ขอบคุณพระเจ้า

March 29th, 2010 9 comments

วันจันทร์ที่ 29 มีนาคม

อ่าน: สดุดี 105:1-5
จงโมทนาขอบพระคุณพระเจ้า! – สดุดี 105:1

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: : ผู้วินิจฉัย 7-8, ลูกา 5:1-16

ที่พันธกิจอาร์บีซี ทีมพัฒนาทรัพยากรบุคคลของเราได้คิดโครงการที่มีประสิทธิภาพและหนุนน้ำใจ โดยเน้นเรื่องความรู้สึกขอบพระคุณ

เมื่อพนักงานคนหนึ่งสังเกตเห็นว่าเพื่อนร่วมงานคนอื่นทำสิ่งที่ดีในสำนักงาน พนักงานคนนี้สามารถที่จะนำเอา “การ์ดขอบคุณ” ที่ทำขึ้นเป็นพิเศษโดยฝ่ายพัฒนาทรัพยากรบุคคลไปเขียนคำชื่นชม เมื่อคุณเดินเข้าไปในห้องทำงานของคุณแล้วเห็นว่ามีการ์ดนั้นอยู่บนโต๊ะเป็นความรู้สึกที่ดีจริงๆ

ไม่ดีหรือที่เราจะได้รับคำขอบคุณเมื่อเราทำงานดี? คำพูดจากใจจริงว่า “ขอบคุณ” ไม่ได้ทำให้คุณชื่นใจหรือ? และการได้รู้ว่างานที่คุณทำไม่ได้ถูกมองข้าม ทำให้ความสัมพันธ์ของคุณกับคนอื่นมีความหมายมากขึ้นหรือไม่?

ทุกคนชอบที่จะได้รับคำขอบคุณ รวมทั้งพระเจ้าด้วย พระบิดาแห่งฟ้าสวรรค์ทรงโปรดปรานการแสดงความกตัญญูของเรา และน้ำพระทัยของพระองค์คือการที่เราบอกกับพระองค์ว่า “ขอบพระคุณ” เปาโลบอกว่า “จงขอบพระคุณในทุกกรณี เพราะนี่แหละ เป็นน้ำพระทัยของพระเจ้า ซึ่งปรากฏอยู่ในพระเยซูคริสต์เพื่อท่านทั้งหลาย” (1 ธส.5:18) ผู้เขียนพระธรรมฮีบรูบอกกับเรามากกว่านั้นอีกว่า “ให้เราขอบพระคุณพระเจ้า…” (12:28) ซึ่งเป็นการนมัสการพระองค์

จงหาโอกาสที่จะพัฒนาความสัมพันธ์ของคุณกับพระเจ้าอยู่เสมอ อย่าลืมว่าวิธีที่ง่ายที่สุดในการนมัสการและถวายเกียรติแด่พระองค์คือ การบอกพระองค์ว่า “ขอบพระคุณ” – JDB

ขอบคุณพระเจ้ายิ่งใหญ่ ทรงให้ความรักเหลือล้น
พระเกียรติปรากฏแก่สากล ผู้คนแซ่ซ้องพระนาม
พระปัญญาฤทธาล้ำเลิศ เราทูนเทิดพระสิริน่าเกรงขาม
ด้วยเหตุนี้เราจึงติดตาม ทุกยามไม่ห่างพระองค์ – Wesley

การนมัสการที่พระเจ้าพอพระทัยมากที่สุด มาจากหัวใจที่กตัญญู

Read more…

อย่าลืม

March 9th, 2010 8 comments

วันอังคารที่ 9 มีนาคม

อ่าน: เฉลยธรรมบัญญัติ8:1-2,10-18
ท่านทั้งหลายจงระวังตัวอย่าลืมพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ด้วยไม่รักษาพระบัญญัติและกฎหมายและกฎเกณฑ์ของพระองค์ – เฉลยธรรมบัญญัติ 8:11

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เฉลยธรรมบัญญัติ 8-10, มาระโก 11:19-33

ตอนหนึ่งในการ์ตูนชุดฟาร์ไซด์ (Far Side) ที่ผมชอบมีชื่อว่า “ซุปเปอร์แมนวัยดึก” เป็นภาพของซุปเปอร์แมนยืนอยู่ที่ขอบหน้าต่าง พร้อมกระโดด เขาหันหน้ากลับมาพูดว่า “ฉันกำลังจะไปไหนนี่?”

เราทุกคนอาจหลงลืมบ้าง ความเลื่อนลอยเป็นครั้งคราวอาจดูน่าขำหรือน่ารำคาญ แต่การขาดความจำเรื่องพระเจ้าอาจเป็นหายนะ

เมื่อชนชาติอิสราเอลเตรียมตัวเข้าไปในดินแดนแห่งพระสัญญา โมเสสได้ท้าทายพวกเขาว่า “จงระลึกถึงทางซึ่งพระเยโฮวาห์ พระเจ้าของท่านทรงนำท่านอยู่ในถิ่นทุรกันดารถึงสี่สิบปี” (ฉธบ.8:2) และ”จงระวังตัวอย่าลืมพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ด้วยไม่รักษาพระบัญญัติของพระองค์” (ข้อ 11)

เราอาจลืมพระเจ้าเนื่องจากการทดสอบ (ข้อ 2-4) พระเจ้าปล่อยให้คนของพระองค์หิว แล้วจึงประทานมานา เมื่อเราขาดสิ่งจำเป็นในชีวิต เราอาจรู้สึกว่าพระเจ้าคงจะลืมเรา ความพอใจ (ข้อ10-11) ทั้งความอุดมสมบูรณ์และความขัดสน ทำให้เกิดการหลงลืมฝ่ายจิตวิญญาณได้ เพราะทั้งสองสิ่งทำให้เราจดจ่อที่ตนเอง ไม่ใช่ที่พระเจ้าผู้ทรงจัดเตรียม ความหยิ่งผยอง (ข้อ 12-16) หากความมั่งคั่งทำให้เรารู้สึกว่าเราทำสำเร็จด้วยตนเอง แสดงว่าเราลืมพระเจ้าแล้ว

ความถ่อมใจ การเชื่อฟัง และการสรรเสริญจะช่วยให้เราจดจำได้ว่าพระเจ้าทรงจัดเตรียมให้และดูแลเรา อย่าลืมขอบพระคุณพระองค์ในวันนี้สำหรับสิ่งสารพัดที่ได้ทรงกระทำ – DCM

อย่าให้ข้าลืมเกทเสมนี อย่าให้ข้าลืมความทรมาน
อย่าให้ข้าลืมเรื่องมงกุฎหนาม โปรดนำไปถึงกางเขน – Hussey

อย่าให้ของประทานอันอุดมสมบูรณ์จากพระเจ้า ทำให้คุณลืมพระองค์ผู้ประทานให้

Read more…