Home > อ่านมานาประจำวัน > ต้องการความช่วยเหลือ

ต้องการความช่วยเหลือ

February 23rd, 2012

วันพฤหัสบดีที่ 23 กุมภาพันธ์ 2012

อ่าน: ฮีบรู 4:9-16
ขอให้เราทั้งหลายจงมีใจกล้าเข้ามาถึงพระที่นั่งแห่งพระคุณ เพื่อเราจะได้รับพระเมตตาและจะได้รับพระคุณ ที่จะช่วยเราในขณะที่ต้องการ-ฮีบรู4:16

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เฉลยธรรมบัญญัติ 23-25,

สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง หมู่เกาะอังกฤษถือเป็นปราการสุดท้ายที่ต้านทานการยึดครองของนาซีทั่วยุโรป แต่อังกฤษถูกโจมตีอย่างรุนแรงและเกือบจะพ่ายแพ้ จึงไม่มีกำลังพอที่จะสลายความขัดแย้งเพื่อก้าวไปสู่ชัยชนะด้วยเหตุนี้ นายกรัฐมนตรีวินสตัน เชอร์ชิลจึงได้ประกาศผ่านสถานีวิทยุบีบีซีและวิงวอนต่อโลกว่า“จงมอบเครื่องมือให้เรา และเราจะทำให้สำเร็จ”เขารู้ดีว่าหากไม่ได้รับความช่วยเหลือจากโลกภายนอก พวกเขาไม่มีทางต่อกรกับการโจมตีของนาซีได้

ชีวิตก็เป็นเช่นนั้น บ่อยครั้งเราไม่มีกำลังพอที่จะรับมือกับปัญหาที่ถาโถมใส่เรา และเราต้องการความช่วยเหลือจากภายนอก ความช่วยเหลืออาจมาจากพี่น้องคริสเตียน ที่ถือเป็นส่วนหนึ่งของพระกายพระคริสต์(รม.12:10-13) ซึ่งเป็นเรื่องที่ดีมาก แต่ท้ายที่สุดแล้ว เราต้องแสวงหาการช่วยเหลือจากพระบิดาในสวรรค์ข่าวดีก็คือพระเจ้าทรงเชิญให้เราเข้าหาพระองค์ด้วยใจกล้าหาญ “ขอให้เราทั้งหลาย จงมีใจกล้าเข้ามาถึงพระที่นั่งแห่งพระคุณ เพื่อเราจะได้รับพระเมตตา และจะได้รับพระคุณที่จะช่วยเราในขณะที่ต้องการ” (ฮบ.4:16)

ในเวลาเช่นนั้น แหล่งกำลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเราคือการอธิษฐาน เพราะการอธิษฐานนำเราไปอยู่ต่อพระพักตร์พระเจ้า ที่นั่นเราจะได้พบความช่วยเหลือที่เราต้องการใต้ร่มพระเมตตาและพระคุณ – BC

พระเจ้าทรงสัญญาไว้แม่นมั่น
คำอธิษฐานเธอนั้นทรงฟังเสมอ
และตอบให้ตามพระทัยดีต่อเธอ
เพียงเสนอความกังวลต่อพระองค์ – Bernstecher

อย่าให้การอธิษฐานเป็นทางออกสุดท้ายในยามยากลำบาก
จงอธิษฐานเป็นสิ่งแรก


[click ขวาที่นี่ และ save as เพื่อ download มานาเสียง]


Audio Player for iPhone
  1. patcharin prempree
    February 23rd, 2012 at 13:54 | #1

    พระองค์ทรงตั้งสะบาโตให้กับชนชาติของพระองค์ เพื่อให้เราเข้าสู่การพำนัก เข้าสู่พระที่นั่งแห่งพระคุณ ชีวิตคริสเตียนของเราต้องเข้ามาอยู่ในคริสตจักรแห่งใดแห่งหนึ่ง อยู่ในการดูแลของผู้นำ ศิษยาภิบาล และพี่เลี้ยง มีใจผูกพันกับคริสตจักรที่ตนเองอยู่ เห็นความสำคัญของการมานมัสการพระเจ้าทุกๆวันอาทิตย์ เพือเราจะได้พักฝ่ายวิญญาณ และมอบชีวิตของเราให้กับพระเจ้า เพื่อเราจะได้ไม่หลงไปจากทางของพระเจ้า บางครั้งเรามักจะแยกการดำเนินชีวิตคริสเตียนออกจากชีวิตฝ่ายโลก คือ มาโบสถ์เราก็อธิษฐานนมัสการเต็มที่ พอไปทำงานหรือไปเรียนเราก็จะเป็นเหมือนคนทั่วไป ลืมไปว่าเราเป็นคริสเตียน และพระเจ้าทรงสถิตกับเราอยู่ทุกเวลา เรามักจะแก้ไขปัญหา หรือใช้กำลัง ความสามารถของตนเอง เราจึงเหนื่อยมาก บางทีก็ท้อแท้ใจ กับปัญหาที่เข้ามาในชีวิต หรือไ่ม่ก็พลั้งเผลอทำผิดต่อพระเจ้า ดังนั้นพระองค์อยากให้เราเขามาพึ่งพาในพระองค์ ยึดมั่นในพระคำของพระองค์จะได้ไม่หลงไป พระองค์ทรงเข้าใจในความอ่อนแอของเรา แต่ให้เรากลับใจใหม่ทุกๆวัน เข้ามาอธิษฐานต่อพระเจ้า นมัสการพระองค์อยู่เสมอ…ขอบพระคุณพระเจ้า

  2. February 23rd, 2012 at 10:02 | #2

    หลายครั้งที่เราอธิษฐานอย่างเอาจริงเอาจังก็ต่อเมื่อ เรามีปัญหามากๆจนแก้ไม่ได้
    แต่แท้ที่จริงแล้ว เราควรอธิษฐานอย่างเอาจริงเอาจังอยู่ตลอดเวลา ทั้งเวลาที่ สุขหรือทุกข์
    “อย่าให้การอธิษฐานเป็นทางออกสุดท้ายในยามยากลำบาก
    จงอธิษฐานเป็นสิ่งแรก”

  3. กระปุก
    February 23rd, 2012 at 08:20 | #3

    ขอบคุณพระเจ้าที่เรามีมหาปุโรหิตที่เปี่ยมด้วยเมตตา และไม่ได้ดูหมิ่นในความล้มเหลว ในความพ่ายแพ้ ตรงกันข้ามพระองค์อยู่ที่นั่นเสมอเพื่อให้เราเข้าไปหาพระองค์
    พระองค์ทรงรู้ว่าเราเป็นแต่เพียงมนุ ษย์มีความจำกัดมากมาย ขอเพียงเข้ามาใกล้ ๆ พระองคพร้อมอภัย และช่วยเสมอ …

  4. pp pete
    February 23rd, 2012 at 07:01 | #4

    เพลงวันนี้ชื่อเพลงอะไรหรอคะ เพราะจัง

  5. graporw
    February 23rd, 2012 at 01:15 | #5

    จงอธิษฐานให้เป็นชีวิต และสรรเสริญพระองค์ให้สิ้นสุดจิตสุดใจ
    มอบชีวิตถวายตอบแทนพระคุณความรักของพระองค์.
    ฮาเลลูยา สรรเสริญพระเจ้า

Comments are closed.