เมื่อหลายปีก่อน สามีของฉันช่วยนำทีมประกาศข่าวประเสริฐของกลุ่มนักเรียนมัธยมปลายไปยังโรงเรียนคริสเตียนในท้องที่ห่างไกลแห่งหนึ่ง น่าเสียดายที่ทอมกระดูกเท้าแตกก่อนการเดินทางไม่นาน ทำให้ต้องนั่งสั่งการอยู่บนรถเข็น เขารู้สึกแย่ที่ไม่สามารถไปไหนมาไหนได้อย่างที่ตั้งใจไว้

ขณะที่เขากำลังทำงานอยู่ที่ชั้นล่างและเด็ก ผู้หญิง 2-3 คนกำลังทาสีอยู่บนชั้นสาม เขาได้ยินพวกเธอร้องบทเพลงสรรเสริญประสานเสียงดังก้องลงมาตามโถงบันไดที่เปิดโล่งอยู่ เพลงแล้วเพลงเล่าทำให้เขารู้สึกมีกำลังใจ “เป็นเสียงเพลงที่ไพเราะที่สุดเท่าที่ผมเคยได้ยินมา และทำให้จิตใจของผมสบายสดชื่น” เขาบอกในเวลาต่อมา

โคโลสี 3:16 เตือนเราว่า “จงให้พระวาทะของพระคริสต์ดำรงอยู่ในตัวท่านอย่างบริบูรณ์… จงร้องเพลงสดุดีเพลงนมัสการและเพลงสรร- เสริญด้วยใจโมทนาขอบพระคุณพระเจ้า” เด็กสาวเหล่านั้นไม่เพียงแต่ยกเสียงสรรเสริญอันไพเราะขึ้นแด่พระเจ้าเท่านั้น พวกเธอเป็นพระพรให้กับผู้ร่วมงานคนหนึ่งด้วย

ไม่ว่าคุณจะทำอะไรอยู่ในวันนี้ จงปลูกฝังท่าทีแห่งการสรรเสริญพระเจ้า ไม่ว่าจะเป็นด้วยบทเพลงหรือคำพูด ให้ความร่าเริงยินดีที่เรามีในพระองค์ ดังก้องไปสู่ผู้อื่น คุณไม่รู้หรอกว่าใครจะได้รับการหนุนใจบ้าง – CHK