พันธกิจมานาประจำวัน

เร็วๆนี้ที่ผมเดินทางโดยเครื่องบิน ผมเตรียมตัวจะทำงานสักหน่อย จึงเอาข้าวของออกมาวางไว้ที่โต๊ะหน้าที่นั่ง มีทั้งคอมพิวเตอร์พกพา หน่วยความจำสำรอง ไอพ็อต และอุปกรณ์อื่นๆ ที่บ่งบอกถึงการเป็น “อารยชนล้ำยุค” ของศตวรรษที่ 21 ขณะที่ผมทำงานอยู่ ชายหนุ่มที่นั่งข้างผมให้ความเห็นว่า คนหนุ่มอย่างเขาได้รับแรงบันดาลใจอย่างมาก ที่ได้เห็นคนอายุขนาดผมใช้อุปกรณ์นำสมัยอย่างทะมัดทะแมง ชายหนุ่มคนนั้นตั้งใจที่จะชม แต่ผมกลับรู้สึกทันทีเหมือนผมอายุสัก 120 ปี ผมสงสัยว่าเขาหมายความว่าอย่างไรที่ว่า “คนอายุขนาดผม” ผมเพิ่งอายุ “แค่” 57 เท่านั้น

ผมนึกถึงสดุดี 71 ซึ่งเป็นบทเพลงสำหรับคน “อายุขนาดผม” และอายุมากกว่าผม ทำให้เราระลึกถึงคุณค่าของชีวิตที่ดำเนินในครรลองและบทเรียนที่ได้เรียนรู้ ซึ่งไม่เพียงเป็นประโยชน์ต่อเราเท่านั้น แต่ยังให้เราส่งต่อให้คนรุ่นต่อไป ผู้เขียนสดุดีบอกว่า “แม้จะถึงวัยชราและผมหงอกก็ตาม ข้าแต่พระเจ้า ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสีย จนกว่าข้าพระองค์จะประกาศถึงอานุภาพของพระองค์แก่ชาติพันธุ์ถัดไปและฤทธิ์เดชของพระองค์แก่ผู้ที่จะเกิดมา”(ข้อ18)

ถ้าอย่างนั้น การเป็น “คนอายุขนาดผม” ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย แต่เป็นสิทธิพิเศษของ “ทหารผ่านศึก” ผู้ติดตามพระคริสต์ ที่จะได้ประกาศถึงอานุภาพและฤทธิ์เดชของพระเจ้าให้แก่คนรุ่นหลัง นี่ล่ะคือสิ่งที่เราจะสามารถสร้างแรงบันดาลใจให้แก่พวกเขาได้อย่างแท้จริง – BC