โมสาร์ทได้รับการยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะทางด้านดนตรี ครั้งหนึ่ง เขาได้รับแรงบันดาลใจจากเสียงร้องของนก โมสาร์ทเลี้ยงนกสตาร์ลิง ในตระกูลนกขุนทองไว้ตัวหนึ่ง และเขาหลงใหลในเสียงของมันจนมีบางคนเล่าว่า เขาถึงกับเขียนทำนองเพลงจากเสียงเจื้อยแจ้วของมัน

ผู้เขียนสดุดีก็ได้รับแรงบันดาลใจจากนกด้วยเช่นกัน ในสดุดี 104 ท่านสรรเสริญพระเจ้าที่ทรงห่วงใยสิ่งมีชีวิตที่ทรงสร้างขึ้นให้อาศัยอยู่ในโลก และนกเป็นสัตว์ชนิดหนึ่งที่ท่านสังเกตเห็นว่าบินไปมาในอากาศ เกาะอยู่ตามกิ่งไม้ และขับขานบทเพลงที่ทำให้ใจชื่นบาน “นกในอากาศจึงได้มีที่อาศัย มันร้องอยู่ท่ามกลางกิ่งไม้” (ข้อ 12) ธรรมชาติทำให้จิตใจของผู้เขียนสดุดีเต็มด้วยการสรรเสริญพระเจ้า และผมคิดว่าต้องมีเสียงนกร้องด้วยแน่ๆ

บ่อยครั้งความมหัศจรรย์ที่เราเห็นในธรรมชาติ ทำให้เราอยากนมัสการพระเจ้า และพระคัมภีร์ตลอดทั้งเล่มก็ย้ำว่า “ฟ้าสวรรค์ประกาศพระสิริของพระเจ้า และภาคพื้นฟ้าสำแดงพระหัตถกิจของพระองค์“ (สดด.19:1) ความปรารถนาที่จะสรรเสริญพระเจ้า ไม่จำเป็นต้องมาจากสรรพสิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง ซึ่งมองเห็นได้ด้วยตาเท่านั้น ยังมีบทเพลงที่เราได้ยินจากธรรมชาติ ขณะที่เราปฏิบัติภารกิจประจำวัน เราสามารถปรับคลื่นหัวใจของเราให้ตรงกับบทเพลงที่พระเจ้าทรงบรรจุไว้ในสรรพสิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง และให้สิ่งเหล่านั้นเป็นอุปกรณ์ที่จะนำเราไปสู่การสรรเสริญพระเจ้า พระผู้สร้าง – HDF