พิจารณาแหล่งกำเนิด
วันจันทร์ที่ 6 กุมภาพันธ์ 2012
อ่าน: ยากอบ 1:12-18
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: กันดารวิถี 4-6,
ผมชอบอบเชย ผมชอบขนมปังอบเชย ขนมปังกรอบเกรแฮมรสอบเชย ลูกกวาดอบเชย ขนมปังปิ้งอบเชย แอปเปิลคลุกอบเชยและขนมปังเพรทเซลอบเชย อบเชยคือเครื่องเทศชนิดหนึ่งที่ทำให้อาหารต่างๆ รสชาติดีขึ้น แต่ผมกลับไม่เคยนึกสงสัยเลยว่าอบเชยมีต้นกำเนิดมาจากไหน กระทั่งไม่นานมานี้ ผมได้เดินทางไปประเทศศรีลังกา ถึงได้รู้ว่าอบเชยร้อยละ 90 ในโลก มาจากประเทศนี้ซึ่งเป็นเกาะในมหาสมุทรอินเดีย ผมชื่นชอบในรสชาติของอบเชยมานานหลายปี แต่กลับไม่เคยฉุกคิดถึงแหล่งกำเนิดของมันเลย
น่าเศร้าที่บางครั้งการดำเนินชีวิตกับพระคริสต์ของผม ก็เป็นแบบเดียวกัน พระเจ้าทรงอวยพระพรผมด้วยภรรยาที่ดีเลิศ ลูกห้าคน และหลานๆ ที่สร้างความหรรษาได้มากกว่าลิงทั้งฝูง แต่ท่ามกลางความสุขในชีวิต บางครั้งผมก็ลืมไปว่าพระพรเหล่านี้มาจากไหน นี่คือสิ่งที่ผู้ประพันธ์บทเพลงนมัสการเรียกว่า “น้ำพุแห่งพระพรทั้งปวง” ยากอบกล่าวว่า “ของประทานอันดีทุกอย่าง และของประทานอันเลิศทุกอย่างย่อมมาจากเบื้องบน และส่งลงมาจากพระบิดาแห่งบรรดาดวงสว่างในพระบิดาไม่มีการแปรปรวน หรือไม่มีเงาอันเนื่องจากการเปลี่ยนแปลง” (ยก.1:17)
หากเราเพลิดเพลินกับพระพรอันอุดมในชีวิต โดยไม่รู้จักการขอบพระคุณพระบิดาผู้ทรงเป็นแหล่งกำเนิดแห่งสิ่งทั้งปวง เราก็เป็นคนที่ไม่รู้จักบุญคุณอย่างยิ่ง – BC
องค์พระเจ้าผู้ประทานพรล้ำเลิศ ข้าขอเทิดพระนามด้วยรู้คุณ
ชีวิตข้ามีพระองค์แสนอบอุ่น ทรงค้ำจุนมิเคยขาดแคลนสิ่งใด – Roworth
การสำนึกในพระคุณ คือท่าทีที่ถวายเกียรติแด่พระเจ้า
