พันธกิจมานาประจำวัน

ในวันที่พระเยซูทรงฟื้นคืนพระชนม์ พระองค์ทรงปรากฏแก่เหล่าสาวกและให้พวกเขาดูพระหัตถ์และพระบาทในตอนแรก พวกเขาไม่เชื่อ เพราะเรื่องนี้มหัศจรรย์เกินกว่าจะเป็นจริงได้ (ลก.24:40-41) ตอนนั้นโธมัสไม่ได้อยู่ด้วย เขาจึงไม่ยอมเชื่อจนกว่าจะได้เห็น เมื่อพระเยซูปรากฏแก่โธมัสและบอกให้เขาเอานิ้วแหย่เข้าไปในรอยตะปูที่พระหัตถ์และคลำที่สีข้างพระองค์ โธมัสก็ร้องออกมาว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าของ ข้าพระองค์และพระเจ้าของข้าพระองค์” (ยน. ์ 20:28)

ต่อมาภายหลัง เมื่อเปาโลบอกกับชาวฟีลิปปีถึงการทนทุกข์ของท่าน ท่านยังได้ประกาศว่าพระเยซูทรงเป็นพระเจ้า และเป็นพยานว่าท่านถือว่าประสบการณ์ทั้งสิ้นของท่านนั้นไร้ประโยชน์ “เพราะเห็นแก่ความประเสริฐแห่งความรู้ถึงพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า” (ฟป. 3:8)

คุณและผมไม่เคยเห็นพระเยซูทรงห้ามพายุหรือชุบใครให้ฟื้นจากตาย เราไม่เคยนั่งอยู่แทบพระบาทที่เชิงเขาในแคว้นกาลิลี และฟังพระองค์สอน แต่โดยความเชื่อ เราได้รับการเยียวยาฝ่ายวิญญาณด้วยการสิ้นพระชนม์ของพระองค์แทนเรา เราจึงร่วมกับโธมัสและเปาโลและคนอีกนับไม่ถ้วน ยอมรับว่าพระเยซูทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา

พระเยซูตรัสว่า “เพราะท่านได้เห็นเราท่านจึงเชื่อหรือ ผู้ที่ไม่เห็นเราแต่เชื่อก็เป็นสุข” (ยน. 20:29) เมื่อเราเชื่อ เราเองก็เรียกพระเยซูว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์และพระเจ้าของข้าพระองค์” ได้ – DCE

วันก่อนผมเผอิญได้ทราบข่าวที่รบกวนใจเกี่ยวกับคนที่คิดว่าการใช้มหาสมุทรเป็นที่ทิ้งขยะขนาดมหึมานั้น ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย ข้อความตอนหนึ่งบอกไว้อย่างนี้ว่า “ถ้าคุณได้เห็นแพขยะพลาสติกขนาดมหึมาในมหาสมุทรแปซิฟิค ซึ่งเรียกว่า “แพขยะขนาดใหญ่แห่งแปซิฟิค” มีลักษณะเป็นแพพลาสติกที่ทับถม ลอยน้ำปริมาณมากกว่า 3 ล้านตันและมีขนาดใหญ่กว่ามลรัฐเท็กซัส น่าตกใจที่มีเศษพลาสติกถึง 46,000 ชิ้นลอยอยู่ในทุกตารางไมล์ทะเล!” แหล่งข้อมูลอื่นคาดว่ามีปริมาณของขยะมากกว่านี้ด้วยซ้ำ พลาสติกมีข้อเสียอย่างมากคือ มันไม่ย่อยสลาย

ขณะที่เราใช้ชีวิตอย่างคนเดินทางผ่านโลกนี้ เราได้รับหน้าที่เดียวกับอาดัมคือ ให้ดูแลโลก และสิ่งมีชีวิตในโลกที่พระเจ้าได้ประทานไว้ให้ ปฐมกาล 2:15 บอกไว้ว่า “พระเจ้าจึงทรงให้มนุษย์นั้นอยู่ในสวนเอเดน ให้ทำและรักษาสวน” พระเจ้าทรงพอพระทัย ในสิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง รวมถึงทะเลและสิ่งมีชีวิตทุกอย่างในนั้นด้วย (1:10, 20-21)

โลกใบนี้ควรจะเตือนให้เราคิดถึงความยิ่งใหญ่ขององค์พระผู้สร้าง และยกเสียงสรรเสริญของเราไปสู่พระองค์ การใช้โลกเป็นที่ทิ้งขยะอย่างไม่แยแสได้ทำลายความสวยงามและเป็นอันตรายต่อสิ่งมีชีวิตในโลก การแสดงความเอาใจใส่และดูแลผืนดิน มหาสมุทร และอากาศเป็นหน้าที่ของเราในฐานะผู้เชื่อในพระคริสต์ – HDF

ฉันรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ไปชมการแข่งขันระหว่างดีทรอยท์ ไทเกอร์ กับ ชิคาโก ไวท์ ซ็อค ที่สนามเบสบอล เช้าวันนั้นฉันสวมเสื้อยืด ของทีมไทเกอร์อย่างภูมิใจ ก่อนที่จะออกไปยังสนามแข่งขันของฝ่ายตรงกันข้าม แต่ฉันต้องใส่เสื้อกันหนาวทับเสื้อทีมนั้นไว้ เพราะว่าข้างนอกอากาศหนาว ฉันจึงรู้สึกผิดหวังที่ไม่มีใครในสนามยู. เอส. เซลลูลาร์ ได้เห็นว่าฉันไป ที่นั่นเพื่อจะให้กำลังใจทีมไทเกอร์ และไม่มีใครรู้ว่าฉันเป็นแฟนของทีมนี้ หลังจากที่การแข่งขันต้องเลื่อนไป 3 ชั่วโมงเพราะฝนตก การแข่งขันก็เริ่มขึ้นในที่สุด แล้วฉันก็ได้เชียร์และแสดงความจงรักภักดีต่อทีมของฉัน

อัครทูตเปาโลก็มีความจงรักภักดีที่เปิดเผย อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง คือความภักดีที่มีต่อพระเยซูคริสต์ ท่านเขียนถึงผู้เชื่อในกรุงโรมว่า “ข้าพเจ้าไม่มีความละอายในเรื่องข่าวประเสริฐ” (รม.1:16) ท่านรู้ว่าข่าวประเสริฐนั้นเป็น “ฤทธิ์เดชของพระเจ้า เพื่อให้ทุกคนที่เชื่อได้รับความรอด” เพราะพระเยซูได้ทรงเปลี่ยนชีวิตและเป้าหมายชีวิตของท่านจากหน้ามือเป็นหลังมือ ในการเทศนาสั่งสอนและการประกาศข่าวประเสริฐ เปาโลประกาศพระเยซู ซึ่งเป็นผู้ที่ท่านได้มอบถวายทั้งชีวิตให้ (กจ.9)

ผู้เชื่อในโรมก็เป็นที่รู้จักดีในเรื่องความจงรักภักดีต่อพระคริสต์ เปาโลกล่าวกับพวกเขาว่า “ความเชื่อของพวกท่านเลื่องลือไปทั่วโลก” (รม.1:8)

ความภักดีที่คุณมีต่อพระเยซู เปิดเผยต่อคนอื่นหรือไม่? – AMC