ฤดูใบไม้ผลิที่ผ่านมา นกโรบินตัวหนึ่งพยายามจิกตีหน้าต่างบานหนึ่งของบ้านเรา มันเกาะอยู่ที่กรอบหน้าต่าง พองขน ร้องเสียงดัง แล้วก็บินเอาหัวพุ่งเข้าใส่กระจก

ผมหาข้อมูลและได้รู้ว่า นกโรบินเป็นนกที่หวงอาณาเขต ในช่วงที่ทำรัง พวกมันจะขับไล่นกโรบินตัวอื่นที่มาแย่งที่นกตัวนี้คงเห็นเงาตัวเองในกระจก แล้วคิดว่าเป็นนกอีกตัว การ คุกคามครั้งนี้ไม่ใช่ของจริง แต่เป็นเพียงภาพลวงตา

เราได้เห็นเหตุการณ์นี้ในพันธสัญญาเดิม ที่ยาโคบจินตนาการว่าเขาจะถูกคุกคามทั้งที่ไม่จริง คือหลายปีก่อนหน้านั้น ยาโคบได้ขโมย คำอวยพรของบิดาไปจากเอซาว พี่ชายของตน เมื่อทั้งสองจะได้พบกันอีกครั้ง หลังแยกจากกันไปหลายปี ยาโคบคิดว่าเอซาวจะทำร้ายตน จึงส่งของกำนัลไปล่วงหน้า เพื่อเป็นศานติบูชาแห่งการผูกมิตร เมื่อเห็นเอซาวมาพร้อมกับพวก 400 คน ยาโคบก็ตื่นกลัว แต่การต่อสู้ปะทะกันที่เขาคิด กลับกลายเป็นการต้อนรับอย่างอบอุ่น “แต่เอซาววิ่งออกไปต้อนรับ กอดและซบหน้าลงที่คอจุบเขา ต่างก็ร้องไห้” (ปฐก.33:4)

ในความสัมพันธ์กับผู้อื่น บางครั้งเราก็ตีความสถานการณ์ผิดไป เราจึงต้องทูลขอความเข้าใจจากพระเจ้า เพื่อจะไม่ต้องสูญเสียมิตรภาพ เพราะ นึกกลัวไปเอง – HDF