ตอนที่ลูกๆของผมยังเด็ก ผมคิดว่าพวกเขาคงจะรู้สึกประทับใจกับความสำเร็จบางอย่างของผม คือ พวกเขาคงจะอ่านหนังสือที่ผมเขียน และประทับใจที่ผมได้รับเชิญให้ไปบรรยายในที่ต่างๆ แต่ผมกลับพบว่าลูกๆไม่เคยอ่านงานเขียนของผมและนึกไม่ออกว่าผมไปบรรยายที่ไหนมาบ้าง ในที่สุดลูกชายคนโตก็อ่านหนังสือเล่มหนึ่งที่ผมเขียน เขาบอกว่าเหตุผลเดียวที่เขาอ่านคือ เพื่อที่ผมจะได้เลิกบอกกับคนอื่นเสียทีว่า ลูกๆของผมไม่เคยอ่านหนังสือที่ผมเขียนเลย!

เราต้องยอมรับว่าโดยมากแล้ว ลูกๆจะไม่รู้สึกประทับใจกับความสำเร็จของพ่อแม่ ดังนั้นหนทางเดียวที่จะเชื่อมช่องว่างนี้ได้คือการเข้าหาเขา เข้าไปในโลกของเขา เช่น เล่นเกมส์งูตกบันไดหรือเล่นไล่จับกับลูกในสวนหลังบ้าน

พระเยซูทรงทำกับเราอย่างนี้ ยอห์นพูดถึงพระเยซูว่า “พระวาทะได้ทรงบังเกิดเป็นมนุษย์และทรงอยู่ท่ามกลางเรา บริบูรณ์ด้วยพระคุณและความจริง เราทั้งหลายได้เห็นพระสิริของพระองค์” (ยน.1:14) พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือ พระองค์ทรงลดพระองค์ลงมาหาเรา โดยเสด็จเข้ามาในโลก ซึ่งนำไปสู่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่เหนือสิ่งอื่นใด นั่นคือ การเชื่อมช่องว่างระหว่างโลกของพระองค์กับโลกของพวกเรา และในเวลานั้นเองเราจึงเริ่มเข้าใจว่าพระองค์ทรงสมควรได้รับการยกย่องสรรเสริญอย่างสูงสุดจากเรา – JS