ชีวิตแสนสั้น
วันเสาร์ที่ 19 มิถุนายน 2010
อ่าน: สดุดี 90
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เนหะมีย์ 12-13, กิจการ 4:23-37
ในวันที่ 19 ตุลาคม 2008 ผมได้ยินข่าวการเสียชีวิตของลีไว สตับส์ วัย 72 ปี นักร้องนำวงเดอะโฟร์ท็อปส์แห่งเมืองโมทาวน์ เมื่อยังเด็ก ผมชื่นชอบวงโฟร์ท็อปส์ โดยเฉพาะน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอารมณ์ของสตับส์ ผมไม่เคยเจอเขาหรือไปชมการแสดงของวงนี้เลย แต่การจากไปของเขากลับทำให้ผมสะเทือนใจอย่างคาดไม่ถึง
ผมคิดว่าที่ผมเสียใจ เป็นเพราะเหตุการณ์นี้ทำให้ผมตระหนักว่า ผมเองก็อายุมากแล้วเช่น่กัน การเสียชีวิตของคนที่ผมเคยฟังเพลงของเขา้าเมื่อยังเด็ก เตือนผมว่า เวลาไม่ได้กำลังเดินหน้า ็แต่มันกำลังจะสิ้นสุด!
โมเสสเขียนไว้ในสดุดีบทเดียวของท่านว่า “กำหนดปีของข้าพระองค์คือเจ็ดสิบ หรือสุดแต่เรื่องกำลัง ก็ถึงแปดสิบ แต่ช่วงชีวิตนั้นมีแต่งานและความลำบาก ไม่ช้าก็สูญไปและข้าพระองค์ก็จากไป” (90:10) เราอาจไม่อยากได้ยิน เราอยากจะคงความหนุ่มสาวไว้ตลอดไป แต่พระคัมภีร์เตือนเราว่า เวลาผ่านไป และวันหนึ่งความตายจะมาถึง
มีคำถามสำคัญสองข้อที่เราต้องตอบ คือ เมื่อชีวิตสิ้นสุดลง ฉันพร้อมที่จะ “จากไป” โดยมีพระคริสต์เป็นพระผู้ช่วยให้รอดหรือไม่? และ ฉันได้ใช้แต่ละวันที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพื่อทำให้พระองค์ผู้ทรงรักฉันอย่างไม่สิ้นสุดพอพระทัยหรือไม่?
ไม่ว่าคุณจะอายุเท่าใด คุณจะตอบสนองคำท้าทายของชีวิตอันแสนสั้นนี้อย่างไร? – BC
เวลาผ่านกำลังยิ่งถดถอย วันเดือนปีค่อยๆ เหลือน้อยลง
วัยหนุ่มสาวผ่านแสนไวน่าพิศวง สารพัดไม่อยู่คงต้องล่วงไป
แต่เรายังมีความหวังและจุดหมาย เพราะความตายแพ้พ่ายมิกรายใกล้
ด้วยเรามีป้อมปราการอันเกรียงไกร คือองค์พระผู้ไถ่แห่งชีวี – Gustafson
คุณไม่สามารถกำหนดความยาวของชีวิต แต่คุณสามารถกำหนดความลึกของมันได้