เมื่อสัปดาห์ก่อน ลูกชายคนโตของผมเริ่มประท้วงน้องสาวคนเล็ก ซึ่งชอบทำเลียนแบบเขา “ตลอดเวลา” เธอเลียนแบบพี่หัวเราะหรือ รับประทานมันฝรั่งทอดก่อนแฮมเบอร์เกอร์เหมือนพี่ ซึ่งทำให้ลูกรำคาญ ผมและภรรยาต้องพยายามอธิบายให้เขาเข้าใจว่านี่เป็นโอกาสดีที่เขาจะมีอิทธิพลด้วยการเป็นแบบอย่างที่ดีให้น้อง

แต่เปาโลไม่เหมือนลูกชายผม ท่านเชิญชวนให้ผู้อื่นเลียนแบบท่าน(1คร.11:1) ในข้อนี้เปาโลได้สรุปสิ่งที่เป็นข้อถกเถียงในบทที่ 10 เรื่องชาวโครินธ์ต้องมีความรักมากพอ ที่จะยอมจำกัดเสรีภาพของตนเองเพราะเห็นแก่ผู้อื่น ท่านกล่าวว่า เมื่อพวกเขาได้รับเชิญให้ไปทานอาหารที่บ้านของผู้ที่ยังไม่เชื่อ พวกเขามีอิสระที่จะทานสิ่งที่เจ้าของบ้านจัดให้ (ข้อ27) แต่หากเสรีภาพในการรับประทานเนื้อซึ่งนำไปถวายรูปเคารพแล้วนั้น ทำให้ผู้เชื่อคนอื่นสงสัยว่าถูกหรือผิด ก็ให้เขายอมที่จะไม่ใช้เสรีภาพนั้น เพื่อเห็นแก่ผู้เชื่อที่ “อ่อนแอกว่า” (ข้อ 28)

เปาโลหนุนใจให้ผู้อื่นเลียนแบบท่านในเรื่องนี้ ดังที่ท่านเลียนแบบพระคริสต์ เปาโลไม่ได้คิดถึงแต่ตัวเอง แต่เห็นแก่ประโยชน์ของผู้อื่นโดยการทำ ตามอย่างพระเยซูในเรื่องความรัก ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน การยอมรับ และการเสียสละ

ในทำนองเดียวกัน เราก็ต้องเลียนแบบพระคริสต์อย่างใกล้ชิดเพื่อที่เราจะพูดกับพี่น้องหญิงชายของเราได้อย่างเต็มปากเต็มคำว่า “จงเลียนแบบข้าพเจ้าเหมือนอย่างที่ข้าพเจ้าเลียนแบบพระคริสต์” – MW

คริสเตียนเล่าสืบต่อกันมาว่า ราวคศ. 67 เปาโลถูกตัดศีรษะและฝังไว้ที่กรุงโรม ในปี 2009 นักวิทยาศาสตร์ได้ใช้คาร์บอนทดสอบค่าอายุจากชิ้นส่วนที่เชื่อว่าเป็นร่างของเปาโล แม้ว่าชิ้นส่วนกระดูกหลายชิ้นจะยืนยันว่ามาจากศตวรรษที่หนึ่งหรือสอง แต่ก็ยังไม่อาจระบุตัวตนได้แน่ชัด แต่ไม่ว่ากระดูกของเปาโลจะถูกฝังอยู่ที่ใด หัวใจของท่านยังคงอยู่ผ่านทางจดหมายของท่านในพันธสัญญาใหม่

ขณะที่เปาโลถูกจำคุกที่โรม ท่านได้เขียนถึงผู้ติดตามพระเยซูในเมืองฟีลิปปี เกี่ยวกับจุดมุ่ง หมายในชีวิตของท่าน ท่านกล่าวด้วย “ความมุ่งมาดปรารถนาและความหวัง ว่าข้าพเจ้าจะไม่ได้รับความละอายใดๆเลย แต่เมื่อก่อนทุกครั้งมีใจกล้าเสมอฉันใด บัดนี้ก็ขอให้เป็นเช่นเดียวกันฉันนั้น พระคริสต์จะได้ทรงรับเกียรติในร่างกายของข้าพเจ้าเสมอ แม้จะโดยชีวิตหรือโดยความตาย เพราะว่าสำหรับข้าพเจ้านั้น การมีชีวิตอยู่ก็เพื่อพระคริสต์ และการตายก็ได้กำไร” (ฟป.1:20-21)

ถ้อยคำของเปาโลที่เราอ่านในวันนี้ ท้าทายให้เราสำรวจหัวใจของเราว่า เราร้อนรนในพระเยซูคริสต์เหมือนเปาโลหรือไม่? เป้าหมายของเราคือการถวายเกียรติแด่พระองค์ในทุกวันของชีวิตหรือไม่?

เมื่อเราจากโลกนี้ไปนานแล้ว ผู้คนที่รู้จักเราจะยังจดจำหัวใจของเรา ขอให้เราเป็นเหมือนเปาโล ที่ได้มอบมรดกแห่งความหวัง และการหนุนน้ำใจ โดยมีพระเยซูคริสต์เป็นศูนย์กลาง – DCM

ฤดูใบไม้ผลิปี 2009 ซูซาน บอยล์ขึ้นเวทีรายการ Britain’s Got Talent (รายการที่ให้ผู้ชมสมัครเข้ามาแสดงความสามารถ -ผู้เรียบเรียง) เทียบกับผู้เข้าประกวดคนอื่นแล้ว เธอหน้าตาธรรมดาๆ ไม่มีใครคาดหวังอะไรตอนที่เธอยกไมโครโฟนจรดริมฝีปาก แล้วเธอก็เริ่มร้องเพลง คณะกรรมการประทับใจความไพเราะและพลังเสียงที่ก้องห้องส่งราวกับต้องมนตร์ ผู้ชมลุกขึ้นยืนปรบมือด้วยความตื่นเต้น ทุกคนต่างประหลาดใจที่เพลงอันไพเราะจับใจนี้มาจากคนที่ไม่น่าจะร้องได้

ดูเหมือนไม่น่าจะเป็นไปได้ที่เราทุกคนจะเป็นผู้ถ่ายทอดเรื่องความงามของพระเยซูให้ไหลล้นออกมาจากตัวเรา แต่นั่นคือแผนการที่พระองค์วางไว้ คนธรรมดาอย่างคุณและผมต่างผลัดกันขึ้นเวทีแห่งชีวิตต่อหน้าผู้ชมในโลกที่กำลังจ้องดูเรา เพื่อนๆ ครอบครัวและทุกคนที่เรารู้จักจะได้เห็นและได้ยินเรื่องความรักและพระคุณของพระเยซูคริสต์ที่เกิดขึ้นในชีวิตของเรา

ผมชอบคำของเปโตรที่เตือนเราว่า เราเป็น “ชนชาติของพระเจ้าโดยเฉพาะ เพื่อให้ท่านทั้งหลายประกาศพระบารมีของพระองค์ ผู้ได้ทรงเรียกท่านทั้งหลายให้ออกมาจากความมืด เข้าไปสู่ความสว่างอันมหัศจรรย์ของพระองค์” (1 ปต.2:9) คุณอาจคิดว่าอย่างคุณไม่น่าทำได้ แต่เมื่อคุณยอมให้พระองค์ทำงานผ่านตัวคุณ โลกที่กำลังมองอยู่จะลุกขึ้นและหันมามอง – JS