เมื่อไม่นานมานี้ เป็นวันครบรอบ 20 ปีแห่งการจดบันทึกประจำวันเกี่ยวกับชีวิตฝ่ายวิญญาณของผม เมื่อผมกลับไปอ่านสิ่งที่ผมบันทึกในช่วง 2-3 วันแรก ผมรู้สึกประหลาดใจที่ผมยังเขียนต่อได้ แต่มาถึงตอนนี้จ้างให้ผมก็ไม่หยุดเขียน!

ผมได้ประโยชน์จากการเขียนบันทึก จากประสบการณ์ ผมเห็นว่าความสำเร็จและความล้มเหลวเป็นส่วนหนึ่งของการดำเนินชีวิต ผมเห็นพระคุณพระเจ้าเมื่ออ่านเรื่องที่ทรงช่วยผมหาทางออกในปัญหาหนักๆ ผมได้รับความเข้าใจจากความยากลำบากในอดีต ซึ่งเป็นประโยชน์กับผมในเหตุการณ์ที่ผมกำลังเผชิญอยู่ และที่สำคัญที่สุดคือ การจดบันทึกทำให้ผมเห็นว่าพระเจ้าทรงกระทำกิจอย่างสัตย์ซื่อในชีวิตผม

บทเพลงสดุดีหลายบทเป็นเหมือนการจดบันทึกฝ่ายวิญญาณ เป็นการบันทึกการช่วยกู้ของพระเจ้าในยามทุกข์ยาก ในสดุดี 40 ดาวิดเขียนไว้ว่า “ข้าพเจ้าได้เพียรรอคอยพระเจ้าพระองค์ทรงเอนพระองค์ลงฟังคำร้องทูลของข้าพเจ้าพระองค์ทรงฉุดข้าพเจ้าขึ้นมาจากหลุมอันน่าสลดออกมาจากเลนตมแล้ววางเท้าของข้าพเจ้าลงบนศิลากระทำให้ย่างเท้าของข้าพเจ้ามั่นคง”(สดด.40:1-2) จากนั้น เพียงแค่ได้อ่านสิ่งที่เคยเขียนเอาไว้ ดาวิดก็จะระลึกถึงการทรงช่วยกู้อย่างสัตย์ซื่อของพระเจ้า

การเขียนบันทึกอาจเป็นประโยชน์กับคุณด้วย คุณจะได้เห็นชัดเจนมากขึ้นว่าพระเจ้าทรงสอนอะไรบ้างในการดำเนินชีวิตของคุณ และให้คุณได้ใคร่ครวญถึงความสัตย์ซื่อของพระองค์ – HDF

หลายปีมานี้ โรซี่ ลูกสาวของฉันทำหน้าที่เป็นผู้กำกับละครที่โรงเรียนระดับมัธยมประจำท้องถิ่น มีนักเรียนมาทดสอบบทและมีไม่กี่คนที่ได้รับเลือกให้เล่นบทนำ แต่ยังมีบทแสดงประกอบสำคัญๆ ที่ต้องมีการเลือกคนแสดง และเป็นบทที่ขาดไปไม่ได้เลย

เด็กหนุ่มสาวบางคนอยากมีส่วนในการแสดงแต่ไม่ชอบอยู่หน้าเวที พวกเขาเหล่านี้คือคนที่คอยเปลี่ยนฉาก เปิดและปิดม่าน ส่องไฟ และช่วยแต่งหน้าหรือเปลี่ยนเสื้อผ้า นอกจากนี้ยังมีพ่อแม่ของเด็กในชุมชนที่จัดเตรียมพิซซ่าและคุกกี้ระหว่างการซ้อม บริจาคสิ่งของ จัดสถานที่ตัดเย็บชุด ทำป้าย และแจกรายการการแสดง

ความสำเร็จของการแสดงคือผลจากการดำเนินงานขั้นตอนต่างๆ อย่างเข้มข้นตลอด 4-5เดือน ซึ่งอาศัยการทุ่มเทแรงกายแรงใจของอาสาสมัครฝ่ายต่างๆ

ในทำนองเดียวกัน การที่พระกายของพระคริสต์จะทำงานได้ดี เราแต่ละคนต้องทำหน้าที่ของตนเอง ผู้เชื่อทุกคนต่างมีของประทานในการรับใช้แตกต่างกัน เมื่อของประทานเหล่านี้มารวมกันและร่วมมือกัน “ทำงานตามความเหมาะสม”(อฟ.4:16)และส่วนต่างๆก็รวมเป็นกายเดียว(รม.12:5)

เราต่างต้องการซึ่งกันและกัน คุณมีบทบาทอะไรในคริสตจักร? – CHK

บางครั้งชีวิตในโลกนี้ก็ลำบาก บางเวลาเราหลายคนสงสัยว่า พระเจ้าอยู่ที่ไหนเวลาที่ฉันมีปัญหา? และเราอาจคิดไปว่า ความอยุติธรรมกำลังชนะ และพระเจ้าไม่ทรงทำอะไรเลยเราเลือกได้ว่าเราจะตอบสนองต่อปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างไร ผู้เผยพระวจนะฮาบากุกมีท่าทีที่ควรเอาเป็นแบบอย่าง คือ ท่านเลือกที่จะร่าเริง

ฮาบากุกเห็นความตกต่ำอย่างรวดเร็วทั้งด้านศีลธรรมและจิตวิญญาณของชาวยูดาห์ และนั่นทำให้ท่านไม่สบายใจอย่างมาก แต่การตอบสนองของพระเจ้าทำให้ท่านหนักใจยิ่งกว่าพระเจ้าทรงใช้ชนชาติชั่วช้าอย่างบาบิโลนลงโทษยูดาห์ ฮาบากุกไม่เข้าใจทั้งหมด แต่ท่านก็ยังร่าเริงได้เพราะท่านเรียนรู้ที่จะพึ่งพาในพระปัญญา ความเที่ยงธรรม และการปกครองของพระเจ้า ท่านเขียนสรุปไว้อย่างน่าประทับใจว่า“ถึงกระนั้นข้าพเจ้าจะร่าเริงในพระเจ้าข้าพเจ้าจะเปรมปรีดิ์ในพระเจ้าแห่งความรอดของข้าพเจ้า”(ฮบก.3:18) แม้ท่านไม่รู้ว่ายูดาห์จะคงอยู่ต่อไปได้อย่างไร ฮาบากุกเรียนรู้ที่จะวางใจพระเจ้าท่ามกลางความอยุติธรรม การทนทุกข์ และการสูญเสียท่านอยู่ด้วยความเชื่อในพระเจ้าเพียงอย่างเดียว และด้วยความเชื่อเช่นนี้เองที่นำเอาความชื่นชมยินดีในพระเจ้ามาให้ ไม่ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวจะเป็นอย่างไร

เราเองก็ร่าเริงท่ามกลางปัญหาของเราได้ โดยการยืนหยัดมั่นใจอยู่ในพระเจ้า และดำเนินชีวิตภายใต้อำนาจอธิปไตยสูงสุดของพระองค์ – MW