ภาพยนตร์เรื่อง มิราเคิล ทีมอึดปาฏิหารย์ (Miracle) ถ่ายทอดเรื่องจริงของทีมฮ็อกกี้น้ำแข็งของสหรัฐ ที่ก้าวสู่การคว้าเหรียญทองโอลิมปิกปี 1980 อย่างไม่น่าเป็นไปได้ในตอนต้นของเรื่องเฮิร์บ บรู๊คส์ ครูฝึกได้คัดเลือกผู้เล่น ในทีม เมื่อเขามอบรายชื่อให้กับเครก แพททริค ผู้ช่วยครูฝึก เครกกล่าวด้วยความประหลาดใจว่า “คุณลืมเลือกผู้เล่นยอดเยี่ยมบางคนไปนะ” บรู๊คส์ตอบว่า “ผมไม่ได้มองหาผู้เล่นที่ยอดเยี่ยม ผมแค่หาคนที่เหมาะสม”

บรู๊คส์รู้ดีว่าความสามารถส่วนบุคคลจะนำพาทีมไปได้แค่ระยะหนึ่ง ผู้เล่นที่ไม่เห็นแก่ตัว สำคัญกว่าผู้เล่นที่มีความสามารถ ความสำเร็จของทีมย่อมต้องมาก่อนเกียรติยศส่วนตัว

การทรงเรียกให้รับใช้ในพระคัมภีร์ก็เน้นหลักการเดียวกัน พระประสงค์ของพระเจ้า คือให้ผู้เชื่อแต่ละคนทำหน้าที่ของตน แต่ผลลัพธ์คือ การร่วมมือกันของทุกคน เปาโลกล่าวหลังจากอธิบายของประทานฝ่ายวิญญาณที่หลากหลายในผู้เชื่อ ว่า “การสำแดงของพระวิญญาณนั้นมีแก่ทุกคนเพื่อประโยชน์ร่วมกัน” (1 คร. 12:7) เมื่อเราใช้ความสามารถที่พระเจ้าประทานให้ พระประสงค์ของพระองค์ก็สำเร็จ และพระองค์ทรงได้รับเกียรติ งานรับใช้พระเจ้าไม่ได้เป็นเรื่องของคนที่ดีที่สุด เก่งที่สุดหรือมีของประทานมากที่สุด แต่เป็นเรื่องของคนที่เหมาะสม คือคนที่พระเจ้า “ทรงตั้ง…ไว้ในร่างกาย” (ข้อ 18) เพื่อมาร่วมรับใช้ในทีมเดียวกัน – BC

ในภาพยนตร์เรื่อง เกียรติยศแห่งชัยชนะ (Chariots of Fire) มีตัวละครชื่อฮาโรลด์ อับราฮัมส์ ซึ่งเป็นนักวิ่งระยะสั้นระดับตำนานชาวอังกฤษ เขามุ่งแต่จะเอาชัยชนะ แต่ในการวิ่ง 100 เมตรรอบคัดเลือกเพื่อแข่งโอลิมปิกส์ ปี 1924 เขาแพ้เอริค ลิดเดลล์อย่างราบคาบ อับราฮัมส์สิ้นหวังอย่างยิ่ง เมื่อซิบิลแฟนสาว ของเขาพยายามให้กำลังใจ เขาตะโกนอย่างโกรธแค้นว่า “ผมวิ่งเพื่อชนะ ถ้าไม่ชนะ ผมก็ไม่วิ่ง!” ซิบิลตอบอย่างฉลาดว่า “ถ้าไม่วิ่ง ก็ไม่มีทางชนะ”

ชีวิตเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน เราเองซึ่งเป็นคริสเตียนก็หนีไม่พ้นความผิดหวังที่ทำให้ เราอยากยอมแพ้ แต่การวิ่งในสนามแห่งชีวิตคริสเตียน เปาโลท้าทายให้เราวิ่งต่อไป ท่าน บอกชาวโครินธ์ว่า “ท่านไม่รู้หรือว่าคนเหล่านั้นที่วิ่งแข่งกันก็วิ่งด้วยกันทุกคน แต่คนที่ได้รับรางวัลมีคนเดียว เหตุฉะนั้นจงวิ่งเพื่อชิงรางวัล ให้ได้” (1 คร.9:24) เปาโลกล่าวว่า เราต้องวิ่งอย่างสัตย์ซื่อ ด้วยรู้ว่าเราวิ่งเพื่อถวายเกียรติแด่องค์จอมราชาและเพื่อรับรางวัลเป็นมงกุฎนิรันดร์จากพระองค์

แต่ถ้าการวิ่งของเราเกิดสะดุด ถ้าเราเลิกรับใช้พระเจ้าหรือพ่ายแพ้ต่อบาปเพราะความลำบากของเรา เราก็เสี่ยงต่อการสูญเสียรางวัลล้ำค่าที่เราอาจได้รับถ้าเราวิ่งเต็มที่

ซิบิลพูดถูก “ถ้าไม่วิ่ง ก็ไม่มีทางชนะ” – BC

ระหว่างที่ นพ.สกอตต์ เคิร์ทซแมน หัวหน้าแผนกศัลยกรรมโรงพยาบาลวอเตอร์บิวรี่ในคอนเน็ตติกัตกำลังเดินทางไปบรรยาย เขาเห็นอุบัติ เหตุซึ่งมีรถชนกันอย่างรุนแรงถึง 20 คัน เขาสวมบทบาทแพทย์ฉุกเฉินทันที เขาตะลุย ฝ่ากองเศษเหล็กเข้าไปและร้องถามว่า “มีใครต้องการให้ช่วยไหม?” หลังจากการช่วยเหลือผ่านไป 90 นาที ผู้ประสบอุบัติเหตุทุกรายถูกส่งไปโรงพยาบาลใกล้เคียง นพ.เคิร์ทซแมนกล่าวว่า “ใครก็ตามที่มีทักษะเหมือนอย่างผมย่อมไม่สามารถทิ้งผู้ได้รับบาดเจ็บไว้ได้ ผมจะไม่ดำเนินชีวิตแบบนั้น”

พระเยซูตรัสคำอุปมาเรื่องชายคนหนึ่งที่แวะช่วยเหลือผู้อื่น (ลก.10:30-37) ชายชาวยิวคนหนึ่งถูกซุ่มทำร้าย ปล้น แย่งชิงเสื้อผ้าและถูก ทิ้งให้รอความตาย ปุโรหิตคนหนึ่งและผู้ดูแลพระวิหารเดินผ่านมา เหนชายคนนั้นและเดินเลี่ยงไปอีกฟาก จากนั้นชาว สะมาเรียที่ถูกทุกคนรังเกียจเดินผ่านมา เห็นชายคนนั้นและรู้สึกสงสาร ความสงสารของเขาถูกแปลงเป็นการกระทำ เขาพันแผลและใส่ยา พาไปที่พักและคอยพยาบาลให้ จ่ายค่ารกษาและสัญญากับเจ้าของโรงแรมว่าจะกลับมาจ่ายส่วนที่ขาดอยู่

มีผู้คนรอบๆตัวเราที่กำลังทนทุกข์ ขอให้เรามีใจเมตตาต่อความเจ็บปวดของพวกเขา และแวะให้ความช่วยเหลือ – MW