แปดสิบปีก่อน ฟริกเยส คารินธีย์ นักเขียนชาวฮังกาเรียน ได้เขียนเรื่องสั้นที่เขาตั้งชื่อว่า “ห่วงโซ่” (Chain-Links) ซึ่งนำเสนอแนวคิดว่า คนสองคนใดๆ ในโลก จะมีคนอื่นที่รู้จักสองคนนี้เชื่อมโยงกันเป็นทอดๆไม่เกินห้าคน ทฤษฎีนี้ได้ถูกรื้อฟื้นขึ้นมาใหม่ในปัจจุบัน และเป็นที่รู้จักกันในนาม “ทฤษฎีหกสัมพันธ์” (Six degrees of Separation) แน่นอนว่าทฤษฎีนี้ยังไม่สามารถพิสูจน์ได้ แต่มีฤทธิ์อำนาจที่เชื่อมโยงเรากับคนอื่นๆ ในโลกนี้ นั่นคือพระปัญญาและการทรงนำของพระเจ้าซึ่งทำงานผ่านทางพระวจนะของพระองค์ เพื่อให้สำเร็จตามพระประสงค์ของพระองค์

หลายปีก่อน ผมได้รับจดหมายจากชายคนหนึ่ง ซึ่งผมไม่เคยเจอมาก่อน เขาเล่าว่าบังเอิญได้รับข้อความที่ผมเคยส่งให้กับเพื่อนสนิท ข้อความนั้นได้หนุนใจเขาในช่วงเวลาที่เขาอ่อนล้า และสิ้นหวังอย่างรุนแรง เพื่อนที่ผมส่งข้อความไปให้ ได้ส่งต่อให้เพื่อนของเขา ซึ่งก็ได้ส่งต่อไปอีกเป็นทอดๆ จนกระทั่งไปถึงชายคนที่เขียนจดหมายมาหาผม

เป็นไปได้ว่า ถ้อยคำที่สำแดงความรักอย่างง่ายๆ โดยได้รับการทรงนำจากพระปัญญาของพระเจ้า และพยุงให้สูงด้วยปีกแห่งพระวิญญาณ จะสามารถส่งผลกระทบอย่างถาวรต่อชีวิตของคนบางคน

ไม่ควรหรือที่เราจะเติมชีวิตของเราด้วยพระวจนะของพระเจ้า และส่งต่อไปยังผู้อื่นพร้อมกับอธิษฐาน ขอให้พระเจ้าทรงใช้ถ้อยคำของพระองค์ตามพระประสงค์ของพระองค์ (อสย.55:11) – DHR

ชาลส์ ฟินนีย์ ทนายความอายุ 29 ปี รู้สึกกังวลเกี่ยวกับความรอดฝ่ายจิตวิญญาณของตน ในวันที่ 10 ตุลาคม 1821 เขาจึงปลีกตัวเข้าไปในป่าใกล้บ้านเพื่ออธิษฐาน ที่นั่น เขาได้รับประสบการณ์การเปลี่ยนแปลงอย่างลึกซึ้ง เขาเขียนไว้ว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์… คล้ายจะแทรกซึมเข้าไปในตัวผม ทั้งร่างกายและจิตใจ…ราวกับคลื่นน้ำแห่งความรัก”

วันถัดมา เขานัดพบกับลูกความที่มาหาเพื่อให้เขาเป็นตัวแทนทางกฎหมาย ฟินนีย์บอกกับลูกความของเขาว่า “ผมได้รับการว่าจ้างจากองค์พระเยซูคริสต์เพื่อสู้คดีให้กับพระองค์ จึงไม่สามารถว่าความให้คุณได้แล้ว” เขาทิ้งวิชาความรู้ทางกฎหมายและเข้าสู่การทำพันธกิจ ต่อมาพระเจ้าทรงใช้เขาอย่างมากมายให้นำผู้คนมาหาพระองค์

อัครทูตเปาโลก็ได้รับการทรงเรียกให้มาสู้คดีขององค์พระผู้เป็นเจ้าเช่นกัน ท่านเขียนว่า “ทรงตั้งข้าพเจ้าไว้ให้กล่าวแก้เพื่อข่าวประเสริฐนั้น” (ฟป.1:17) คำว่า “กล่าวแก้” เป็นคำสำหรับทนายความที่ใช้ว่าความในศาลสมัยโบราณ ผู้เชื่อทุกคนได้รับการทรงเรียกให้แบ่งปันข่าวอัศจรรย์แห่งการช่วยกู้โดยพระคุณพระเจ้า “ฉะนั้นเราจึงเป็นทูตของพระคริสต์ โดยที่พระเจ้าทรงขอร้องท่านทั้งหลายทางเรา เราจึงขอร้องท่านในนามของพระคริสต์ให้คืนดีกันกับพระเจ้า” (2 คร.5:20)

เป็นสิทธิพิเศษยิ่งที่พระเจ้าทรงใช้เราให้นำผู้คนมาสู่พระคริสต์! – HDF

ทุกฝ่ายต่างเข้าใจผิดเกี่ยวกับหีบพันธสัญญา (เครื่องใช้ในพลับพลา ซึ่งเป็นตัวแทนพระบัลลังก์ของพระเจ้า) หลังจากที่อิสราเอลพ่ายแพ้สงครามแก่ฟีลิสเตีย พวกเขาส่งผู้สื่อสารไปยังชิโลห์ เพื่อขอให้นำหีบมายังค่ายของพวกเขาในเอเบนเอเซอร์

เมื่อหีบมาถึง คนอิสราเอลพากันโห่ร้องเสียงดังจนได้ยินไปถึงเอเฟก ค่ายของศัตรู การมาถึงของหีบทำให้คนฟีลิสเตียหวาดผวา แต่สร้างขวัญกำลังใจให้แก่คนอิสราเอล

ทั้งสองฝ่ายต่างคิดผิด อิสราเอลนำหีบเข้าไปในสนามรบ แต่กลับถูกโจมตีจนพ่ายแพ้อีกครั้ง ฟีลิสเตียทำพลาดโดยการยึดหีบพันธสัญญาไปส่งผลให้พวกเขาต้องเจ็บป่วย และบรรดาพระเทียมเท็จของพวกเขาต้องถูกทำลาย

เราเข้าใจว่าความผิดพลาดของชาวฟีลิสเตียคือที่พวกเขานมัสการรูปเคารพ แต่ชาวอิสราเอลน่าจะรู้ดีกว่า พวกเขาพลาดที่ไม่ปรึกษาพระเจ้าเรื่องการใช้หีบพันธสัญญา พวกเขารู้ว่าในสมัยก่อนหีบถูกหามเข้าไปในสนามรบ (ยชว.6) แต่พวกเขาลืมคิดไปว่าพวกเขายึดเมืองเยรีโคได้ เพราะแผนการของพระเจ้า ไม่ใช่เพราะหีบพันธสัญญา

ไม่ว่าเราจะมีตัวช่วยแบบใด หากเราไม่ใช้ตามแผนการของพระเจ้า เราก็จะล้มเหลว ขอให้เราศึกษาพระวจนะ อธิษฐานขอการทรงนำจากพระเจ้าและไว้วางใจในการทรงนำของพระองค์ (สดด.91:2) ก่อนที่เราจะก้าวไปสู่หนทางที่เสี่ยงต่อการล้มลงในความเชื่อ – JDB

การแสดงน้ำใจและความปรารถนาดีซึ่งมีอยู่เหลือล้นตลอดเดือนธันวาคมมักจะเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว ทำให้หลายคนพูดว่า “ฉันหวังว่าเราจะรักษาจิตวิญญาณคริสตมาสไว้ตลอดทั้งปี” ทำไมจึงดูเหมือนว่าการแสดงน้ำใจและความเอื้ออาทรต้องขึ้นอยู่กับวันในปฏิทิน แล้วจะมีธารน้ำใจที่เอ่อล้นและยั่งยืนกว่าความรู้สึกอบอุ่นช่วงเทศกาล ซึ่งจากไปตามฤดูกาลหรือไม่

ในพระธรรมลูกาสองบทแรก กล่าวถึงพระวิญญาณบริสุทธิ์เจ็ดครั้ง งานของพระองค์ถูกอ้างถึงในชีวิตของยอห์นผู้ให้บัพติศมา ซึ่งยังอยู่ในครรภ์ (ลก.1:15) มารีย์ (ลก.1:35) เอลีซาเบธ (ลก.1:41) เศคาริยาห์ (ลก.1:67) และสิเมโอน (ลก.2:25-27) สิ่งที่เรามักเรียกว่า “เรื่องราววันคริสตมาส” ไม่ได้กล่าวว่าจู่ๆ ผู้คนก็มีความคิดบางอย่าง หรือมีความรู้สึกแปลกๆ ที่สัมผัสใจ แต่กลับระบุว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์เป็นผู้ที่นำสิเมโอน เติมเต็มเศคาริยาห์และเอลีซาเบธ และถักทอทารกในครรภ์ของมารีย

เราสามารถแยกแยะเสียงของพระวิญญาณออกจากเสียงต่างๆ ได้เหมือนพวกเขาหรือไม่ เราพร้อมที่จะฟังพระบัญชาของพระองค์และกระตือรือร้นที่จะกระทำตามหรือไม่ เราจะยอมให้ความอบอุ่นและความรักของพระองค์เติมเต็มหัวใจของเรา และเอ่อล้นออกมาเป็นการกระทำหรือไม่

ในวันนี้ การทรงสถิตอยู่และฤทธิ์อำนาจของพระคริสต์ยังคงอยู่ในเราผ่านทางพระวิญญาณบริสุทธิ์ ผู้ทรงเป็นจิตวิญญาณคริสตมาสที่แท้จริงตลอดกาล และคงอยู่ตลอดทั้งปี – DCM

เมื่อหลายปีก่อน ผมได้รู้จักชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งอยู่ในแก๊งจักรยานยนต์ ชายผู้นี้เติบโตในประเทศที่พ่อแม่ของเขาไปเป็นมิชชันนารีอยู่เมื่อครอบครัวนี้กลับมาที่สหรัฐ ดูเหมือนเขาจะปรับตัวไม่ได้ เขาชอบสร้างปัญหาและถูกฆ่าตายในระหว่างการต่อสู้กับแก๊งคู่อริ

ผมเคยช่วยจัดงานพิธีไว้อาลัยมามาก แต่งานไว้อาลัยของชายผู้นี้เป็นที่จดจำมากที่สุด งานนี้จัดขึ้นในสวนที่มีผืนหญ้าโอบรอบทะเลสาบเพื่อนๆ ของเขาจอดจักรยานยนต์เป็นวงกลมและนั่งลงบนพื้นหญ้า ล้อมรอบเพื่อนคนหนึ่งและผมซึ่งเป็นผู้ประกอบพิธี เราพูดสั้นๆ ง่ายๆถึงสันติภาพระหว่างกลุ่มต่างๆ ที่ทะเลาะกันและสันติสุขภายในจิตใจที่มาจากความรักของพระเยซู

จากนั้น สมาชิกคนหนึ่งในแก๊งได้กล่าวขอบคุณผม และทำท่าจะเดินจากไป แต่แล้วเขาก็หันกลับมาพูดในสิ่งที่ผมไม่เคยลืม เขากล่าวว่า ผมมี “ไอ้เพื่อนยาก ห้องเช่า กับอีแก่” (จักรยานยนต์ อพาร์ตเมนต์ และเพื่อนสาว) และกล่าวอีกว่า “แต่ผมกลับไม่มีสันติสุข” เราจึงคุยเรื่องพระเยซูผู้ทรงเป็นสันติสุขกันต่อ

ไม่ว่าเราจะขี่จักรยานยนต์หรือขับรถยนต์ อยู่ห้องพักสุดหรูหรือห้องเช่าเล็กๆ มีคนรักหรือไม่มี ก็ไม่ต่างกัน หากไม่มีพระเยซู ก็ไม่มีสันติสุขพระองค์ตรัสว่า “เรามอบสันติสุขไว้ให้แก่ท่านทั้งหลาย สันติสุขของเราที่ให้แก่ท่านนั้น เราให้ท่านไม่เหมือนโลกให้” (ยน.14:27) ของประทานนี้มีไว้สำหรับคนที่วางใจในพระองค์ คุณเคยทูลขอสันติสุขจากพระองค์แล้วหรือยัง?- DHR

แฮรอลด์ และแคธี และลูกชายสองคน อยู่ในป่าในรัฐมิเนโซตาขณะที่พายุทอร์นาโดพัดผ่านพื้นที่ดังกล่าว หลายปีต่อมาแคธี เล่าให้ผมฟังถึงประสบการณ์ในครั้งนั้นว่า

“สามีของฉันกับลูกชายคนโตอยู่ห่างออกไปพอควร แต่ฉันกับลูกชายคนเล็กเข้าไปหลบอยู่ในกระท่อม เราได้ยินเสียงเหมือนกับรถไฟสักร้อยขบวนวิ่งผ่าน และด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอด เรารีบหมอบลงกับพื้นในท่าที่ปลอดภัยที่สุด กระท่อมเริ่มแยกออกจากกัน ฉันหลับตาเนื่องจากมีซากปรักหักพังปลิวว่อนไปทั่วบริเวณนั้น ฉันรู้สึกเหมือนกับกำลังขึ้นลิฟท์และถูกยิงขึ้นไปกลางอากาศ ฉันหล่นลงไปในทะเลสาบและพยายามเกาะเศษของสิ่งปรักหักพังเอาไว้เพื่อจะสามารถลอยตัวอยู่ได้”

แต่น่าเศร้าที่ลูกชายคนเล็กไม่รอดชีวิต แฮรอลด์กล่าวถึงการสูญเสียลูกชายว่า “เราร้องไห้ทุกวันนานหกสัปดาห์ แต่เราเชื่อว่าพระเจ้าผู้ทรงครอบครองด้วยความรักทรงอนุญาตให้พายุทอร์นาโดลูกนี้พัดผ่านเขตที่เราอยู่ และเรารู้สึกโล่งใจที่ลูกของเรารู้จักพระเจ้าแล้ว”

เมื่อคนที่เรารักถูกรับขึ้นไปและทิ้งเราไว้ข้างหลัง เราอาจจะมีคำถามมากมาย ในเวลาเช่นนั้น โรม 8:28 สามารถหนุนใจเราได้เป็นอย่างดีเพราะ“เรารู้ว่า พระเจ้าทรงช่วยคนที่รักพระองค์ให้เกิดผลอันดีในทุกสิ่ง คือคนทั้งปวงที่พระองค์ได้ทรงเรียกตามพระประสงค์ของพระองค์” ความไว้วางใจในการครอบครองด้วยความรักของพระเจ้าช่วยปลอบประโลมจิตใจของสามีภรรยาคู่นี้ในยามที่พวกเขารู้สึกโศกเศร้า (2 คร.1:3-4) – HDF

ผู้เชี่ยวชาญการสืบค้นคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่เปลี่ยนแปลงไป ได้เลือกคำว่า ยกเลิกความเป็นเพื่อน (unfriend) ให้เป็นคำศัพท์แห่งปี2009 ของพจนานุกรมนิว อ๊อกซ์ฟอร์ด อเมริกันโดยนิยามคำกิริยาดังกล่าวว่า “การปลดใครออกจากสถานะเพื่อนบนเว็บไซต์ที่เป็นเครือข่ายทางสังคม” เช่น Facebook เป็นต้น ทั้งนี้ บนเว็บไซต์ดังกล่าว เพื่อนจะอนุญาตให้เพื่อนเข้าไปดูข้อมูลส่วนตัวของตนเองได้ พวกเขาอาจจะไม่เคยพบหน้า หรือแม้แต่จะทักทายกัน ในโลกของคนที่รู้จักกันแบบประเดี๋ยวเดียวทางอินเตอร์เน็ตเช่นนี้ เราจะเริ่มตระหนักว่าการมีมิตรแท้สักคนนั้นมีความหมายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เมื่อพระเยซูทรงเรียกสาวกของพระองค์ว่า“มิตรสหาย” (ยน.15:15)พระองค์ทรงหมายถึงความสัมพันธ์ที่อุทิศตนให้แก่กันและกัน ไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่พระองค์จะสละพระชนม์ชีพ (ยน.15:13) ทรงขอให้เหล่าสาวกแสดงว่าพวกเขาเป็นมิตรของพระองค์โดยการประพฤติตามคำสั่งของพระองค์(ยน.15:14) และคำพูดที่น่าประหลาดใจที่สุดของพระเยซูคือ “เราจะไม่เรียกท่านทั้งหลายว่าบ่าวอีก เพราะบ่าวไม่ทราบว่านายทำอะไร แต่เราเรียกท่านว่ามิตรสหาย เพราะว่าทุกสิ่งที่เราได้ยินจากพระบิดาของเรา เราได้สำแดงแก่ท่านแล้ว” (ยน.15:15)

ในมิตรภาพแท้ ความสัตย์ซื่อจริงใจของฝ่ายหนึ่งสามารถประคองให้อีกฝ่ายยังคงจริงใจได้ในช่วงเวลาที่รู้สึกท้อแท้และหวาดกลัว และพระเยซูทรงเป็นเช่นนั้นต่อเรา ทรงเป็นสหายผู้สัตย์ซื่อนิรันดร์ – DCM

คนที่ศึกษาเรื่องปลาฉลามเล่าให้เราฟังว่าพวกมันมีแนวโน้มที่จะเข้ามาปะทะหากได้กลิ่นคาวเลือดในน้ำ เลือดจะกระตุ้นกลไกในการกินของพวกมันก่อนที่พวกมันจะเข้าจู่โจม ซึ่งโดยมากจะมากันเป็นฝูงและจะรุมกินเหยื่ออย่างโหดร้าย เลือดในน้ำเป็นเครื่องหมายที่แสดงว่าเหยื่อกำลังอ่อนแอ

น่าเศร้าที่บางครั้งคนในโบสถ์ก็กระทำต่อผู้ที่กำลังเจ็บปวดในลักษณะเดียวกันแทนที่จะเป็นชุมชนซึ่งผู้คนเข้ามาแล้วได้รับความรัก ความห่วงใย และการฟูมฟักเลี้ยงดู คริสตจักรกลับมีสภาพแวดล้อมที่น่ากลัวและเต็มไปด้วยนักล่าเหยื่อที่คอยสอดส่องหา “เลือดในน้ำ” ที่มาจากความล้มเหลวและความผิดพลาดของคนอื่นจากนั้นก็รุมกินเหยื่อต่อไป

แทนที่จะซ้ำเติมเวลาใครล้ม เราควรจะหนุนใจในแบบพระคริสต์โดยการช่วยคนที่ล้มลงให้ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง เราต้องไม่สนับสนุนพฤติกรรมที่ผิดบาป แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเรียกร้องให้เราสำแดงความเมตตาต่อคนทำผิด พระองค์ตรัสว่า “บุคคลผู้ใดมีใจกรุณา ผู้นั้นเป็นสุข เพราะว่าเขาจะได้รับพระกรุณาตอบ” (มธ.5:7) คำอธิบายของคำว่าเมตตา คือ การไม่ต้องถูกกระทำในสิ่งที่เราสมควรถูกกระทำ และเราทุกคนสมควรถูกพิพากษานิรันดร์ พระเจ้าผู้ทรงสำแดงความเมตตาต่อเราในพระคริสต์เป็นองค์เดียวกับพระเจ้าที่เรียกร้องให้เราสำแดงความเมตตาต่อกันและกัน

ดังนั้น เมื่อเราเห็น “เลือดในน้ำ” จงหาโอกาสสำแดงความเมตตา อาจจะมีสักวันที่เราเองก็ต้องการความเมตตาเช่นกัน! – BC

มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับนักเทศน์หนุ่มที่ชื่อออกัสตัส ท็อปเลดี้ ซึ่งกำลังเดินเล่นอยู่ในชนบทของอังกฤษ ขณะที่พายุลูกหนึ่งพัดมาอย่างกระทันหัน ท็อปเลดี้มองเห็นสิ่งก่อสร้างที่เป็นหินกว้างและมีรอยแตกเป็นช่องโหว่ จึงเข้าไปหลบอยู่ในช่องนั้นจนกระทั่งพายุพัดผ่านไปขณะที่นั่งรอให้พายุสงบ เขาก็ใคร่ครวญถึงที่กำบังซึ่งเขาหลบพายุอยู่เปรียบเทียบกับความช่วยเหลือของพระเจ้าท่ามกลางพายุของชีวิต

เขาไม่มีกระดาษที่จะจด แต่พบไพ่ใบหนึ่งตกอยู่บนพื้นของหินที่มีโครงสร้างคล้ายถ้ำแห่งนั้นและเริ่มเขียนเนื้อร้องของบทเพลงชีวิตคริสเตียนที่หลายคนชื่นชอบ ชื่อว่า “พระเยซูเปรียบดังศิลา”

บทเพลงนี้ถูกเขียนขึ้นในวันที่เกิดพายุในปี1775 และเป็นแหล่งกำลังของคริสเตียนนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

พระเยซูเปรียบดังศิลา ซึ่งกำบังข้าให้พ้นภัยพระโลหิตและน้ำหลั่งไหล ออกมาจากสีข้างพระกายเป็นฤทธิ์เดชชำระบาปข้า ให้หลุดโทษพ้นบาปนานา

ให้คิดถึงสิ่งที่คุณกำลังต่อสู้อยู่ คุณต้องการที่หลบภัยหรือไม่? คุณต้องการผู้ที่จะปกป้องคุณจากสิ่งที่เข้ามาทำร้ายหรือไม่? คุณต้องการความมั่นใจว่าคุณได้รับการอภัยแล้วหรือไม่? จากประสบการณ์ของท็อปเลดี้ เราพบที่กำบังและความมั่นใจได้ในพระเจ้า

อย่ายืนท้าพายุชีวิตเพียงลำพัง จงแสวงหาที่หลบภัยในพระเจ้า ทูลขอการปกป้องจากพระองค์ จงรับเอาการอภัยจากพระองค์ จงเข้าไปใกล้พระเยซู

ผู้เป็นศิลา เพราะเป็นจุดที่ปลอดภัยที่สุดของชีวิต – JDB

ภาพยนตร์โฆษณาทางทีวีเมื่อเร็วๆนี้ เป็นภาพของลูกกำลังถกเถียงกันอยู่ที่เบาะหลังรถ ว่าจะแวะทานอาหารเย็นที่ไหนดี คนหนึ่งอยากทานพิซซ่า อีกคนอยากจะทานไก่ ส่วนคุณแม่ที่นั่งอยู่เบาะหน้าบอกว่า “ไม่ เราจะแวะทานแฮมเบอร์เกอร์กัน”

ผู้เป็นพ่อรีบแก้ไขสถานการณ์ความขัดแย้งโดยเสนอว่า “เราจะแวะที่ร้านอาหารบุฟเฟ่ต์แล้วใครอยากจะทานอะไรก็เชิญตามสบาย”โฆษณาชุดนี้จบลงด้วยคำพูดว่า “จัดการกับความขัดแย้งในครอบครัวเรื่องเมนูอาหารเย็นต้องไปที่ร้าน…บุฟเฟ่ต์ เพราะนั่นคือ ‘ดินแดนที่พร้อมสรรพ’ ”

โฆษณานี้ทำให้ฉันคิดถึง “ดินแดนที่พร้อมสรรพ” ซึ่งก็คือ สวรรค์ ดินแดนซึ่งมีทุกสิ่งที่เราต้องการ ข้อแรก คือ เราจะได้อยู่กับพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ อัครทูตยอห์นบรรยายถึงสวรรค์ว่า“พระที่นั่งของพระเจ้าและของพระเมษโปดกจะตั้งอยู่ที่นั่น” (วว.22:3) จิตวิญญาณที่หิวกระหายของเราจะได้ดื่มจาก “แม่น้ำที่มีน้ำแห่งชีวิต” ที่ไหลมาจากบัลลังก์ของพระองค์ (22:1) เพราะพระองค์ตรัสกับประชากรของพระองค์ว่า “เราจะให้ผู้นั้นดื่ม…โดยไม่ต้องเสียอะไรเลย” (วว.21:6) และอีกสิ่งหนึ่งคือ ต้นไม้แห่งชีวิตที่ใช้ “รักษาบรรดาประชาชาติให้หาย” (วว.22:2) สิ่งที่เราจะไม่พบในดินแดนที่พร้อมสรรพแห่งนี้ก็คือ คำสาปแช่ง (วว.22:3) ความตาย การคร่ำครวญ และการร้องไห้ (วว.21:4)

เราจะอิ่มบริบูรณ์ในดินแดนที่พร้อมสรรพแห่งนี้ คุณพร้อมจะไปหรือยัง?- AMC