ในวันที่พระเยซูทรงฟื้นคืนพระชนม์ พระองค์ทรงปรากฏแก่เหล่าสาวกและให้พวกเขาดูพระหัตถ์และพระบาทในตอนแรก พวกเขาไม่เชื่อ เพราะเรื่องนี้มหัศจรรย์เกินกว่าจะเป็นจริงได้ (ลก.24:40-41) ตอนนั้นโธมัสไม่ได้อยู่ด้วย เขาจึงไม่ยอมเชื่อจนกว่าจะได้เห็น เมื่อพระเยซูปรากฏแก่โธมัสและบอกให้เขาเอานิ้วแหย่เข้าไปในรอยตะปูที่พระหัตถ์และคลำที่สีข้างพระองค์ โธมัสก็ร้องออกมาว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าของ ข้าพระองค์และพระเจ้าของข้าพระองค์” (ยน. ์ 20:28)

ต่อมาภายหลัง เมื่อเปาโลบอกกับชาวฟีลิปปีถึงการทนทุกข์ของท่าน ท่านยังได้ประกาศว่าพระเยซูทรงเป็นพระเจ้า และเป็นพยานว่าท่านถือว่าประสบการณ์ทั้งสิ้นของท่านนั้นไร้ประโยชน์ “เพราะเห็นแก่ความประเสริฐแห่งความรู้ถึงพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า” (ฟป. 3:8)

คุณและผมไม่เคยเห็นพระเยซูทรงห้ามพายุหรือชุบใครให้ฟื้นจากตาย เราไม่เคยนั่งอยู่แทบพระบาทที่เชิงเขาในแคว้นกาลิลี และฟังพระองค์สอน แต่โดยความเชื่อ เราได้รับการเยียวยาฝ่ายวิญญาณด้วยการสิ้นพระชนม์ของพระองค์แทนเรา เราจึงร่วมกับโธมัสและเปาโลและคนอีกนับไม่ถ้วน ยอมรับว่าพระเยซูทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา

พระเยซูตรัสว่า “เพราะท่านได้เห็นเราท่านจึงเชื่อหรือ ผู้ที่ไม่เห็นเราแต่เชื่อก็เป็นสุข” (ยน. 20:29) เมื่อเราเชื่อ เราเองก็เรียกพระเยซูว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์และพระเจ้าของข้าพระองค์” ได้ – DCE

วันหนึ่งในช่วงพักเที่ยง ฉันรู้สึกกระวนกระวายใจหลายเรื่อง ขณะนั่งอยู่ในรถที่จอดอยู่ใต้ร่มไม้ จู่ๆก็มีนกโรบินตัวหนึ่งคาบหนอนอ้วนห้อยต่องแต่งบินมาเกาะใกล้กับประตูรถ แล้วมองมาที่ฉัน นกตัวนั้นทำให้ฉันระลึกถึงพระดำรัสของพระเยซูใน มัทธิว 6.25-26 ที่ว่า “อย่ากระวนกระวายถึงชีวิตของตน…จงดูนกในอากาศ มันมิได้หว่าน มิได้เกี่ยว มิได้ส่ำสมไว้ในยุ้งฉาง แต่พระบิดาของท่านทั้งหลาย ผู้ทรงสถิตในสวรรค์ทรงเลี้ยงนกไว้ ท่านทั้งหลายมิประเสริฐกว่านกหรือ”

เมื่อหลายปีก่อน มีบทความหนึ่งในนิตยสารโฟคัล พอยท์ของวิทยาลัยพระคริสตธรรมเดนเวอร์ ซึ่ง พอล บอร์เดน ได้ให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์แก่คนช่างวิตกกังวลไว้ว่า

เขียนรายการความกังวล โดยเขียนสิ่งที่คุณกังวลออกมา ไม่ว่าจะเป็น รายจ่าย การงาน ลูกหลาน สุขภาพ อนาคต

ให้เปลี่ยนข้อกังวลให้เป็นหัวข้ออธิษฐาน ขอพระเจ้ากระทำการในสถานการณ์ที่คุณวิตกอยู่ อธิษฐานเผื่อความต้องการนั้นๆอย่างเจาะจง และพึ่งพาในพระองค์

ให้เปลี่ยนหัวข้ออธิษฐานให้เป็นข้อที่ต้องปฏิบัติ หากคุณมีความรู้และเข้าใจว่าควรทำบางสิ่งบางอย่างกับความกังวลเหล่านั้นก็ขอให้ทำ เมื่อเราเปลี่ยนความกังวลให้เป็นคำอธิษฐานและการปฏิบัติแล้ว บอร์เดน บอกว่า “ความวิตกกังวลที่ทำให้เราขยับเขยื้อนไม่ได้จะถูกแทนที่ด้วยความใส่ใจที่เรามีต่อภาระหน้าที่ในชีวิต”

เริ่มเขียนรายการของคุณเดี๋ยวนี้เลยไหม – AMC