ในพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่ การต้อนรับขับสู้เป็นเครื่องหมายรับรองคุณภาพชีวิตคริสเตียน และได้ถูกบันทึกไว้เป็นหนึ่งในคุณลักษณะของผู้นำคริสตจักร (1ทธ.3:2, ทต.1:8) อีกทั้งเป็นคำสั่งเพื่อแสดงออกถึงความรักของผู้ที่ติดตามพระเยซู (รม.12:13, 1ปต.4:9) แต่ความหมายของคำนี้ลึกซึ้งกว่าการเป็นเจ้าบ้าน ที่มีน้ำใจหรือการเปิดบ้านรับรองแขก

รากศัพท์ภาษากรีกของคำว่า “น้ำใจรับรองแขก” หมายความว่า “การรักคนแปลกหน้า” เมื่อเปาโลพูดถึงการ “มีน้ำใจอัธยาศัยไมตรี” ท่านกำลังเรียกร้องให้เราสร้างความสัมพันธ์กับผู้ที่ขัดสน และนี่ไม่ใช่เรื่องง่าย

นักเขียน เฮนรี่ นูเว็น เปรียบเทียบสิ่งนี้กับการยื่นมือเข้าไปหาคนที่เราพบบนเส้นทางแห่งชีวิตของเรา คนที่อาจห่างเหินจากวัฒนธรรม ประเทศ เพื่อน ครอบครัว หรือแม้แต่จากพระเจ้า นูเว็นเขียนไว้ว่า “การมีน้ำใจต้อนรับแขกจึงมีนัยสำคัญคือ การให้โอกาสคนแปลกหน้าสามารถเข้ามาเป็นเพื่อน แทนที่จะเป็นศัตรู การมีไมตรีจิตไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงคนอื่น แต่เป็นการให้โอกาสแก่ผู้อื่น เพื่อที่ว่าการเปลี่ยนแปลงอาจเกิดขึ้นได้”

ไม่ว่าเราจะอาศัยอยู่ในบ้าน หอพักของมหาวิทยาลัย ห้องขัง หรือในค่ายทหาร เราสามารถต้อนรับผู้อื่นได้ เพื่อเป็นการแสดงความรักของเราต่อพวกเขาและต่อพระคริสต์ การมีน้ำใจรับรองแขก คือการให้เนื้อที่และเวลาแก่ผู้ที่ขัดสน – DCM

คนทั่วโลกต่างคุ้นเคยกับภูเขารัชมอร์ สถานที่ในรัฐเซาธ์ดาโกตาที่มีรูปแกะสลักขนาดมหึมาเป็นใบหน้าของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอยู่บนหน้าผา แต่ในขณะที่คนนับล้านรู้จักภูเขารัชมอร์ มีเพียงไม่กี่คนที่รู้จักชื่อ ดอน โรบินสัน นักโบราณคดีแห่งรัฐเซาธ์ดาโกตาผู้ริเริ่มความคิดการทำรูปแกะสลักรวมทั้งจัดการโครงการนี้ อนุสาวรีย์แห่งนั้นได้รับคำชื่นชมและชื่นชอบ แต่เขาเป็นคนเบื้องหลังผลงานชิ้นเอกที่ถูกลืม มีไม่กี่คนที่จำชื่อของเขาได้ บางคนไม่เคยได้ยินชื่อของเขาด้วยซ้ำ

บางครั้งในการรับใช้องค์จอมเจ้านาย เราอาจรู้สึกว่าถูกลืมหรือต้องอยู่ข้างหลังฉากและไม่มีใครคิดถึง การรับใช้อาจเป็นชีวิตแห่งการต่อสู้ที่ดำเนินไป โดยปราศจากการชื่นชมจากคนที่เราพยายามช่วยเหลือเพื่อพระนามของพระเยซู แต่ข่าวดีก็คือ ในขณะที่คนอาจไม่รู้ แต่พระเจ้าทรงทราบ ฮีบรู 6:10 บอกว่า “เพราะว่าพระเจ้าไม่ทรงอธรรม ที่จะทรงลืมการงานซึ่งท่านได้กระทำ…คือการรับใช้ธรรมิกชนนั้น ดังที่ท่านยังรับใช้อยู่”

ช่างเป็นคำสัญญาที่ยิ่งใหญ่! พระบิดาแห่งฟ้าสวรรค์จะไม่มีวันลืมงานที่เรารับใช้พระองค์ คำสัญญานี้มีความหมายมากกว่าการได้รับเสียงปรบมือจากฝูงชนมากนัก – BC

ฉันกับสามีนั่งรถไฟจากแกรนด์แรพพิดส์ ไปชิคาโกเมื่อฤดูร้อนที่แล้ว เรานั่งหันหน้าไปทางปลายขบวน ทำให้มองเห็นได้แต่ทิวทัศน์ ที่เราผ่านมาแล้ว ไม่ใช่ทิวทัศน์ที่เรากำลังมุ่งหน้าไป ภาพตึก ทะเลสาบ และต้นไม้ปรากฏขึ้น เมื่อเราผ่านมันไปแล้ว ฉันไม่ชอบเลย ฉันอยากมองไปข้างหน้ามากกว่า

บางครั้งในชีวิตเราก็รู้สึกอย่างนั้นด้วย คืออยากจะเห็นอนาคต อยากรู้ว่าเหตุการณ์บางอย่างจะเป็นไปอย่างไร พระเจ้าจะตอบคำอธิษฐานอย่างไร แต่สิ่งที่เราจะรู้ได้คือสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วเท่านั้น นอกจากนั้นต้องอาศัยความเชื่อ

ฮีบรู 11 ซึ่งเป็น “ข้อพระธรรมเกี่ยวกับความเชื่อ” ได้บอกกับเราถึงความจริงสองประการที่บางคนในสมัยพระคัมภีร์เดิมสามารถมองเห็น ได้ด้วยความเชื่อ มีการบันทึกถึงโนอาห์ อับราฮัม และซาราห์ ผู้ที่ตายไปขณะที่มีความเชื่อ “ได้เห็น (พระสัญญา) ตั้งแต่ไกล” เขาเหล่านั้น “ได้เตรียมรับไว้” และปรารถนาที่จะอยู่ใน “เมืองที่ประเสริฐกว่านั้น คือเมืองสวรรค์” (ข้อ 13,16) นอกจากพระสัญญาเรื่องเมืองสวรรค์แล้ว ในข้อ 27 ยังได้บอกกับเราด้วยว่า โดยความเชื่อทำให้โมเสสได้เห็น “พระองค์ผู้ไม่ทรงปรากฏแก่ตา” คือพระคริสต์อีกด้วย

ในขณะที่เราไม่รู้ผลสรุปของความยากลำบากที่กำลังเกิดขึ้นในขณะนี้ แต่ผู้ที่เชื่อในพระเยซูสามารถมองไปข้างหน้าและเห็นด้วยความเชื่อว่า เราจะมีบ้านอยู่ที่เมืองสวรรค์ ที่ที่เราจะอยู่กับพระเยซูตลอดไป – AMC