พันธกิจมานาประจำวัน

ขณะที่ฉันกำลังเลือกการ์ดวันเกิดอยู่ในร้านของขวัญ ฉันรู้สึกขำที่การ์ดใบหนึ่งเขียนว่า “คุณเป็นเด็กได้เพียงครั้งเดียว แต่คุณไม่รู้จักโตได้ตลอดชีวิต” การ์ดนี้กระตุกต่อมฮาของฉัน บางครั้งการไม่รู้จักโตก็น่าดึงดูดใจ ซึ่งบรรดาแฟนๆของปีเตอร์แพนยืนยันได้

แต่เราทุกคนรู้ดีว่าการไม่รู้จักโตนั้นไม่เหมาะสม และยอมรับไม่ได้ การเติบโตเป็นผู้ใหญ่เป็นเรื่องสำคัญยิ่งสำหรับคริสเตียน เมื่อเราบังเกิดใหม่และเป็นสาวกของพระคริสต์ เราต้องไม่เป็นทารกฝ่ายวิญญาณไปตลอดชีวิต พระคัมภีร์ท้าทายให้เราเติบโตและเป็นเหมือนพระองค์มากขึ้น

ขณะที่เปาโลเขียนจดหมายถึงคริสตจักรโครินธ์ที่มีปัญหามากมาย ท่านกล่าวว่าปัญหาของพวกเขาเกิดขึ้นเพราะพวกเขาไม่ได้พัฒนาฝ่ายจิตวิญญาณ ใน 1 โครินธ์ 3:1 ท่านกล่าวว่า “พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าไม่อาจจะพูดกับท่าน เหมือนพูดกับผู้ที่อยู่ฝ่ายวิญญาณแล้วได้ แต่ต้องพูดกับท่านเหมือนคนที่อยู่ฝ่ายเนื้อหนัง เหมือนกับท่านเป็นทารกในพระคริสต์ ” ทำอย่างไรเราถึงจะเติบโตขึ้นและไม่เป็นเพียงทารกฝ่ายวิญญาณ? เปโตรเรียกร้องให้เรา “เจริญขึ้นในพระคุณและในความรู้ ซึ่งมาจากพระเยซูคริสต์พระผู้ช่วยให้รอดของเรา” (2 ปต.3:18) ซึ่งเราต้องใคร่ครวญพระวจนะของพระเจ้า และทุ่มเทในการอธิษฐาน (สดด.119:97-104; กจ.1:14) อาจถึงเวลาแล้วที่เราจะต้องเติบโต เช่นเดียวกับคริสตจักรโครินธ์ที่วุ่นวาย – BC

ผมยังอดประหลาดใจไม่ได้ที่เราสามารถยิงกล้องสำรวจออกไปสู่ห้วงลึกของอวกาศได้ แต่น่าเสียดายหากระหว่างทางกล้องนั้นถูกแรงโน้มถ่วงดึงเข้าไปหาวัตถุที่ไม่สำคัญ ระวังให้ดี! ชีวิตเราอาจเป็นอย่างนั้นด้วย

เมื่อพระเยซูทรงเรียกสาวกให้ติดตามพระองค์ พระองค์ประสงค์ให้พวกเขาเริ่มชีวิตการเดินทางติดตามพระองค์ด้วยความรัก เส้นทางของสาวกของพระคริสต์คือเส้นทางที่เข้าใกล้พระองค์มากขึ้นและมากขึ้น แต่ระหว่างทางเรามักจะถูกเบี่ยงเบนและดึงดูดโดยสิ่งล่อลวงที่มีความสำคัญน้อยกว่า จนทำให้เราเลิกติดตามพระองค์ และเข้าสู่การโคจรรอบความว่างเปล่าและไม่น่าพึงพอใจในที่สุด

สดุดี 63 เป็นยารักษาชีวิตที่ติดอยู่ในวงโคจรนั้น ดาวิดติดตามพระเจ้าและรู้ว่าพระองค์คือ ผู้เดียวที่สามารถตอบสนองความปรารถนาที่อยู่ภายใน เพราะ “ความรักมั่นคงของพระองค์ ดีกว่าชีวิต” (ข้อ 3) ท่านชื่นชมยินดีในการทรงสถิตอยู่ของพระเจ้าตลอดเวลา “เมื่อข้าพระองค์คิดถึงพระองค์ ขณะอยู่บนที่นอน และภาวนาถึงพระองค์ทุกๆยาม” (ข้อ 6) ดาวิดเข้าใจดีว่าความสุขและจุดประสงค์ที่แท้จริงไม่ได้เกิดจากการชื่นชมพระเจ้าอยู่ห่างๆ แต่เกิดจากการติดตามพระองค์อย่างจริงจังต่างหาก

ให้เรากลับมาอยู่บนเส้นทางและติดตามพระเจ้าอย่างใกล้ชิดพระองค์มากขึ้น! – JS

ความทรงจำอย่างหนึ่งในวัยเด็กของผมคือการเฝ้ามองหอยทากในสวนดอกไม้หลังบ้าน ผมรู้สึกทึ่งกับสิ่งมีชีวิตตัวจิ๋วที่มีกระดอง ท้องเป็นเมือก และตาเล็กที่หมุนได้อย่างกับกล้องเรือดำน้ำ แต่ที่ไม่ปกติก็คือความเชื่องช้าเวลามันเดิน

หอยทากเดินช้าแค่ไหน? เคยมีการศึกษาจับเวลาเดินของหอยทากได้ 40 ฟุตในหนึ่งชั่วโมง มิน่าเล่า คำว่าเดินเหมือนหอยทากจึงหมายความว่า “ช้า”

แต่แม้ว่าหอยทากจะเดิน “อืดอาด” ข้อดีของมันคือความอุตสาหะ นักเทศน์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งศตวรรษที่ 19 ชาร์ลส์ สเปอร์เจี้ยนได้แซวเรื่องนี้ว่า “ด้วยความอุตสาหะหอยทากจึงได้ขึ้นเรือโนอาห์”

จากคำพูดของเปาโล ความพากเพียรเป็นองค์ประกอบสำคัญในการพัฒนาชีวิต ท่านอธิบายว่า “ความทุกข์ยากนั้นทำให้เกิดความอดทน” (รม.5:3) ซึ่งทำให้เราเป็นคนที่ใช้การได้และมีความหวัง (ข้อ 4) ต้นฉบับภาษากรีกแปลคำว่า “ความอดทน” ว่า “ความมั่นคง ความสม่ำเสมอ และความคงทน” ใช้กับผู้เชื่อที่ดำเนินในความเชื่ออย่างบากบั่นแม้จะมีการทดสอบอันเจ็บปวดมากมาย

ความล้มเหลวทำให้คุณต้องเดินช้าๆเหมือนหอยทากหรือไม่? ขอให้คุณมีกำลังใจ พระเจ้าไม่ได้ทรงบอกให้คุณเข้าเส้นชัยอย่างรวดเร็ว แต่พระองค์ทรงคาดหวังพัฒนาการอันเกิดจากการความบากบั่น – HDF