พันธกิจมานาประจำวัน » ความจงรักภักดี

เปิดเผยตัวตน

admin — Wed, 28 Jul 2010 17:02:01 +0000

วันพฤหัสบดีที่ 29 กรกฎาคม 2010

อ่าน: โรม 1:8-16
ข้าพเจ้าไม่มีความละอายในเรื่องข่าวประเสริฐ เพราะว่าข่าวประเสริฐนั้นเป็นฤทธิ์เดชของพระเจ้า เพื่อให้ทุกคนที่เชื่อได้รับความรอด – โรม 1:16

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 49-50, โรม 1

ฉันรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ไปชมการแข่งขันระหว่างดีทรอยท์ ไทเกอร์ กับ ชิคาโก ไวท์ ซ็อค ที่สนามเบสบอล เช้าวันนั้นฉันสวมเสื้อยืด ของทีมไทเกอร์อย่างภูมิใจ ก่อนที่จะออกไปยังสนามแข่งขันของฝ่ายตรงกันข้าม แต่ฉันต้องใส่เสื้อกันหนาวทับเสื้อทีมนั้นไว้ เพราะว่าข้างนอกอากาศหนาว ฉันจึงรู้สึกผิดหวังที่ไม่มีใครในสนามยู. เอส. เซลลูลาร์ ได้เห็นว่าฉันไป ที่นั่นเพื่อจะให้กำลังใจทีมไทเกอร์ และไม่มีใครรู้ว่าฉันเป็นแฟนของทีมนี้ หลังจากที่การแข่งขันต้องเลื่อนไป 3 ชั่วโมงเพราะฝนตก การแข่งขันก็เริ่มขึ้นในที่สุด แล้วฉันก็ได้เชียร์และแสดงความจงรักภักดีต่อทีมของฉัน

อัครทูตเปาโลก็มีความจงรักภักดีที่เปิดเผย อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง คือความภักดีที่มีต่อพระเยซูคริสต์ ท่านเขียนถึงผู้เชื่อในกรุงโรมว่า “ข้าพเจ้าไม่มีความละอายในเรื่องข่าวประเสริฐ” (รม.1:16) ท่านรู้ว่าข่าวประเสริฐนั้นเป็น “ฤทธิ์เดชของพระเจ้า เพื่อให้ทุกคนที่เชื่อได้รับความรอด” เพราะพระเยซูได้ทรงเปลี่ยนชีวิตและเป้าหมายชีวิตของท่านจากหน้ามือเป็นหลังมือ ในการเทศนาสั่งสอนและการประกาศข่าวประเสริฐ เปาโลประกาศพระเยซู ซึ่งเป็นผู้ที่ท่านได้มอบถวายทั้งชีวิตให้ (กจ.9)

ผู้เชื่อในโรมก็เป็นที่รู้จักดีในเรื่องความจงรักภักดีต่อพระคริสต์ เปาโลกล่าวกับพวกเขาว่า “ความเชื่อของพวกท่านเลื่องลือไปทั่วโลก” (รม.1:8)

ความภักดีที่คุณมีต่อพระเยซู เปิดเผยต่อคนอื่นหรือไม่? – AMC

พระเจ้าวางเราไว้ในโลกมืดมน เพื่อเป็นแสงแก่ปวงชนรอบตัวเรา
ร่วมประกาศพระคำของพระเจ้า เป็นพยานนำเขาพบพระองค์ – D. De Haan

ความจงรักภักดีต่อพระเยซูในชีวิตของเรา ควรสำแดงให้ผู้คนได้เห็นและได้ยิน

คนที่ยืนอยู่

admin — Thu, 29 Oct 2009 17:01:56 +0000

วันศุกร์ที่ 30 ตุลาคม

อ่าน: 2 ทิโมธี 4:9-18
มิตรสหายก็มีความรักอยู่ทุกเวลา และพี่น้องก็เกิดมา เพื่อช่วยกันยามทุกข์ยาก -สุภาษิต 17:17

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เยเรมีย์ 20-21, 2 ทิโมธี 4

        สตีเฟน บลาย นักเขียนนวนิยายตะวันตก กล่าวไว้ว่า ในสมัยของอเมริกันตะวันตกดั้งเดิม มีเพื่อนอยู่สองประเภท(รวมถึงม้า) คือ คนที่วิ่งหนี กับคนที่ยังยืนอยู่ เมื่อส่อเค้าว่าจะเกิดปัญหา คนที่วิ่งจะหนีไปทันที ทิ้งให้คุณเผชิญหน้ากับอันตราย แต่คนที่ยืนจะยังอยู่กับคุณไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นเช่นไร แต่โชคร้ายที่คุณไม่อาจรู้ได้ว่าคุณมีเพื่อนประเภทไหน จนกว่าจะเกิดปัญหาขึ้น และเมื่อนั้นก็สายเกินไป หากเพื่อนของคุณไม่ได้เป็นผู้ที่ยืนอยู่
        แทนที่จะกังวลว่าเรา มีเพื่อนแบบไหน เราควรพิจารณาว่าเราเอง เป็นเพื่อนแบบใด ช่วงสุดท้ายในการทำพันธกิจของเปาโล ขณะที่ท่านรอคอยความตาย บางคนที่เคยร่วมงานรับใช้ด้วยกันกับท่านกลับกลายเป็นคนที่วิ่งหนีและทอดทิ้งให้ท่านเผชิญกับโทษประหารเพียงลำพัง ในจดหมายฉบับสุดท้าย ท่านเขียนถึงบางคน (เช่นเดมาส) ที่ได้ทิ้งท่านไป แต่ก็ได้กล่าวถึง “ลูกาคนเดียวเท่านั้นที่อยู่กับข้าพเจ้า” (2 ทธ.4:11) ลูกาเป็นคนที่ยังยืนอยู่ แม้เปาโลต้องผิดหวังอย่างยิ่งกับคนที่ละทิ้งท่านไป แต่ท่านก็คงรู้สึกอุ่นใจที่รู้ว่าตนไม่ได้อยู่เพียงลำพัง
        สุภาษิตบอกเราว่า “มิตรสหายก็มีความรักอยู่ทุกเวลา” (17:17) ในเวลาแห่งความทุกข์ยาก เราต้องการเพื่อนที่พึ่งพาได้ เมื่อผู้คนที่เรารู้จักต้องประสบปัญหา เราจะเป็นเพื่อนแบบไหน เป็นคนที่วิ่ง หรือคนที่ยืนอยู่? – BC

ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงช่วยให้ข้าพระองค์เป็นเพื่อนที่ไม่หนีหายเวลาเพื่อนลำบาก ขอโปรดประทานความกล้าหาญให้อยู่เคียงข้างเขา ประทานสติปัญญาที่จะรู้ว่าจะพูดอะไร และประทานความสามารถที่จะปรนนิบัติคนเหล่านั้น อาเมน

เพื่อนแท้จะยืนเคียงข้างเราในเวลายากลำบาก