พระเยซูทรงสอนว่า การมองโลกในมุมมองของพระเจ้านั้น มักจะเข้าข้างผู้ที่เป็นทุกข์ คำสอนเหล่านี้ปรากฏอยู่ในคำเทศนาบนภูเขา และในพระดำรัสอื่นๆของพระเยซูได้แก่ คนต้นจะต้องกลับไปเป็นคนสุดท้าย (มธ.19:30; มก. 10:31; ลก.13:30) ผู้ที่ถ่อมตัวลงจะได้รับการยกขึ้น (ลก.14:11; 18:14) แต่เพราะเหตุใดพระเจ้าจึงทรงใส่ใจเป็นพิเศษต่อผู้ที่ทนทุกข์

1.ความทุกข์ช่วยให้เราตระหนักว่า เราต้อง การความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน

2.ความทุกข์ช่วยให้เรามีประสบการณ์ในการพึ่งพาพระเจ้า และพึ่งพาซึ่งกันและกัน

3.ความทุกข์ช่วยให้เรารู้ความแตกต่าง ระหว่างความจำเป็นกับความฟุ่มเฟือย

4.ความทุกข์ช่วยให้เราตอบสนองต่อข่าวประเสริฐ เพราะเราจะร้องหาพระเจ้าเมื่อถึงที่สุดแล้ว

ความสุขเป็นของผู้ที่รู้สึกบกพร่อง ผู้ที่หิวกระหาย ผู้ที่โศกเศร้า และผู้ที่ทนทุกข์ (มธ.5:3-6) เพราะคนเหล่านี้รับรู้อยู่ทุกวันว่า พวกเขาขาดแคลนสิ่งจำเป็นในชีวิต พวกเขาจึงต้องพึ่งพากำลังจากที่อื่น แต่ส่วนผู้คนที่ร่ำรวย ประสบความสำเร็จ และหน้าตาดี อาจใช้ ชีวิตโดยพึ่งพาความสามารถตามธรรมชาติของตน แต่ผู้คนที่ขาดแคลน ซึ่งต้องพึ่งพาอาศัยผู้อื่น และไม่พอใจกับชีวิต เป็นผู้ที่มีแนวโน้มจะยอมรับเอาของประทานแห่งความรักจากพระเจ้ามากกว่า

เหตุใด “บุคคลผู้ใด รู้สึกบกพร่องฝ่ายวิญญาณ ผู้นั้นเป็นสุข”? เพราะ “แผ่นดินสวรรค์เป็นของเขา” (มธ.5:3) – PY