“ไม่ยุติธรรม!” ไม่ว่าคุณจะพูดออกมาหรือคิดในใจ คุณปฏิเสธไม่ได้ว่าคุณไม่พอใจเมื่อมีใครรอดพ้นจากสิ่งที่พวกเขาสมควรได้รับ เราเรียนรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เล็ก ไม่เชื่อก็ลองถามพ่อแม่ที่มีลูกเป็นวัยรุ่นดู เด็กๆไม่ชอบที่ตัวเองถูกตี ในขณะที่พี่หรือน้องกลับรอดตัว ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงช่างฟ้อง แต่เราเองก็ไม่ได้เลิกนิสัยนี้เสียทีเดียว ในความคิดของเรา ความยุติธรรมคือการที่คนบาปสมควรถูกพระเจ้าลงโทษและเราซึ่งเป็น คนดีควรได้รับคำชมจากพระองค์

แต่ถ้าพระเจ้าทรงใช้หลักความ “ยุติธรรม” เราทุกคนคงต้องตายเพราะการพิพากษาของพระองค์! เราต้องขอบคุณพระองค์เพราะ “พระ องค์มิได้ทรงกระทำต่อเราตามเรื่องบาปของเรา” (สดด.103:10) เราควรจะดีใจ ไม่ใช่หงุดหงิด ที่พระเจ้าทรงเลือกใช้ความเมตตาแทนความยุติธรรม ที่พระองค์ทรงยินดีประทานพระคุณของพระองค์ให้กับผู้ที่ไม่สมควรและหลงทางอย่างสิ้นหวัง และเมื่อเราคิดเรื่องนี้ ครั้งสุดท้ายที่เราเลือกใช้ความเมตตาแทนความยุติธรรมต่อคนที่ทำร้ายเราคือเมื่อไร?

ไม่ใช่ความยุติธรรมของพระเจ้า แต่เป็นความเมตตาของพระองค์ที่ ผลักดันให้พระองค์ตามหาเรา เพื่อว่าจะมีความยินดีในสวรรค์เมื่อพบเรา (ลก.15:7) ผมขอบคุณพระเจ้าที่พระองค์ไม่ทรง “ยุติธรรม” กับผม! แล้ว คุณล่ะ? – JS