พันธกิจมานาประจำวัน

วันพฤหัสที่ 12 พฤศจิกายน

อ่าน: โยบ 1:13-22
แต่ที่เป็นเช่นนี้ก็เพื่อมิให้เราไว้ใจในตนเอง แต่ให้ไว้ใจในพระเจ้า – 2 โครินธ์ 1:9

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เยเรมีย์ 51-52, ฮีบรู 9

        ฉันกำลังเดินอยู่บนยอดภูเขาไฟที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่ยังคงปะทุอยู่ ลักษณะทางภูมิศาสตร์ของอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน (Yellowstone) ทำให้ฉันรู้สึกทึ่ง แต่เมื่อฉันเดินไปท่ามกลางน้ำพุร้อน ฉันจึงตระหนักว่าอันตรายอยู่ใกล้แค่เอื้อม
        ขณะที่อ่านพระธรรมโยบ ฉันรู้สึกเหมือนกับกำลังเดินอยู่ในอุทยานเยลโลว์สโตนในวันที่ภูเขาไฟกำลังระเบิด จนเปลือกโลกแตกออกเป็นเสี่ยงๆ และภัยพิบัติมาเยือน
        โยบกำลังมีความสุขกับชีวิตเช่นเดียวกับนักท่องเที่ยวที่ไปเยี่ยมชมอุทยานฯ เขาไม่รู้เลยว่า สิ่งที่กั้นเขาไว้จากภัยพิบัติเป็นเพียงรั้วบางๆ (โยบ 1:9-10) เมื่อพระเจ้าทรงเอารั้วออกและอนุญาตให้ซาตานทดสอบโยบ ชีวิตของเขาก็พังทลาย (ข้อ 13-19)
        ผู้เชื่อจำนวนมากอยู่ในสถานการณ์ที่ดูเหมือนว่าพระเจ้าทรงเอารั้วกั้นออกไปจากชีวิตของพวกเขาด้วยเหตุผลบางอย่าง ส่วนบางคนก็ใช้ชีวิตอย่างสงบ โดยไม่ได้ตระหนักถึงความเปราะบางของชีวิต เช่นเดียวกับสหายของโยบ พวกเขาคิดเอาเองว่าจะไม่มีสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้น ถ้าพวกเขาไม่ได้ทำสิ่งที่สมควรกับโทษนั้น
        แต่จากชีวิตของโยบ เราได้เรียนรู้ว่าบางครั้งพระเจ้าก็อนุญาตให้สิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นกับคนดี แม้ภัยพิบัติจะเกิดขึ้นได้ทุกเวลา แต่ไม่มีสิ่งใดที่มีอำนาจทำลายผู้ที่วางใจในพระคริสต์ (2 คร.4:9) ไม่มีภัยพิบัติใดๆที่สามารถแยกเราจากความรักของพระเจ้าได้ – JAL

แม้หนทางยิ่งมืดมนจนปัญญา
ทุกข์หนักหนากดดันทุกค่ำเช้า
จะอดทนพึ่งพิงในรักพระเจ้า
มีใครเล่ารู้จักเราเท่าพระองค์ – Pentecost

ความรักของพระเจ้ายังคงหยัดยืน
แม้สิ่งอื่นจะเสื่อมสลายไป

อ่านต่อ…

วันพุธที่ 23 กันยายน

อ่าน: ยอห์น 14:12-14
สิ่งใดที่ท่านทั้งหลายจะขอในนามของเรา เราจะกระทำสิ่งนั้น เพื่อว่าพระบิดาจะทรงได้รับเกียรติอันยิ่งใหญ่ทางพระบุตร -ยอห์น 14:13

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เพลงซาโลมอน 1-3, กาลาเทีย 2

        ในปี 2008 คณะทำงานของภาพยนตร์เรื่องวันแห่งการค้นพบ (Day of Discovery) ได้ไปปฎิบัติภารกิจพิเศษที่ประเทศจีน คือ การตามรอยชีวิตของมิชชันนารีชื่อ เอริค ลิดเดิลนักวิ่งเหรียญทองโอลิมปิกปี 1924 ที่เรื่องของเขาได้ทำเป็นภาพยนตร์เรื่อง เกียรติยศแห่งชัยชนะ (Chariots of Fire) ลูกสาวสามคนของเอริคได้เดินทางไปด้วย คือ แพทริเซีย เฮเธอร์ และมอร์รีน ซึ่งมีโอกาสกลับไปเยี่ยมสถานที่หลายแห่งที่พี่สาวคนโตและคนรองเคยอยู่ในประเทศจีน นอกจากนี้ยังมีป้าหลุยส์ของพวกเธอเดินทางไปด้วย
        วันหนึ่งเมื่อคณะได้เดินทางมาถึงกรุงปักกิ่ง พวกเขาต้องเดินหอบกระเป๋าเดินทางค่อนข้างไกล จู่ๆป้าหลุยส์เกิดหายใจไม่ออก จูลี่ ริชาร์ดสัน คนหนึ่งในทีมนั่งลงข้างๆคุณป้า วางมือบนเข่าของท่าน แล้วอธิษฐานง่ายๆว่า “ข้าแต่พระเยซูเจ้า โปรดช่วยให้คุณป้าหายใจได้ด้วยเถิด” ทันใดนั้น คุณป้าก็เริ่มหายใจได้เป็นปกติ
        ภายหลัง เฮเธอร์ เล่าเรื่องนี้ และบอกว่าคำอธิษฐานของจูลี่ได้ปลุกความเชื่อของเธอขึ้นอีกครั้ง การสำแดงความเชื่อแบบธรรมดาของจูลี่ทำให้เฮเธอร์คิดถึงความสัมพันธ์นิรันดร์กับพระเยซู ซึ่งเธอได้ละเลยไปในชีวิต
        เมื่อการทดลองเกิดขึ้นและพระเจ้าดูเหมือนอยู่ไกล ขอให้คิดถึงคำอธิษฐานของจูลี่ และรู้ว่า เราติดต่อกับพระเจ้าแห่งสากลโลกได้ด้วยการอธิษฐาน (ยน.14:13) – JDB

องค์พระเจ้าทรงอำนาจอธิปไตย
ประทานพรพระคุณให้แต่ละวัน
ทุกถ้อยคำเราวิงวอน
พระทรงตอบตามพระทัย – Anon.

พระเจ้าทรงยินดีกับคำอธิษฐานที่จริงใจของประชากรของพระองค์

อ่านต่อ…

วันอังคารที่ 8 กันยายน

อ่าน: 2 โครินธ์ 1:3-11
(พระเจ้า) ทรงชูใจเรา…เพื่อเราจะสามารถชูใจ…(ผู้อื่น)…ได้ด้วยความชูใจซึ่งตัวเราเองได้รับจากพระเจ้า -2 โครินธ์ 1:4

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สุภาษิต 3-5, 2 โครินธ์ 1

        ผมถามกลุ่มนักกีฬาคริสเตียนว่า ปกติแล้ว พวกเขาตอบสนองต่อความยากลำบากอย่างไร คำตอบของพวกเขามีทั้ง กลัว โกรธ เวทนาตัวเอง ก้าวร้าว สิ้นหวัง แสดงออก อย่างหยาบคาย เฉยชา และเข้าหาพระเจ้า ผมหนุนใจพวกเขาให้วางใจว่าพระเจ้าจะทรงชูใจพวกเขา แล้วใช้พวกเขาชูใจผู้อื่นด้วย
        เปาโลก็ได้หนุนใจกลุ่มผู้เชื่อในเมืองโครินธ์ เช่นเดียวกับที่ผมหนุนใจนักกีฬาเหล่านั้น ท่านได้เตือนพวกเขาว่าความทุกข์ยากเป็นสิ่งที่ผู้ติดตามพระเยซูคริสต์ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ มีหลายคนถูกกลั่นแกล้ง ถูกจองจำ และถูกข่มเหง เพียงเพราะเขาเกี่ยวข้องกับพระเยซู เปาโลต้องการให้ชาวเมืองโครินธ์รู้ว่าท่ามกลางปัญหาเหล่านั้น พระเจ้าทรงเป็นแหล่งแห่งความช่วยเหลือของพวกเขา พระองค์จะเสด็จมาอยู่เคียงข้างเขาและช่วยให้พวกเขาตอบสนองอย่างชอบธรรม จากนั้น เปาโลได้บอกเหตุผลข้อหนึ่งในหลายๆข้อที่พระเจ้าทรงยอมให้เกิดความทุกข์ยากแล้วนำการชูใจมาสู่เรา นั่นคือ เพื่อชาวเมืองโครินธ์จะสามารถเห็นใจในความโศกเศร้าของผู้อื่นและชูใจผู้อื่นได้ (2 คร.1:4)
        เมื่อเรามีความทุกข์ ให้เราจำไว้ว่า พระเจ้าจะทรงนำการเล้าโลมใจมาถึงเราผ่านทางพระวจนะของพระองค์ ทางพระวิญญาณบริสุทธิ์ และทางเพื่อนผู้เชื่อ พระเจ้าไม่ได้ทรงชูใจเราเพื่อให้เรารู้สึกดี แต่เราได้รับการปลอบโยนจากพระเจ้า ก็เพื่อที่เราจะได้ปลอบโยนผู้อื่น – MW

เมื่อพระเจ้าปลอบประโลมคุณอย่างไร
จงส่งต่อกำลังใจถึงผู้คน
ให้เขารู้ผู้ประทานความรักล้น
คือพระเจ้าแห่งสากลของพวกเรา
– Hess

เมื่อพระเจ้าอนุญาตให้เกิดความทุกข์
พระองค์ก็ประทานการชูใจด้วย