ขณะที่นั่งรื้อแฟ้มเอกสารเก่าๆ ผมเผอิญเจอนิตยสารไทม์ฉบับพิเศษปี 1992 พาดหัวว่า “หลังจากปี 2000 เราจะเจออะไรในยุคพันปีใหม่” เป็นเรื่องน่าทึ่งมากที่ได้อ่านคำทำนายเกี่ยวกับอนาคตซึ่งเขียนขึ้นเมื่อ 20 ปีก่อน ข้อสังเกตทั่วไปบางประการที่ถูกต้อง แต่ไม่มีใครคาดถึงเหตุการณ์และนวัตกรรมหลายอย่างที่เปลี่ยนชีวิตของเราชนิดหน้ามือเป็นหลังมือ ประโยคที่ผมได้ยินบ่อยที่สุดก็คือ “กฎข้อแรกของการทำนาย คือ สิ่งที่มองไม่เห็น ทำให้อนาคตไม่สามารถคาดเดาได้”

ยากอบย้ำเตือนเราว่า ทัศนะใดที่เกี่ยวกับอนาคตและไม่มีพระเจ้าอยู่ด้วยถือเป็นเรื่องโง่เขลาและหยิ่งผยอง “นี่แน่ะท่านที่พูดว่า ‘วันนี้หรือพรุ่งนี้เราจะเข้าไปในเมืองนี้เมืองนั้น และจะอยู่ที่นั่นปีหนึ่ง และจะค้าขายได้กำไร’ แต่ว่าท่านไม่รู้เรื่องของพรุ่งนี้ …แทนที่จะพูดเช่นนั้นท่านทั้งหลายควรจะพูดว่า ‘ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงโปรด เราจะมีชีวิตอยู่ และจะกระทำสิ่งนี้หรือสิ่งนั้น’” (ยก.4:13-15)

มีคนมากมายเคยชินกับการพูดถึงแผนการของตนเอง โดยเริ่มต้นด้วยวลีว่า “ถ้าเป็นน้ำพระทัยของพระเจ้า” อาจฟังดูเชย แต่การยอมรับรู้พระหัตถ์แห่งการครอบครองของพระเจ้าไม่ใช่สิ่งที่ล้าสมัย

เมื่อเรามองไปข้างหน้าโดยเห็นพระเจ้าชัดเจน เราจะสามารถเผชิญกับอนาคตได้อย่างมั่นใจในแผนการที่เปี่ยมไปด้วยความรักของพระองค์ – DCM