พันธกิจมานาประจำวัน » การทดสอบ

จะหยุดร้องเพลงได้อย่างไร

admin — Sat, 28 Aug 2010 17:02:01 +0000

วันอาทิตย์ที่ 29 สิงหาคม 2010

อ่าน: สดุดี 146
ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระเจ้า ตราบเท่าที่ข้าพเจ้ามีชีวิตอยู่ ข้าพเจ้าจะร้องเพลงสดุดีถวายพระเจ้าของข้าพเจ้า ขณะที่ข้าพเจ้ายังเป็นอยู่ – สดุดี 146:2

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 126-128, 1 โครินธ์ 10:19-33

โรเบิร์ต โลว์รีย์ รู้สึกว่าการเทศนาเป็นการให้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของท่าน แต่ศิษยาภิบาลแห่งศตวรรษที่ 19 ผู้นี้ กลับเป็นที่จดจำเพราะท่านประพันธ์บทเพลงทั้งเนื้อร้องและทำนองของพระกิตติคุณและบทเพลงนมัสการ รวมกว่า 500 เพลง เช่นเพลง “พระคริสต์ฟื้นขึ้น” “ข้าขอพึ่งพระองค์เจ้า” และ “ที่ริมฝั่งแม่น้ำแห่งชีวี”

ในปี 1860 ขณะที่สหรัฐกำลังจะเข้าสู่สงครามกลางเมือง โลว์รีย์ไม่ได้จดจ่อกับสถานการณ์ที่กำลังคุกคามประเทศ แต่กลับจดจ่ออยู่ที่พระคริสต์ ผู้ไม่เปลี่ยนแปลง ท่านได้เขียนบทเพลงอมตะต่อไปนี้

แม้ว่าความยินดีความสบาย

จะจางหายไปจากใจของฉัน

แต่พระเจ้ายังดำรงทรงชีวัน

ความหวังพลันเปล่งประกายในฤทัย

แม้เวลาชีวิตฉันมืดมน

มีบทเพลงเต็มล้นพระประทานให้

ฉันพึ่งพาพระองค์ไม่หวั่นไหว

ทรงยิ่งใหญ่เหนือสวรรค์และแผ่นดิน

ความมั่นใจในพระเจ้าของโลว์รีย์ในยามทุกข์ลำบากนี้สะท้อนถึงสิ่งที่ผู้เขียนสดุดีว่า “อย่าวางใจในเจ้านาย ในบุตรของมนุษย์ ซึ่งไม่มีความช่วยเหลืออยู่ในตัวเขา เมื่อลมหายใจของเขาพรากไป เขาก็กลับคืนเป็นดินในวันเดียว กันนั้นความคิดของเขาก็พินาศ คนที่ผู้อุปถัมภ์ของเขาคือพระเจ้าของยาโคบ ก็เป็นสุข คือผู้ที่ความหวังของเขาอยู่ในพระเจ้าของเขา”(สดด.146:3-5)

ไม่ว่าคุณจะตอบสนองต่อชีวิตด้วยการจดจ่อที่ความเชื่อหรือความกลัว แต่เรารู้ว่า “พระเจ้าทรงครอบครองเป็นนิตย์” (ข้อ 10) เราจึงไม่อาจหยุดร้องเพลงสรรเสริญได้ – DCM

หากคุณยังคงปรับคลื่นตรงกับพระเจ้า คุณก็สามารถร้องเพลงได้แม้กระทั่งในความมืด

ทรงฤทธานุภาพเหนือทุกสิ่ง

admin — Sat, 14 Aug 2010 17:02:01 +0000

วันอาทิตย์ที่ 15 สิงหาคม 2010

อ่าน: สดุดี 93
พระเจ้าทรงครอบครอง พระองค์ทรงสวมความยิ่งใหญ่ พระเจ้าทรงสวมฉลองพระองค์พระองค์ ทรงเอาพระกำลังคาดพระองค์ – สดุดี 93:1

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 91-93, โรม 15:1-13

น้ำตกอิกัวซู ซึ่งตั้งอยู่ที่พรมแดนประเทศบราซิลและอาร์เจนตินา เป็นน้ำตกที่น่าทึ่ง เนื่องจากเป็นระบบน้ำตกที่ประกอบด้วยน้ำตกขนาดเล็ก 275 สาย เรียงรายไปตามแม่น้ำอิกัวซูยาว 2.7 กิโลเมตร (1.67 ไมล์) น้ำตกฝั่งประเทศบราซิลมีกำแพงสลักข้อพระคัมภีร์สดุดี 93:4 จารึกอยู่ ใจความว่า “พระเจ้าบนที่สูงนั้นทรงมหิทธิฤทธิ์ ยิ่งกว่าเสียงของน้ำมากหลาย ทรงมหิทธิฤทธิ์ยิ่งกว่าคลื่นทะเล” และใต้ข้อพระคัมภีร์ดังกล่าวมีข้อความว่า “พระเจ้าทรงยิ่งใหญ่กว่าทุกปัญหาของเรา”

ผู้เขียนสดุดี 93 เขียนพระธรรมตอนนี้ขึ้นในยุคที่ประเทศต่างๆ ปกครองด้วยกษัตริย์ ท่านตระหนักว่าพระเจ้าทรงเป็นกษัตริย์เหนือกษัตริย์ทั้งปวง ท่านเขียนว่า “พระเจ้าทรงครอบครอง… พระที่นั่งของพระองค์ได้สถาปนาไว้แล้วตั้งแต่กาลดึกดำบรรพ์ พระองค์ดำรงอยู่ตั้งแต่นิรันดร์กาล”(ข้อ1-2) ไม่ว่ากระแสน้ำหรือคลื่นจะรุนแรงเพียงใด พระเจ้ายังคงยิ่งใหญ่กว่าสิ่งทั้งปวง

เสียงของน้ำตกอาจฟังดูยิ่งใหญโอฬาร แต่เราคงไม่รู้สึกดีเช่นนั้นหาก ถูกกระแสน้ำพัดตกลงไปเบื้องล่าง คุณอาจจะกำลังเผชิญสถานการณ์เช่นนี้อยู่ในวันนี้ เป็นปัญหาสุขภาพ การเงินหรือความสัมพันธ์ที่เริ่มก่อตัวขึ้น จนคุณรู้สึกราวกับว่ากำลังจะร่วงหล่นลงไปยังน้ำตกเบื้องล่าง

ในสถานการณ์เช่นนี้ คริสเตียนรู้ดีว่าจะหันไปหาผู้ใด บุคคลนั้น คือพระเจ้า ผู้ทรง “กระทำสารพัดมากยิ่งกว่าที่เราจะทูลขอหรือคิดได้” (อฟ.3:20) เพราะพระองค์ทรงยิ่งใหญ่กว่าปัญหาทั้งปวงของเรา – CPH

องค์พระเจ้าผู้ทรงพระเมตตา เติมพลังแก่ข้ายามสิ้นหวัง
พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์เสริมกำลัง ด้วยทรงรักจีรังใส่พระทัย – D. De Haan

อย่าวัดฤทธิ์อำนาจอันไม่จำกัดของพระเจ้า ด้วยความคาดหวังอันจำกัดของเรา

กอหนามและดอกบัตเตอร์คัพ

admin — Tue, 22 Jun 2010 17:01:11 +0000

วันพุธที่ 23 มิถุนายน 2010

อ่าน: กิจการ 14:1-22
เราทั้งหลายจำต้องทนความยากลำบากมาก จึงจะได้เข้าในแผ่นดินของพระเจ้า – กิจการ 14:22

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เอสเธอร์ 9-10, กิจการ 7:1-21

ดอกบัตเตอร์คัพในสนามหลังบ้านของเรา บานสะพรั่งและสวยงามกว่าปกติ เพราะปริมาณน้ำฝนในฤดูใบไม้ผลิที่พระเจ้าประทาน ให้ฉันอยากจะถ่ายรูปเก็บไว้ก่อนที่มันจะเฉาไป แต่ก็เข้าไปใกล้ได้ไม่มากนัก เพราะพวกมันเติบโตบนพื้นดินที่เปียกชื้น และเฉอะแฉะมาก บ่ายที่แดดดีวันหนึ่ง ฉันสวมรองเท้าบู๊ต แล้วเดินย่ำฝ่าพงหนามและพุ่มไม้ เพื่อมุ่งสู่บึงบัตเตอร์คัพ แต่ก่อนที่ฉันจะได้ถ่ายรูป เท้าของฉัน ก็เต็มไปด้วยโคลน รอยขีดข่วน และรอยแมลงกัดมากมาย แต่การได้เห็นดอกบัตเตอร์คัพ ก็คุ้มค่ากับความลำบากชั่วคราวเหล่านั้น

หลายครั้งชีวิตก็เป็นเรื่องของ “การฝ่าฟัน” การทดลองและปัญหาที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในโลกแห่งความบาปนี้ การทดลองอย่างหนึ่งก็คือการข่มเหง เหล่าสาวกต้องประสบกับความจริงข้อนี้ พวกเขารู้ถึงสิ่งดี ที่พระเยซูทรงจัดเตรียมไว้ให้แก่ผู้ที่ติดตามพระองค์ แต่เมื่อพวกเขาพยายามแบ่งปันสิ่งดีนี้แก่ผู้อื่น พวกเขากลับต้องเผชิญการต่อต้านที่หยาบคาย (กจ.14:5)

พวกเราซึ่งเลือกเดินในทางของพระเจ้า และรู้โดยประสบการณ์ว่านี่เป็นทาง “อันใหญ่ยิ่งกว่า” (1 คร.12:31) จะต้องพยายามต่อไป แม้ต้องฝ่าฟันอันตรายและความยากลำบาก เพื่อสำแดงให้ผู้อื่นเห็นภาพอันงดงามแห่งสันติสุข พระเมตตา และการให้อภัยของพระเจ้า ความชื่นชมยินดีที่รออยู่ คุ้มค่ากับความลำบากชั่วคราวเหล่านี้ – JAL

ทุกชีวีล้วนมีเรื่องปัญหา
ผ่านเข้ามาแล้วถึงคราก็ผ่านไป
หวังสักวันจะพบความสุขได้
อยู่เมืองแมนวิไลตราบนิรันดร์ – D. De Haan

โลก คือดินแดนแห่งการทดลอง สวรรค์ คือดินแดนแห่งความชื่นชมยินดี

เหตุใดจึงต้องทนทุกข์?

admin — Wed, 16 Jun 2010 17:01:02 +0000

วันพฤหัสบดีที่ 17 มิถุนายน 2010

อ่าน: มัทธิว 5:1-12
บุคคลผู้ใดรู้สึกบกพร่องฝ่ายวิญญาณ ผู้นั้นเป็นสุข – มัทธิว 5:3

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เนหะมีย์ 7-9, กิจการ 3

พระเยซูทรงสอนว่า การมองโลกในมุมมองของพระเจ้านั้น มักจะเข้าข้างผู้ที่เป็นทุกข์ คำสอนเหล่านี้ปรากฏอยู่ในคำเทศนาบนภูเขา และในพระดำรัสอื่นๆของพระเยซูได้แก่ คนต้นจะต้องกลับไปเป็นคนสุดท้าย (มธ.19:30; มก. 10:31; ลก.13:30) ผู้ที่ถ่อมตัวลงจะได้รับการยกขึ้น (ลก.14:11; 18:14) แต่เพราะเหตุใดพระเจ้าจึงทรงใส่ใจเป็นพิเศษต่อผู้ที่ทนทุกข์

1.ความทุกข์ช่วยให้เราตระหนักว่า เราต้อง การความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน

2.ความทุกข์ช่วยให้เรามีประสบการณ์ในการพึ่งพาพระเจ้า และพึ่งพาซึ่งกันและกัน

3.ความทุกข์ช่วยให้เรารู้ความแตกต่าง ระหว่างความจำเป็นกับความฟุ่มเฟือย

4.ความทุกข์ช่วยให้เราตอบสนองต่อข่าวประเสริฐ เพราะเราจะร้องหาพระเจ้าเมื่อถึงที่สุดแล้ว

ความสุขเป็นของผู้ที่รู้สึกบกพร่อง ผู้ที่หิวกระหาย ผู้ที่โศกเศร้า และผู้ที่ทนทุกข์ (มธ.5:3-6) เพราะคนเหล่านี้รับรู้อยู่ทุกวันว่า พวกเขาขาดแคลนสิ่งจำเป็นในชีวิต พวกเขาจึงต้องพึ่งพากำลังจากที่อื่น แต่ส่วนผู้คนที่ร่ำรวย ประสบความสำเร็จ และหน้าตาดี อาจใช้ ชีวิตโดยพึ่งพาความสามารถตามธรรมชาติของตน แต่ผู้คนที่ขาดแคลน ซึ่งต้องพึ่งพาอาศัยผู้อื่น และไม่พอใจกับชีวิต เป็นผู้ที่มีแนวโน้มจะยอมรับเอาของประทานแห่งความรักจากพระเจ้ามากกว่า

เหตุใด “บุคคลผู้ใด รู้สึกบกพร่องฝ่ายวิญญาณ ผู้นั้นเป็นสุข”? เพราะ “แผ่นดินสวรรค์เป็นของเขา” (มธ.5:3) – PY

ความลำบากการทดลองในชีวิต สอนให้เรารู้จักคิดพึ่งพระเจ้า
ทั้งตระหนักความอ่อนแอของตัวเรา มีพระคุณบรรเทาและปลอบโยน – Sper

ยิ่งเรารู้สึกอ่อนแอมากเท่าไร เรายิ่งพึ่งพาพระเจ้ามากเท่านั้น

ชีวิตที่เปราะบาง

admin — Wed, 11 Nov 2009 17:01:10 +0000

วันพฤหัสที่ 12 พฤศจิกายน

อ่าน: โยบ 1:13-22
แต่ที่เป็นเช่นนี้ก็เพื่อมิให้เราไว้ใจในตนเอง แต่ให้ไว้ใจในพระเจ้า – 2 โครินธ์ 1:9

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เยเรมีย์ 51-52, ฮีบรู 9

        ฉันกำลังเดินอยู่บนยอดภูเขาไฟที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่ยังคงปะทุอยู่ ลักษณะทางภูมิศาสตร์ของอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน (Yellowstone) ทำให้ฉันรู้สึกทึ่ง แต่เมื่อฉันเดินไปท่ามกลางน้ำพุร้อน ฉันจึงตระหนักว่าอันตรายอยู่ใกล้แค่เอื้อม
        ขณะที่อ่านพระธรรมโยบ ฉันรู้สึกเหมือนกับกำลังเดินอยู่ในอุทยานเยลโลว์สโตนในวันที่ภูเขาไฟกำลังระเบิด จนเปลือกโลกแตกออกเป็นเสี่ยงๆ และภัยพิบัติมาเยือน
        โยบกำลังมีความสุขกับชีวิตเช่นเดียวกับนักท่องเที่ยวที่ไปเยี่ยมชมอุทยานฯ เขาไม่รู้เลยว่า สิ่งที่กั้นเขาไว้จากภัยพิบัติเป็นเพียงรั้วบางๆ (โยบ 1:9-10) เมื่อพระเจ้าทรงเอารั้วออกและอนุญาตให้ซาตานทดสอบโยบ ชีวิตของเขาก็พังทลาย (ข้อ 13-19)
        ผู้เชื่อจำนวนมากอยู่ในสถานการณ์ที่ดูเหมือนว่าพระเจ้าทรงเอารั้วกั้นออกไปจากชีวิตของพวกเขาด้วยเหตุผลบางอย่าง ส่วนบางคนก็ใช้ชีวิตอย่างสงบ โดยไม่ได้ตระหนักถึงความเปราะบางของชีวิต เช่นเดียวกับสหายของโยบ พวกเขาคิดเอาเองว่าจะไม่มีสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้น ถ้าพวกเขาไม่ได้ทำสิ่งที่สมควรกับโทษนั้น
        แต่จากชีวิตของโยบ เราได้เรียนรู้ว่าบางครั้งพระเจ้าก็อนุญาตให้สิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นกับคนดี แม้ภัยพิบัติจะเกิดขึ้นได้ทุกเวลา แต่ไม่มีสิ่งใดที่มีอำนาจทำลายผู้ที่วางใจในพระคริสต์ (2 คร.4:9) ไม่มีภัยพิบัติใดๆที่สามารถแยกเราจากความรักของพระเจ้าได้ – JAL

แม้หนทางยิ่งมืดมนจนปัญญา
ทุกข์หนักหนากดดันทุกค่ำเช้า
จะอดทนพึ่งพิงในรักพระเจ้า
มีใครเล่ารู้จักเราเท่าพระองค์ – Pentecost

ความรักของพระเจ้ายังคงหยัดยืน
แม้สิ่งอื่นจะเสื่อมสลายไป

คำอธิษฐานของจูลี่

admin — Tue, 22 Sep 2009 17:01:04 +0000

วันพุธที่ 23 กันยายน

อ่าน: ยอห์น 14:12-14
สิ่งใดที่ท่านทั้งหลายจะขอในนามของเรา เราจะกระทำสิ่งนั้น เพื่อว่าพระบิดาจะทรงได้รับเกียรติอันยิ่งใหญ่ทางพระบุตร -ยอห์น 14:13

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เพลงซาโลมอน 1-3, กาลาเทีย 2

        ในปี 2008 คณะทำงานของภาพยนตร์เรื่องวันแห่งการค้นพบ (Day of Discovery) ได้ไปปฎิบัติภารกิจพิเศษที่ประเทศจีน คือ การตามรอยชีวิตของมิชชันนารีชื่อ เอริค ลิดเดิลนักวิ่งเหรียญทองโอลิมปิกปี 1924 ที่เรื่องของเขาได้ทำเป็นภาพยนตร์เรื่อง เกียรติยศแห่งชัยชนะ (Chariots of Fire) ลูกสาวสามคนของเอริคได้เดินทางไปด้วย คือ แพทริเซีย เฮเธอร์ และมอร์รีน ซึ่งมีโอกาสกลับไปเยี่ยมสถานที่หลายแห่งที่พี่สาวคนโตและคนรองเคยอยู่ในประเทศจีน นอกจากนี้ยังมีป้าหลุยส์ของพวกเธอเดินทางไปด้วย
        วันหนึ่งเมื่อคณะได้เดินทางมาถึงกรุงปักกิ่ง พวกเขาต้องเดินหอบกระเป๋าเดินทางค่อนข้างไกล จู่ๆป้าหลุยส์เกิดหายใจไม่ออก จูลี่ ริชาร์ดสัน คนหนึ่งในทีมนั่งลงข้างๆคุณป้า วางมือบนเข่าของท่าน แล้วอธิษฐานง่ายๆว่า “ข้าแต่พระเยซูเจ้า โปรดช่วยให้คุณป้าหายใจได้ด้วยเถิด” ทันใดนั้น คุณป้าก็เริ่มหายใจได้เป็นปกติ
        ภายหลัง เฮเธอร์ เล่าเรื่องนี้ และบอกว่าคำอธิษฐานของจูลี่ได้ปลุกความเชื่อของเธอขึ้นอีกครั้ง การสำแดงความเชื่อแบบธรรมดาของจูลี่ทำให้เฮเธอร์คิดถึงความสัมพันธ์นิรันดร์กับพระเยซู ซึ่งเธอได้ละเลยไปในชีวิต
        เมื่อการทดลองเกิดขึ้นและพระเจ้าดูเหมือนอยู่ไกล ขอให้คิดถึงคำอธิษฐานของจูลี่ และรู้ว่า เราติดต่อกับพระเจ้าแห่งสากลโลกได้ด้วยการอธิษฐาน (ยน.14:13) – JDB

องค์พระเจ้าทรงอำนาจอธิปไตย
ประทานพรพระคุณให้แต่ละวัน
ทุกถ้อยคำเราวิงวอน
พระทรงตอบตามพระทัย – Anon.

พระเจ้าทรงยินดีกับคำอธิษฐานที่จริงใจของประชากรของพระองค์

รับการชูใจเพื่อชูใจ

admin — Mon, 07 Sep 2009 17:01:44 +0000

วันอังคารที่ 8 กันยายน

อ่าน: 2 โครินธ์ 1:3-11
(พระเจ้า) ทรงชูใจเรา…เพื่อเราจะสามารถชูใจ…(ผู้อื่น)…ได้ด้วยความชูใจซึ่งตัวเราเองได้รับจากพระเจ้า -2 โครินธ์ 1:4

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สุภาษิต 3-5, 2 โครินธ์ 1

        ผมถามกลุ่มนักกีฬาคริสเตียนว่า ปกติแล้ว พวกเขาตอบสนองต่อความยากลำบากอย่างไร คำตอบของพวกเขามีทั้ง กลัว โกรธ เวทนาตัวเอง ก้าวร้าว สิ้นหวัง แสดงออก อย่างหยาบคาย เฉยชา และเข้าหาพระเจ้า ผมหนุนใจพวกเขาให้วางใจว่าพระเจ้าจะทรงชูใจพวกเขา แล้วใช้พวกเขาชูใจผู้อื่นด้วย
        เปาโลก็ได้หนุนใจกลุ่มผู้เชื่อในเมืองโครินธ์ เช่นเดียวกับที่ผมหนุนใจนักกีฬาเหล่านั้น ท่านได้เตือนพวกเขาว่าความทุกข์ยากเป็นสิ่งที่ผู้ติดตามพระเยซูคริสต์ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ มีหลายคนถูกกลั่นแกล้ง ถูกจองจำ และถูกข่มเหง เพียงเพราะเขาเกี่ยวข้องกับพระเยซู เปาโลต้องการให้ชาวเมืองโครินธ์รู้ว่าท่ามกลางปัญหาเหล่านั้น พระเจ้าทรงเป็นแหล่งแห่งความช่วยเหลือของพวกเขา พระองค์จะเสด็จมาอยู่เคียงข้างเขาและช่วยให้พวกเขาตอบสนองอย่างชอบธรรม จากนั้น เปาโลได้บอกเหตุผลข้อหนึ่งในหลายๆข้อที่พระเจ้าทรงยอมให้เกิดความทุกข์ยากแล้วนำการชูใจมาสู่เรา นั่นคือ เพื่อชาวเมืองโครินธ์จะสามารถเห็นใจในความโศกเศร้าของผู้อื่นและชูใจผู้อื่นได้ (2 คร.1:4)
        เมื่อเรามีความทุกข์ ให้เราจำไว้ว่า พระเจ้าจะทรงนำการเล้าโลมใจมาถึงเราผ่านทางพระวจนะของพระองค์ ทางพระวิญญาณบริสุทธิ์ และทางเพื่อนผู้เชื่อ พระเจ้าไม่ได้ทรงชูใจเราเพื่อให้เรารู้สึกดี แต่เราได้รับการปลอบโยนจากพระเจ้า ก็เพื่อที่เราจะได้ปลอบโยนผู้อื่น – MW

เมื่อพระเจ้าปลอบประโลมคุณอย่างไร
จงส่งต่อกำลังใจถึงผู้คน
ให้เขารู้ผู้ประทานความรักล้น
คือพระเจ้าแห่งสากลของพวกเรา
– Hess

เมื่อพระเจ้าอนุญาตให้เกิดความทุกข์
พระองค์ก็ประทานการชูใจด้วย

การเดินทาง

admin — Wed, 02 Sep 2009 17:01:33 +0000

วันพฤหัสที่ 3 กันยายน

อ่าน: ฟีลิปปี 1:8-18
พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าปรารถนาให้ท่านทราบว่าการทั้งปวงที่อุบัติขึ้นกับข้าพเจ้านั้น ได้กลับเป็นเหตุให้ข่าวประเสริฐแผ่แพร่กว้างออกไป – ฟีลิปปี 1:12

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี:สดุดี 140-142, 1 โครินธ์ 14:1-20

        ในแผนที่ที่ปกหลังพระคัมภีร์ของผม ได้บอกเส้นทางการไปประกาศข่าวประเสริฐของเปาโลด้วยเส้นสีที่มีลูกศรบอกทิศทาง ในการเดินทาง 3 ครั้งแรก ลูกศรชี้เส้นทางจากจุดเริ่มต้นและบอกเส้นทางกลับ แต่ในการเดินทางครั้งที่ 4 เปาโลไปในฐานะของนักโทษของซีซาร์และลูกศรแสดงการเดินทางของท่านชี้ไปเพียงเที่ยวเดียว คือ สิ้นสุดลงที่โรม
        เราอาจอยากจะเรียกการเดินทางครั้งนี้ว่า่ คราวอับโชคในชีวิตของเปาโล แต่ตัวของท่านเองกลับเห็นว่าในการเดินทางครั้งนี้ พระเจ้าได้ทรงนำและใช้ท่านอย่างมากมาย เช่นเดียวกับการเดินทาง 3 ครั้งก่อนหน้านั้น
        ท่านเขียนไว้ว่า “ดูก่อนพี่น้องทั้งหลายี ข้าพเจ้าปรารถนาให้ท่านทราบว่า การทั้งปวงที่อุบัติขึ้นกับข้าพเจ้านั้น ได้กลับเป็นเหตุให้ข่าวประเสริฐแผ่แพร่กว้างออกไป จนประจักษ์ทั่วกันในหมู่ผู้คุมและคนอื่นๆว่า การที่ข้าพเจ้าถูกจำจองนั้นก็เพื่อพระคริสต์ และพี่น้องส่วนมากได้เกิดความไว้วางใจในองค์พระผู้เป็นเจ้า เนื่องด้วยการจำจองของข้าพเจ้า และพวกเขามีใจกล้าขึ้น ที่จะกล่าวพระวจนะของพระเจ้าโดยปราศจากความกลัว” (ฟป.1:12-14)
        แม้ในเวลาที่การเดินทางของชีวิตเราจะเต็มไปด้วยพันธนาการและข้อจำกัด เราก็ยังแน่ใจได้ว่าพระเจ้าจะทรงหนุนใจผู้อื่นผ่านเรา เมื่อเรากล่าวพระวจนะของพระองค์และไว้วางใจในพระองค์ – DCM

แม้หนทางเราเลือกเดินเกินคาดเดา
องค์พระเจ้าสัตย์ซื่อทรงนำหน้า
เราติดตามสำแดงให้โลกา
ได้เห็นว่าพระคุณมีเพียงพอ
– Sper

สำหรับคริสเตียน ทางที่ดูเหมือนอ้อม
แท้จริงแล้วอาจเป็นทางใหม่ไปสู่พระพร

รางวัลที่แท้จริง

admin — Thu, 20 Aug 2009 17:01:33 +0000

วันศุกร์ที่ 21 สิงหาคม

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี:สดุดี 107-109, 1 โครินธ์ 4

อ่าน:มัทธิว 5:3-12
บุคคลผู้ใดรู้สึกบกพร่องฝ่ายวิญญาณ ผู้นั้นเป็นสุข เพราะแผ่นดินสวรรค์เป็นของเขา – มัทธิว 5:3

        ผมเคยมองว่าคำเทศนาบนภูเขาของพระเยซูในมัทธิว 5:3-12 เป็นรูปแบบหนึ่งของการปลอบใจคนที่โชคร้าย “ในเมื่อเจ้าไม่ได้ร่ำรวยและสุขภาพก็ย่ำแย่ แถมใบหน้าเจ้ายังเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา เราจะให้ถ้อยคำดีๆ แก่เจ้าสักสองสามประโยค เจ้าจะได้รู้สึกดีขึ้น”
        แต่พระเยซูแตกต่างจากกษัตริย์ในยุคกลาง ที่ชอบโยนเศษเหรียญให้กับฝูงชน พระองค์สามารถประทานรางวัลให้กับผู้ฟังของพระองค์ได้จริงๆ พระองค์ผู้เสด็จลงมาจากสวรรค์รู้ดีว่ารางวัลแห่งแผ่นดินสวรรค์นั้นชดเชยความทุกข์ยากในโลกนี้ได้อย่างไม่มีปัญหา
        แต่คริสเตียนจำนวนมากกลับมองว่าการจดจ่ออยู่กับรางวัลในอนาคตที่เราจะได้รับเป็นเรื่องที่ล้าสมัย บิล เลสลี่ อดีตศิษยาภิบาลของผม ตั้งข้อสังเกตไว้ว่า “ยิ่งคริสตจักรร่ำรวยและประสบความสำเร็จมากขึ้นเท่าไหร่ แนวโน้มที่สมาชิกจะร้องเพลงว่า ‘โลกนี้หาใช่บ้านของฉันไม่ ฉันเพียงแค่เดินทางผ่านมันไป’ จะค่อยๆลดลง และแทนที่ด้วยเพลง ‘โลกนี้พระเจ้าประทาน’”
        เราจงอย่าได้ลดคุณค่าของความหวังที่จะได้รับรางวัลในอนาคต บทเพลงซึ่งแต่งโดยทาสชาวอเมริกันทำให้เราตระหนักถึงความเชื่ออันนำมาซึ่งการปลอบประโลม “เคลื่อนลงมาเถิดเจ้ารถม้าที่แสนหวาน โปรดมารับข้ากลับบ้าน” “ไม่มีใครรู้ถึงความทรมาน นอกจากองค์ภูบาลเยซู”
        เมื่อเวลาผ่านไป ผมไม่เพียงแต่เรียนรู้ที่จะชื่นชม แต่ยังปรารถนาที่จะได้รับรางวัลซึ่งพระองค์ทรงสัญญาว่าจะให้กับเราในอนาคตด้วย – PY

สักวันหนึ่งทรัพย์ในโลกเราหวงไว้
จะเสื่อมไปหาใช่อยู่คงทน
แต่ร่ำรวยจิตวิญญาณน่าฉงน
ไม่กังวลเพราะสั่งสมทรัพย์แท้จริง
- Bucks

รางวัลของผู้ชนะในการทดลองที่มืดมน ได้แก่ มงกุฎที่เรืองรอง

จงชื่นชมยินดี

admin — Sun, 02 Aug 2009 17:01:10 +0000

วันจันทร์ที่ 3 สิงหาคม

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 63-65, โรม 6

อ่าน: สดุดี 30
นี่เป็นวันซึ่งพระเจ้าได้ทรงสร้าง ให้เราเปรมปรีดิ์และยินดีในวันนั้น – สดุดี 118:24

        หนังสือเล่มหนึ่งที่ฉันโปรดปรานมากที่สุดในวัยเด็ก คือ โพลีแอนนา ซึ่งเป็นเรื่องราวของเด็กสาวที่มองโลกในแง่ดีและมักจะมีเรื่องให้ดีใจอยู่เสมอ แม้กระทั่งในยามที่ทุกสิ่งดูเลวร้าย
        ฉันเพิ่งหวนคิดถึงเพื่อนในนิยายผู้นี้ได้เมื่อไม่นานมานี้ เมื่อเพื่อนในชีวิตจริงของฉันจักรยานล้มแขนหัก แมรี่แอนบอกกับฉันว่า เธอรู้สึกขอบคุณพระเจ้าที่ยังสามารถขี่จักรยานกลับมาบ้านได้เองและไม่ต้องผ่าตัด และเธอยังบอกด้วยว่า ดีที่เป็นแขนข้างซ้าย (เพราะเธอถนัดขวา) เธอจึงยังสามารถทำงานได้ ที่น่าประหลาด คือเธอมีกระดูกที่แข็งแรง ซึ่งน่าจะทำให้แขนของเธอหายเร็วขึ้น! และที่วิเศษคือ ไม่มีอะไรแย่ไปกว่านั้น!
        โล่งอก! แมรี่แอนเป็นตัวอย่างของคนซึ่งเรียนรู้ที่จะชื่นชมยินดีในยามที่มีปัญหา เธอมั่นใจว่าพระเจ้าทรงห่วงใยไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับเธอก็ตาม
        เราทุกคนล้วนต้องเผชิญกับความทุกข์ยาก และในช่วงเวลาเช่นนั้น เรามักจะไม่ได้ขอบคุณพระเจ้าเป็นอันดับแรก แต่ผมคิดว่าพระเจ้าทรงทอดพระเนตรเราด้วยความพอพระทัย เมื่อเราหาเหตุผลที่จะขอบคุณพระองค์ (1 ธส. 5:16-18) เมื่อเรามองหาสิ่งที่ดีจากสถานการณ์ที่เลวร้าย โดยตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริง เราจะขอบคุณพระเจ้าได้ที่ทรงโอบกอดเราไว้ เมื่อเราวางใจในความดีของพระองค์ เราจะพบกับความยินดี – CHK

ในอ้อมหัตถ์อันอบอุ่นข้าลี้ภัย
ความชอกช้ำระกำใจพระรักษา
เพราะไม่มีแหล่งใดในโลกา
ปลอบโยนข้าเป็นพระพรล้นอนันต์
- Cushing

การขอบพระคุณ ช่วยให้เราพบสิ่งดีในทุกสถานการณ์