ถ้าคุณเป็นเหมือนผม คุณจะชอบข้อตกลงที่ดี ไม่ใช่เฉพาะเรื่องการต่อรองราคาเวลาซื้อของเท่านั้น แต่เมื่อคุณพยายามต่อรองให้ได้ข้อตกลงที่ดีโดยคุณไม่ต้องเสียอะไรเลย ถ้าคุณรู้จักข้อตกลงแบบนี้ คุณก็จะเข้าใจความคิดของบุตรน้อยหลงหาย เมื่อตอนที่เขาตัดสินใจกลับบ้าน

ในสมัยนั้นมีคนรับใช้อยู่สามแบบ แบบแรกคือ คนรับใช้รายวันที่ได้รับค่าแรงวันต่อวัน แบบที่สองคือ คนรับใช้ที่ได้รับการว่าจ้างให้ทำงานหลายๆชั่วโมงในไร่ แต่อาศัยอยู่เองในเมือง มีอิสระอย่างเต็มที่ หรือแบบที่สามคือ คนรับใช้แบบทาส คือคนที่อาศัยอยู่ในไร่และมีชีวิตอยู่เพื่อรับใช้ครอบครัวของนายจ้าง

เมื่อบุตรน้อยหลงหายตกต่ำจนถึงที่สุด คำขอโทษของเขานั้นน่าสนใจ เพราะเขาถามพ่อว่าเขาจะเป็นคนรับใช้แบบที่สองได้หรือไม่ ทำไมเขาไม่ขอเป็นคนรับใช้แบบทาสที่อยู่ตอบแทนบุญคุณนายจ้าง? นักวิเคราะห์บางคนคิดว่า เขาอาจกำลังพยายามต่อรอง คือให้ได้ทั้งเงินและยังคงมีอิสรภาพด้วย

หลายครั้งเราทำกับพระเจ้าราวกับว่า “ข้าพระองค์จะรับใช้พระองค์ แต่พระองค์จะเอาเสรีภาพไปจากข้าพระองค์ไม่ได้” ฟังดูเหมือนเป็นข้อตกลงที่ดี แต่ข้อเสนอของพระเจ้านั้นดีกว่ามาก พระองค์เป็นเช่นเดียวกับพ่อของบุตรน้อยคนนั้น อ้อมแขนของพระองค์พร้อมและทรงเต็มพระทัยที่จะรับคนบาปที่กลับใจเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของพระองค์ ไม่มีข้อตกลงที่ดีกว่านี้หรือวิธีที่จะรับใช้พระเจ้าที่ดีกว่านี้แล้ว – JS

ชายชาวอัฟริกาใต้ตอบโต้ชายเก้าคนที่มาปล้นบ้านของเขา หัวขโมยเจ็ดคนหนีไปได้ แต่เจ้าของบ้านสามารถผลักขโมยสองคนตกลงไปในสระน้ำหลังบ้าน เมื่อเห็นว่าชายคนหนึ่งว่ายน้ำไม่เป็น เจ้าของบ้านจึงกระโดดลงไปช่วยชีวิตเขา หนังสือพิมพ์เดอะเคปไทมส์ (The Cape Times) รายงานว่า เมื่อขึ้นจากสระน้ำได้ ขโมยตัวเปียกโชกก็ตะโกนเรียกเพื่อนๆให้กลับมา แล้วเขาก็ชักมีดออกมาขู่ชายที่เพิ่งช่วยชีวิตเขาไว้ เจ้าของบ้านเล่าว่า “เรายังคงยืนอยู่ริมสระน้ำ และเมื่อผมเห็นมีด ผมเลยจับเขาโยนกลับ ลงน้ำแต่เขาก็ตะเกียกตะกายและจมลงไปอีก ผมเลยช่วยชีวิตเขาอีกครั้ง”

ในจดหมายถึงชาวโคโลสี เปาโลเขียนเกี่ยวกับการช่วยชีวิตอีกแบบว่า พระเจ้าพระบิดา ได้ช่วยกู้พวกเขาจากอาณาจักรแห่งความมืด การช่วยชีวิตครั้งนี้เกิดขึ้นเมื่อพระคริสต์ทรงวายพระชนม์ และเมื่อพวกเขาได้กลับใจมาเชื่อพระองค์ ภาพที่เปาโลใช้ (1:12-13) อธิบายว่าผู้เชื่อได้รับการช่วยกู้จากการครอบงำอันชั่วร้ายของซาตาน โดยถูกย้ายมาในฐานะผู้มีอิสรภาพ เข้าสู่การปกครองอย่างสันติของพระคริสต์ โดยการสิ้นพระชนม์ของพระเยซู ผู้เชื่อจึงเป็นไท และได้เป็นประชากรในอาณาจักรแห่งความสว่าง

การตอบสนองที่เหมาะสมต่อพระคุณอันอัศจรรย์นี้ คือการแสดงความกตัญญูด้วยใจยินดี โดยถวายการปฏิบัติพระเจ้าตามชอบพระทัยของพระองค์ ด้วยความเคารพและยำเกรง (ฮบ.12:28) – MW

คุณเคยกระหายน้ำมากๆไหม หลายปีก่อน ฉันไปเยี่ยมเคธี น้องสาวของฉันที่ประเทศมาลี อัฟริกาตะวันตก ระหว่างเที่ยวชมทัศนียภาพในบ่ายวันหนึ่ง อุณหภูมิพุ่งสูงขึ้น กว่า 38 องศาเซลเซียส ฉันบอกน้องว่า “พี่อยากได้อะไรดื่มหน่อย” เมื่อเคธีบอกว่า เธอ ลืมเอาเครื่องมือที่ใช้กรองน้ำมา ฉันเริ่มรู้สึก หมดหวัง ยิ่งเราขับรถไปไกล ฉันยิ่งคิดสงสัยว่าการอดน้ำตายนั้นเป็นอย่างไร

ในที่สุด เคธีพูดขึ้นว่า “ฉันรู้ว่าเราจะไปที่ไหนได้” แล้วเธอก็ขับรถไปที่ประตูสถานทูต ฉันพบเครื่องทำน้ำเย็น! ฉันรีบคว้าถ้วยกระดาษใบเล็ก ดื่มน้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ร่างกายของฉันขาดน้ำเป็นเวลานาน ฉันจึงต้องการน้ำปริมาณมากเพื่อให้กลับสดชื่นดังเดิม

ผู้เขียนสดุดีเปรียบความกระหายฝ่ายร่างกายกับความกระหายฝ่ายวิญญาณว่า“กวางกระเสือก กระสนหาลำธารที่มีน้ำไหลฉันใด ข้าแต่พระเจ้า จิตวิญญาณของข้าพระองค์ ก็กระเสือกกระสนหาพระองค์ฉันนั้น” (สดด.42:1) ความกระหายนี้ คือความปรารถนาพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่เพียงผู้เดียวอย่างสุดใจ (ข้อ 2)

คุณกำลังต้องการบางสิ่งที่โลกนี้ไม่อาจให้ได้หรือไม่? ความขาดแคลนนี้คือความกระหายของจิตวิญญาณที่ต้องการพระเจ้า จงวิ่งไปหาพระองค์ผู้ทรงสามารถดับความกระหายนั้น “ผู้ที่กระหาย พระองค์ทรงให้เขาอิ่ม และผู้ที่หิว พระองค์ทรงให้เขาหนำใจด้วยของดี” (สดด.107:9) – CHK