พันธกิจมานาประจำวัน » การรับใช้

ชีวิตที่มีความหมาย

admin — Sun, 08 Aug 2010 17:02:01 +0000

วันจันทร์ที่ 9 สิงหาคม 2010

อ่าน: 1 เปโตร 5:1-7
ท่านทั้งหลายจงระลึกถึง…ซึ่งได้ประกาศพระวจนะขอพระเจ้าแก่ท่าน แล้วจงตามอย่างความเชื่อของเขา – ฮีบรู 13:7

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 77-78, โรม 10

ไอแซค ฮานน์ เป็นศิษยาภิบาลที่ไม่โด่งดัง ในคริสตจักรเล็กๆของเมืองลัฟวู้ด ประเทศอังกฤษ ขณะที่เขาใกล้จะวางมือจากงานรับใช้ เขามีสมาชิกเป็น หญิง 26 คน ชาย 7 คน และมีผู้ชายเพียง 4 คน ที่มานมัสการสม่ำเสมอ

ในยุคที่คนกำลังนิยมสื่อมวลชนและคริสตจักรขนาดใหญ่ งานของเขาอาจดูไม่เกิดผล คนปัจจุบันอาจมองว่า เขาเป็นศิษยาภิบาลที่ “ไม่ประสบความสำเร็จ” เขาคงไม่มีทางได้รับเชิญให้ไปพูดในการประชุมศิษยาภิบาล หรือได้เขียนบทความเรื่องการเติบโตของคริสตจักร

แต่เมื่อเขาจากโลกนี้ไปด้วยวัย 88 ปี สมาชิกคริสตจักรได้ทำแผ่นป้ายติดบนฝาผนังห้องประชุม มีใจความตอนหนึ่งว่า

มีผู้รับใช้เพียงไม่กี่คนที่ถ่อมใจ และมีไม่กี่คนที่น่ายกย่อง

เมื่อถึงเวลาที่ท่านต้องไปสวรรค์โดยพระคุณของพระเจ้า

ท่านก็ร่วงหล่นเหมือนผลไม้ ในฤดูใบไม้ร่วง

แม้เราไม่ได้คิดว่าจะอยู่ในโลกนี้ไป นานๆ แต่ก็ยังแสวงหาที่จะดำเนินชีวิตอย่างท่าน

ผมคิดถึง 1 เปโตร 5:5-6 ที่ว่า “ด้วยว่าพระเจ้าทรงเป็นปฏิปักษ์กับคนเหล่านั้นที่ถือตัวจองหอง แต่พระองค์ทรงสำแดงพระคุณแก่คนที่อ่อนน้อมถ่อมตน เหตุฉะนั้น ท่านทั้งหลายจงถ่อมใจลงภายใต้พระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระเจ้า เพื่อว่าพระองค์จะได้ทรงยกท่านขึ้นเมื่อถึงเวลาอันควร” ไอแซค ฮานน์ “ทำสิ่งใหญ่” คือการถ่อมใจลงจำเพาะพระพักตร์พระเจ้าและรับรางวัลในแผ่นดินสวรรค์ เราก็ทำได้เช่นกัน – DHR

หลายคนอยากมีหน้าตา ไปมามีคนนับถือ
พยายามขวนขวายสร้างชื่อ ให้เลื่องลือไปไกลแสนไกล
แท้จริงความดียืนนาน คือการปรนนิบัติรับใช้
ทำงานด้วยความถ่อมใจ จารึกไว้ในใจผู้คน – D. De Haan

ความถ่อมใจคือเคล็ดลับแห่งความสำเร็จ

อย่าหยุดพักเฉยๆ

admin — Wed, 21 Jul 2010 17:01:01 +0000

วันพฤหัสบดีที่ 22 กรกฎาคม 2010

อ่าน: กันดารวิถี 8:23-26
แต่ให้เขาช่วยพี่น้องในเต็นท์นัดพบดูแลการงาน ไม่ต้องลงมือทำ – กันดารวิถี 8:26

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 31-32, กิจการ 23:16-35

ในปี 1953 คนคู่แรกที่ปีนเขาเอเวอร์เรสซึ่งสูงที่สุดในโลกคือ เอ็ดมัน ฮิลลารี่ และเทนซิง นอร์เกย์ ขณะนั้น ฮิลลารี่อายุเพียง 33 ปี ความสำเร็จครั้งนั้นทำให้เขามีชื่อเสียง เงินทอง และได้ตระหนักว่าเขากำลังได้ใช้ชีวิตแบบไม่ธรรมดา

แล้วฮิลลารี่ทำอะไรในอีก 55 ปีต่อมา? เขาปลดเกษียณแล้วหยุดพัก เพื่อชื่นชมกับความสำเร็จของเขาใช่หรือไม่? เปล่าเลย

แม้ว่าฮิลลารี่จะไม่มีภูเขาลูกใดที่สูงกว่านี้ให้ปีนแล้ว แต่เขาก็ไม่ได้หยุดอยู่เพียงเท่านั้น เขาได้บรรลุเป้าหมายที่สำคัญอื่นๆ เช่น มีส่วนร่วมในการช่วยให้ความเป็นอยู่ของชาวเนปาลที่อาศัยอยู่ในบริเวณภูเขาเอเวอร์เรสท์ดีขึ้น เขาทำเช่นนี้มาตลอดจนกระทั่งเขาจากไปในปี 2008

คุณรู้ไหมว่าพระเจ้าทรงบอกให้คนเลวีเกษียณจากหน้าที่ประจำของพวกเขาเมื่ออายุ 50 ปี (กดว.8:24-25) แต่พระองค์ไม่ได้ต้องการให้พวกเขาเลิกช่วยเหลือผู้อื่น พระองค์ตรัสว่าพวกเขาควรจะ “ช่วยพี่น้องในเต็นท์นัดพบดูแลการงาน ไม่ต้องลงมือทำเอง” (ข้อ 26) เราไม่อาจถือว่าเหตุการณ์นี้กำลังสอนเราโดยตรงเรื่องการปลดเกษียณ แต่เราได้เห็นว่าเป็นความคิดที่ดีที่เราจะยังคงปรนนิบัติผู้อื่นอยู่ แม้ว่าเราจะปลดเกษียณแล้วก็ตาม

หลายคนพบว่าเมื่อพวกเขาเกษียณแล้ว พวกเขาไม่รู้ว่าจะใช้เวลาให้มีค่าได้อย่างไร แต่จากสิ่งที่คนเลวีและเซอร์ เอ็ดมัน ฮิลลารี่ทำ ทำให้เราปรับความคิดใหม่เมื่อเราปลดเกษียณ คือ ให้เราใช้เวลาช่วยเหลือผู้อื่น – CPH

พระบิดาบัญชาให้สำแดงรัก พระองค์จักประทานความช่วยเหลือ
ให้กำลังแก่เราเพื่อจุนเจือ ใจเอื้อเฟื้อกับผู้ที่ทุกข์ทน – Fasick

ชีวิตจะมีความหมายใหม่ เมื่อเราลงทุนทุ่มเทให้กับผู้อื่น

ราคาของการมีส่วนร่วม

admin — Fri, 09 Jul 2010 17:01:43 +0000

วันเสาร์ที่ 10 กรกฎาคม 2010

อ่าน: 2 โครินธ์ 11:22-33
…นอกจากนั้นยังมีการอื่น ที่บีบข้าพเจ้าอยู่ทุกวันๆ คือความกระวนกระวายถึงคริสตจักรทั้งปวง – 2 โครินธ์

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: โยบ 41-42, กิจการ 16:22-40

ขณะที่นักสร้างภาพยนตร์ เคน เบิร์น และเพื่อนร่วมงานสร้างหนังสารคดีอันโด่งดังที่เกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สอง พวกเขาต้องดูภาพยนตร์เกี่ยวกับทหารนานนับพันชั่วโมง จนฝันถึงฉากการสู้รบดุเดือดของสงครามในรัฐเปลลิลูบ่อยๆ เบิร์นบอกกับริค คูชแมน ผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ แซคคราเมนโต เบิร์น ว่า “มีแต่เสียงวิญญาณและเสียงสะท้อนจากอดีตที่สุดจะบรรยาย ถ้าคุณเก็บมาเป็นอารมณ์ คุณก็จะต้องวนเวียนอยู่กับความรู้สึกนั้น”

หากเราจะมีส่วนร่วมในความทุกข์ยากของ คนอื่นเราก็ต้องยอมสูญเสียบางอย่าง ทั้งในแง่งานศิลปะหรือจิตวิญญาณ เปาโลมีประสบการณ์เรื่องนี้เมื่อท่านทำพันธกิจประกาศข่าวประเสริฐ “และนอกจากนั้นยังมีการอื่นที่บีบข้าพเจ้าอยู่ ทุกวันๆ คือความกระวนกระวายถึงคริสตจักร ทั้งปวง มีใครบ้างเป็นคนอ่อนกำลังและข้าพเจ้าไม่อ่อนกำลังด้วย มีใครบ้างที่ถูกนำให้สะดุด และข้าพเจ้าไม่เป็นทุกข์เป็นร้อนด้วย” (2 คร. 11:28-29)

ออสวอล์ด แชมเบอร์กล่าวว่า เราเข้าสู่การต่อสู้ฝ่ายวิญญาณนี้เมื่อเรา “เจตนาที่จะเข้าเป็นอันเดียวกันกับความสนพระทัยที่พระเจ้ามีต่อผู้อื่น” และ “พบว่า เรามีพลังที่จะทรงตัวอยู่ได้อย่างเหลือเชื่อท่ามกลางสิ่งเหล่านั้น”

เปาโลตระหนักว่าฤทธิ์เดชของพระเจ้าจะเต็มขนาดในความอ่อนแอของเรา (2 คร.12:9) พระเยซูทรงจ่ายราคาแสนแพงเพื่อที่จะเข้ามาเกี่ยวข้องกับโลกของเรา และพระองค์ทรงเสริมกำลังเราเมื่อเราแบ่งปันความรักของพระองค์ให้แก่ผู้อื่น – DCM

แม้อ่อนแอขอเพียงฟังพระบัญชา องค์พระเจ้าปรารถนาเรารับใช้
พระประทานกำลังอันยิ่งใหญ่ อุปสรรคใดๆ ไม่ต้องเกรง – Hess

ถ้าเราเชื่อฟังการทรงเรียกของพระเจ้า พระองค์จะจัดเตรียมกำลังที่เราจำเป็นต้องมี

คนที่เหมาะสม

admin — Thu, 24 Jun 2010 17:01:48 +0000

วันศุกร์ที่ 25 มิถุนายน 2010

อ่าน: 1 โครินธ์ 12:7-18
แต่พระเจ้าได้ทรงตั้งอวัยวะไว้ในร่างกายตามชอบพระทัยของพระองค์ – 1 โครินธ์ 12:18

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: โยบ 3-4, กิจการ 7:44-60

ภาพยนตร์เรื่อง มิราเคิล ทีมอึดปาฏิหารย์ (Miracle) ถ่ายทอดเรื่องจริงของทีมฮ็อกกี้น้ำแข็งของสหรัฐ ที่ก้าวสู่การคว้าเหรียญทองโอลิมปิกปี 1980 อย่างไม่น่าเป็นไปได้ในตอนต้นของเรื่องเฮิร์บ บรู๊คส์ ครูฝึกได้คัดเลือกผู้เล่น ในทีม เมื่อเขามอบรายชื่อให้กับเครก แพททริค ผู้ช่วยครูฝึก เครกกล่าวด้วยความประหลาดใจว่า “คุณลืมเลือกผู้เล่นยอดเยี่ยมบางคนไปนะ” บรู๊คส์ตอบว่า “ผมไม่ได้มองหาผู้เล่นที่ยอดเยี่ยม ผมแค่หาคนที่เหมาะสม”

บรู๊คส์รู้ดีว่าความสามารถส่วนบุคคลจะนำพาทีมไปได้แค่ระยะหนึ่ง ผู้เล่นที่ไม่เห็นแก่ตัว สำคัญกว่าผู้เล่นที่มีความสามารถ ความสำเร็จของทีมย่อมต้องมาก่อนเกียรติยศส่วนตัว

การทรงเรียกให้รับใช้ในพระคัมภีร์ก็เน้นหลักการเดียวกัน พระประสงค์ของพระเจ้า คือให้ผู้เชื่อแต่ละคนทำหน้าที่ของตน แต่ผลลัพธ์คือ การร่วมมือกันของทุกคน เปาโลกล่าวหลังจากอธิบายของประทานฝ่ายวิญญาณที่หลากหลายในผู้เชื่อ ว่า “การสำแดงของพระวิญญาณนั้นมีแก่ทุกคนเพื่อประโยชน์ร่วมกัน” (1 คร. 12:7) เมื่อเราใช้ความสามารถที่พระเจ้าประทานให้ พระประสงค์ของพระองค์ก็สำเร็จ และพระองค์ทรงได้รับเกียรติ งานรับใช้พระเจ้าไม่ได้เป็นเรื่องของคนที่ดีที่สุด เก่งที่สุดหรือมีของประทานมากที่สุด แต่เป็นเรื่องของคนที่เหมาะสม คือคนที่พระเจ้า “ทรงตั้ง…ไว้ในร่างกาย” (ข้อ 18) เพื่อมาร่วมรับใช้ในทีมเดียวกัน – BC

พระคริสต์ทรงตั้งพระกาย เราทั้งหลายรวมตัวกันเข้า
แข็งแกร่งดุจดั่งขุนเขา ยืนหยัดแม้โลกมืดมน
หากเราทุกคนร่วมแรง สำแดงความรักทุกหน
โลกนี้จะได้ยินยล รักพระองค์ยิ่งใหญ่เพียงไร – Anon.

ในพระกายของพระคริสต์ ไม่มีใครที่ไม่สำคัญ

วิ่ง!

admin — Sat, 12 Jun 2010 17:01:07 +0000

วันอาทิตย์ที่ 13 มิถุนายน 2010

อ่าน: 1 โครินธ์ 9:19-27
ท่านไม่รู้หรือว่าคนเหล่านั้นที่วิ่งแข่งกันก็วิ่งด้วยกันทุกคน แต่คนที่ได้รับรางวัลมีคนเดียว เหตุฉะนั้นจงวิ่งเพื่อชิงรางวัลให้ได้ – 1 โครินธ์ 9:24

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เอสรา 6-8, ยอห์น 21

ในภาพยนตร์เรื่อง เกียรติยศแห่งชัยชนะ (Chariots of Fire) มีตัวละครชื่อฮาโรลด์ อับราฮัมส์ ซึ่งเป็นนักวิ่งระยะสั้นระดับตำนานชาวอังกฤษ เขามุ่งแต่จะเอาชัยชนะ แต่ในการวิ่ง 100 เมตรรอบคัดเลือกเพื่อแข่งโอลิมปิกส์ ปี 1924 เขาแพ้เอริค ลิดเดลล์อย่างราบคาบ อับราฮัมส์สิ้นหวังอย่างยิ่ง เมื่อซิบิลแฟนสาว ของเขาพยายามให้กำลังใจ เขาตะโกนอย่างโกรธแค้นว่า “ผมวิ่งเพื่อชนะ ถ้าไม่ชนะ ผมก็ไม่วิ่ง!” ซิบิลตอบอย่างฉลาดว่า “ถ้าไม่วิ่ง ก็ไม่มีทางชนะ”

ชีวิตเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน เราเองซึ่งเป็นคริสเตียนก็หนีไม่พ้นความผิดหวังที่ทำให้ เราอยากยอมแพ้ แต่การวิ่งในสนามแห่งชีวิตคริสเตียน เปาโลท้าทายให้เราวิ่งต่อไป ท่าน บอกชาวโครินธ์ว่า “ท่านไม่รู้หรือว่าคนเหล่านั้นที่วิ่งแข่งกันก็วิ่งด้วยกันทุกคน แต่คนที่ได้รับรางวัลมีคนเดียว เหตุฉะนั้นจงวิ่งเพื่อชิงรางวัล ให้ได้” (1 คร.9:24) เปาโลกล่าวว่า เราต้องวิ่งอย่างสัตย์ซื่อ ด้วยรู้ว่าเราวิ่งเพื่อถวายเกียรติแด่องค์จอมราชาและเพื่อรับรางวัลเป็นมงกุฎนิรันดร์จากพระองค์

แต่ถ้าการวิ่งของเราเกิดสะดุด ถ้าเราเลิกรับใช้พระเจ้าหรือพ่ายแพ้ต่อบาปเพราะความลำบากของเรา เราก็เสี่ยงต่อการสูญเสียรางวัลล้ำค่าที่เราอาจได้รับถ้าเราวิ่งเต็มที่

ซิบิลพูดถูก “ถ้าไม่วิ่ง ก็ไม่มีทางชนะ” – BC

บนหนทางชีวิตเราบากบั่น
เราแข่งขันเพื่อองค์จอมราชา
เราผ่อนลงในยามที่เหนื่อยล้า
ในพระคุณพึ่งพาสู่เส้นชัย – Branon

สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าการได้รับเหรียญใดๆ คือการได้ยินพระองค์ตรัสว่า “ดีมาก!”

แวะช่วยเหลือ

admin — Thu, 10 Jun 2010 17:01:36 +0000

วันศุกร์ที่ 11 มิถุนายน 2010

อ่าน: ลูกา 10:30-37
จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรัตนเอง – ลูกา 10:27

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เอสรา 1-2, ยอห์น 19:23-42

ระหว่างที่ นพ.สกอตต์ เคิร์ทซแมน หัวหน้าแผนกศัลยกรรมโรงพยาบาลวอเตอร์บิวรี่ในคอนเน็ตติกัตกำลังเดินทางไปบรรยาย เขาเห็นอุบัติ เหตุซึ่งมีรถชนกันอย่างรุนแรงถึง 20 คัน เขาสวมบทบาทแพทย์ฉุกเฉินทันที เขาตะลุย ฝ่ากองเศษเหล็กเข้าไปและร้องถามว่า “มีใครต้องการให้ช่วยไหม?” หลังจากการช่วยเหลือผ่านไป 90 นาที ผู้ประสบอุบัติเหตุทุกรายถูกส่งไปโรงพยาบาลใกล้เคียง นพ.เคิร์ทซแมนกล่าวว่า “ใครก็ตามที่มีทักษะเหมือนอย่างผมย่อมไม่สามารถทิ้งผู้ได้รับบาดเจ็บไว้ได้ ผมจะไม่ดำเนินชีวิตแบบนั้น”

พระเยซูตรัสคำอุปมาเรื่องชายคนหนึ่งที่แวะช่วยเหลือผู้อื่น (ลก.10:30-37) ชายชาวยิวคนหนึ่งถูกซุ่มทำร้าย ปล้น แย่งชิงเสื้อผ้าและถูก ทิ้งให้รอความตาย ปุโรหิตคนหนึ่งและผู้ดูแลพระวิหารเดินผ่านมา เหนชายคนนั้นและเดินเลี่ยงไปอีกฟาก จากนั้นชาว สะมาเรียที่ถูกทุกคนรังเกียจเดินผ่านมา เห็นชายคนนั้นและรู้สึกสงสาร ความสงสารของเขาถูกแปลงเป็นการกระทำ เขาพันแผลและใส่ยา พาไปที่พักและคอยพยาบาลให้ จ่ายค่ารกษาและสัญญากับเจ้าของโรงแรมว่าจะกลับมาจ่ายส่วนที่ขาดอยู่

มีผู้คนรอบๆตัวเราที่กำลังทนทุกข์ ขอให้เรามีใจเมตตาต่อความเจ็บปวดของพวกเขา และแวะให้ความช่วยเหลือ – MW

ในพระนามพระเยซูจงหยิบยื่น
ความช่วยเหลือแก่ผู้อื่นด้วยใส่ใจ
เขาอาจล้มไม่สามารถเดินต่อได้
จงเข้าไปช่วยเขาอย่าเกี่ยงงอน – Sper

ความเมตตามาพร้อมการกระทำ

เรือ

admin — Tue, 11 May 2010 17:01:46 +0000

วันพุธที่ 12 พฤษภาคม

อ่าน: กิจการ 6:1-7
ตามซึ่งทุกคนได้รับของประทานที่ทรงประทานให้แล้ว ก็ให้ใช้ของประทานนั้นเพื่อประโยชน์แก่กันและกัน เป็นผู้รับมอบฉันทะที่ดีที่แจกและสำแดงพระคุณนานาประการของพระเจ้า – 1 เปโตร 4:10

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: 2 พงศ์กษัตริย์ 15-16, ยอห์น 3:1-18

วัยรุ่นกลุ่มหนึ่งซึ่งเดินทางไปทำพันธกิจที่ประเทศจาไมก้า กำลังสนุกกับการเล่นจานร่อนอัลติเมท ฟริสบี อยู่ที่ชายหาดในช่วงพัก แต่เมื่อมีคนสังเกตเห็นเรือลำหนึ่งพลิกคว่ำห่างจากฝั่งออกไปไม่ไกลนัก ทุกคนก็หยุดเล่นและรีบวิ่งลงน้ำเพื่อจะไปช่วย

เมื่อไปถึง พวกเขาพบชาวเรือกลุ่มเล็กๆกำลังพยายามพลิกเรือ กลุ่มวัยรุ่นรู้ว่าช่วยได้ พวกเขาจึงลุยน้ำเข้าไปและช่วยกันออกแรงจนสามารถ้พลิกเรือกลับขึ้นมา

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่ทะเลแคริบเบียนในวันนั้นเตือนให้ผมคิดถึงสิ่งที่สามารถเกิดขึ้นกับคริสตจักรของเรา ผู้รับใช้ “มืออาชีพ” ซึ่งได้แก่ ศิษยาภิบาลและคนที่ถูกฝึกให้เป็นผู้นำคริสตจักร ต้องรับมือกับภารกิจที่ยากจะทำให้สำเร็จเพียงลำพังได้ จนกว่าจะมีสมาชิกฆราวาสมาร่วมรับใช้เคียงบ่าเคียงไหล่ไปกับผู้นำเหล่านั้น

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในกิจการบทที่ 6 เมื่อสมาชิกบางคนในคริสตจักรถูกละเลย และผู้รับใช้ “มืออาชีพ” ซึ่งได้แก่ อัครทูตซึ่งเป็นผู้นำคริสตจักร ตระหนักว่าพวกเขาไม่สามารถทำทุกสิ่งได้ด้วยตัวเอง แต่เมื่อฆราวาส 7 คน เข้ามาช่วยผู้นำอย่างขะมักเขม้น คริสตจักรจึงสามารถดำเนินต่อไปได้

จะช่วยศิษยาภิบาลและผู้นำคริสตจักรของคุณอย่างไรเพื่อให้คริสตจักรเคลื่อนไปข้างหน้า – JDB

ขอพระเจ้าช่วยข้าเสมอไป ให้จิตใจสัตย์ซื่อต่อพระองค์
รู้จักรักทำตามพระประสงค์ เพื่อดำรงเป็นส่วนของพระกาย
คือคริสตจักรต่างคนทำหน้าที่ ทั้งมากน้อยก็มีอยู่หลากหลาย
หากทุกส่วนร่วมแรงไม่ดูดาย คริสตจักรกลายเป็นแสงแก่ปวงชน – Fitzhugh

การทำงานเป็นทีมช่วยให้เราออกแรงน้อยลง แต่ได้ผลมากขึ้น

อยากได้ตาสีฟ้า

admin — Tue, 27 Apr 2010 17:01:47 +0000

วันพุธที่ 28 เมษายน

อ่าน: มัทธิว 16:24-28
ผู้ใดจะเสียชีวิตเพราะเห็นแก่เรา ผู้นั้นจะได้ชีวิตรอด – มัทธิว 16:25

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: 1 พงษ์กษัตริย์ 3-5, ลูกา 20:1-26

สมัยเป็นเด็ก เอมี่ คาร์ไมเคิล (1867-1951) อยากให้ตัวเองมีตาสีฟ้ามากกว่าตาสีน้ำตาล เธอเคยแม้กระทั่งอธิษฐานขอให้พระเจ้าเปลี่ยนสีตาและรู้สึกผิดหวังเมื่อมันไม่เปลี่ยน เมื่ออายุ 20 เอมี่รู้สึกว่าพระเจ้าทรงเรียกให้เธอรับใช้พระองค์เป็นมิชชันนารี หลังจากที่รับใช้มาหลายแห่ง เธอก็ได้เดินทางไปอินเดีย ในตอนนั้นเองที่เธอเข้าใจถึงพระปัญญาของพระเจ้าที่ทรงสร้าง่เธออย่างที่เธอเป็น เพราะชาวอินเดียที่มีตาสีน้ำตาลคงยอมรับเธอยากขึ้นถ้าเธอมีตาสีฟ้า เธอรับใช้พระเจ้าอยู่ที่อินเดียเป็นเวลาถึง 55 ปี

เราไม่รู้แน่ชัดว่าเอมี่เป็นที่ยอมรับเพราะสีตาของเธอหรือไม่ แต่เรารู้และเชื่อว่าพระเจ้า “ทรงสร้างเราทั้งหลาย และไม่ใช่พวกเราทั้งหลายเอง” (สดด.100:3) เมื่อเรายอมจำนนต่อพระปัญญาของพระองค์ในทุกสิ่ง เราจะสามารถรับใช้พระองค์ได้อย่างเกิดผล

เอมี่รู้ว่าการยอมจำนนเป็นอย่างไร เมื่อมีคนถามเธอถึงชีวิตการเป็นมิชชันนารี เธอตอบว่า “ชีวิตมิชชันนารีเป็นเพียงแค่โอกาสที่จะตาย” พระเยซูตรัสว่า “ผู้ใดใคร่จะเอาชีวิตรอด ผู้นั้นจะเสียชีวิต แต่ผู้ใดจะเสียชีวิตเพราะเห็นแก่เรา ผู้นั้นจะได้ชีวิตรอด” (มธ.16:25)

ชีวิตคริสเตียนก็เป็นอย่างนี้เช่นกัน คือยอมจำนนโดยสิ้นเชิงต่อแผนการและพระประสงค์ของพระเจ้าที่มีในชีวิตของเรา ขอให้เรายอมจำนนต่อพระเจ้าวันนี้ – AMC

แม้ข้าฯอาจไม่เข้าใจวิถีทาง
ที่พระองค์ทรงวางไว้ให้ข้าฯ
อธิษฐานขอเดินตามทุกเวลา
จำนนในมรรคาน้ำพระทัย – Sherbert

ชีวิตเรามั่นคงที่สุด เมื่อละไว้กับพระเจ้า

รอคอยฤดูใหม่

admin — Thu, 22 Apr 2010 17:01:15 +0000

วันศุกร์ที่ 23 เมษายน

อ่าน: ปัญญาจารย์ 3:1-13
สำหรับเขาไม่มีอะไรที่จะดีไปกว่าเปรมปรีดิ์ และร่าเริงตลอดชีวิต – ปัญญาจารย์ 3:12

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: 2 ซามูเอล 16-18, ลูกา 17:20-37

ฤดูหนาวปีนี้หนาวจัดและยาวนาน ฉันอยากได้อากาศอุ่นๆ ฉันเบื่อการมองดูต้นไม้โล้นและใบไม้สีน้ำตาลเหี่ยวแห้งที่ปกคลุมพื้นดิน ฉันอยากเห็นดอกไม้ป่าโผล่ขึ้นมาจากใบไม้แห้งและอยากเห็นผืนป่าเป็นสีเขียวอีกครั้ง

แต่ขณะที่ฉันเฝ้ารอฤดูที่ฉันชอบ ฉันได้ยินเสียงแม่บอกว่า “อย่ามัวแต่เสียเวลาฝันกลางวัน”

ถ้าคุณเป็นเหมือนฉัน บางครั้งคุณจะได้ยินตัวเองพูดว่า “ถ้าสิ่งนั้นสิ่งนี้เกิดขึ้น ฉันจะ… หรือ ถ้าคนนั้นคนนี้ทำอย่างนั้น ฉันจะทำอย่างนี้… หรือ ฉันคงมีความสุขถ้า… หรือ ฉันจะพอใจเมื่อ…”

การเฝ้าคิดถึงสิ่งดีในอนาคต ทำให้เราลืมไปว่าทุกวันคือของขวัญจากพระเจ้าเพื่อถวายเกียรติแด่พระองค์ ไม่ว่าอากาศหรือสถานการณ์จะเป็นอย่างไร

นักเขียนรอน แอชกล่าวว่า “เราอยู่ในที่ที่ เราควรจะอยู่ และเรียนรู้สิ่งที่เราต้องเรียนรู้ จงยืนหยัด เพราะสิ่งที่เราพบเจอในวันนี้จะนำเราไปสู่ที่ที่พระองค์ต้องการให้ เราอยู่ในวันหน้า”

ในทุกฤดูกาล มีเหตุให้เปรมปรีดิ์และมีโอกาสทำดี (ปญจ.3:12) สิ่งท้าทายสำหรับเราในแต่ละวันคือการมองหาสิ่งที่ทำให้เปรมปรีดิ์และการทำสิ่งที่ดี จากนั้นจงทำทั้งสองสิ่ง – JAL

ชีวิตเราเปรียบดังฤดูกาล เมื่อเหมันต์ผันผ่านกลับสดใส
เหล่าพืชพันธุ์ต้นไม้ผลิดอกใบ เปลี่ยนแปลงไปงดงามอร่ามตา
หากดูเหมือนพายุจะตั้งเค้า พึ่งพระเจ้าไม่ต้องกลัวสิ่งตรงหน้า
พระองค์มีแผนการในชีวา จงคอยท่าจดจ่อและเชื่อฟัง – Sper

ทุกฤดูกาลเป็นเหตุให้ชื่นชมยินดี

คนงานที่มองไม่เห็น

admin — Tue, 13 Apr 2010 17:01:28 +0000

วันพุธที่ 14 เมษายน

อ่าน: โรม 12:1-10
เพราะว่าในร่างกายอันเดียวนั้น เรามีอวัยวะหลายอย่าง และอวัยวะนั้นๆมิได้มีหน้าที่เหมือนกันฉันใด – โรม 12:4

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: 1 ซามูเอล 25-26, ลูกา 12:32-59

เมื่อฉันตกแต่งเล็บมือให้ตัวเอง ฉันเริ่มรู้สึกเสียใจกับมือขวา ซึ่งทำงานส่วนใหญ่ แต่มือซ้ายกลับได้รับความสนใจไปทั้งหมด มือขวาของฉันบรรจงทาสีทาเล็บลงบนเล็บมือข้างซ้ายอย่างเรียบร้อย แต่มือซ้ายซึ่งขาดความชำนาญและความร่วมมือ กลับไม่เคยตอบแทนสิ่งใดเลย สีทาเล็บบนมือขวาของฉันมักจะเลอะและสกปรกเสมอ มือข้างหนึ่งทำงานได้ดีกว่า แต่มืออีกข้างกลับได้รับความสนใจและคำชมเชย

ขณะที่กำลังตกแต่งนิ้วมือตัวเอง ความคิดของฉันกลับมุ่งไปสู่บางอย่างที่สำคัญกว่ามาก นั่นคือผู้คนในคริสตจักรของฉัน มีหลายคนซึ่งทำงานอย่างดีเยี่ยมเพื่อให้ผู้อื่นโดดเด่น กลุ่มคนที่ทำงานหนักเหล่านี้มักไม่ค่อยมีใครสังเกตเห็น เพราะงานของพวกเขามุ่งทำเพื่อให้ผู้อื่นได้รับความสนใจ ดูเหมือนไม่ยุติธรรม ที่ผู้คนซึ่งทำ งานเป็นอย่างดีกลับได้รับความชื่นชมน้อยมาก

แต่ผู้เชื่อที่มีหัวใจแห่งการรับใช้อย่างแท้จริงกลับไม่คิดเช่นนั้น พวกเขาให้เกียรติแก่ผู้อื่น (รม.12:10) เพราะรู้ว่าพระเจ้าทรงทราบถึงสิ่งที่ผู้อื่นไม่รู้ และพระองค์จะทรงประทานบำเหน็จแก่ผู้ที่ทำงาน ซึ่งผู้อื่นมองไม่เห็น (มธ.6:4,6,18; 1 คร. 12:24)

มีใครกำลังเก็บเกี่ยวผลจากน้ำมือของคุณหรือไม่? จงอย่าท้อใจ พระเจ้าจะประทานบำเหน็จ ให้กับผู้ที่ทำงานซึ่ง “มองไม่เห็น” เพื่อให้โลกมองเห็นพระคริสต์ – JAL

การรับใช้ที่กระทำเพื่อพระเจ้า
ผู้คนอาจไม่ชมเราไม่เสริมส่ง
แต่เมื่ออยู่ต่อพระพักตร์ของพระองค์
พระจะทรงประทานรางวัลงาม – Sper

ไม่มีงานรับใช้ใด ที่พระคริสต์จะมองไม่เห็น