ภาพยนตร์โฆษณาทางทีวีเมื่อเร็วๆนี้ เป็นภาพของลูกกำลังถกเถียงกันอยู่ที่เบาะหลังรถ ว่าจะแวะทานอาหารเย็นที่ไหนดี คนหนึ่งอยากทานพิซซ่า อีกคนอยากจะทานไก่ ส่วนคุณแม่ที่นั่งอยู่เบาะหน้าบอกว่า “ไม่ เราจะแวะทานแฮมเบอร์เกอร์กัน”

ผู้เป็นพ่อรีบแก้ไขสถานการณ์ความขัดแย้งโดยเสนอว่า “เราจะแวะที่ร้านอาหารบุฟเฟ่ต์แล้วใครอยากจะทานอะไรก็เชิญตามสบาย”โฆษณาชุดนี้จบลงด้วยคำพูดว่า “จัดการกับความขัดแย้งในครอบครัวเรื่องเมนูอาหารเย็นต้องไปที่ร้าน…บุฟเฟ่ต์ เพราะนั่นคือ ‘ดินแดนที่พร้อมสรรพ’ ”

โฆษณานี้ทำให้ฉันคิดถึง “ดินแดนที่พร้อมสรรพ” ซึ่งก็คือ สวรรค์ ดินแดนซึ่งมีทุกสิ่งที่เราต้องการ ข้อแรก คือ เราจะได้อยู่กับพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ อัครทูตยอห์นบรรยายถึงสวรรค์ว่า“พระที่นั่งของพระเจ้าและของพระเมษโปดกจะตั้งอยู่ที่นั่น” (วว.22:3) จิตวิญญาณที่หิวกระหายของเราจะได้ดื่มจาก “แม่น้ำที่มีน้ำแห่งชีวิต” ที่ไหลมาจากบัลลังก์ของพระองค์ (22:1) เพราะพระองค์ตรัสกับประชากรของพระองค์ว่า “เราจะให้ผู้นั้นดื่ม…โดยไม่ต้องเสียอะไรเลย” (วว.21:6) และอีกสิ่งหนึ่งคือ ต้นไม้แห่งชีวิตที่ใช้ “รักษาบรรดาประชาชาติให้หาย” (วว.22:2) สิ่งที่เราจะไม่พบในดินแดนที่พร้อมสรรพแห่งนี้ก็คือ คำสาปแช่ง (วว.22:3) ความตาย การคร่ำครวญ และการร้องไห้ (วว.21:4)

เราจะอิ่มบริบูรณ์ในดินแดนที่พร้อมสรรพแห่งนี้ คุณพร้อมจะไปหรือยัง?- AMC