วันพฤหัสที่ 20 พฤษภาคม
อ่าน: ปฐมกาล 4:1-7
ถ้าเจ้าทำดี เราก็จะพอใจรับ เจ้ามิใช่หรือ ถ้าเจ้าทำไม่ดี บาปก็หมอบอยู่ที่ประตู – ปฐมกาล 4:7
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: 1 พงศาวดาร 10-12, ยอห์น 6:45-71
ผมรู้สึกดีใจเมื่อเพื่อนของผมเอาพระคัมภีร์ไปให้กับเพื่อนบ้านที่เรารู้จัก แต่เพื่อนบ้านคนนั้นบอกกับผมว่าเธอเลิกอ่านพระคัมภีร์แล้วเพราะเธอไม่เข้าใจเหตุผลที่พระเจ้าปฏิเสธของถวายของคาอินและรู้สึกว่าพระองค์ไม่ยุติธรรม” เธอกล่าวว่า “ในเมื่อเขาเป็นชาวนา เขาก็ต้องนำสิ่งที่เขามีอยู่แล้วมาถวาย พระเจ้าอยากให้เขาไปซื้อของอย่างอื่นมาถวายพระองค์หรือ?” น่าเสียดายที่เธอผิดประเด็น
ไม่ใช่ว่าพระเจ้าไม่ชอบผัก แต่พระองค์รู้ดีว่าเบื้องหลังการถวายของคาอินนั้นคือท่าทีที่ไม่ถูกต้อง คาอินไม่ได้อุทิศทั้งหมดให้กับพระเจ้าเห็นได้จากความจริงที่ว่าเขาไม่ได้ดำเนินชีวิตในทางของพระองค์
เป็นเรื่องง่ายที่เราจะนมัสการพระเจ้าแต่ภายนอก ขณะที่ภายในเรายังไม่ยอมให้พระเจ้าเข้ามาในอาณาเขตที่เรากำหนด ยูดาเขียนถึงคนที่นับถือศาสนาแต่เปลือกนอก ซึ่งใช้กิจกรรมทางศาสนาอำพรางชีวิตที่เต็มไปด้วยความบาปว่า “วิบัติจงมีแก่เขา เพราะเขาได้ประพฤติตามอย่างคาอิน” (ยด.11) เราสามารถปรนนิบัติพระเจ้าอย่างสัตย์ซื่อ ร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้า และถวายทรัพย์ให้กับงานของพระองค์ด้วยความเสียสละ แต่พระเจ้าไม่ประสงค์สิ่งเหล่านั้นหากไม่ได้ทำออกมาจากใจ
เราให้ความสำคัญกับพระเจ้ามากกว่าแผนการและความฝันของเราหรือไม่? พระองค์มีค่ามากกว่าความบาปที่กำลังล่อลวงเราหรือไม่? เมื่อเราบอกกับพระเจ้าว่าพระองค์มีค่ามากกว่าสิ่งใดหรือใครก็ตามในชีวิตของเรา นั่นคือเครื่องถวายบูชาที่พระองค์ไม่มีวันปฏิเสธ – JS
นมัสการสรรเสริญที่ออกมา
ขอเทจากใจข้าด้วยจำนน
เป็นความรักถวายให้อย่างเต็มล้น
ขอบพระคุณพรท่วมท้นทรงประทาน –Sper
Read more…
วันอาทิตย์ที่ 25 เมษายน
อ่าน: กาลาเทีย 2:11-21
ข้าพเจ้าถูกตรึงไว้กับพระคริสต์แล้ว ข้าพเจ้าเองไม่มีชีวิตอยู่ต่อไป แต่พระคริสต์ต่างหากที่ทรงมีชีวิตอยู่ในข้าพเจ้า – กาลาเทีย 2:20
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: 2 ซามูเอล 21-22, ลูกา 18:24-43
สติ๊กเกอร์ติดท้ายรถที่เขียนว่า “พระเยซูคือนักบินผู้ช่วยของผม” อาจจะเป็นประโยคที่เจตนาดี แต่มันกวนใจผมเสมอ เมื่อไรก็ตามที่ผมนั่งบนที่นั่งคนขับแห่งชีวิตของผมเอง ผมไม่มีทางไปดี พระเยซูไม่ได้ทรงเป็นเพียง “นักบินผู้ช่วย” ฝ่ายวิญญาณที่คอยบอกทางเป็นครั้งคราว พระองค์ต้องประทับบนที่นั่งคนขับอยู่เสมอ ไม่มีทางเป็นอย่างอื่น!
เรามักจะพูดว่าพระเยซูสิ้นพระชนม์เพื่อเรา ซึ่งเป็นความจริง แต่ความจริงแล้วมีอะไรมากกว่านั้น เมื่อพระเยซูสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน อำนาจแห่งความบาปในตัวเราก็ตายด้วย นี่คือความหมายของถ้อยคำที่เปาโลบอกว่า “ข้าพเจ้าถูกตรึงไว้กับพระคริสต์แล้ว ข้าพเจ้าเองไม่มีชีวิตอยู่ต่อไป แต่พระคริสต์ต่างหากที่ทรงมีชีวิตอยู่ในข้าพเจ้า” (กท.2:20) เราถูกตรึงกางเขนร่วมกับพระองค์ เมื่อพระเยซูประทับในที่นั่งคนขับ จุดหมายปลายทางเดิมๆก็ตกไป ไม่มีการหันกลับสู่ถนนแห่งความเห็นแก่ตัว ความโลภหรือตัณหาอีก ไม่มีการจอดรถเที่ยวชมแอ่งแห่งความเย่อหยิ่งหรือบ่อแห่งความขมขื่น เราถูกตรึงกับพระองค์และพระองค์ทรงเป็นผู้ขับแล้ว! พระองค์สิ้นพระชนม์เพื่อพระองค์จะได้เป็นผู้ขับและนำทางเราแต่เพียงผู้เดียว
ดังนั้น ถ้าคุณตายแล้วและพระคริสต์ทรงอยู่ในคุณ พระองค์ก็ไม่ใช่นักบินผู้ช่วย ความสุขของคุณคือปล่อยให้พระองค์ขับและกำหนดชีวิตของคุณ อาจจะมีการกระแทกบนถนนบ้าง แต่คุณวางใจได้ว่าพระองค์จะพาคุณไปยังปลายทางที่ดี – JS
ขอบพระคุณพระเจ้าทรงเมตตา
ประทานความรอดมาให้เปล่าๆ
ข้าจึงมอบหมดชีวิตแด่พระเจ้า
เพื่อนำเอาพระเกียรติสู่พระนาม – Coder
Read more…
วันอังคารที่ 30 มีนาคม
อ่าน: 1 เปโตร 3:8-17
จงเคารพนับถือพระคริสต์เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า – 1 เปโตร 3:15
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: : ผู้วินิจฉัย 9-10, ลูกา 5:17-39
ในปี 1977 เควิน บอกห์ วัย 15 ปี กับเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันคนหนึ่งตกลงใจที่จะสร้างเมืองขึ้นมาเพื่อความสนุก แล้วสาธารณรัฐโมโลเซีย ก็ถือกำเนิดขึ้นเมื่อทั้งสองวาดแผนที่ ทำเงินกระดาษ และทำธง ปัจจุบันนี้ ประเทศเล็กๆของบอกห์ ยังคงดำเนินไปในแบบเดียวกับเมื่อเริ่มต้นขึ้น คือ เพื่อความสนุก เมื่อนักข่าวของชิคาโก ทริบูน ชื่อคอลลีน มาสโตนีย์ สำรวจอาณาจักรขนาด 1.3 เอเคอร์ในทะเลทราย่าเนวาดาของเขา บอกห์ยืนยันกับเธอว่าเขายังคงจ่ายภาษีให้กับรัฐบาลของสหรัฐ หรือที่เขาเรียกว่า “เงินช่วยเหลือต่างประเทศ”
“มันเป็นแค่เรื่องสนุกๆ” บอกห์ยอมรับ “ผมทำแบบนี้ก็เพื่อความเพลิดเพลินและความสนุกสนานที่ได้มีประเทศเป็นของตนเอง”
มีคนไม่มากนักที่สร้างประเทศเป็นของตัวเอง แต่เราต่างมีอาณาจักรในใจที่เราเลือกแล้วว่าใครจะเป็นผู้ครอบครอง เปโตรเขียนไว้ว่า “จงเคารพนับถือพระคริสต์” (1 ปต. 3:15) “เคารพนับถือ” หมายความว่าการยกย่องให้พระคริสต์เป็นองค์พระ ผู้เป็นเจ้าหรือผู้ปกครองเหนือชีวิตเรา”
มีบางอย่างในตัวเราแต่ละคน ที่ปรารถนาจะกุมบังเหียนชีวิตของเราเอง อาจมีมุมเล็กๆ ที่เราถือสิทธิ์ความเป็นเจ้าของจิตวิญญาณของเราเอง และไม่ฟังใครนอกจากตัวเอง
แต่อิสรภาพที่แท้จริงจะเกิดขึ้นเมื่อเรายอมให้พระคริสต์ครอบครองหัวใจของเรา – DCM
ตัวฉันเองต้องเลือกตัดสินใจ
ว่าจะให้ตัวตนเก่าตายหรืออยู่
ตัวฉันเองอยากเลือกองค์พระเยซู
ให้เป็นผู้ครอบครองบัลลังก์ใจ – Christiansen
Read more…
