คาทสึ โฮะคุไซ เป็นศิลปินที่โด่งดังและมีผลงานมากที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นในช่วงปี 1826-1833 ขณะที่เขามีอายุราว 65-70 ปี เขาได้สร้างสรรค์ผลงานที่ยิ่งใหญ่เป็นงานพิมพ์สีบนแผ่นไม้ ที่ใช้ชื่อว่า 36 มุมมองของภูเขาฟูจิ ยังมีภาพวาดซึ่งเป็นงานชิ้นเอกของเขา ที่มีชื่อว่า คลื่นยักษ์นอกชายฝั่งคานางาวา ซึ่งโฮะคุไซวาดในช่วงที่เขาประสบกับวิกฤตการณ์ด้านการเงินและความรู้สึก เป็นภาพของกำแพงน้ำซึ่งมีฟองคลื่นอยู่ตรงปลายยอดคล้ายกรงเล็บกำลังจะตะปบลงมาที่เรือเล็กสามลำที่มีฝีพายอยู่เต็มลำเรือ

สดุดีบทที่ 107 ก็บอกถึงเรื่องราวของคนที่กำลังประสบกับหายนะทางทะเล ขณะที่ลอยอยู่บนคลื่น “คนเหล่านั้นถูกซัดขึ้นไปสู่ท้องฟ้าและลงไปสู่ที่ลึก” และด้วยเหตุนี้ “ใจของเขาฝ่อไปในเหตุการณ์ร้ายของเขา” (สดุดี 107:26) ในที่สุด กะลาสีเรือจึงส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือไปยังพระเจ้า และพระองค์ทรงตอบเขาโดยการทำให้ทะเลสงบลงและนำเขาไปยังจุดหมายปลายทาง (สดุดี 107:28-30)

เมื่อเราเผชิญกับสถานการณ์ที่สิ้นหวัง เรามักจะมองหาคนที่จะให้คำแนะนำและคำหนุนใจ แต่พวกเขาก็อยู่ในเรือลำเดียวกันกับเราและถูกซัดไปมาอยู่ในมหาสมุทรของชีวิตเช่นกัน มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่อยู่นอกเรือพระองค์ทรงครอบครองอยู่ และทรงมั่นคงและเข้มแข็งพอที่จะสงบคลื่นลมได้ (สดุดี 107:24-25,29) คุณกำลังเผชิญปัญหาอยู่หรือไม่? จงร้องหาพระองค์! – JBS

สถิติตัวเลขให้ข้อมูลกับเรา แต่บางครั้งอาจพลิกแพลงทำให้เราไม่ค่อยใส่ใจผู้คนที่ถูกกล่าวถึงในสถิติ เมื่อไม่นานมานี้ ผมรู้สึกเช่นนั้นขณะที่อ่านสถิติที่ว่า มีคน 15 ล้านคนที่เสียชีวิตเพราะความหิวโหย เป็นเรื่องที่โหดร้ายและสำหรับพวกเราที่อยู่ในวัฒนธรรมที่มีเหลือเฟือ การจะเข้าใจเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย ในปี 2008 มีเด็กเกือบ 9 ล้านคนเสียชีวิตก่อนอายุ 5 ขวบ โดย 1 ใน 3 ของเด็กเหล่านั้นเสียชีวิตเพราะความอดอยาก นั่นเป็นตัวเลขที่น่าตกใจ แต่นี่ไม่ได้เป็นเพียงตัวเลข แต่ที่เด็กเหล่านั้นเป็นบุคคลที่พระเจ้าทรงรัก

เราสามารถสำแดงพระทัยแห่งความรักของพระบิดาได้ด้วยการให้ความช่วยเหลือผู้คนทางฝ่ายร่างกาย ซาโลมอนกล่าวว่า “บุคคลผู้บีบบังคับคนยากจน ดูถูกพระผู้สร้างของเขา แต่บุคคลที่เอ็นดูต่อคนขัดสนก็ถวายเกียรติแด่พระองค์” (สภษ.14:31) เราสามารถสำแดงความเมตตาต่อผู้ที่ขัดสนได้ด้วยการอาสาช่วยทำอาหาร หางานให้ บริจาคเงินเพื่อสนับสนุนการขุดบ่อน้ำในที่ที่ขาดแคลนน้ำสะอาด แจกอาหารให้กับชุมชนที่ยากจน สอนผู้คนให้ค้าขาย หรือเลี้ยงอาหารกลางวันเด็ก

การมีส่วนรับผิดชอบในสิ่งเหล่านี้เป็นการถวายเกียรติแด่พระบิดาและเห็นพ้องกับพระองค์ผู้ทรงห่วงใยมนุษย์ทุกคน คนที่หิวอาจได้ยินพระกิตติคุณชัดเจนขึ้นเมื่อเขาอิ่มท้องแล้ว – BC

มาร์คกำลังมีปัญหา เขามาถึงร้านอาหารที่เขานัดเพื่อนที่คริสตจักรไว้ช้าไปหนึ่งชั่วโมง เพื่อนของเขากลับไปแล้วและมาร์ครู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เขาซื้อบัตรกำนัลสำหรับการรับประทานอาหารจากที่ร้าน และแวะไปที่ร้านขายบัตรอวยพรแถวนั้นเพื่อหาซื้อแผ่นการ์ดเขียนคำขอโทษ เขาต้องประหลาดใจที่พบการ์ดซึ่งมีข้อความว่า “เสียใจในสิ่งที่ทำลงไป” วางอยู่ในจุดที่ไม่ค่อยมีใครสังเกต และมีอยู่เพียงไม่กี่ใบจากการ์ดนับร้อยใบที่วางจำหน่าย เขารีบซื้อการ์ดใบนั้นและมอบให้กับเพื่อน ซึ่งก็ยอมรับคำขอโทษของเขา

แม้ว่าการ์ดขอโทษจะไม่เป็นที่นิยมมากนัก แต่คำขอโทษเป็นสิ่งที่เราจำเป็นต้องใช้บ่อยๆ ในความสัมพันธ์ การขอโทษเป็นการปฏิบัติตามพระคัมภีร์ พระเยซูสั่งสาวกของพระองค์ให้คืนดีกับคนที่เราทำผิดด้วย (มธ.5:23-24; 18:15-20)และอัครทูตเปาโลกล่าวว่า “ถ้าเป็นได้ คือเท่าที่เรื่องขึ้นอยู่กับท่าน จงอยู่อย่างสงบสุขกับทุกคน” (รม.12:18) การจะอยู่อย่างสงบสุขได้อาจจำเป็นต้องมีการกล่าวขอโทษ

การขอโทษอาจเป็นเรื่องยาก เพราะต้องอาศัยจิตใจที่ถ่อมลงที่จะยอมรับความผิดพลาด ซึ่งอาจจะไม่ได้เกิดขึ้นเองในตัวเรา แต่การแสดงความรับผิดชอบต่อความผิดที่เราทำลงไป นำมาซึ่งการเยียวยารักษาและการฟื้นความสัมพันธ์

คุณเคยมีปัญหากับใครหรือไม่? จงกลืนความเย่อหยิ่งและเป็นฝ่ายริเริ่มแม้ว่าคุณจะไม่มีการ์ดที่จะช่วยพูดแทนคุณก็ตาม – AMC