พันธกิจมานาประจำวัน

วันศุกร์ที่ 26 กุมภาพันธ์

อ่าน: เฉลยธรรมบัญญัติ 6:1-9
จงรักพระองค์ผู้เป็นพระเจ้าของเจ้า ด้วยสุดใจสุดจิตของเจ้า และด้วยสิ้นสุดความคิดของเจ้า – มัทธิว 22:37

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: กันดารวิถี 15-16, มาระโก 6:1-29

นวนิยายอันน่าตื่นเต้นเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่ 2 เรื่องสมอหัก (The Caine Mutiny) ของเฮอร์แมน วู้ค แสดงให้เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเมื่อบุคคลหนึ่งกลายมาเป็นผู้ติดตามพระเจ้าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

ในนวนิยาย ชายหนุ่มจากครอบครัวซึ่งมีอิทธิพลเข้าเป็นทหารในสังกัดกองทัพเรือ ในวันเข้ารับหน้าที่ แม่ของเขาไปส่งเขาด้วยรถคันหรูและจูบลาเขา เมื่อเขาเดินเข้าอาคาร เขาจับมือทักทายยามเฝ้า แล้วประตูก็ปิดตามหลังเขา

ทันใดนั้น แม่ของเขาเกิดกังวลว่าเขาอาจจะมีเงินไม่พอ เธอจึงรีบไปที่ประตู แต่ทหารยามห้ามเธอไว้อย่างสุภาพ เขาไม่ยอมให้เธอเข้า เธอมองเห็นว่าลูกชายของเธอยืนอยู่ข้างในใกล้ประตู เธอจึงเอื้อมมือจะจับลูกบิดประตู “เขาเป็นลูกของฉัน” เธอร้อง ยามค่อยๆปลดมือของเธอจากลูกบิดประตู และพูดอย่างนุ่มนวลว่า “ผมทราบครับคุณนาย แต่ตอนนี้เขาเป็นของรัฐบาลอเมริกา เขาเป็นทหารเรือ”

เมื่อเราเชื่อในพระเยซูคริสต์และติดตามพระองค์ เราก็อยู่ภายใต้อำนาจใหม่ เราอยู่ใต้การบัญชาการใหม่ เดี๋ยวนี้เราเป็นของพระองค์ สิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยมีความสำคัญต่อเรากลับไม่สำคัญอีกต่อไป เราประเมินค่าสิ่งต่างๆไม่เหมือนเดิม ความปรารถนาใหม่ของเราคือจะรักและปรนนิบัติองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยสุดจิตสุดใจ (ฉธบ.6:5-6) คุณเข้าร่วมกับหน่วยทหารของพระองค์แล้วหรือยัง? – DCE

พระเยซูรักฉันนิจนิรันดร์
อำนาจร้ายมิอาจกั้นรักนั้นได้
ทรงช่วยกู้จิตวิญญาณฉันเป็นไท
ฉันขอมอบชีวิตให้แด่พระองค์ – Clayton

ผู้ติดตามพระคริสต์รับคำสั่งจากพระองค์

อ่านต่อ…

วันอาทิตย์ที่ 15 พฤศจิกายน

อ่าน: ฮีบรู 11:1-6
เหตุฉะนั้นเราตั้งเป้าของเราว่า…เราก็จะทำตัวให้เป็นที่พอพระทัยของพระองค์ -2 โครินธ์ 5:9

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เอเสเคียล 1-2, ฮีบรู 11:1-19

        แอนดี้ วาร์โฮล จิตรกรป๊อปอาร์ทซึ่งนิยมวาดภาพโฆษณาต่างๆ ของชาวอเมริกัน เช่น ซุปยี่ห้อแคมป์เบล เคยกล่าวไว้ว่า “ในอนาคตทุกคนจะมีชื่อเสียงคนละ 15 นาที” แต่ความจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้น มีคนหลายล้านคนในโลกซึ่งไม่เคยได้รับความสนใจจากผู้คน บางคนเป็นชายหญิงที่ทุ่มเทชีวิตให้กับการทำงานหนัก การเลี้ยงดูลูกให้เป็นคนดี การอธิษฐานเผื่อผู้อื่นอย่างสัตย์ซื่อ และการแบ่งปันความเชื่อให้กับผู้ที่ยังไม่รู้จักกับพระเยซู พวกเขาสอนรวี นำอาหารไปเยี่ยมผู้ป่วย ขับรถพาคนชราไปหาหมอ และแสดงความเมตตาต่อผู้อื่นอีกนับไม่ถ้วน
        คนเหล่านี้อาจเป็นที่รู้จักเฉพาะในครอบครัว และในกลุ่มเพื่อนของตนเอง แน่นอน พวกเขาไม่ใช่คนมีชื่อเสียง และแม้ว่าพวกเขาจะอุทิศตน เพื่อผู้อื่นด้วยความเต็มใจและความเสียสละ พวกเขาก็อาจจะไม่ได้รับคำขอบคุณหรือคำชมเชยสำหรับความดีที่ทำไปมากนัก แต่ถึงกระนั้น พระเจ้าทรงทราบถึงความสัตย์ซื่อและทรงพอพระทัยที่พวกเขาเชื่อฟัง
        พระธรรม 2 โครินธ์ 5:9 สอนเราให้ “ตั้งเป้าของเราว่า…จะทำตัวให้เป็นที่พอพระทัยของพระองค์” พระเจ้าทรงพอพระทัยเมื่อเราเชื่อและอุทิศชีวิตของเราเพื่อปรนนิบัติพระองค์ด้วยความศรัทธา(ฮบ.11:6) นั่นคือรางวัลที่เราได้รับ เพราะการรับรองจากพระเจ้าย่อมหอมหวานกว่าคำสรรเสริญของฝูงชน – CHK

จงสัตย์ซื่อรับใช้องค์พระเจ้า
อย่าคาดหวังให้ใครเขามายกย่อง
จงถ่อมลงเว้นเสียจากความลำพอง
แล้วรางวัลเรืองรองพระเจ้าประทาน – Hess

การกระทำที่พระเจ้าทรงโปรดปราน
คือการทำสิ่งใดก็ตามเพื่อรับใช้พระองค์

อ่านต่อ…

วันเสาร์ที่ 7 พฤศจิกายน

อ่าน: 1 เธสะโลนิกา 4:1-12
และอย่าทำให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระเจ้าเสียพระทัย เพราะโดยพระวิญญาณนั้นท่านได้ถูกประทับตราหมายท่านไว้ เพื่อวันที่จะทรงไถ่ให้รอด -เอเฟซัส 4:30

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เยเรมีย์ 40-42, ฮีบรู 4

        ช่วงนี้ของปีจะเป็นช่วงคอนเสิร์ตของนักเรียนชั้นมัธยม และนักเรียนที่เรียนดนตรีจะเตรียมตัวสำหรับการเฉลิมฉลองคริสตมาสที่ยิ่งใหญ่อลังการ คุณครูได้แจ้งรายละเอียดทั้งหมดให้นักเรียนและผู้ปกครองทราบถึงสองครั้ง และยังได้ย้ำอย่างชัดเจนถึงวันซ้อมใหญ่ที่ทุกคนต้องมา
        แต่เมื่อถึงวันซ้อมจริง คุณแม่ที่ตื่นตระหนกได้โทรมาในระหว่างการซ้อม เพื่อตรวจสอบกับครูว่าลูกของเธอจะต้องซ้อมตอนกี่โมง ขณะที่อีกคนหนึ่งโทรมาบอกว่า “เรากำลังพาทอมมี่ไปบ้านคุณยาย ถ้าขาดเขาสักคนคงไม่เป็นไรใช่ไหมคะ” แต่เมื่อครูบอกว่าทุกคนต้องมาซ้อมและการซ้อมก็เริ่มขึ้นแล้ว เธอก็ได้ยินทางโน้นพูดว่า “ฉันจะไปรู้ได้ยังไง ไม่เห็นมีใครบอกฉันเลย”
        ในเมื่อครูยังรู้สึกหงุดหงิดเมื่อบางคนไม่สนใจคำสั่งที่ชัดเจนของเธอ เป็นไปได้ไหมว่าพระเจ้าก็อาจจะรำคาญใจเช่นกัน เมื่อเรามีแนวโน้มที่จะละเลยคำสั่งของพระองค์? ใน 1 เธสะโลนิกา เปาโลย้ำเตือนถึงข้อความซึ่งพระเจ้าทรงดลใจให้บอกกับเราทั้งหลายว่า “ควรจะประพฤติอย่างไร จึงจะเป็นที่ชอบพระทัยพระเจ้า” และคำแนะนำเหล่านี้ได้ให้ไว้ “ในพระนามของ
พระเยซูเจ้า” (4:1-2) เปาโลอธิบายว่าพระเจ้าทรงเสียพระทัย เมื่อเราไม่ใส่ใจคำสอนของพระองค์ และดำเนินชีวิตตามอำเภอใจ (อฟ.4:30-5:2)
        ให้เราตั้งใจอ่านพระดำรัสสั่งของพระเจ้าและดำเนินชีวิตตามนั้นโดยไม่มีข้อแก้ตัวใดๆ – JDB

พระคำพระเจ้ามีให้ เชื่อฟังแล้วได้พระพร
ทำตามพระคำสั่งสอน พระเจ้าทรงพอพระทัย
อย่าเชื่อด้วยความลำเอียง อย่าเลี่ยงละบางส่วนไว้
ตีความเอาตามแต่ใจ หาใช่เรียกว่าเชื่อฟัง – Hess

ไม่มีข้อแก้ตัวใดๆที่ฟังขึ้น
เมื่อเราไม่ใส่ใจพระเจ้า

อ่านต่อ…