เหตุใดจึงต้องทนทุกข์?

June 17th, 2010 6 comments

วันพฤหัสบดีที่ 17 มิถุนายน 2010

อ่าน: มัทธิว 5:1-12
บุคคลผู้ใดรู้สึกบกพร่องฝ่ายวิญญาณ ผู้นั้นเป็นสุข – มัทธิว 5:3

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เนหะมีย์ 7-9, กิจการ 3

พระเยซูทรงสอนว่า การมองโลกในมุมมองของพระเจ้านั้น มักจะเข้าข้างผู้ที่เป็นทุกข์ คำสอนเหล่านี้ปรากฏอยู่ในคำเทศนาบนภูเขา และในพระดำรัสอื่นๆของพระเยซูได้แก่ คนต้นจะต้องกลับไปเป็นคนสุดท้าย (มธ.19:30; มก. 10:31; ลก.13:30) ผู้ที่ถ่อมตัวลงจะได้รับการยกขึ้น (ลก.14:11; 18:14) แต่เพราะเหตุใดพระเจ้าจึงทรงใส่ใจเป็นพิเศษต่อผู้ที่ทนทุกข์

1.ความทุกข์ช่วยให้เราตระหนักว่า เราต้อง การความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน

2.ความทุกข์ช่วยให้เรามีประสบการณ์ในการพึ่งพาพระเจ้า และพึ่งพาซึ่งกันและกัน

3.ความทุกข์ช่วยให้เรารู้ความแตกต่าง ระหว่างความจำเป็นกับความฟุ่มเฟือย

4.ความทุกข์ช่วยให้เราตอบสนองต่อข่าวประเสริฐ เพราะเราจะร้องหาพระเจ้าเมื่อถึงที่สุดแล้ว

ความสุขเป็นของผู้ที่รู้สึกบกพร่อง ผู้ที่หิวกระหาย ผู้ที่โศกเศร้า และผู้ที่ทนทุกข์ (มธ.5:3-6) เพราะคนเหล่านี้รับรู้อยู่ทุกวันว่า พวกเขาขาดแคลนสิ่งจำเป็นในชีวิต พวกเขาจึงต้องพึ่งพากำลังจากที่อื่น แต่ส่วนผู้คนที่ร่ำรวย ประสบความสำเร็จ และหน้าตาดี อาจใช้ ชีวิตโดยพึ่งพาความสามารถตามธรรมชาติของตน แต่ผู้คนที่ขาดแคลน ซึ่งต้องพึ่งพาอาศัยผู้อื่น และไม่พอใจกับชีวิต เป็นผู้ที่มีแนวโน้มจะยอมรับเอาของประทานแห่งความรักจากพระเจ้ามากกว่า

เหตุใด “บุคคลผู้ใด รู้สึกบกพร่องฝ่ายวิญญาณ ผู้นั้นเป็นสุข”? เพราะ “แผ่นดินสวรรค์เป็นของเขา” (มธ.5:3) – PY

ความลำบากการทดลองในชีวิต สอนให้เรารู้จักคิดพึ่งพระเจ้า
ทั้งตระหนักความอ่อนแอของตัวเรา มีพระคุณบรรเทาและปลอบโยน – Sper

ยิ่งเรารู้สึกอ่อนแอมากเท่าไร เรายิ่งพึ่งพาพระเจ้ามากเท่านั้น

Read more…

ชีวิตที่เปราะบาง

November 12th, 2009 6 comments

วันพฤหัสที่ 12 พฤศจิกายน

อ่าน: โยบ 1:13-22
แต่ที่เป็นเช่นนี้ก็เพื่อมิให้เราไว้ใจในตนเอง แต่ให้ไว้ใจในพระเจ้า – 2 โครินธ์ 1:9

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เยเรมีย์ 51-52, ฮีบรู 9

        ฉันกำลังเดินอยู่บนยอดภูเขาไฟที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่ยังคงปะทุอยู่ ลักษณะทางภูมิศาสตร์ของอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน (Yellowstone) ทำให้ฉันรู้สึกทึ่ง แต่เมื่อฉันเดินไปท่ามกลางน้ำพุร้อน ฉันจึงตระหนักว่าอันตรายอยู่ใกล้แค่เอื้อม
        ขณะที่อ่านพระธรรมโยบ ฉันรู้สึกเหมือนกับกำลังเดินอยู่ในอุทยานเยลโลว์สโตนในวันที่ภูเขาไฟกำลังระเบิด จนเปลือกโลกแตกออกเป็นเสี่ยงๆ และภัยพิบัติมาเยือน
        โยบกำลังมีความสุขกับชีวิตเช่นเดียวกับนักท่องเที่ยวที่ไปเยี่ยมชมอุทยานฯ เขาไม่รู้เลยว่า สิ่งที่กั้นเขาไว้จากภัยพิบัติเป็นเพียงรั้วบางๆ (โยบ 1:9-10) เมื่อพระเจ้าทรงเอารั้วออกและอนุญาตให้ซาตานทดสอบโยบ ชีวิตของเขาก็พังทลาย (ข้อ 13-19)
        ผู้เชื่อจำนวนมากอยู่ในสถานการณ์ที่ดูเหมือนว่าพระเจ้าทรงเอารั้วกั้นออกไปจากชีวิตของพวกเขาด้วยเหตุผลบางอย่าง ส่วนบางคนก็ใช้ชีวิตอย่างสงบ โดยไม่ได้ตระหนักถึงความเปราะบางของชีวิต เช่นเดียวกับสหายของโยบ พวกเขาคิดเอาเองว่าจะไม่มีสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้น ถ้าพวกเขาไม่ได้ทำสิ่งที่สมควรกับโทษนั้น
        แต่จากชีวิตของโยบ เราได้เรียนรู้ว่าบางครั้งพระเจ้าก็อนุญาตให้สิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นกับคนดี แม้ภัยพิบัติจะเกิดขึ้นได้ทุกเวลา แต่ไม่มีสิ่งใดที่มีอำนาจทำลายผู้ที่วางใจในพระคริสต์ (2 คร.4:9) ไม่มีภัยพิบัติใดๆที่สามารถแยกเราจากความรักของพระเจ้าได้ – JAL

แม้หนทางยิ่งมืดมนจนปัญญา
ทุกข์หนักหนากดดันทุกค่ำเช้า
จะอดทนพึ่งพิงในรักพระเจ้า
มีใครเล่ารู้จักเราเท่าพระองค์ – Pentecost

ความรักของพระเจ้ายังคงหยัดยืน
แม้สิ่งอื่นจะเสื่อมสลายไป

Read more…

คำอธิษฐานของจูลี่

September 23rd, 2009 Comments off

วันพุธที่ 23 กันยายน

อ่าน: ยอห์น 14:12-14
สิ่งใดที่ท่านทั้งหลายจะขอในนามของเรา เราจะกระทำสิ่งนั้น เพื่อว่าพระบิดาจะทรงได้รับเกียรติอันยิ่งใหญ่ทางพระบุตร -ยอห์น 14:13

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เพลงซาโลมอน 1-3, กาลาเทีย 2

        ในปี 2008 คณะทำงานของภาพยนตร์เรื่องวันแห่งการค้นพบ (Day of Discovery) ได้ไปปฎิบัติภารกิจพิเศษที่ประเทศจีน คือ การตามรอยชีวิตของมิชชันนารีชื่อ เอริค ลิดเดิลนักวิ่งเหรียญทองโอลิมปิกปี 1924 ที่เรื่องของเขาได้ทำเป็นภาพยนตร์เรื่อง เกียรติยศแห่งชัยชนะ (Chariots of Fire) ลูกสาวสามคนของเอริคได้เดินทางไปด้วย คือ แพทริเซีย เฮเธอร์ และมอร์รีน ซึ่งมีโอกาสกลับไปเยี่ยมสถานที่หลายแห่งที่พี่สาวคนโตและคนรองเคยอยู่ในประเทศจีน นอกจากนี้ยังมีป้าหลุยส์ของพวกเธอเดินทางไปด้วย
        วันหนึ่งเมื่อคณะได้เดินทางมาถึงกรุงปักกิ่ง พวกเขาต้องเดินหอบกระเป๋าเดินทางค่อนข้างไกล จู่ๆป้าหลุยส์เกิดหายใจไม่ออก จูลี่ ริชาร์ดสัน คนหนึ่งในทีมนั่งลงข้างๆคุณป้า วางมือบนเข่าของท่าน แล้วอธิษฐานง่ายๆว่า “ข้าแต่พระเยซูเจ้า โปรดช่วยให้คุณป้าหายใจได้ด้วยเถิด” ทันใดนั้น คุณป้าก็เริ่มหายใจได้เป็นปกติ
        ภายหลัง เฮเธอร์ เล่าเรื่องนี้ และบอกว่าคำอธิษฐานของจูลี่ได้ปลุกความเชื่อของเธอขึ้นอีกครั้ง การสำแดงความเชื่อแบบธรรมดาของจูลี่ทำให้เฮเธอร์คิดถึงความสัมพันธ์นิรันดร์กับพระเยซู ซึ่งเธอได้ละเลยไปในชีวิต
        เมื่อการทดลองเกิดขึ้นและพระเจ้าดูเหมือนอยู่ไกล ขอให้คิดถึงคำอธิษฐานของจูลี่ และรู้ว่า เราติดต่อกับพระเจ้าแห่งสากลโลกได้ด้วยการอธิษฐาน (ยน.14:13) – JDB

องค์พระเจ้าทรงอำนาจอธิปไตย
ประทานพรพระคุณให้แต่ละวัน
ทุกถ้อยคำเราวิงวอน
พระทรงตอบตามพระทัย – Anon.

พระเจ้าทรงยินดีกับคำอธิษฐานที่จริงใจของประชากรของพระองค์

Read more…