พันธกิจมานาประจำวัน

วันจันทร์ที่ 8 มีนาคม

อ่าน: ลูกา 15:1-7
จะมีความปรีดีในสวรรค์ เพราะคนบาปคนเดียวที่กลับใจใหม่ มากกว่าเพราะคนชอบธรรมเก้าสิบเก้าคนที่ไม่ต้องการกลับใจใหม่ – ลูกา 15:7

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เฉลยธรรมบัญญัติ 5-7, มาระโก 11:1-18

เมื่อเร็วๆนี้ ผมกับมาร์ตี้ได้เดินทางไปเมืองใหญ่ๆในหลายประเทศ เราสะเทือนใจเมื่อเห็นโลกนี้เสื่อมทรามลงและเศร้าใจที่มีคนนับล้านไม่เคยได้ยินเรื่องพระคุณแห่งการทรงไถ่ของพระเยซู เราเต็มเปี่ยมด้วยความคิดว่าจะประกาศให้คนทั้งโลกรู้จักพระคริสต์

จนผมจำได้ว่ามีเรื่องของเด็กชายคนหนึ่งที่เดินอยู่ที่ชายหาด เขาเห็นปลาดาวมากมายกำลังจะตายเพราะแสงแดดร้อนแผดเผา เขาจึงเริ่มโยนมันกลับลงทะเล ชายที่เดินผ่านมาถามว่า “ทำอะไรอยู่?” “ช่วยชีวิตปลาดาวครับ” เด็กชายตอบ “เลิกเถอะ” ชายคนนั้นบอก “เธอไม่มีวันช่วยชีวิตปลาพวกนี้ได้หมดหรอก” “ใช่ฮะ” เด็กชายตอบ “แต่ตัวไหนที่ผมช่วย มันก็ไม่ต้องถูกแดดเผาตายนะครับ”

ผมชอบมุมมองของเด็กคนนั้น เมื่อเราถูกคลื่นแห่งความบาปซัดขึ้นมาที่หาดและกำลังจะตาย พระเจ้าได้ส่งพระบุตรของพระองค์ให้เสด็จมาที่หาดนั้นเพื่อช่วยทุกคนที่ยอมกลับใจ และในลูกาบทที่ 15 พระเยซูทรงบอกกับประชาชนว่า ทุกครั้งที่มีแม้เพียงหนึ่งคนกลับใจใหม่ สวรรค์จะ เฉลิมฉลอง “เราบอกท่านทั้งหลายว่า เช่นนั้นแหละ จะมีความปรีดีในสวรรค์ เพราะคนบาปคนเดียวที่กลับใจใหม่ มากกว่าเพราะคนชอบธรรมเก้าสิบเก้าคนที่ไม่ต้องการกลับใจใหม่” (ลก.15:7)

สวรรค์ได้ฉลองความรอดของคุณแล้วหรือยัง? หากว่าใช่ ขอให้คุณร่วมแรงร่วมใจกับคนที่กำลังช่วยจิตวิญญาณที่หลงหายโดยอาศัยพระคุณแห่งการช่วยกู้ของพระเยซูกันเถอะ – JS

ความรักขององค์พระเจ้าแสนยิ่งใหญ่
ทรงมีชัยชนะความมรณา
ทรงสละชีพพระบุตรแสนสูงค่า
จ่ายราคาไถ่เราพ้นบาปกรรม –Gustafson

เมื่อคุณได้รับการช่วยให้พ้นภัย คุณจะอยากช่วยคนอื่นด้วย

อ่านต่อ…

วันอังคารที่ 23 กุมภาพันธ์

อ่าน: กิจการ 17:16-31
“ดูเหมือนเขาเป็นคนนำพระต่างประเทศเข้ามาเผยแพร่” เพราะเปาโลได้ประกาศพระนามพระเยซู – กิจการ 17:18

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: กันดารวิถี 7-8, มาระโก 4:21-41

ระหว่างการเดินทางไปเอเชียตะวันออก ผมแวะชมศาลเจ้าแปลกตาที่สร้างขึ้นจากรูปปั้นจำนวนมาก มัคคุเทศน์ของเราบอกว่า ผู้ที่มาสักการะจะเลือกรูปปั้นที่ดูเหมือนบรรพบุรุษของตนมากที่สุด และสวดภาวนาต่อสิ่งนั้น

ไม่กี่ปีก่อน ผมได้อ่านเรื่องของนักเรียนชื่อเลอ ไท ซึ่งเป็นผู้สักการะบรรพบุรุษ เขารู้สึกสบายใจมากที่ได้สวดภาวนาต่อย่าที่เสียชีวิตไปแล้ว เพราะเขาได้สวดภาวนาต่อคนที่เขารักและรู้จัก เขาจึงรู้สึกว่าเป็นส่วนตัวและสนิทสนม

แต่เมื่อเขาจากเวียดนามไปเรียนต่อที่สหรัฐอเมริกา เลอ ไทได้รับการแนะนำให้รู้จักกับคริสตศาสนา เขารู้สึกว่าเหมือนเทพนิยายที่มีพื้นฐานความคิดแบบอเมริกัน และเป็นการบูชาพระต่างประเทศ (กจ.17:18)

หลังจากนั้นเพื่อนคริสเตียนเชิญเขาไปที่บ้านในวันคริสตมาส เขาได้เห็นการแสดงออกของครอบครัวคริสเตียน และได้ยินเรื่องราวของพระเยซูอีกครั้ง เลอ ไทตั้งใจฟัง เขาอ่านยอห์นบทที่ 3 เกี่ยวกับ “การบังเกิดใหม่” และตั้งคำถามต่างๆ เขาเริ่มสัมผัสได้ถึงพระวิญญาณบริสุทธิ์ ในที่สุด เขาตระหนักว่าคริสตศาสนาเป็นความจริง เขาวางใจให้พระเยซูเป็นพระผู้ช่วยให้รอดของเขา

หากเพื่อนของเรามองว่าคริสตศาสนาเป็นศาสนาของต่างชาติ เราต้องให้เกียรติความเชื่อของเขา และแบ่งปันข่าวประเสริฐอย่างมีมารยาท และให้เวลาเขาศึกษาคริสตศาสนา แล้วก็วางใจให้พระวิญญาณทำงาน – JDB

ระหว่างทางชีวิตอันมืดมน มนุษย์เราดิ้นรนแสวงหา
ต้องการที่ยึดเหนี่ยวและพึ่งพา เฝ้าวิงวอนเทพยดาทั่วฟ้าดิน
จนกระทั่งได้พบพระเยซู ความว่างเปล่ามีอยู่มลายสิ้น
ประสบองค์พระเจ้าทรงชีวิน มีค่ากว่าทรัพย์สินทั้งโลกา – D. De Haan

พระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าผู้เที่ยงแท้แต่องค์เดียว

อ่านต่อ…

วันเสาร์ที่ 12 ธันวาคม

อ่าน: เอเฟซัส 4:17-24
ข้าพเจ้ามีความทุกข์หนักและความเจ็บร้อนในใจเสมอมิได้ขาด – โรม 9:2

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: โฮเชยา 9-11, วิวรณ์ 3

        ในชั้นเรียนพระคัมภีร์ เราอ่านออกเสียงพระธรรมเอเฟซัส 4:17-24 อลิสสาเริ่มร้องไห้ พวกเราไม่รู้ว่าทำไม อลิสสาพูดเบาๆ ว่า “ฉันร้องไห้เพราะเมื่อได้ยินพวกเราอ่านพระธรรมนี้ ทำให้ฉันมองเห็นสภาพของผู้หลงหาย พวกเขาถูกตัดขาดจากพระเจ้าและไม่รู้ตัว! ฉันฟังแล้วเศร้าใจ”
        ต่อมา คนหนึ่งในกลุ่มของเรายอมรับว่า เขาละอายใจที่เขาไม่เคยรู้สึกเศร้าใจอย่างนั้นกับผู้ที่ไม่เชื่อพระเจ้า มิหน้ำซ้ำยังเคยพูดคุยอย่างออกรสถึงวันที่พระเจ้าจะพิพากษาคนเหล่านั้น
        เปาโลอธิบายให้เราเห็นสภาพของผู้หลงหายไว้ว่า “ความคิดของเขามืดมนไป และเขาอยู่ห่างจากชีวิตซึ่งมาจากพระเจ้า อันเนื่องจากใจที่แข็งกระด้างของเขา” (อฟ.4:18) ท่านบอกว่าท่าน “มีความทุกข์หนักและความเจ็บร้อนในใจเสมอมิได้ขาด” เพราะพี่น้องร่วมชาติของท่านยังไม่ได้รู้จักกับความรักของพระคริสต์ (รม.9:1-3)
        เมื่อเราคิดถึงสภาพของผู้ที่ไม่เชื่อในพระเจ้า เราจะได้รับรู้ถึงพระทัยของพระเจ้าที่ทรงมีต่อพวกเขา “องค์พระผู้เป็นเจ้า…ทรงอดกลั้นพระทัยไว้ เพราะเห็นแก่ท่านทั้งหลายมาช้านาน พระองค์ไม่ทรงประสงค์ที่จะให้ผู้หนึ่งผู้ใดพินาศเลย แต่ทรงปรารถนาที่จะให้คนทั้งปวงกลับใจเสียใหม่” (2 ปต. 3:9) เมื่อเรากล่าวพระคำของพระเจ้าและอธิษฐานอย่างร้อนรนเพื่อผู้อื่น ตาของเราจะถูกเปิดให้เห็นความรักของพระองค์ – AMC

ขอให้ข้ามีความรักจากพระเจ้า
ห่วงวิญญาณคนอื่นเขาแสวงหา
เอื้อเฟื้อเขาร่วมทุกข์สุขใช้เวลา
เหมือนพระคริสต์เมตตาต่อผู้คน – Harrison

จงเปิดใจของท่านต่อพระเจ้า แล้วพระองค์จะเปิดตาของท่านต่อผู้หลงหาย

อ่านต่อ…