ไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ที่ระบาด ทำให้คนทั้งโลกหันมาสนใจเชื้อไวรัส เชื้อไวรัสเป็น สิ่งมีชีวิตที่ต้องพึ่งพิงสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นและจะ ทำลายสิ่งที่มันเข้าไปอาศัยอยู่ ในบางกรณี ไวรัสสามารถเข้าไปฝังตัวโดยที่ผู้ถูกอาศัยไม่รู้ตัวนานนับปี และระหว่างนั้น มันสามารถสร้างความเสียหายให้แพร่ไปขนาดที่เราคิดไม่ถึง ถ้าเราเอามันออกมา มันจะหยุดเติบโตชั่วขณะ หรือไม่ก็ตาย

ในทำนองเดียวกัน บาปก็ต้องการที่ที่มันจะเข้าไปอาศัยลำพังตัวมันเอง เช่น ความเย่อหยิ่ง ความโลภ ความโกรธ และความเห็นแก่ตัวนั้น เป็นเพียงแค่คำศัพท์ แต่เมื่อมันมีอำนาจเหนือมนุษย์ที่มันเข้าไปฝังตัวอยู่ มันจะเริ่มทำลายล้างตราบที่ผู้ถูกอาศัยยังมีชีวิตอยู่

ขอบคุณพระเจ้าสำหรับการสละพระชนม์บนกางเขนของพระเยซูคริสต์ที่ทำให้คริสเตียน “พ้นจากบาป” (รม.6:18) แม้เราจะยังคงทำบาป แต่พระวิญญาณบริสุทธิ์ที่อยู่ในเราจะช่วยให้เราสามารถต้าน “ไวรัสบาป” ซึ่งเป็นความต้องการของเนื้อหนังได้ (กท.5:16) อัครทูตยอห์นกล่าวว่า “ผู้ที่บังเกิดในครอบครัวของพระเจ้าจะไม่กระทำบาปจนเป็นนิสัย เพราะชีวิตของพระเจ้าอยู่ในพวกเขา” (1 ยน.3:9) เวลานี้เราดำเนินชีวิตอย่างมีเสรีภาพโดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ และวันหนึ่งเราจะยืน “อยู่เฉพาะพระสิริของพระองค์ ให้ปราศจากตำหนิและมีความร่าเริงยินดี” (ยด.24)

วันนี้ขณะที่คุณกำลังจะก้าวออกไปในโลก ซึ่งเต็มไปด้วยเชื้อ “ไวรัสบาป” คุณรู้สึกโล่งใจขึ้นบ้างหรือไม่ เมื่อได้รู้เช่นนี้ – CPH

หลานของเราคนหนึ่งเป็นโรคแพ้อาหาร จึงต้องหลีกเลี่ยงการบริโภคอาหารหลายชนิด เช่น นม เนยแข็ง ไข่ และไอศกรีม แม้แต่อาหารที่มีส่วนผสมของสิ่งเหล่านี้อยู่เพียงเล็กน้อย ก็อาจเป็นอันตรายร้ายแรงต่อสุขภาพของเธอ

หลานของเราคนนี้ไม่ใช่คนเดียวที่จำเป็นต้องหลีกเลี่ยงบางสิ่งบางอย่างในชีวิต โรคภูมิแพ้ของเธอนั้น เกี่ยวข้องกับสุขภาพกาย ส่วนเราแต่ละคนที่เป็นผู้เชื่อในพระเยซู ก็มีอันตรายที่ต้องหลีกให้ห่าง เพื่อรักษาสุขภาพจิตวิญญาณให้แข็งแรงเช่นกัน พระวจนะบอกไว้อย่างชัดเจนถึงสิ่งที่ “ไม่ถูกโรค” กับจิตวิญญาณของเราอันได้แก่

สิ่งชั่วทุกอย่าง (1ธส.5:22) น่าจะทำให้เราคิดถึงการตัดสินใจของเรา เพราะการมีส่วนร่วมในสิ่งที่เห็นได้ชัดเจนเป็นสิ่งชั่วร้าย ย่อมเป็นผลร้ายต่อชีวิตฝ่ายวิญญาณของเรา

ปัญหาอันโง่เขลาและการทะเลาะกัน (2 ทธ.2:23; ทต.3:9) เราต้องมีความเข้าใจ เพราะการถกเถียงบางอย่างก็เป็นประโยชน์ในการปกป้องความเชื่อ แต่การทุ่มเถียงที่ไม่มีทางออก หรือไม่อยู่บนความจริง มีแต่จะทำให้เกิดความบาดหมาง

การล่วงประเวณี (1 ธส.4:3) พระคัมภีร์บอกว่ากิจทางเพศใดๆที่อยู่นอกขอบเขตของชีวิตสมรสระหว่างชายและหญิง ล้วนเป็นการผิดศีลธรรม (ปฐก. 2:24; อพย.20:14; 1 คร.7:2; ฮบ.13:4)

เราเต็มใจหรือไม่ที่จะบากบั่นเพื่อหลีกให้พ้นจากสิ่งที่ “ไม่ถูกโรค” กับจิตวิญญาณของเรา – JDB