เมื่อสมัยที่เป็นนักศึกษา ผมทำงานพิเศษเป็นคนนำทางพากลุ่มเด็กผู้ชายไปเดินป่าในอุทยานแห่งชาติภูเขาร็อคกี้ในรัฐโคโลราโด ครั้งหนึ่ง เด็กคนหนึ่งในกลุ่มปีนเขาของผม ซึ่งเป็นเด็กตัวเล็กและเชื่องช้า เดินรั้งท้ายและเดินเลี้ยวไปผิดเส้นทาง เมื่อพวกเรามาถึงที่พัก ไม่มีใครเห็นเขา ผมตกใจรีบกลับออกไปตามหาเขา

แล้วก่อนค่ำวันนั้นเอง ผมก็พบเขานั่งอยู่ริมทะเลสาบเล็กๆ ท่าทางสับสนและโดดเดี่ยวเป็นที่สุด ด้วยความดีใจ ผมกอดเขาแน่น ยกเขาขึ้นนั่งบนบ่าผม แล้วแบกเขาเดินไปตามทางเพื่อสมทบกับเพื่อนๆ

ในบทประพันธ์ของนักเขียนชาวสก็อตแลนด์ชื่อ จอร์จ แมคโดนัลด์ เขาได้พูดถึงหญิงสาวที่พบเด็กหลงทางอยู่คนเดียวในป่า เธออุ้มเขาไว้ในอ้อมแขนแล้วพาเขากลับไปหาพ่อของเธอ ในเวลานั้นเองที่เธอได้เข้าใจถึงความล้ำลึกบางอย่างที่เธอไม่เคยลืม ที่ว่า “บัดนี้ เธอได้เข้าใจหัวใจของบุตรมนุษย์ ผู้เสด็จมาเพื่อตามหาและอุ้มพาลูกๆที่หลงทางกลับไปบ้านของพระบิดา”

ผมเองก็อยากให้คุณรับรู้พระทัยของพระเยซู บุตรมนุษย์ผู้มาตามหาและพาลูกๆ ที่หลงหายกลับสู่พระบิดา “เพราะว่าบุตรมนุษย์ได้มาเพื่อจะเที่ยวหาและช่วยผู้ที่หลงหายไปนั้นให้รอด” (ลก.19:10) ไม่ว่าคุณจะเจิ่นไปไกลหรือหลงทางไปมากแค่ไหน พระองค์เสด็จมาเพื่อตามหาและช่วยคุณ – DHR