ไดอานาและเดฟชอบขี่เจ็ตสกีในทะเลสาบเป็นชีวิตจิตใจ ทั้งสองมีความสุขกับการโฉบไปมาเหนือน้ำในวันที่แสงแดดอบอุ่น แต่เช้า วันหนึ่ง อากาศค่อนข้างเย็นและเมฆมาก และไดอานาโน้มน้าวเดฟไม่สำเร็จ เธอจึงต้องออกไปคนเดียว อากาศตอนนั้นเย็นจัดจนเธอต้องขี่ฉวัดเฉวียนไปมาเข้าหาแสงแดดเพื่อให้ร่างกายอบอุ่น แต่ทุกครั้งที่เธอไปถึงที่ที่มีแดด เมฆก็จะตามมาบดบังอย่างรวดเร็ว เธอรู้แล้วว่าการไล่ตามแสงแดดเป็นเรื่องโง่เขลาและเปล่าประโยชน์ เธอจึงล้มเลิกความตั้งใจเพราะการกระทำนั้น ไม่ได้ช่วยให้เธอได้สิ่งที่เธอต้องการ

กษัตริย์ซาโลมอนก็ไล่ตามสิ่งที่ไม่ได้นำความอิ่มใจมาให้พระองค์ (ปญจ.2:1) เพียงแค่ 11 ข้อแรกของปัญญาจารย์บทที่ 2 พระองค์กล่าวว่าพระองค์แสวงหาความเพลิดเพลิน เสียงหัวเราะ เหล้าองุ่น สติปัญญา บ้าน สวน เงินทอง ทรัพย์สิ่งของ และดนตรี แต่พระองค์ประเมินแล้วว่า “ทุกอย่างก็อนิจจัง คือกินลมกินแล้ง และไม่มีประโยชน์อะไรภายใต้ดวงอาทิตย์” (2:11) การแสวงหาสิ่งเหล่านั้นเป็นความว่างเปล่า “อนิจจัง อนิจจัง สารพัดอนิจจัง” (1:2) พระองค์สรุปอย่างชาญฉลาดว่า “จงยำเกรงพระเจ้าและรักษาพระบัญญัติของพระองค์ เพราะนี่แหละเป็นหน้าที่ของมนุษย์ทั้งปวง” (12:13) คุณกำลังไล่ตามสิ่งที่ซาโลมอนเคยแสวงหาหรือไม่? การทำเช่นนั้นไร้ประโยชน์ เพราะสิ่งเดียวที่จะทำให้ชีวิตของเรามีเป้าหมายและความอิ่มใจได้ คือ การรู้จักและเชื่อฟังพระเจ้า – AMC