เมื่อพวกฟาริสีพาผู้หญิงที่ถูกจับขณะล่วงประเวณีมาหาพระเยซู และทูลถามพระองค์ว่าควรจะทำอย่างไรกับเธอ พระเยซูทรงน้อมพระกายลงและเอานิ้วพระหัตถ์เขียนที่ดินสักครู่หนึ่ง (ยน.8:6-11) เราไม่ทราบว่าพระองค์เขียนอะไร แต่เมื่อพวกเขายังคงทูลถามพระองค์อยู่เรื่อยๆ พระองค์จึงตรัสตอบพวกเขาด้วยประโยคสั้นๆ ว่า “ผู้ใดในพวกท่านที่ไม่มีผิด ก็ให้ผู้นั้นเอาหินขว้างเขาก่อน“ (ข้อ 7) คำพูดเพียงไม่กี่คำได้ผลดีทีเดียว พวกฟาริสีจึงต้องเผชิญหน้ากับบาปของตนและค่อยๆทยอยออกไปทีละคน แม้ในปัจจุบัน คำพูดนั้นยังคงดังก้องไปทั่วโลก

พระเยซูทรงสนิทสนมและพึ่งพิงพระบิดาถึงขนาดตรัสเกี่ยวกับพระองค์เองว่า “เหตุฉะนั้นสิ่งที่เราพูดนั้น เราก็พูดตามที่พระบิดาทรงบัญชาเรา” (12:50) หากเรามีความสัมพันธ์เช่นนั้นกับพระบิดา เราก็จะรู้ได้ว่าควรจะตอบสนองอย่างไรโดยอาศัยสติปัญญาของพระองค์!

เราอาจจะเริ่มต้นด้วยการเชื่อฟังตามที่ท่านยากอบท้าทายไว้ คือให้เรา “ไวในการฟัง ช้าในการพูด” (1:19) ความช้าในที่นี้ไม่ใช่ความไม่ใส่ใจ ความว่างเปล่า ความไม่มั่นใจ ความรู้สึกผิด หรือความละอาย แต่เป็นความช้าเพื่อให้มีสติปัญญาที่เกิดจากการอยู่กับพระเจ้าและพระดำริของพระองค์อย่างเงียบๆ

เรามักได้รับคำเตือนให้หยุดคิดก่อนที่จะพูด แต่ผมคิดว่าเราควรก้าวไกลกว่านั้นและดำเนินชีวิตที่จดจ่อกับการฟังพระปัญญาของพระเจ้าอยู่เสมอ – DHR