่าวเกินจริง แต่เราหลายคนคงเห็นพ้องว่าเราไม่ชอบการเปลี่ยนแปลง โดยเฉพาะการเปลี่ยนอุปนิสัยและทัศนคติของเรา

นั่นเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้พวกฟาริสีไม่ชอบพระเยซู พระองค์ท้าทายสิ่งที่พวกเขาบัญญัติมานานทั้งระบบการพึ่งพาการทำความดี และการที่พวกเขาถือว่าตนชอบธรรมกว่าคนอื่น ในเหตุการณ์ตามที่ลูกาได้บันทึกในบทที่ 7 นั้น “หญิงชั่ว” ประจำเมืองได้เข้าบ้านของ “คนชอบธรรม” ซีโมนที่เป็นฟาริสีไม่พอใจที่หญิงนั้นแสดงความรักต่อพระเยซูมากเช่นนั้น พระเยซูทราบว่าซีโมนคิดว่าตนชอบธรรม พระองค์จึงท้าทายความเข้าใจที่ไม่ถูกต้องของเขาเรื่องความชอบธรรมในทันที ด้วยการเล่าเรื่องลูกหนี้สองคน คนหนึ่งเป็นหนี้นายมาก และอีกคนหนึ่งเป็นหนี้น้อยกว่า “ในสองคนนั้น คนไหนจะรักนายมากกว่า” พระองค์ตรัสถาม (ข้อ 42) ย่อมต้องเป็นคนที่นายได้โปรดยกหนี้ให้มาก พระองค์จึงตรัสกับซีโมนซึ่งมีทัศนคติหลงตนเองว่า “แต่ผู้ที่ได้รับการยกโทษน้อย ผู้นั้นก็รักน้อย” (ข้อ 47)

เห็นได้ชัดว่า หากเราถูกลวงให้คิดว่าเราดีเหลือเกิน ความรักที่เรามีต่อพระเยซูก็จะลดลง เพราะเราลืมไปว่าเราเองก็เป็นผู้หนึ่งที่ “ได้รับการยกโทษมาก” และหากเราเป็นเช่นนั้น ไม่ว่าเราจะพร้อมหรือไม่ ก็ถึงเวลาเปลี่ยนแปลงแล้ว! – JS

องค์พระเจ้า…
โปรดอภัยความผิดพลาดที่ผ่านมา โปรดช่วยข้าเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
ขอความกล้าความเข้มแข็งและกำลัง จะเชื่อฟังเดินมรรคาของพระองค์ – Sper

เมื่อพระเจ้าเริ่มเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ พระองค์มักจะเริ่มด้วยการเปลี่ยนแปลงเราก่อน

อ่าน: ลูกา 10:29-37
จงรักพระองค์ผู้เป็นพระเจ้าของเจ้า…และจงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง – ลูกา 10:27

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1ปี อพยพ 4-6, มัทธิว 14:22-36

        การซื้อเครื่องเป่าผมอันใหม่คงจะง่ายกว่า แต่เพื่อความประหยัดผมตัดสินใจซ่อมด้วยตัวเอง ผมจึงเอามีดพกสารพัดประโยชน์ออกมาไขตะปูเกลียวที่ฝังอยู ขณะที่ออกแรงกดเพื่อหมุนคลายตะปู ใบมีดกลับพับหนีบลงมาบนนิ้วของผมเอง
        ผมได้รับบทเรียนในวันนั้นว่า ผมรักตัวเอง และเร่งรีบที่จะตอบสนองความต้องการของตนเอง แม้แต่ตอนที่ได้รับการปฐมพยาบาลจากภรรยาและลูกๆ ผมยังกำชับให้ล้างนิ้วของผมเบาๆและพันแผลอย่างระมัดระวัง เพื่อไม่ให้เส้นขนบนนิ้วติดมาตอนที่แกะผ้าพันแผลออก ความคิด คำพูด และการกระทำของผมล้วนมาจากความรักที่ผมมีต่อตนเอง
        การ “รักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง” (ลก. 10:27) หมายความว่าให้เรารักและกระทำให้อย่างไม่รีรอ เป็นความรักที่คอยสังเกตความต้องการของผู้อื่นและจะไม่ล้มเลิกจนกว่าความต้องการนั้นจะได้รับการตอบสนอง เป็นความรักที่สุภาพและอ่อนโยน ซึ่งคิดและกระทำอย่างระมัดระวัง เป็นความรักที่เสียสละและเห็นอกเห็นใจ เช่นเดียวกับที่ชาวสะมาเรียนิรนามมีต่อนักเดินทางที่ถูกทำร้าย เป็นความรักแบบที่พระเจ้าทรงปรารถนาจะแบ่งปันกับเพื่อนบ้านของคุณโดยผ่านทางคุณ – JS

มีผู้คนที่ข้าต้องใส่ใจ
ขอข้าเห็นสิ่งใดเขาปรารถนา
สำแดงออกด้วยพฤติกรรมและวาจา
ให้รู้ว่ารักพระเจ้าเป็นเช่นไร – D. De Haan

คุณไม่สามารถสัมผัสหัวใจของเพื่อนบ้านด้วยอื่นใด นอกจากด้วยหัวใจของคุณ

อ่าน: เลวีนิติ 19:11-18
เจ้าอย่าแก้แค้นหรือผูกพยาบาท…แต่เจ้าจงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง – เลวีนิติ 19:18

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี ปฐมกาล 43-45, มัทธิว 12:24-50

        ในปี 1955 ทางใต้ของสหรัฐอเมริกามีการแบ่งแยกสีผิวอย่างรุนแรง ขณะนั้น เอ็ม เมทท์ ทิล วัยรุ่นผิวดำจากชิคาโก เดินทางไปเยี่ยมญาติที่มิสซิสซิปปี หลังจากที่เอ็มเมทท์ “อาจหาญ” ไปพูดคุยกับหญิงผิวขาวคนหนึ่ง ชายผิวขาวสองคนได้สังหารเขาอย่างทารุณ คณะลูกขุน ซึ่งล้วนเป็นคนผิวขาวใช้เวลาพิจารณาไม่ถึงชั่วโมงแล้วตัดสินว่าชายทั้งสอง “ไม่มีความผิด” แต่ต่อมาทั้งสองคนได้สารภาพผิดลงในนิตยสารไลฟ์
        หลังจากการพิพากษา แม่ของเอ็มเมทท์กล่าวว่า “เมื่อสองเดือนก่อน ฉันมีห้องเช่าที่น่าอยู่ มีงานที่ดี มีลูกชายหนึ่งคน เวลาเกิดเรื่องกับพวกนิโกรทางใต้ ฉันก็จะพูดว่า ‘เรื่องของเขา ไม่ใช่ธุระของฉัน’ ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันคิดผิด เรื่องของลูกฉันทำให้ฉันตระหนักว่า สิ่งที่เกิดขึ้นกับเราแต่ละคนไม่ว่าที่ใดในโลก เป็นธุระของพวกเราทุกคน”
        การห่วงใยผู้ที่ทุกข์ร้อนเป็นสิ่งที่เลวีนิติ 19:18 บอกให้เราทำ “เจ้าจงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง” พระเยซูทรงอ้างถึงข้อความนี้และอธิบายว่าไม่ใช่การจำกัดความรักไว้สำหรับคนที่อยู่รอบข้างเราเท่านั้น (มธ.22:39; ลก.10:25-37) เพื่อนบ้านไม่ใช่เฉพาะคนที่ใกล้ชิด แต่คือทุกคนที่เดือดร้อน เราจะต้องห่วงใยผู้อื่นเหมือนที่เราห่วงใยตัวเอง
        การรักเพื่อนบ้านหมายถึง การร่วมรู้สึกในการถูกข่มเหง ความเจ็บปวด และความอยุติธรรมของเพื่อนมนุษย์ อันเป็นธุระของทุกคนที่ติดตามพระคริสต์ – MW

คิดใคร่ครวญ
เราจะเป็นเพื่อนบ้านที่ดีได้อย่างไร
ด้วยการให้ความนับถือทุกคน ให้ความช่วยเหลือ เป็นอาสาสมัคร
เข้าร่วมสมาคมเพื่อนบ้าน กล้าพูดเมื่อมีคนถูกกระทำอย่างไม่ยุติธรรม

ความเมตตากรุณา เปลี่ยนความรักให้เป็นการกระทำ

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี สดุดี 13-15, กิจการ 19:21-41

อ่าน: ลูกา 14:25-35
ถ้าผู้ใดมาหาเราและไม่ชังบิดามารดา บุตรภรรยา และพี่น้องชายหญิง แม้ทั้งชีวิตของตนเองด้วย ผู้นั้นจะเป็นสาวกของเราไม่ได้ – ลูกา 14:26

        เนชาเยฟ สาวกของคาร์ล มาร์คซ ในศตวรรษที่ 19 ผู้สังหารพระเจ้าซาร์ อเล็กซานเดอร์ที่สองได้เขียนไว้ว่า “ผู้ที่จะทำการปฏิวัติ…ต้องไม่สนใจประโยชน์ส่วนตน ไม่มีเรื่องธุรกิจส่วนตัว ไม่มีอารมณ์ ไม่มีสิ่งผูกมัด ไม่มีทรัพย์สมบัติ และไม่มีชื่อ ทุกสิ่งในตัวรวมอยู่ในความคิดและความปรารถนาเดียวที่จะปฏิวัติ” แม้ว่าแรงจูงใจและเป้าหมายของเขาจะผิด แต่ถ้อยคำของเนชาเยฟได้แสดงถึงความมุ่งมั่นที่จะดำเนินตามที่ได้ปฏิญาณไว้
        พระเยซูทรงต้องการความมุ่งมั่นอย่างแท้จริงจากสาวกของพระองค์ ในลูกา 14 ฝูงชนเป็นอันมากได้ร่วมเดินทางไปเยรูซาเล็มกับพระองค์ (ข้อ 25) บางทีผู้ติดตามแบบขาจรเหล่านี้คงนึกว่าตนเป็นสาวกที่แท้จริงของพระองค์ แต่พระเยซูทรงสอนว่า การติดตามพระองค์ไม่ใช่เพียงแค่รู้เรื่องราวของพระองค์ พระองค์อธิบายว่าการเป็นสาวกต้องลงทุน ต้องชังบิดามารดา หรือแม้แต่ชีวิตของตนเอง ที่จะไม่ให้สำคัญไปกว่าความจงรักภักดีที่มีต่อพระเยซู (ข้อ 26-33) สาวกของพระองค์ (ทั้งในอดีตและปัจจุบัน) จำต้องตระหนักว่า หากให้พระเจ้าทรงเป็นที่หนึ่งในชีวิตของเขาแล้ว สิ่งที่มีในครอบครองหรือแม้แต่ความสัมพันธ์กับผู้อื่นจะต้องเป็นรองลงมา
       พระเยซูทรงเรียกร้องให้สาวกของพระองค์มีความคิดและความปรารถนาที่หลอมรวมเป็นหนึ่งในพระองค์แต่เพียงผู้เดียว – MW

 ข้าแต่พระเจ้า  บัดนี้พวกเรา  รวมใจทูลขอ
 เจิมเราด้วยไฟ  เพื่อให้ไม่ท้อ  พร้อมดำเนินต่อ  แม้โลกหลงไป
โลกไร้จุดหมาย  เดินสู่ความตาย  หมดความสดใส
เราจะเป็นแสง  สำแดงไปไกล  ช่วยเหลือโลกให้  รู้จักพระองค์
-Cushman

ความรักของเราที่มีต่อพระเยซู คือกุญแจสู่ความทุ่มเทฝ่ายจิตวิญญาณ

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี สดุดี 10-12, กิจการ 19:1-20

อ่าน: 1 โครินธ์ 13
ดังนั้นยังตั้งอยู่สามสิ่ง คือความเชื่อ ความหวังใจ และความรัก แต่ความรักใหญ่ที่สุด – 1 โครินธ์ 13:13

        คุณจะรู้จักคนคนหนึ่งได้มากมายจากข้อความบนเสื้อยืดของเขา ไม่นานมานี้ ผมเดินเข้าไปในห้างสรรพสินค้า ข้อความบนเสื้อยืดสีแดงสดของหญิงสาวคนหนึ่งสะดุดตาผม ความว่า “รักเป็นของผู้แพ้” เธออาจคิดว่าฟังดูฉลาดและท้าทาย หรืออาจแค่นึกสนุก หรือเธออาจเจ็บปวดจากความสัมพันธ์ที่ผ่านมา และได้ปลีกตัวจากผู้อื่น เพื่อจะไม่เสี่ยงต่อการถูกทำร้ายอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม เสื้อยืดตัวนั้นทำให้ผมคิด
        ความรักเป็นของผู้แพ้จริงหรือ? ความจริงคือ เมื่อเรารัก เราก็พร้อมจะเสี่ยง ผู้คนอาจทำร้ายเรา ทำให้เราผิดหวัง หรือทิ้งเราไปง่ายๆความรักอาจจบลงที่สูญเสีย
        พระคัมภีร์ได้ท้าทายเราให้มีความรักต่อผู้อื่นในระดับที่สูงกว่า ใน 1 โครินธ์ 13 เปาโลอธิบายถึงความหมายของการมีชีวิตโดยสำแดงความรักแบบพระเจ้า ผู้ที่ฝึกฝนที่จะมีความรักแบบพระเจ้าจะไม่ทำเพื่อประโยชน์ของตนหรือเพื่อให้ได้รับตอบ แต่ “ทนได้ทุกอย่างแม้ความผิดของคนอื่น และเชื่อในส่วนดีของเขาอยู่เสมอ และมีความหวังอยู่เสมอ และทนต่อทุกอย่าง” (13:7) เพราะเหตุใด? เพราะความรักแบบพระเจ้าทนทานต่อความเจ็บปวดในชีวิต นำเราเข้าใกล้ความห่วงใยอันไม่มีวันลดลงของพระบิดา
        ดังนั้น ความรักอาจมีเพื่อผู้แพ้ก็ได้ เพราะเราจะต้องการพระเจ้ามากที่สุดในเวลาที่สูญเสียและผิดหวัง แม้ในยามที่ต้องต่อสู้กับปัญหา เราก็รู้ว่า “ความรักไม่มีวันสูญสิ้น” – BC

ความรักพระเจ้ายิ่งใหญ่     เนิ่นนานเพียงใดคงมั่น
เมตตาบริสุทธิ์ต่อฉัน     รักนั้นหาใดเปรียบปาน
ฉันจึงสำแดงรักนี้     มีไมตรีสมัครสมาน
รู้จักแบ่งปันเจือจาน     ส่งผ่านรักแก่ผู้คน
- D. De Haan

ความรักของพระเจ้าไม่มีวันสูญสิ้น

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 7-9, กิจการ 18

อ่าน: วิวรณ์ 1:10-2:5
จงกลับใจเสียใหม่และประพฤติตามอย่างเดิม มิฉะนั้นเราจะมาหาเจ้า และจะยกคันประทีปของเจ้าออกจากที่ – วิวรณ์ 2:5

        ผมชอบชื่อคริสตจักรอย่างเช่น “คริสตจักรลูเธอร์แลนแห่งกษัตริย์ผู้ทรงพระสิริ” หรือ “คริส ตจักรแบ็พติสต์มิชชันนารีอัลฟาและโอเมกา” หากยังมีคริสตจักรในเมืองเอเฟซัสอยู่ เราอาจจะตั้งชื่อเก๋ๆให้พวกเขาอย่างเช่น “คริสตจักรที่หนึ่งคันประทีป” (First Church of the Lampstand)
        เรามักจะมองข้ามความสำคัญของนิมิตอันรุ่งโรจน์ของยอห์นในวิวรณ์ 1 ซึ่งพระเยซูทรงประทับท่ามกลางคันประทีปทองคำทั้งเจ็ด ซึ่งไม่ได้เป็นเพียงเชิงเทียนหลายกิ่งสำหรับประดับเท่านั้น แต่เป็นแหล่งกำเนิดของแสงสว่างมากมายด้วย อีกทั้งมีความสำคัญเพราะเล็งถึง คริสตจักรทั้งเจ็ดที่ถูกเรียกให้นำแสงสว่างของพระเยซูไปสู่โลกอันมืดมิด
        เราอยู่ในโลกอันมืดมิดที่ต้องการพลังแสงเทียนจากพระคริสต์ที่ส่องสว่างผ่านทางเรา จงระวังให้ดี อย่าทำผิดพลาดอย่างชาวเอเฟซัสที่ “ละทิ้งความรักดั้งเดิม (ของเขา)” (วว.2:4) แม้จะได้รับคำชมเชยเพราะการดีหลายอย่าง แต่เขาล้มเหลวเพราะไม่ได้ให้พระเยซูมาเป็นอันดับหนึ่ง
        เรามักจะให้สิ่งอื่นมาเบียดพระเยซูออกไปง่ายๆ แต่ไม่ช้าก็เร็ว เราก็พบว่าเรากำลังทำ “งานของคริสตจักร” ด้วยจุดประสงค์ที่ผิด เราจะไม่สามารถมีอิทธิพลต่อโลกได้ พระเยซูทรงเตือนว่า “จงกลับใจเสียใหม่และประพฤติตามอย่างเดิม มิฉะนั้นเราจะ…ยกคันประทีปของเจ้าออกจากที่” (ข้อ 5) ซึ่งเราไม่อยากให้สิ่งนี้เกิดขึ้น ดังนั้นจงให้พระเยซูมาเป็นอันดับหนึ่ง เพื่อแสงของพระองค์จะฉายสุกใสอย่างต่อเนื่องในโลกแห่งความมืดนี้ – JS

ขอพระเจ้าเป็นเอกสำหรับข้า
ทั้งวาจาพฤติกรรมก็สอดคล้อง
ท่ามกลางโลกดำเนินอยู่นอกครรลอง
แสงสว่างเราส่องสำแดงพระองค์ – Sper

งานซึ่งขับเคลื่อนโดยความรักที่มีต่อพระเยซู ทอแสงสว่างที่สุดในโลกแห่งความมืด