ธุรกิจหลายอย่างมี “รายการสะสมแต้ม” เพื่อมอบของสมนาคุณให้แก่ลูกค้าประจำ คุณสะสมแต้มรางวัลได้ โดยใช้บริการของกลุ่มบริษัทในเครือเดียวกัน เช่น รับประทานอาหารที่ภัตตาคารนั้นๆ พักโรงแรมในเครือ บินกับสายการบินที่กำหนด การเลือกใช้จ่ายเงินในลักษณะนี้ดูสมเหตุผล

พระเจ้าก็ทรงมีรายการสมนาคุณเช่นกัน พระเยซูตรัสหลายครั้งว่า พระองค์ประสงค์ที่จะประทานรางวัลแก่ผู้ที่รับใช้พระองค์อย่างสัตย์ซื่อ เช่น เมื่อเราถูกข่มเหงเพื่อพระองค์ พระองค์ตรัสว่า “จงชื่นชมยินดี เพราะว่าบำเหน็จของท่านมีบริบูรณ์ในสวรรค์” (มธ.5:12) พระเยซูทรงสอนให้เราปฏิบัติในทางตรงข้ามกับพวกฟาริสีที่แสดงออกในที่สาธารณะว่าตนเคร่งครัดในการถวายทรัพย์ อธิษฐาน และถืออดอาหาร พระเยซูทรงเตือนให้เราทำสิ่งเหล่านี้เป็นการลับ เพราะ “พระบิดาของท่านผู้ทรงเห็นในที่ลี้ลับจะทรงโปรดประทานบำเหน็จแก่ท่าน” (มธ.6:4,6,18) หากเราดำเนินชีวิตเพื่อพระเยซู ความสัตย์ซื่อของเรา ย่อมไม่ทำให้เราขาดทุนไม่ว่าเราจะต้องสูญเสียอะไรไปก็ตาม

แต่เราไม่ได้รับใช้พระเยซูเพราะหวังรางวัล เมื่อพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเราบนไม้กางเขน พระองค์ทรงกระทำเพื่อเรามากกว่าที่เราสมควรได้รับ การแสดงความสัตย์ซื่อต่อพระองค์คือ การนมัสการซึ่งสำแดงออกว่าเรารักและซาบซึ้งในความรักที่พระองค์ทรงมีต่อเรา ในทางกลับกัน พระองค์ทรงยินดีที่จะให้กำลังใจเรา ด้วยการรับประกันว่ารางวัลที่พระองค์จะประทานให้กับเราในที่สุด จะสูงค่ายิ่งกว่าสิ่งที่เราได้สละเพื่อพระองค์

จงดำเนินชีวิตเพื่อพระเยซู โดยไม่ต้องคำนึงว่าต้องสูญเสียอะไร – JS

ผมชอบอบเชย ผมชอบขนมปังอบเชย ขนมปังกรอบเกรแฮมรสอบเชย ลูกกวาดอบเชย ขนมปังปิ้งอบเชย แอปเปิลคลุกอบเชยและขนมปังเพรทเซลอบเชย อบเชยคือเครื่องเทศชนิดหนึ่งที่ทำให้อาหารต่างๆ รสชาติดีขึ้น แต่ผมกลับไม่เคยนึกสงสัยเลยว่าอบเชยมีต้นกำเนิดมาจากไหน กระทั่งไม่นานมานี้ ผมได้เดินทางไปประเทศศรีลังกา ถึงได้รู้ว่าอบเชยร้อยละ 90 ในโลก มาจากประเทศนี้ซึ่งเป็นเกาะในมหาสมุทรอินเดีย ผมชื่นชอบในรสชาติของอบเชยมานานหลายปี แต่กลับไม่เคยฉุกคิดถึงแหล่งกำเนิดของมันเลย

น่าเศร้าที่บางครั้งการดำเนินชีวิตกับพระคริสต์ของผม ก็เป็นแบบเดียวกัน พระเจ้าทรงอวยพระพรผมด้วยภรรยาที่ดีเลิศ ลูกห้าคน และหลานๆ ที่สร้างความหรรษาได้มากกว่าลิงทั้งฝูง แต่ท่ามกลางความสุขในชีวิต บางครั้งผมก็ลืมไปว่าพระพรเหล่านี้มาจากไหน นี่คือสิ่งที่ผู้ประพันธ์บทเพลงนมัสการเรียกว่า “น้ำพุแห่งพระพรทั้งปวง” ยากอบกล่าวว่า “ของประทานอันดีทุกอย่าง และของประทานอันเลิศทุกอย่างย่อมมาจากเบื้องบน และส่งลงมาจากพระบิดาแห่งบรรดาดวงสว่างในพระบิดาไม่มีการแปรปรวน หรือไม่มีเงาอันเนื่องจากการเปลี่ยนแปลง” (ยก.1:17)

หากเราเพลิดเพลินกับพระพรอันอุดมในชีวิต โดยไม่รู้จักการขอบพระคุณพระบิดาผู้ทรงเป็นแหล่งกำเนิดแห่งสิ่งทั้งปวง เราก็เป็นคนที่ไม่รู้จักบุญคุณอย่างยิ่ง – BC

ตอนเย็นที่สดใสวันหนึ่งในฤดูร้อน คนกลุ่มหนึ่งได้มาชุมนุมกัน ณ สถานที่นัดพบกลางแจ้ง เพื่อชมการแสดงดนตรีของเพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยคนหนึ่งของฉัน วันนั้นเป็นวันครบรอบวันเกิดของเขาพอดี พิธีกรนัดแนะให้เราร้องเพลง “สุขสันต์วันเกิด” ให้กับเขา เมื่อทุกคนเริ่มร้อง แต่ละคนกลับร้องกันคนละระดับเสียง ซ้ำยังนับจังหวะไม่เท่ากัน ตัวโน้ตและเนื้อร้องจึงปนเปกันไปหมด ผลก็คือไม่เข้ากัน และฟังไม่เป็นทำนอง อันที่จริงฟังดูน่าสมเพชอย่างยิ่ง เมื่อเพื่อนของฉันขึ้นไปบนเวที เขาให้โอกาสเราแก้ตัวอีกครั้ง เขาไม่ได้กำหนดระดับเสียงให้เรา แต่ให้จังหวะแรกแก่เรา ในที่สุดเราก็ร้องเพลงขึ้นพร้อมกัน เมื่อเพลงใกล้จะจบ คนส่วนใหญ่ก็สามารถร้องในระดับเสียงที่ใกล้เคียงกัน

เสียงหนวกหูที่ควรจะเป็นเสียงเพลง ทำให้ฉันหวนคิดถึงปัญหาของคริสตจักรในศตวรรษแรก พวกเขามีความคิดที่แตกต่างกันในเรื่องผู้นำ บางคนติดตามเปาโล บ้างก็ติดตามอปอลโล (1 คร.3:4) ผลก็คือเกิดความขัดแย้งและแตกแยก (1 คร.3:3) แทนที่พวกเขาจะบรรเลงบทเพลง กลับส่งเสียงหนวกหู เมื่อผู้คนไม่เห็นด้วยกับผู้นำ พวกเขาทั้งหมด “ร้อง” (ฉันกล่าวเป็นเชิงเปรียบเทียบ) ด้วยระดับเสียงและทำนองที่ต่างคนต่างพอใจจะร้อง

การจะบรรเลงบทเพลงไพเราะที่ดึงดูดผู้ไม่เชื่อให้มาถึงพระเยซู ผู้เชื่อทุกคนจะต้องตามผู้นำคนเดียวกัน และผู้นำจะต้องเป็นพระคริสต์เท่านั้น – JAL

แปดสิบปีก่อน ฟริกเยส คารินธีย์ นักเขียนชาวฮังกาเรียน ได้เขียนเรื่องสั้นที่เขาตั้งชื่อว่า “ห่วงโซ่” (Chain-Links) ซึ่งนำเสนอแนวคิดว่า คนสองคนใดๆ ในโลก จะมีคนอื่นที่รู้จักสองคนนี้เชื่อมโยงกันเป็นทอดๆไม่เกินห้าคน ทฤษฎีนี้ได้ถูกรื้อฟื้นขึ้นมาใหม่ในปัจจุบัน และเป็นที่รู้จักกันในนาม “ทฤษฎีหกสัมพันธ์” (Six degrees of Separation) แน่นอนว่าทฤษฎีนี้ยังไม่สามารถพิสูจน์ได้ แต่มีฤทธิ์อำนาจที่เชื่อมโยงเรากับคนอื่นๆ ในโลกนี้ นั่นคือพระปัญญาและการทรงนำของพระเจ้าซึ่งทำงานผ่านทางพระวจนะของพระองค์ เพื่อให้สำเร็จตามพระประสงค์ของพระองค์

หลายปีก่อน ผมได้รับจดหมายจากชายคนหนึ่ง ซึ่งผมไม่เคยเจอมาก่อน เขาเล่าว่าบังเอิญได้รับข้อความที่ผมเคยส่งให้กับเพื่อนสนิท ข้อความนั้นได้หนุนใจเขาในช่วงเวลาที่เขาอ่อนล้า และสิ้นหวังอย่างรุนแรง เพื่อนที่ผมส่งข้อความไปให้ ได้ส่งต่อให้เพื่อนของเขา ซึ่งก็ได้ส่งต่อไปอีกเป็นทอดๆ จนกระทั่งไปถึงชายคนที่เขียนจดหมายมาหาผม

เป็นไปได้ว่า ถ้อยคำที่สำแดงความรักอย่างง่ายๆ โดยได้รับการทรงนำจากพระปัญญาของพระเจ้า และพยุงให้สูงด้วยปีกแห่งพระวิญญาณ จะสามารถส่งผลกระทบอย่างถาวรต่อชีวิตของคนบางคน

ไม่ควรหรือที่เราจะเติมชีวิตของเราด้วยพระวจนะของพระเจ้า และส่งต่อไปยังผู้อื่นพร้อมกับอธิษฐาน ขอให้พระเจ้าทรงใช้ถ้อยคำของพระองค์ตามพระประสงค์ของพระองค์ (อสย.55:11) – DHR

ชาลส์ ฟินนีย์ ทนายความอายุ 29 ปี รู้สึกกังวลเกี่ยวกับความรอดฝ่ายจิตวิญญาณของตน ในวันที่ 10 ตุลาคม 1821 เขาจึงปลีกตัวเข้าไปในป่าใกล้บ้านเพื่ออธิษฐาน ที่นั่น เขาได้รับประสบการณ์การเปลี่ยนแปลงอย่างลึกซึ้ง เขาเขียนไว้ว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์… คล้ายจะแทรกซึมเข้าไปในตัวผม ทั้งร่างกายและจิตใจ…ราวกับคลื่นน้ำแห่งความรัก”

วันถัดมา เขานัดพบกับลูกความที่มาหาเพื่อให้เขาเป็นตัวแทนทางกฎหมาย ฟินนีย์บอกกับลูกความของเขาว่า “ผมได้รับการว่าจ้างจากองค์พระเยซูคริสต์เพื่อสู้คดีให้กับพระองค์ จึงไม่สามารถว่าความให้คุณได้แล้ว” เขาทิ้งวิชาความรู้ทางกฎหมายและเข้าสู่การทำพันธกิจ ต่อมาพระเจ้าทรงใช้เขาอย่างมากมายให้นำผู้คนมาหาพระองค์

อัครทูตเปาโลก็ได้รับการทรงเรียกให้มาสู้คดีขององค์พระผู้เป็นเจ้าเช่นกัน ท่านเขียนว่า “ทรงตั้งข้าพเจ้าไว้ให้กล่าวแก้เพื่อข่าวประเสริฐนั้น” (ฟป.1:17) คำว่า “กล่าวแก้” เป็นคำสำหรับทนายความที่ใช้ว่าความในศาลสมัยโบราณ ผู้เชื่อทุกคนได้รับการทรงเรียกให้แบ่งปันข่าวอัศจรรย์แห่งการช่วยกู้โดยพระคุณพระเจ้า “ฉะนั้นเราจึงเป็นทูตของพระคริสต์ โดยที่พระเจ้าทรงขอร้องท่านทั้งหลายทางเรา เราจึงขอร้องท่านในนามของพระคริสต์ให้คืนดีกันกับพระเจ้า” (2 คร.5:20)

เป็นสิทธิพิเศษยิ่งที่พระเจ้าทรงใช้เราให้นำผู้คนมาสู่พระคริสต์! – HDF

ทุกฝ่ายต่างเข้าใจผิดเกี่ยวกับหีบพันธสัญญา (เครื่องใช้ในพลับพลา ซึ่งเป็นตัวแทนพระบัลลังก์ของพระเจ้า) หลังจากที่อิสราเอลพ่ายแพ้สงครามแก่ฟีลิสเตีย พวกเขาส่งผู้สื่อสารไปยังชิโลห์ เพื่อขอให้นำหีบมายังค่ายของพวกเขาในเอเบนเอเซอร์

เมื่อหีบมาถึง คนอิสราเอลพากันโห่ร้องเสียงดังจนได้ยินไปถึงเอเฟก ค่ายของศัตรู การมาถึงของหีบทำให้คนฟีลิสเตียหวาดผวา แต่สร้างขวัญกำลังใจให้แก่คนอิสราเอล

ทั้งสองฝ่ายต่างคิดผิด อิสราเอลนำหีบเข้าไปในสนามรบ แต่กลับถูกโจมตีจนพ่ายแพ้อีกครั้ง ฟีลิสเตียทำพลาดโดยการยึดหีบพันธสัญญาไปส่งผลให้พวกเขาต้องเจ็บป่วย และบรรดาพระเทียมเท็จของพวกเขาต้องถูกทำลาย

เราเข้าใจว่าความผิดพลาดของชาวฟีลิสเตียคือที่พวกเขานมัสการรูปเคารพ แต่ชาวอิสราเอลน่าจะรู้ดีกว่า พวกเขาพลาดที่ไม่ปรึกษาพระเจ้าเรื่องการใช้หีบพันธสัญญา พวกเขารู้ว่าในสมัยก่อนหีบถูกหามเข้าไปในสนามรบ (ยชว.6) แต่พวกเขาลืมคิดไปว่าพวกเขายึดเมืองเยรีโคได้ เพราะแผนการของพระเจ้า ไม่ใช่เพราะหีบพันธสัญญา

ไม่ว่าเราจะมีตัวช่วยแบบใด หากเราไม่ใช้ตามแผนการของพระเจ้า เราก็จะล้มเหลว ขอให้เราศึกษาพระวจนะ อธิษฐานขอการทรงนำจากพระเจ้าและไว้วางใจในการทรงนำของพระองค์ (สดด.91:2) ก่อนที่เราจะก้าวไปสู่หนทางที่เสี่ยงต่อการล้มลงในความเชื่อ – JDB

การแสดงน้ำใจและความปรารถนาดีซึ่งมีอยู่เหลือล้นตลอดเดือนธันวาคมมักจะเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว ทำให้หลายคนพูดว่า “ฉันหวังว่าเราจะรักษาจิตวิญญาณคริสตมาสไว้ตลอดทั้งปี” ทำไมจึงดูเหมือนว่าการแสดงน้ำใจและความเอื้ออาทรต้องขึ้นอยู่กับวันในปฏิทิน แล้วจะมีธารน้ำใจที่เอ่อล้นและยั่งยืนกว่าความรู้สึกอบอุ่นช่วงเทศกาล ซึ่งจากไปตามฤดูกาลหรือไม่

ในพระธรรมลูกาสองบทแรก กล่าวถึงพระวิญญาณบริสุทธิ์เจ็ดครั้ง งานของพระองค์ถูกอ้างถึงในชีวิตของยอห์นผู้ให้บัพติศมา ซึ่งยังอยู่ในครรภ์ (ลก.1:15) มารีย์ (ลก.1:35) เอลีซาเบธ (ลก.1:41) เศคาริยาห์ (ลก.1:67) และสิเมโอน (ลก.2:25-27) สิ่งที่เรามักเรียกว่า “เรื่องราววันคริสตมาส” ไม่ได้กล่าวว่าจู่ๆ ผู้คนก็มีความคิดบางอย่าง หรือมีความรู้สึกแปลกๆ ที่สัมผัสใจ แต่กลับระบุว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์เป็นผู้ที่นำสิเมโอน เติมเต็มเศคาริยาห์และเอลีซาเบธ และถักทอทารกในครรภ์ของมารีย

เราสามารถแยกแยะเสียงของพระวิญญาณออกจากเสียงต่างๆ ได้เหมือนพวกเขาหรือไม่ เราพร้อมที่จะฟังพระบัญชาของพระองค์และกระตือรือร้นที่จะกระทำตามหรือไม่ เราจะยอมให้ความอบอุ่นและความรักของพระองค์เติมเต็มหัวใจของเรา และเอ่อล้นออกมาเป็นการกระทำหรือไม่

ในวันนี้ การทรงสถิตอยู่และฤทธิ์อำนาจของพระคริสต์ยังคงอยู่ในเราผ่านทางพระวิญญาณบริสุทธิ์ ผู้ทรงเป็นจิตวิญญาณคริสตมาสที่แท้จริงตลอดกาล และคงอยู่ตลอดทั้งปี – DCM

เมื่อหลายปีก่อน ผมได้รู้จักชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งอยู่ในแก๊งจักรยานยนต์ ชายผู้นี้เติบโตในประเทศที่พ่อแม่ของเขาไปเป็นมิชชันนารีอยู่เมื่อครอบครัวนี้กลับมาที่สหรัฐ ดูเหมือนเขาจะปรับตัวไม่ได้ เขาชอบสร้างปัญหาและถูกฆ่าตายในระหว่างการต่อสู้กับแก๊งคู่อริ

ผมเคยช่วยจัดงานพิธีไว้อาลัยมามาก แต่งานไว้อาลัยของชายผู้นี้เป็นที่จดจำมากที่สุด งานนี้จัดขึ้นในสวนที่มีผืนหญ้าโอบรอบทะเลสาบเพื่อนๆ ของเขาจอดจักรยานยนต์เป็นวงกลมและนั่งลงบนพื้นหญ้า ล้อมรอบเพื่อนคนหนึ่งและผมซึ่งเป็นผู้ประกอบพิธี เราพูดสั้นๆ ง่ายๆถึงสันติภาพระหว่างกลุ่มต่างๆ ที่ทะเลาะกันและสันติสุขภายในจิตใจที่มาจากความรักของพระเยซู

จากนั้น สมาชิกคนหนึ่งในแก๊งได้กล่าวขอบคุณผม และทำท่าจะเดินจากไป แต่แล้วเขาก็หันกลับมาพูดในสิ่งที่ผมไม่เคยลืม เขากล่าวว่า ผมมี “ไอ้เพื่อนยาก ห้องเช่า กับอีแก่” (จักรยานยนต์ อพาร์ตเมนต์ และเพื่อนสาว) และกล่าวอีกว่า “แต่ผมกลับไม่มีสันติสุข” เราจึงคุยเรื่องพระเยซูผู้ทรงเป็นสันติสุขกันต่อ

ไม่ว่าเราจะขี่จักรยานยนต์หรือขับรถยนต์ อยู่ห้องพักสุดหรูหรือห้องเช่าเล็กๆ มีคนรักหรือไม่มี ก็ไม่ต่างกัน หากไม่มีพระเยซู ก็ไม่มีสันติสุขพระองค์ตรัสว่า “เรามอบสันติสุขไว้ให้แก่ท่านทั้งหลาย สันติสุขของเราที่ให้แก่ท่านนั้น เราให้ท่านไม่เหมือนโลกให้” (ยน.14:27) ของประทานนี้มีไว้สำหรับคนที่วางใจในพระองค์ คุณเคยทูลขอสันติสุขจากพระองค์แล้วหรือยัง?- DHR

แฮรอลด์ และแคธี และลูกชายสองคน อยู่ในป่าในรัฐมิเนโซตาขณะที่พายุทอร์นาโดพัดผ่านพื้นที่ดังกล่าว หลายปีต่อมาแคธี เล่าให้ผมฟังถึงประสบการณ์ในครั้งนั้นว่า

“สามีของฉันกับลูกชายคนโตอยู่ห่างออกไปพอควร แต่ฉันกับลูกชายคนเล็กเข้าไปหลบอยู่ในกระท่อม เราได้ยินเสียงเหมือนกับรถไฟสักร้อยขบวนวิ่งผ่าน และด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอด เรารีบหมอบลงกับพื้นในท่าที่ปลอดภัยที่สุด กระท่อมเริ่มแยกออกจากกัน ฉันหลับตาเนื่องจากมีซากปรักหักพังปลิวว่อนไปทั่วบริเวณนั้น ฉันรู้สึกเหมือนกับกำลังขึ้นลิฟท์และถูกยิงขึ้นไปกลางอากาศ ฉันหล่นลงไปในทะเลสาบและพยายามเกาะเศษของสิ่งปรักหักพังเอาไว้เพื่อจะสามารถลอยตัวอยู่ได้”

แต่น่าเศร้าที่ลูกชายคนเล็กไม่รอดชีวิต แฮรอลด์กล่าวถึงการสูญเสียลูกชายว่า “เราร้องไห้ทุกวันนานหกสัปดาห์ แต่เราเชื่อว่าพระเจ้าผู้ทรงครอบครองด้วยความรักทรงอนุญาตให้พายุทอร์นาโดลูกนี้พัดผ่านเขตที่เราอยู่ และเรารู้สึกโล่งใจที่ลูกของเรารู้จักพระเจ้าแล้ว”

เมื่อคนที่เรารักถูกรับขึ้นไปและทิ้งเราไว้ข้างหลัง เราอาจจะมีคำถามมากมาย ในเวลาเช่นนั้น โรม 8:28 สามารถหนุนใจเราได้เป็นอย่างดีเพราะ“เรารู้ว่า พระเจ้าทรงช่วยคนที่รักพระองค์ให้เกิดผลอันดีในทุกสิ่ง คือคนทั้งปวงที่พระองค์ได้ทรงเรียกตามพระประสงค์ของพระองค์” ความไว้วางใจในการครอบครองด้วยความรักของพระเจ้าช่วยปลอบประโลมจิตใจของสามีภรรยาคู่นี้ในยามที่พวกเขารู้สึกโศกเศร้า (2 คร.1:3-4) – HDF

ผู้เชี่ยวชาญการสืบค้นคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่เปลี่ยนแปลงไป ได้เลือกคำว่า ยกเลิกความเป็นเพื่อน (unfriend) ให้เป็นคำศัพท์แห่งปี2009 ของพจนานุกรมนิว อ๊อกซ์ฟอร์ด อเมริกันโดยนิยามคำกิริยาดังกล่าวว่า “การปลดใครออกจากสถานะเพื่อนบนเว็บไซต์ที่เป็นเครือข่ายทางสังคม” เช่น Facebook เป็นต้น ทั้งนี้ บนเว็บไซต์ดังกล่าว เพื่อนจะอนุญาตให้เพื่อนเข้าไปดูข้อมูลส่วนตัวของตนเองได้ พวกเขาอาจจะไม่เคยพบหน้า หรือแม้แต่จะทักทายกัน ในโลกของคนที่รู้จักกันแบบประเดี๋ยวเดียวทางอินเตอร์เน็ตเช่นนี้ เราจะเริ่มตระหนักว่าการมีมิตรแท้สักคนนั้นมีความหมายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เมื่อพระเยซูทรงเรียกสาวกของพระองค์ว่า“มิตรสหาย” (ยน.15:15)พระองค์ทรงหมายถึงความสัมพันธ์ที่อุทิศตนให้แก่กันและกัน ไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่พระองค์จะสละพระชนม์ชีพ (ยน.15:13) ทรงขอให้เหล่าสาวกแสดงว่าพวกเขาเป็นมิตรของพระองค์โดยการประพฤติตามคำสั่งของพระองค์(ยน.15:14) และคำพูดที่น่าประหลาดใจที่สุดของพระเยซูคือ “เราจะไม่เรียกท่านทั้งหลายว่าบ่าวอีก เพราะบ่าวไม่ทราบว่านายทำอะไร แต่เราเรียกท่านว่ามิตรสหาย เพราะว่าทุกสิ่งที่เราได้ยินจากพระบิดาของเรา เราได้สำแดงแก่ท่านแล้ว” (ยน.15:15)

ในมิตรภาพแท้ ความสัตย์ซื่อจริงใจของฝ่ายหนึ่งสามารถประคองให้อีกฝ่ายยังคงจริงใจได้ในช่วงเวลาที่รู้สึกท้อแท้และหวาดกลัว และพระเยซูทรงเป็นเช่นนั้นต่อเรา ทรงเป็นสหายผู้สัตย์ซื่อนิรันดร์ – DCM