ในหนังสือเรื่อง กิน ยิง และจากไป (Eats, Shoots & Leaves) ลินน์ ทรัสส์โอดครวญเรื่องปัญหาการใช้เครื่องหมายวรรคตอนอย่างผิดๆในปัจจุบัน เธอยกตัวอย่างโดยเล่าเรื่องตลกเกี่ยวกับหมีแพนด้าตัวหนึ่งที่เข้าไปในร้านกาแฟ สั่งแซนวิชมากิน จากนั้นก็ชักปืนออกมาและเริ่มยิง เมื่อบริกรถามว่าทำอย่างนั้นทำไม หมีแพนด้าตัวนั้นจึงหยิบหนังสือคู่มือชีวิตสัตว์ป่าที่ใช้เครื่องหมายวรรคตอนไม่ถูกต้องให้ดู ในนั้นเขียนอธิบายหมีแพนด้าว่าเป็น “สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ สีขาวดำ คล้ายหมี มีถิ่นกำเนิดในประเทศจีน กิน ยิงและจากไป (Eats, shoots & leaves)”

การใช้เครื่องหมายจุลภาคหลังคำว่า กิน ทำให้ความหมายของประโยคสุดท้ายเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง คำว่า shoots และ leaves เป็นคำนามหมายถึงต้นอ่อนและใบไผ่ซึ่งเป็นอาหารของหมีแพนด้า กลับกลายเป็นคำกริยาที่มีความหมายว่า ยิง และ จากไปทันที

การระมัดระวังเรื่องภาษาเป็นสิ่งสำคัญในการศึกษาพระคัมภีร์เช่นเดียวกัน เปาโลบอกว่าคือการ “ใช้พระวจนะแห่งความจริงอย่างถูกต้อง” (2 ทธ.2:15) วลีที่แปลว่า “ใช้อย่างถูกต้อง” นั้นเป็นคำที่ใช้อธิบายช่างฝีมือที่ตัดบางอย่างให้ตรง ในบริบทของการศึกษาพระคัมภีร์ คำนี้หมายถึงการใช้เวลาศึกษาอย่างละเอียดและขยันหมั่นเพียร พร้อมกับอธิษฐานขอการทรงนำจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ หมายถึงการสอนความจริงอย่างตรงไปตรงมาและถูกต้อง การแยะแยะความจริงและถ่ายทอดต่ออย่างชัดเจนเป็นสิ่งสำคัญอันดับต้นสำหรับผู้เชื่อทุกคน – HDF