อ่าน: 1 โครินธ์ 1:10-17
ข้าพเจ้าวิงวอนท่านในพระนามของพระเยซูคริสตเจ้าของเรา ขอให้ท่านปรองดองกัน อย่าถือพวกถือคณะ – 1 โครินธ์ 1:10

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เฉลยธรรมบัญญัติ 17-19, มาระโก 13:1-20

นกเค้าจุดได้หายไปจากประเทศสหรัฐแล้ว แต่เดิมเชื่อกันว่าการตัดไม้เป็นภัยคุกคามที่สำคัญที่สุด แต่จากการวิจัยพบว่า นกเค้าที่มีสายพันธุ์ใกล้เคียงกันต่างหากที่เป็นปัญหา เนื่องจากในเวลา 15 ปีที่ผ่านมา นกเค้าโมงได้มีการขยายพื้นที่อาศัยมาทางฝั่งตะวันตกของประเทศอย่างรวดเร็ว นกเค้าโมงที่เคยอยู่เฉพาะทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำมิสซิสซิปปี ได้มาแย่งอาหารของ นกเค้าจุด นกเค้าโมงมีนิสัยก้าวร้าวและปรับตัวได้ดีกว่า

ในทำนองเดียวกัน ความขัดแย้งฝ่ายวิญญาณที่ร้ายแรงที่สุดก็ไม่ได้มาจากภายนอกคริสตจักร แต่มาจากคริสเตียนด้วยกันเอง ซึ่งเกิดขึ้นกับคริสตจักรในเมืองโครินธ์ และเปาโลเจตนาที่จะพูดถึงวิญญาณแห่งความแตกแยกที่แพร่กระจายไปในคริสตจักร วิญญาณร้ายนี้เป็นอันตรายต่อเอกภาพของคริสตจักร เปาโลซึ่งมีหัวใจของผู้เลี้ยง ได้หนุนใจชาวเมืองโครินธ์ให้ปรองดองกันในสิ่งที่เป็นสาระสำคัญ และไม่แตกแยกกันในเรื่องที่ไร้สาระ ประชาชนทะเลาะทุ่มเถียงกันเพราะต่างคนต่างฝักใฝ่ในผู้นำคริสเตียนที่แตกต่างกัน ทั้งเปาโล อปอลโล เปโตร และแม้แต่พระคริสต์ ในความแตกแยกนี้พวก เขากำลังยกย่องผู้นำที่เขาศรัทธาขึ้นมา เหนือความเป็นหนึ่งเดียวกันในพระคริสต์

เปาโลกล่าวว่าสิ่งสำคัญที่ควรจะทำให้คริสตจักรเป็นหนึ่งเดียวกันคือ การประกาศข่าวประเสริฐ นั่นควรจะเป็นเป้าหมายร่วมของเราด้วยเช่นกัน – MW

ขอพระเจ้าประทานพรอันมากล้น แก่พวกเราทุกคนในที่นี้
เป็นหนึ่งเดียวปรนนิบัติองค์ภูมี ตามพระองค์ทรงบอกชี้ใช้เราไป – Fennema

คริสตจักรที่เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวคือ คริสตจักรที่เข้มแข็ง

อ่าน: ปฐมกาล 32:3-13
ข้าพระองค์ไม่สมควรจะรับความรักมั่นคง และความซื่อสัตย์แม้เล็กน้อยที่สุด – ปฐมกาล 32:10

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เฉลยธรรมบัญญัติ 14-16, มาระโก 12:28-44

“ข้าพเจ้าเล็กน้อยกว่าเศษเสี้ยวพระกรุณาคุณอันเล็กน้อยที่สุดของพระเจ้า” นี่คือหลักประจำใจของจอร์จ เฮอร์เบิร์ท ผู้รับใช้พระเจ้าและกวีชาวอังกฤษแห่งศตวรรษที่ 17 ที่เขาได้สลักไว้บนแหวนตราของเขา ซึ่งเป็นวลีที่ปรากฏอยู่คู่กับการลงนามในจดหมายและหนังสือต่างๆของเขา ยาโคบก็เคยพูดประโยคเช่นนี้เมื่อเขาใคร่ครวญถึงความประเสริฐของพระเจ้าในขณะที่เขาเป็นคนบาปและน่าละอาย “ข้าพระองค์ไม่สมควรจะรับความรักมั่นคง และความซื่อสัตย์แม้เล็กน้อยที่สุด ที่พระองค์ทรงโปรดประทานแก่ผู้รับใช้ของพระองค์” (ปฐก.32:10)

คำว่า “พระกรุณา” มาจากคำภาษาฮีบรูว่า chesed หมายถึงความรักมั่นคงของพระเจ้า ผมคิดว่าสิ่งสำคัญคือคำนี้ออกมาจากใจของผู้ที่มองว่าตนเองไม่คู่ควรอย่างที่สุด

ยาโคบร้องด้วยความเชื่อมั่นในความรักมั่นคงของพระเจ้าอย่างสุดใจว่า “โปรดช่วยกู้ข้าพระองค์” ถ้อยคำที่ว่า “ข้าพระองค์ไม่สมควร…โปรดช่วยกู้ข้าพระองค์” (ข้อ 10-11) อาจฟังดูขัดแย้ง แต่ยาโคบรู้ว่าทุกสิ่งที่เขานำมาต่อพระพักตร์พระเจ้านั้นถูกความบาปทำลายลง เขาเห็นว่าตนเองไม่คู่ควรที่จะได้รับพระคุณของพระเจ้า แต่ความหวังของเขาไม่ได้ขึ้นอยู่กับคุณค่าของตัวเขาเอง แต่ขึ้นอยู่กับพระสัญญาที่ว่าพระเจ้าจะทอดพระเนตรด้วยความโปรดปรานมายังผู้ที่เข้ามาพึ่งพระกรุณาคุณของพระองค์ ความถ่อมใจและความสำนึกในบาปที่ได้กระทำเป็นกุญแจสำคัญที่เปิดสู่พระทัยของพระเจ้า

พระเจ้าทรงฟังเมื่อเราร้องขอพระกรุณาจากพระองค์อย่างถ่อมใจ เช่นเดียวกับที่พระองค์ทรงสดับฟังยาโคบ – DHR

พระคุณของพระเจ้าแสนประเสริฐ หากมีสิ่งดีเลิศฉันทำได้
จะตอบแทนรับใช้ด้วยสุดฤทัย ตราบที่ลมหายใจฉันยังมี – Chisholm
พระกรุณาคือพระพร ที่พระเจ้าประทานให้แก่ผู้ที่ไม่คู่ควร

อ่าน: 2 เปโตร 1:5-15
ข้าพเจ้าก็พร้อมอยู่เสมอที่จะเตือนสติท่านทั้งหลายให้ระลึกถึงสิ่งเหล่านี้ – 2 เปโตร 1:12

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เฉลยธรรมบัญญัติ 11-13, มาระโก 12:1-27

จิล ไพร์ซ มีความสามารถพิเศษในการจดจำที่นักวิทยาศาสตร์ต้องประหลาดใจ ในปี 2006 ความสามารถในการจำที่พัฒนามากเกินปกติ นั้นบอกเล่าอยู่ในบทความของวารสารด้านวิทยาศาสตร์เรื่อง “กรณีการมีความทรงจำที่ผิดปกติเกี่ยวกับอัตชีวประวัติ” ไพร์ซไม่ได้มีความสามารถพิเศษในการจดจำคำศัพท์ ตัวเลข ข้อมูล หรือภาษาต่างๆ แต่เธอสามารถจำได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอในแต่ละวันตลอด 30 ปีที่ผ่านมา คุณเลือกวันไหนก็ได้ ไพร์ซจะบอกคุณว่าวันนั้นเป็นวันอะไร อากาศเป็นอย่างไร เธอกินอะไรเป็นอาหารเช้า ดูทีวีรายการอะไร และพูดคุยกับใครบ้าง

น้อยคนที่จะมีความจำแบบนี้ เราจึงจำเป็นต้องมีสิ่งที่ช่วยเตือนความจำในการทำงานและนัดหมายต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเรื่องของความจริงฝ่ายจิตวิญญาณ เปโตรเข้าใจความจำเป็นของการมีสิ่งช่วยเตือนใจฝ่ายวิญญาณ ดังที่ท่านได้เขียนไว้ว่า “ข้าพเจ้าก็พร้อมอยู่เสมอที่จะเตือนสติท่านทั้งหลายให้ระลึกถึงสิ่งเหล่านี้…ข้าพเจ้าเห็นสมควรที่จะเตือนสติท่านทั้งหลายให้ระลึกถึงข้อความเหล่านั้น…และข้าพเจ้าจะหาทางให้ท่านทั้งหลายระลึกถึงสิ่งเหล่านี้ได้…” (2 ปต.1:12-15)

ไม่ว่าเราจะมีความสามารถในการจดจำแบบไหน เราจำเป็นต้องรับการเตือนสติเกี่ยวกับคำสอนในพระคัมภีร์ การอ่านพระคัมภีร์ประจำวัน กลุ่มศึกษาพระคัมภีร์เล็กๆ และการรับใช้ในคริสตจักรท้องถิ่น ซึ่งล้วนสามารถช่วยให้เราระลึกถึงความจริงอันสำคัญยิ่งของพระเจ้า – HDF

จงท่องจำพระคำของพระเจ้า
ฝึกทุกวันค่ำเช้าจำใส่ใจ
คำตักเตือนสอนช่วยชีวิตให้
เราเป็นตามน้ำพระทัยของพระองค์ – Sper

ให้พระคำของพระเจ้าเติมเต็มความทรงจำ ครอบครองจิตใจ และนำย่างเท้าของคุณ

อ่าน: เฉลยธรรมบัญญัติ8:1-2,10-18
ท่านทั้งหลายจงระวังตัวอย่าลืมพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ด้วยไม่รักษาพระบัญญัติและกฎหมายและกฎเกณฑ์ของพระองค์ – เฉลยธรรมบัญญัติ 8:11

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เฉลยธรรมบัญญัติ 8-10, มาระโก 11:19-33

ตอนหนึ่งในการ์ตูนชุดฟาร์ไซด์ (Far Side) ที่ผมชอบมีชื่อว่า “ซุปเปอร์แมนวัยดึก” เป็นภาพของซุปเปอร์แมนยืนอยู่ที่ขอบหน้าต่าง พร้อมกระโดด เขาหันหน้ากลับมาพูดว่า “ฉันกำลังจะไปไหนนี่?”

เราทุกคนอาจหลงลืมบ้าง ความเลื่อนลอยเป็นครั้งคราวอาจดูน่าขำหรือน่ารำคาญ แต่การขาดความจำเรื่องพระเจ้าอาจเป็นหายนะ

เมื่อชนชาติอิสราเอลเตรียมตัวเข้าไปในดินแดนแห่งพระสัญญา โมเสสได้ท้าทายพวกเขาว่า “จงระลึกถึงทางซึ่งพระเยโฮวาห์ พระเจ้าของท่านทรงนำท่านอยู่ในถิ่นทุรกันดารถึงสี่สิบปี” (ฉธบ.8:2) และ”จงระวังตัวอย่าลืมพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ด้วยไม่รักษาพระบัญญัติของพระองค์” (ข้อ 11)

เราอาจลืมพระเจ้าเนื่องจากการทดสอบ (ข้อ 2-4) พระเจ้าปล่อยให้คนของพระองค์หิว แล้วจึงประทานมานา เมื่อเราขาดสิ่งจำเป็นในชีวิต เราอาจรู้สึกว่าพระเจ้าคงจะลืมเรา ความพอใจ (ข้อ10-11) ทั้งความอุดมสมบูรณ์และความขัดสน ทำให้เกิดการหลงลืมฝ่ายจิตวิญญาณได้ เพราะทั้งสองสิ่งทำให้เราจดจ่อที่ตนเอง ไม่ใช่ที่พระเจ้าผู้ทรงจัดเตรียม ความหยิ่งผยอง (ข้อ 12-16) หากความมั่งคั่งทำให้เรารู้สึกว่าเราทำสำเร็จด้วยตนเอง แสดงว่าเราลืมพระเจ้าแล้ว

ความถ่อมใจ การเชื่อฟัง และการสรรเสริญจะช่วยให้เราจดจำได้ว่าพระเจ้าทรงจัดเตรียมให้และดูแลเรา อย่าลืมขอบพระคุณพระองค์ในวันนี้สำหรับสิ่งสารพัดที่ได้ทรงกระทำ – DCM

อย่าให้ข้าลืมเกทเสมนี อย่าให้ข้าลืมความทรมาน
อย่าให้ข้าลืมเรื่องมงกุฎหนาม โปรดนำไปถึงกางเขน – Hussey

อย่าให้ของประทานอันอุดมสมบูรณ์จากพระเจ้า ทำให้คุณลืมพระองค์ผู้ประทานให้

อ่าน: ลูกา 15:1-7
จะมีความปรีดีในสวรรค์ เพราะคนบาปคนเดียวที่กลับใจใหม่ มากกว่าเพราะคนชอบธรรมเก้าสิบเก้าคนที่ไม่ต้องการกลับใจใหม่ – ลูกา 15:7

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เฉลยธรรมบัญญัติ 5-7, มาระโก 11:1-18

เมื่อเร็วๆนี้ ผมกับมาร์ตี้ได้เดินทางไปเมืองใหญ่ๆในหลายประเทศ เราสะเทือนใจเมื่อเห็นโลกนี้เสื่อมทรามลงและเศร้าใจที่มีคนนับล้านไม่เคยได้ยินเรื่องพระคุณแห่งการทรงไถ่ของพระเยซู เราเต็มเปี่ยมด้วยความคิดว่าจะประกาศให้คนทั้งโลกรู้จักพระคริสต์

จนผมจำได้ว่ามีเรื่องของเด็กชายคนหนึ่งที่เดินอยู่ที่ชายหาด เขาเห็นปลาดาวมากมายกำลังจะตายเพราะแสงแดดร้อนแผดเผา เขาจึงเริ่มโยนมันกลับลงทะเล ชายที่เดินผ่านมาถามว่า “ทำอะไรอยู่?” “ช่วยชีวิตปลาดาวครับ” เด็กชายตอบ “เลิกเถอะ” ชายคนนั้นบอก “เธอไม่มีวันช่วยชีวิตปลาพวกนี้ได้หมดหรอก” “ใช่ฮะ” เด็กชายตอบ “แต่ตัวไหนที่ผมช่วย มันก็ไม่ต้องถูกแดดเผาตายนะครับ”

ผมชอบมุมมองของเด็กคนนั้น เมื่อเราถูกคลื่นแห่งความบาปซัดขึ้นมาที่หาดและกำลังจะตาย พระเจ้าได้ส่งพระบุตรของพระองค์ให้เสด็จมาที่หาดนั้นเพื่อช่วยทุกคนที่ยอมกลับใจ และในลูกาบทที่ 15 พระเยซูทรงบอกกับประชาชนว่า ทุกครั้งที่มีแม้เพียงหนึ่งคนกลับใจใหม่ สวรรค์จะ เฉลิมฉลอง “เราบอกท่านทั้งหลายว่า เช่นนั้นแหละ จะมีความปรีดีในสวรรค์ เพราะคนบาปคนเดียวที่กลับใจใหม่ มากกว่าเพราะคนชอบธรรมเก้าสิบเก้าคนที่ไม่ต้องการกลับใจใหม่” (ลก.15:7)

สวรรค์ได้ฉลองความรอดของคุณแล้วหรือยัง? หากว่าใช่ ขอให้คุณร่วมแรงร่วมใจกับคนที่กำลังช่วยจิตวิญญาณที่หลงหายโดยอาศัยพระคุณแห่งการช่วยกู้ของพระเยซูกันเถอะ – JS

ความรักขององค์พระเจ้าแสนยิ่งใหญ่
ทรงมีชัยชนะความมรณา
ทรงสละชีพพระบุตรแสนสูงค่า
จ่ายราคาไถ่เราพ้นบาปกรรม –Gustafson

เมื่อคุณได้รับการช่วยให้พ้นภัย คุณจะอยากช่วยคนอื่นด้วย

อ่าน: สดุดี 103:19-22
ข้าแต่ท่านทั้งหลาย ผู้เป็นทูตสวรรค์ของพระองค์จงถวายสาธุการแด่พระเจ้า – สดุดี 103:20

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เฉลยธรรมบัญญัติ 3-4, มาระโก 10:32-52

ขณะที่ฉันกำลังคุยกับเด็กๆเรื่องพระเจ้า และซุปเปอร์ฮีโร่ (ยอดมนุษย์) โทเบอัส เด็กชายช่างคิดช่างถามวัย 5 ขวบถามทุกคนว่า “พระเจ้ามีคู่หูเหมือนเฮอร์คิวลิสหรือเปล่า?” พี่ชายวัย 7 ขวบที่รู้มากกว่าตอบทันควันว่า “มีสิ มีเป็นพันๆเลย ก็ทูตสวรรค์ของพระองค์ไงล่ะ”

ผู้คนพูดคุยกันเรื่องทูตสวรรค์ และบางคนก็เชื่อเทวะตำนานหลายเรื่องที่เกี่ยวกับทูตสวรรค์ เช่น บางคนอธิษฐานต่อทูตสวรรค์ คิดว่าทูตสวรรค์อยู่ในระดับเดียวกับพระเจ้า และบางคนเชื่อว่า เมื่อเราตายไปแล้วจะกลายเป็นทูตสวรรค์ แต่พระคัมภีร์อันเป็นสิทธิอำนาจสอนเราไว้ดังนี้

• พระเจ้าทรงสร้างทูตสวรรค์ (คส.1:15-17)

• ทูตสวรรค์นมัสการพระเจ้า (นหม.9:6) และมีชื่อเรียกต่างๆกันดังนี้ อัครเทวทูตาธิบดี (ยด. 1:9) เครูบ (2 พกษ.19:15) และเสราฟิม (อสย. 6:1-3)

• ทูตสวรรค์ปรนนิบัติคนของพระเจ้า (ฮบ. 1:13-14) คอยดูแลและปกป้องพวกเขา (สดด.91:9-12)

• ทูตสวรรค์กระทำภารกิจที่พระเจ้ามอบหมายให้เป็นพิเศษ (มธ.1:20; ลก.1:26)

• ทูตสวรรค์ของพระเจ้ายินดีเมื่อเราสารภาพบาปและกลับใจมาสู่ความรอดในพระคริสต์ (ลก.15:7,10)

พระเจ้าเท่านั้นที่สมควรแก่การสรรเสริญของเรา ให้เราร่วมกับทูตสวรรค์ร้องสรรเสริญพระองค์เถิด! – AMC

เหล่าข้าซ้องสรรเสริญและทูนเทิด นามประเสริฐเยซูที่กล่าวขาน
ท้องฟ้าชุมนุมนมัสการ ทูตสวรรค์ในวิมานถวายชัย
ต่อพระพักตร์เรามาถวายมงกุฎ ทรงครองยุติธรรมทุกสมัย
ทรงเป็นเจ้าแห่งเจ้าสืบสืบไป เราเทิดไท้เอาไว้เหนือชีวา – Perronet

ทูตสวรรค์คือผู้ช่วยพิเศษของพระเจ้า

อ่าน: ฟีลิปปี 4:4-7
แล้วสันติสุขแห่งพระเจ้า เกินความเข้าใจ จะคุ้มครองจิตใจและความคิดของทไว้ในพระเยซูคริสต์ – ฟีลิปปี 4:7

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เฉลยธรรมบัญญัติ 1-2, มาระโก 10:1-31

ขณะที่คณะนักร้องประสานเสียงชั้นมัธยมเตรียมตัวที่จะร้องบทเพลงสรรเสริญพระเจ้า ซึ่งเป็นบทเพลงอมตะที่แต่งโดย โฮราทิโอ จี. สแพฟฟอร์ด ชื่อเพลง “จิตใจข้าสุขสบาย” มีนักเรียนคนหนึ่งก้าวออกมาเล่าประวัติที่คุ้นเคยของบทเพลงนี้ สแพฟฟอร์ดเขียนเพลงนี้ขณะอยู่บนเรือที่กำลังแล่นอยู่ในทะเล ใกล้กับจุดที่ลูกสาวสี่คนของเขาจบชีวิตลง

ขณะที่ผมฟังอารัมภบท และคำร้องที่ขับขานโดยเด็กหนุ่มสาวกลุ่มนั้น ความรู้สึกหลายอย่างประดังเข้ามา “ที่ที่ลูกสาวสี่คนของเขาจบชีวิตลง” เป็นคำพูดที่ผมทำใจให้รับได้ยาก ผมได้สูญเสียลูกสาวคนหนึ่งไปอย่างกระทันหัน ดังนั้น ขณะที่ฟังถ้อยคำแห่งความเชื่อของสแพฟฟอร์ดอีกครั้ง ผมพบว่าการต้องสูญเสียลูกสาวถึงสี่คนนั้นเป็นความรู้สึกที่เกินกว่าที่จะเข้าใจได้

สแพฟฟอร์ดรู้สึก “สุขสบาย” ได้อย่างไรในความทุกข์นั้น? ผมได้ยินว่า “เมื่อความสุขสำราญผ่านมาทางใจของข้า” และระลึกขึ้นได้ว่าจะพบกับสันติสุขได้ที่ไหน เปาโลกล่าวไว้ในฟีลิปปีบทที่ 4 ว่าสันติสุขจะเกิดขึ้นเมื่อเราอธิษฐานจากใจของเราต่อพระเจ้า (ข้อ 6) การอธิษฐานด้วยความเชื่อเป็นการยกภาระออกจากใจ ละทิ้งความกระวนกระวาย และปล่อยมือจากความทุกข์ระทม และเราจะได้รับ “สันติสุข แห่งพระเจ้า” (ข้อ 7) คือจิตวิญญาณที่สงบสุขจากพระเจ้าซึ่งเกินบรรยาย สันติสุขนี้เข้ามาแทนที่ความสามารถในการเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา (ข้อ 7) และเป็นผู้คุ้มกันจิตใจของเราทางพระคริสต์ ที่ปกป้องคุ้มครองให้เราสามารถที่จะกระซิบ แม้จะอยู่ในความเจ็บปวดว่า “จิตใจข้าสุขสบาย” – JDB

เมื่อความสุขสำราญผ่านมาทางใจของข้า
เมื่อทุกข์ทรมานพัดผ่านมา
ไม่ว่าเกิดเหตุใดพระองค์สอนให้พูดว่า
วิญญาณข้า สุขสบาย สุขหรรษา – Spafford

พระเยซูไม่เคยทำสิ่งผิดพลาด

อ่าน: 1 เธสะโลนิกา 4:13-18
เราไม่อยากให้ท่านไม่ทราบ ความจริงเรื่องคนที่ล่วงหลับไปแล้ว เพื่อท่านจะไม่เป็นทุกข์โศกเศร้าอย่างคนอื่นๆที่ไม่มีความหวัง – 1 เธสะโลนิกา 4:13

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: กันดารวิถี 34-36 มาระโก 9:30-50

เครื่องของเราบินขึ้นไปได้ราว 15 นาที ตอนที่นักบินประกาศว่า เครื่องมีปัญหาสำคัญที่เจ้าหน้าที่กำลังหาสาเหตุอยู่ หลังจากนั้น 2-3 นาที เขาก็ประกาศว่าเครื่องยนต์สั่นสะเทือน และเราอาจต้องย้อนกลับไปที่สนามบิน จากนั้นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินก็ทำการอธิบายขั้นตอนอย่างละเอียดว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น และเมื่อพวกเราลงถึงพื้นแล้วจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ในเหตุการณ์อกสั่นขวัญแขวนนี้ ความหวาดกลัวของผู้โดยสารผ่อนคลายลง เพราะพวกเราได้รับข้อมูลที่ถูกต้อง

ในศตวรรษแรก กลุ่มผู้เชื่อในเมืองเธสะโลนิกากลัวว่าคนที่พวกเขารักที่ตายไปแล้วจะต้องจากกันชั่วนิรันดร์ และจะถูกละทิ้งไว้เมื่อพระเยซูเสด็จมาครั้งที่สอง ด้วยเหตุนี้เปาโลจึงเขียนว่า “เราไม่อยากให้ท่านไม่ทราบความจริงเรื่องคนที่ล่วงหลับไปแล้ว เพื่อท่านจะไม่เป็นทุกข์โศกเศร้าอย่างคนอื่นๆที่ไม่มีความหวัง” (1ธส.4:13) คำปลอบใจของเปาโล มีเจตนาเพื่อบรรเทาความหวาดกลัวของพวกเขา โดยการบอกความจริง ที่ส่งผลให้เกิดความเปลี่ยนแปลงทั้งหมดในโลกนี้ ท่ามกลางความเจ็บปวดจากการสูญเสีย พวกเขายังมีความหวังใจที่จะได้กลับมาพบกันอีกครั้งกับคนเหล่านั้นที่อยู่ในพระคริสต์

ในยามสูญเสีย เราเองก็สามารถได้รับการปลอบประโลมใจและมีความหวังได้เช่นกัน เพราะพระคัมภีร์ได้บอกข้อมูลที่ถูกต้องกับเรา – BC

พระเยซูเสด็จมาเร็วๆ นี้
ฉันจะพบพระองค์ที่บนท้องฟ้า
เป็นความหวังสูงสุดของชีวา
พระองค์เจ้าข้า…ขอโปรดมาโดยไว – Sherbert

ความตายไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นแค่การหยุดชั่วคราว

อ่าน: ปัญญาจารย์ 2:1-11
ทุกอย่างก็อนิจจัง คือกินลมกินแล้ง และไม่มีประโยชน์อะไรภายใต้ดวงอาทิตย์ – ปัญญาจารย์ 2:11

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: กันดารวิถี 31-33 มาระโก 9:1-29

หลังจากศึกษาผลกระทบของภาวะเศรษฐกิจรุ่งเรืองของญี่ปุ่นภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ริชาร์ด อิสเตอร์ลิน สรุปว่า การเติบโตทางเศรษฐกิจไม่ได้ทำให้คนเรามีความพึงพอใจมากขึ้นเสมอไป แต่เมื่อไม่นานมานี้ นักเศรษฐศาสตร์ เบตซี่ย์ สตีเวนสัน และจัสติน วอล์เฟอร์ ได้ทำการสำรวจในกว่า 100 ประเทศ และได้ข้อสรุปว่า ความพึงพอใจในชีวิตที่สูงที่สุดปรากฏอยู่ในประเทศที่ร่ำรวยที่สุด

แล้วใครถูกกันแน่? ลองถามผู้เขียนพระธรรมปัญญาจารย์ดู เขาน่าจะรู้ เพราะเขาร่ำรวยมาก (2:8) เขามีทรัพย์สมบัติมากมายพอที่จะลองทำทุกอย่างในโลกนี้ได้ และเขาก็ทำแล้ว เขาปล่อยตัวไปกับความสนุกสนาน (ข้อ 1-3) โครงการใหญ่โต (ข้อ 4-8) ความบันเทิง (ข้อ 8 ) และงานหนัก (ข้อ 10-11) แต่เขาก็สรุปว่าทุกอย่างนั้น “อนิจจัง คือ กินลมกินแล้ง และไม่มีประโยชน์อะไรภายใต้ดวงอาทิตย์” (ข้อ 11)

ความอิ่มใจที่ยั่งยืนไม่ได้มาจากการได้ครอบครองสิ่งของที่จับต้องได้ เช่น บัญชีเงินฝาก หรือวัตถุเครื่องใช้ต่างๆ โลกทุกวันนี้ได้ทำให้เห็นแล้วว่าสิ่ง เหล่านี้อาจสูญเสียคุณค่าไปได้ในพริบตา เราต้องแสวงหาความสุขแท้จากใครคนหนึ่งที่ไม่ได้มาจาก “ภายใต้ดวงอาทิตย์” นั่นคือ พระเยซู องค์พระผู้ช่วยให้รอดของเรานั่นเอง

ผู้ประพันธ์บทเพลงสรรเสริญ ฟลอยด์ ฮอกกินส์ ได้เขียนไว้ว่า “ข้าได้ค้นพบเส้นทางแห่งความยินดี ข้าได้ค้นพบเส้นทางเปรมปรีดิ์ ข้าได้ค้นพบการบรรเทาความทุกข์ใจ… เมื่อได้พบพระเยซู” มีเพียงพระองค์เท่านั้นที่สามารถประทานความยินดีอันเต็มเปี่ยม (ยน.15:11) – CPH

ขอเพียงมีพระเยซูข้าชื่นบาน
เพราะความรักยั่งยืนนานผูกพันข้า
ทรงสัตย์ซื่อแม้ผันผ่านกาลเวลา
ข้าเชื่อว่าเป็นเช่นนี้ตลอดไป – Crosby

มารู้จักพระเยซู แล้วคุณจะรู้จักความสุข

อ่าน: อาโมส 5:21-27
แต่จงให้ความยุติธรรมหลั่งไหลลงอย่างน้ำ และให้ความชอบธรรมเป็นอย่างลำธารที่ไหลอยู่เป็นนิตย์ – อาโมส 5:24

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: กันดารวิถี 28-30, มาระโก 8:22-38

เมื่อตอนที่ผมเริ่มเข้าสู่วัยรุ่น ผม พ่อ บรรดาลุง และลูกพี่ลูกน้องของผม จะไปตกปลาเทราต์กันที่ลำธาร ซึ่งเป็นต้นน้ำของแม่น้ำซาคราเมนโต ในรัฐแคลิฟอร์เนีย ธารน้ำสายนี้เกิดจากหิมะที่ละลาย น้ำจึงไหลแรง ใส เย็น และสดชื่นมาก ผมกับลูกพี่ลูกน้องอดใจไม่ได้ที่จะลงไปยืนแช่ ในกระแสน้ำเย็นเฉียบขณะเล่นตกปลาเทราต์สายรุ้ง

ระหว่างทางกลับบ้าน เราจะแวะแช่ตัวในหนองน้ำที่แตกต่างจากลำธารแรกเหลือเกิน น้ำที่นี่อุ่น และมีกลิ่นตุๆแตกต่างโดยสิ้นเชิง จากธารน้ำเชี่ยวกรากที่น่าชื่นใจนั้น

ผู้เผยพระวจนะอาโมสได้ใช้การเปรียบเทียบธารน้ำกับฤทธิ์อำนาจของความชอบธรรมที่มีพลังทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง (อมส.2:6-8; 5:21-27) ท่านเรียกร้องความยุติธรรมและ ความชอบธรรม ท่านเห็นว่าคนของพระเจ้า กำลังติดอยู่ในบ่อน้ำแห่งการปฎิบัติต่อผู้อื่นอย่างอยุติธรรม ทั้งที่จริงแล้ว พวกเขาจำเป็นต้องมีชีวิตที่สำแดง “ความชอบธรรมเป็นอย่างลำธารที่ไหลอยู่”

ในทำนองเดียวกัน พระเจ้าปรารถนาให้เรายอมให้ความยุติธรรม “หลั่งไหลลงอย่างน้ำ” จากชีวิตของเรา ทางหนึ่งที่จะทำได้คือการแสวงหากฎหมายที่ยุติธรรม และสนับสนุนการดูแลผู้ยากไร้ด้วยความรัก ขอให้เราหาโอกาสที่จะเป็นส่วนหนึ่งของลำธารแห่งความชอบธรรม อันทรงพลานุภาพของพระเจ้าจนกว่าพระคริสต์จะเสด็จกลับมา – HDF

คริสตชนต้องเป็นคนดีซื่อตรง
พระเจ้าทรงตรัสสอนไว้แจ่มแจ้ง
ตามแบบอย่างพระคริสต์ทรงสำแดง
ต้องโปร่งใสไร้เคลือบแคลงต่อทุกคน – Hess

ความชอบธรรมจะเกิดขึ้น เมื่อเราแปลงสัจจะให้เป็นการกระทำ