คุณเคยกระหายน้ำมากๆไหม หลายปีก่อน ฉันไปเยี่ยมเคธี น้องสาวของฉันที่ประเทศมาลี อัฟริกาตะวันตก ระหว่างเที่ยวชมทัศนียภาพในบ่ายวันหนึ่ง อุณหภูมิพุ่งสูงขึ้น กว่า 38 องศาเซลเซียส ฉันบอกน้องว่า “พี่อยากได้อะไรดื่มหน่อย” เมื่อเคธีบอกว่า เธอ ลืมเอาเครื่องมือที่ใช้กรองน้ำมา ฉันเริ่มรู้สึก หมดหวัง ยิ่งเราขับรถไปไกล ฉันยิ่งคิดสงสัยว่าการอดน้ำตายนั้นเป็นอย่างไร

ในที่สุด เคธีพูดขึ้นว่า “ฉันรู้ว่าเราจะไปที่ไหนได้” แล้วเธอก็ขับรถไปที่ประตูสถานทูต ฉันพบเครื่องทำน้ำเย็น! ฉันรีบคว้าถ้วยกระดาษใบเล็ก ดื่มน้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ร่างกายของฉันขาดน้ำเป็นเวลานาน ฉันจึงต้องการน้ำปริมาณมากเพื่อให้กลับสดชื่นดังเดิม

ผู้เขียนสดุดีเปรียบความกระหายฝ่ายร่างกายกับความกระหายฝ่ายวิญญาณว่า“กวางกระเสือก กระสนหาลำธารที่มีน้ำไหลฉันใด ข้าแต่พระเจ้า จิตวิญญาณของข้าพระองค์ ก็กระเสือกกระสนหาพระองค์ฉันนั้น” (สดด.42:1) ความกระหายนี้ คือความปรารถนาพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่เพียงผู้เดียวอย่างสุดใจ (ข้อ 2)

คุณกำลังต้องการบางสิ่งที่โลกนี้ไม่อาจให้ได้หรือไม่? ความขาดแคลนนี้คือความกระหายของจิตวิญญาณที่ต้องการพระเจ้า จงวิ่งไปหาพระองค์ผู้ทรงสามารถดับความกระหายนั้น “ผู้ที่กระหาย พระองค์ทรงให้เขาอิ่ม และผู้ที่หิว พระองค์ทรงให้เขาหนำใจด้วยของดี” (สดด.107:9) – CHK