วันจันทร์ที่ 9 สิงหาคม 2010
อ่าน: 1 เปโตร 5:1-7
ท่านทั้งหลายจงระลึกถึง…ซึ่งได้ประกาศพระวจนะขอพระเจ้าแก่ท่าน แล้วจงตามอย่างความเชื่อของเขา – ฮีบรู 13:7
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 77-78, โรม 10
ไอแซค ฮานน์ เป็นศิษยาภิบาลที่ไม่โด่งดัง ในคริสตจักรเล็กๆของเมืองลัฟวู้ด ประเทศอังกฤษ ขณะที่เขาใกล้จะวางมือจากงานรับใช้ เขามีสมาชิกเป็น หญิง 26 คน ชาย 7 คน และมีผู้ชายเพียง 4 คน ที่มานมัสการสม่ำเสมอ
ในยุคที่คนกำลังนิยมสื่อมวลชนและคริสตจักรขนาดใหญ่ งานของเขาอาจดูไม่เกิดผล คนปัจจุบันอาจมองว่า เขาเป็นศิษยาภิบาลที่ “ไม่ประสบความสำเร็จ” เขาคงไม่มีทางได้รับเชิญให้ไปพูดในการประชุมศิษยาภิบาล หรือได้เขียนบทความเรื่องการเติบโตของคริสตจักร
แต่เมื่อเขาจากโลกนี้ไปด้วยวัย 88 ปี สมาชิกคริสตจักรได้ทำแผ่นป้ายติดบนฝาผนังห้องประชุม มีใจความตอนหนึ่งว่า
มีผู้รับใช้เพียงไม่กี่คนที่ถ่อมใจ และมีไม่กี่คนที่น่ายกย่อง
เมื่อถึงเวลาที่ท่านต้องไปสวรรค์โดยพระคุณของพระเจ้า
ท่านก็ร่วงหล่นเหมือนผลไม้ ในฤดูใบไม้ร่วง
แม้เราไม่ได้คิดว่าจะอยู่ในโลกนี้ไป นานๆ แต่ก็ยังแสวงหาที่จะดำเนินชีวิตอย่างท่าน
ผมคิดถึง 1 เปโตร 5:5-6 ที่ว่า “ด้วยว่าพระเจ้าทรงเป็นปฏิปักษ์กับคนเหล่านั้นที่ถือตัวจองหอง แต่พระองค์ทรงสำแดงพระคุณแก่คนที่อ่อนน้อมถ่อมตน เหตุฉะนั้น ท่านทั้งหลายจงถ่อมใจลงภายใต้พระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระเจ้า เพื่อว่าพระองค์จะได้ทรงยกท่านขึ้นเมื่อถึงเวลาอันควร” ไอแซค ฮานน์ “ทำสิ่งใหญ่” คือการถ่อมใจลงจำเพาะพระพักตร์พระเจ้าและรับรางวัลในแผ่นดินสวรรค์ เราก็ทำได้เช่นกัน – DHR
หลายคนอยากมีหน้าตา ไปมามีคนนับถือ
พยายามขวนขวายสร้างชื่อ ให้เลื่องลือไปไกลแสนไกล
แท้จริงความดียืนนาน คือการปรนนิบัติรับใช้
ทำงานด้วยความถ่อมใจ จารึกไว้ในใจผู้คน – D. De Haan
Read more…
วันอังคารที่ 16 มีนาคม
อ่าน: ยอห์น 3:22-30
พระองค์ต้องทรงยิ่งใหญ่ขึ้น แต่ข้าพเจ้าต้องด้อยลง – ยอห์น 3:30
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: : เฉลยธรรมบัญญัติ 28-29, มาระโก 14:54-72
หลุยส์ บี นูมิลเลอร์ เป็นที่รู้จักว่าเป็นคนถ่อมใจ สัตย์ซื่อ และอุทิศทุ่มเทเพื่องานคุณภาพ ในฐานะประธานบริษัทแคเทอร์พิลล่าร์ แทรคเตอร์ ตั้งแต่ปี 1941-1954 เขาได้นำบริษัทผลิตเครื่องจักรกลงานดินฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองจนขยายกิจการไปทั่วโลก ในหนังสือชื่อ ยุคของเขา: ผู้นำด้านธุรกิจอันดับหนึ่งแห่งศตวรรษที่ 20 ผู้เขียนสองคน คือ มาโย และ โนห์เรีย เรียกการเป็นผู้นำของ นูมิลเลอร์ ว่าเป็น “ความสำเร็จที่ปราศจากการป่าวร้อง” ทั้งสองอธิบายว่า ความสำเร็จของนูมิลเลอร์เกิดขึ้นจากการที่เขาเอาอัตลักษณะของตนเองออกมาจากธุรกิจ แล้ว”ให้บริษัทเป็นวีรบุรุษแทนตัวเขา”
เราได้เห็นความไม่เห็นแก่ตัวแบบเดียวกันนี้ ในยอห์นผู้ให้บัพติสมา ผู้ประกาศที่ร้อนรนที่ย้ำ ว่าเขาทำภารกิจในการเตรียมทางให้แก่พระเมสสิยาห์ เมื่อสาวกของยอห์นเริ่มกังวลที่พระเยซูทรงเริ่มให้บัพติสมาและประชาชนพากันติดตามพระองค์ไป ยอห์นบอกว่า “ท่านทั้งหลายเองก็ได้เป็นพยานของข้าพเจ้าว่า ข้าพเจ้าได้พูดว่า ข้าพเจ้ามิใช่พระคริสต์ แต่ข้าพเจ้าได้รับพระบัญชาให้นำเสด็จพระองค์…พระองค์ต้องทรงยิ่งใหญ่ขึ้น แต่ข้าพเจ้าต้องด้อยลง” (ยน.3:28,30)
ในฐานะผู้ติดตามพระคริสต์ เราได้ยกพระเจ้าขึ้น แทนที่จะแสวงหาเกียรติยศให้กับตนเองอยู่หรือเปล่า? แทนที่จะรู้สึกเสียใจที่ไม่มีคนสังเกตเห็นการทุ่มเทของเรา เราควรจะยินดีเพราะเกียรติยศสูงสุดของเราคือการยกย่ององค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงเป็นวีรบุรุษ
การถวายเกียรติพระเจ้าคือเครื่องหมายของความยิ่งใหญ่ – DCM
คำอธิษฐาน ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงโปรดสอนให้เราถ่อมใจ เราปรารถนาที่จะให้พระองค์ทรงเป็นที่รู้จัก รักและยกย่องเทิดทูนผ่านทุกความคิดและการกระทำของเรา อาเมน
Read more…
